Atos 20
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs VC
1 हे़क्क्याङ् खे़न् हयङ्किल्लिङ् लॽमे़न् चिजिखक्खक् पोःक्खे़आङ् पावलरे़ एफिसस्मा नसानिबा फुॽनुसाॽहाॽ उःत्तुसिआङ् आःन्छिङ्मा पिरुसि॥ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽनु से़म्मुॽइ चोगुआङ् खुने़ॽ खे़प्मोलाम् मे़सेदोनियाओ पेरो॥
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 हे़क्क्याङ् खे़न् थुम्मो पोःक्खे़र लाम्दिःक् चोगे़ल्ले़ नसानिबाहाॽ आःन्छिङ्मा पिरुसि॥ हे़क्केलॽरिक् खुने़ॽ ग्रिस लाजेॽओ के़रे़आङ्
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 खुने़ॽ खे़प्मो ला सुम्सि थारिक् याःक्ते़॥ हे़क्क्याङ् खुने़ॽ खे़प्मोलाम् सिरिया ले़प्माङ् वालाम्दिःक् चोःक्माआङ् पेःक्मा यारिप् पोःक्खे़आङ् वये़ल्ले़ यहुदिहाॽरे़ खुने़ॽ से़प्मा इङ्मे़दङ्घुआङ् वाॽ फाॽआङ् निङ्वाॽ खोःसुआङ् खे़प्मोलाम् खुने़ॽ मे़सेदोनियालाम् लाङ्घेःक्माआङ् पेःक्मा निङ्वाॽ चोगु॥
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 हे़क्क्याङ् बेरिया के़युङ्बा पुरसरे़ कुस्साः सोपात्रोस, थिस्सलोनिकालाम् अरिस्तार्खस नु सिकन्दस, दर्बिलाम् गायस, गलातियालाम् तिमोथि, हे़क्क्याङ् एसियास्मा ते़ङ्गप्पोलाम् तुखिकस नु त्रोफिमससि खुने़ॽनुए मे़वये़रो॥
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 खे़ङ्हाॽ आन्छिगे़नु तगि मे़बेआङ् त्रोआसओए याप्मि मे़हाङ्घिगे़रो॥
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 आनिगे़ सिदाॽ मे़म्भःन्नेबा खरे़ःङ् चामा तङ्नाम्कुएगाङ् वालाम्दिःक्को फिलिप्पिलाम् थासिङ्मनाआङ् ङासि ये़न् एगाङ् वेॽ फुॽनुसाॽहाॽ त्रोआसओ तुम्नासि हे़क्क्याङ् खे़प्मो नुसि (७) ये़न् सोरिक् वाॽमनारो॥
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 हे़क्क्याङ् ते़ने़बा ये़न्निल्ले़न् युःन्छिक् आनिगे़ नसानिबा फुॽनुसाॽहाॽनु दाङ्बाल्ले़न् साभाङ्जा चामा फाॽआङ् सोरिक् चुम्मनारो॥ कन् नसानिबा फुॽनुसाॽहाॽनु पावले़न् से़त्लुम्भक्ते़र थारिक् पारे़, थेआङ्भे़ल्ले़ खुने़ॽग कुनाम्दाःप्मा खे़प्मोलाम् के़बेःक्पा वये़रो॥
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 आनिगे़ चुम्लुङ् चोःक्मनाबा थोःस्मा याक्फाओ यरिक् सेमिहाॽ मे़हाःन्दुआङ् युङे़रो॥
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 खे़प्मो युताइकस मे़प्मनाबा नालिङ्गे़न् थाङ्बे़न्धिक् पेधाःप्पो पेआङ् युङ्सिङ्॥ पावले़न्चक्मे़ल्लॽए पारे़र पत्छे़ल्ले़ खे़न् थाङ्बे़न्निन् कुमिक्युःसे़आङ् इम्धक्वा लोरे़र युङे़॥ हे़क्क्याङ् खे़न् साॽरिक् इप्से़ल्ले़ सुम्सिगेःक्समा खाम्लोओनु यो मक्थ्ये़आङ् स्ये़रो॥ मनाहाॽरे़ मे़बेआङ् ओमे़मे़त्तुल्ले़ग आन्देःन्छा स्ये़आङ् ने़स्से़रो॥
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 कर पावले़न् यो पेआङ् खुने़ॽ सम्दाङ् सल्लिक् सन्छिङ्ल हे़प्प्रे़क्हे़प्तुआङ् मनाहाॽ मे़त्तुसि, “खिनिॽ निङ्वाॽओ मे़गिसे़म्मिन्ने़ॽओ, खुने़ॽग कुहिङ्वे़त् वाॽरो!”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 हे़क्क्याङ् थोःस्मा याक्फाओ मे़बेआङ् दाङ्बाल्ले़न् साभाङ्जा सोरिक् मे़जरो॥ खुने़ॽ खाओःत्ते़र थारिक् खुनिॽनु ताॽजे़क्खे़, हे़क्क्याङ् खे़प्मोलाम् से़म्मुॽइ पोःक्खे़आङ् थासिङ्लो॥
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 खे़ङ्हाॽरे़ खे़न् थाङ्बे़न्निन् कुहिङ्वे़त्ते कुहिम्मो मे़देॽरुआङ् खे़ङ्हाॽ साॽरिक्के हाङ्हाङ् मे़लॽरे़रो॥
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 आनिगे़ वालाधालाम् तगि अस्सोस ये़क्यक्को पेःक्मना॥ खे़प्मोए पावले़न् वालाधालाओ केःप्मा पाःन् वये़, थेआङ्भे़ल्ले़ खुने़ॽ खे़प्मो थारिक् लाङ्घेःक्मार पेःक्मा निङ्वाॽ चोगुआङ् वये़रो॥
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 हे़क्क्याङ् पावलरे़ अस्सोसओ याप्मि तुमिगे़ हे़क्क्याङ् वालाधाओ केःप्मनाआङ् खे़प्मोलाम् मित्तिलेनि वागप्खाम् ले़प्माङ् थासिङ्मनारो॥
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 खे़प्मोलाम् आनिगे़ कुदाःन्दिक्मा खियस वागप्खाम्मो के़प्मना॥ हे़क्क्याङ् कुआत्छिन्दाःन् सामोस वागप्खाम्मो के़प्मनाआङ् कुआक्खे़न्दाःन् मिलेतस ये़क्यक्को ताःम्नारो॥
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 पावलरे़ एसियास्मा ते़ङ्गप्पो मे़न्नाःम्सिङ्ङे, हे़क्क्याङ् एफिससओ मे़न्लःन्ने कुबेसाङ् पोःङ्मार पेःक्माआङ् हाराए यरुसले़म के़प्मा निङ्वाॽ चोगु, थेआङ्भे़ल्ले़ पे़न्तिकोस्त तङ्नाम्मो खे़प्मो वाॽमा के़लॽबा कुनिङ्वाॽ वये़॥
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 पावलरे़ मिलेतस्लाम् एफिसस्मा सेसेहुप्लक्पा तुम्लाम्लोःबाहाॽ कुदुम्से़ उःत्तुसि॥
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 खे़ङ्हाॽ खे़प्मो मे़गे़रे़आङ् पावलरे़ मे़त्तुसि, “इङ्गाॽ एसियास्मा ते़ङ्गप्पो के़राङ्बा थिक्सिगेःक्समा ये़न्नाङ्धोए आक्खेलॽरिक् खिनिॽनु वयाङ् के़लॽबा खिनिॽ नुःरिक्काङ् के़निःसुम्माङ् के़वयिरो॥
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 इङ्गाॽग चुङ्जिगे़न् नःम्नःम्नु मिक्वा सोरिक् यहुदि निङ्घुम्मोआङ् दाङ्बाल्ले़ कुसेवा चोगुङ्लो॥
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 हे़क्क्याङ् खिनिॽ निःमा थाःमा के़बोःङ्बा काक् पाःन्हाॽ मे़त्निङ्ङाङ् वयाङ् हे़क्क्याङ् मनालुम्मो इङ्भन् चोःक्मा नु खिनिॽ हिम्हिम् ताक्कम्मार निसाम् हुॽमा इङ्गाॽ चक्मे़ल्लॽए चोगुङ्ङाङ् वयाङ्बाङ्ग खिनिॽ के़निःसुम्माङ्ङे के़वयिॽरो॥
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 यहुदिहाॽ नु थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽ लायोलाम् हिन्दे़म्मे़ॽआङ् निङ्वाॽफुमाङ् ले़प्माङ् नुःक्खे़म्मे़ॽ मे़प्मासि नु आनिॽ दाङ्बा ये़सु ख्रिस्त सम्दाङ् नसाःन् चोःक् पाङ्मासि फाॽआङ् इङ्गाॽ साम्दिङ् पिरुङ्सिङ्ङाङ् वाॽआरो॥
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 आल्ल सेसेमाङ्ङिल्ले़ ओसेःन्धाक्ताङ्बा कुइसिःक् यरुसले़म पेःक्कार पत्तारो॥ खे़प्मो थे पोःङ् के़लॽबा इङ्गाॽ थेआङ् निङ्वाॽ मे़गत्तान्लो॥
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 कर के़रे़क् इङ्गाॽ पेगाङ्बा ये़क्यक्को सेसेमाङ्ङिल्ले़ इङ्गाॽ मे़त्ताङ्बा कुइसिःक्, पुङ्लाहिम् नु तुक्खेरे़ खे़प्मो हाङ्ङार वाॽआरो॥
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 कर आहिङ्मन्नो दाङ्बा ये़सुरे़ पिराङ्बा याःम्बक्किन् चोःक्मा सुःप्मा हे़क्क्याङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुलुङ्गुम्मिल्ले़ कुयाःम्बेओ सुनाइङ्घङ् इङ्भोःमाआङ्धो वेॽ थेआङ् मे़इःत्तुङ्ङिन्लो॥
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 आल्ल निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिन् इङ्भन् चोःक्निङ्बा खिनिॽ आत्तिल्ले़आङ् इङ्गाॽ याम्मो याप्मि के़न्निःसिन् फाॽआङ् निःसुङ्लो॥
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ खिनिॽ आत्तिल्ले़न्नाङ् मे़क्माल्ले़न्इङ्गाॽ आप्तिक्मे़घोआन्लो फाॽआङ् आइन् इङ्गाॽ मे़त्निङ्लो॥
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 थेआङ्भे़ल्ले़ इङ्गाॽग निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ काक् कुनिङ्सेःक् इङ्भन् चोःक्मा एगाङ् मे़म्बप्पे़न्लो॥
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 हे़क्केःल्ले़ के़रे़क् लाम्लोःबाहाॽरे़ खिनिॽ लक्पे़न्नो के़वाॽबा मनाहाॽ नुःरिक्काङ् ओमे़त्ते़म्सिम्मे़ॽओ॥ सेसेमाङ्ङिल्ले़ खिनिॽ कम्ब्राङ् के़मे़प्पा के़जोगिआङ् वाॽ॥ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ लुङ्माॽ तुक्तुबा आबुगे़न् कुस्साःल्ले़ कुमाक्खिॽइल्ले़ इङुबा सेसेहुप्लक्किन् कम्ब्राङ् मे़त्ते़म्मे़ॽ॥
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 थेआङ्भे़ल्ले़ इङ्गाॽ पक्थानिङ्ङाङ्ग किप्मा के़घुःबा पराबाहाॽ मे़दाआङ् मे़ल्लुक् लुप्हाॽ मे़न्नन्छुन्सिन्बा कुइसिःक् खिनिॽ लुम्मोए इङ्ले़क्पा सिक्साम्बाहाॽ मे़लःन्नाङ् खिनिॽ के़मे़न्दाङ्घिन् के़लॽबा इङ्गाॽ निङ्वाॽ कत्तुङ्लो॥
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 हे़क्क्याङ् खिनिॽ लुम्मोनुए इङ्ले़क्पाहाॽ मे़लःन् मे़दाआङ् नसानिबाहाॽ इङ्मे़ले़क्तुसिआङ् लाम् मे़भोःत्तु मे़देॽरुसिरो॥
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 हे़क्केःल्ले़ हे़क्तङ्बाहाॽनु सिङ्सिङ् लॽरे़म्मे़ॽओ! थेआङ्भे़ल्ले़ तङ्बे सुम्सि थारिक् ले़न्दिक् से़न्दिक् इङ्गाॽ मिक्वारे़ कुधिम् पोःक्खाङ्ल खे़ङ्हाॽरे़ मे़बाःत्तुबा पाःन्निन् मे़घे़प्से़म्मिन्ने़ॽ फाॽआङ् साम्दिङ् पिनिङ्ल वयाङ्लो॥
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 आल्ल निङ्वाॽफुमाङ् नु लुङ्गुम्गे़न् कुबाःन्जाक्ले़न् कम्ब्राङ्ङो इङ्गाॽ हुक्सुप्निङ्लो॥ चक्मे़ल्लॽए खुने़ॽ नसाःन् चोगे़म्मे़ॽ, खुने़ॽ कुलुङ्गुम्मो ताङ्गे़से़ःप्तिॽ लॽरिक् मे़त्निङ्लो॥ खे़ल्ले़ खिनिॽ के़धुम्बा चोःक्मा नु सेसे के़बोःङ्बा कुमनाहाॽनु युक् खोःमान् पिमा के़सुक्तिॽरो॥
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 इङ्गाॽग आत्तिन्हाॽरे़न्नाङ् खुनिॽ साम्म्याङ् युप्पा नु नुःबा ते़ःत्फुङ्हाॽओ मिक्मे़ङ्गेःपान्लो॥
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 हे़क्केलॽरिक् इङ्गाॽ आबाङे याःम्बक् चोगुङ्ङाङ् याङ् थगुङ्ङाङ्आन्जुम्हाॽ नु इङ्गाॽ चाहाबा के़जोःक्पा चिगःक्वाहाॽ तङ्गाम् चोगुङ्ङाङ् वयाङ्बान् खिनिॽ आबाङे के़निःसुम्माङ् के़वयिॽरो॥
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 चामा थुङ्मा आबाङे तङ्गाम् चोःक्मा मे़न्छुक्मनाबाहाॽ कुभाॽ पिमासि फाॽआङ् आक्खेलॽरिक् याम्बुधिक्पा पोःङ्मा पोःङ् के़लॽबा इङ्गाॽ ओसेःन्धाक्निङ्ङाङ् वाॽआ॥ हे़क्क्याङ् ‘ताःक्मानुःल्ले़ पिमाओए यरिक् मुॽइसाम् वाॽ’ लॽरिक्दाङ्बा ये़सुरे़ पाःत्तुबा पाःन्निन्नाङ् निङ्वाॽ इःत्ते़म्मे़ॽओ॥”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 हे़क्क्याङ् पावलरे़ कन् पाःन्हाॽ पाःत्तु सुरुआङ् खे़ङ्हाॽ काक् थुङ्बोहजॽ मे़युङ्सिङ्ङाङ् तुवा मे़जोगे़रो॥
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 खे़ङ्हाॽरे़ पावले़न् मे़हे़प्तुआङ् मे़हाबे़र चुप् मे़मे़त्तुरो॥
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 पावलरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसिबा वेॽ पाःन्हाॽनुःल्ले़आङ् आप्फाल्ले़आङ् आनाराःन् के़न्निःसुम्मिन्लो मे़त्तुसिबाल्ले़ खे़ङ्हाॽ साॽरिक् निङ्साम्मो मे़ध्ये़॥ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ पावले़न् वालाधाओ थारिक् मे़समे़धःरो॥
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.