Atos 16
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs NVT
1 पावले़न् दर्बि नु लुस्त्रा ये़क्यक्हाॽओ त्ये़रो॥ खे़प्मो तिमोथि मे़प्मनाबा नसानिबाधिक् वये़, हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ कुम्मा नसाःन् के़जोःक्मा यहुदि वये़, कर कुम्बा ग्रिक वये़॥
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 लुस्त्रा नु आइकोनियम्बा काक् नसानिबा फुॽनुसाॽहाॽओ तिमोथिःल्ले़ कुयाःम्बेओ नुःबा कुइङ् से़ःरे़आङ् वये़रो॥
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 पावलरे़ तिमोथिःन्नाङ् सोरिक् तेॽमा निङ्वाॽ चोगुआङ् खे़प्मोबा काक् यहुदिहाॽरे़ खुनिॽ निङ्वाॽ ताःमा पिमासि फाॽआङ् खे़न् हर्दो हे़गु पिरु, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़न् लाजेॽबा काक् यहुदिहाॽरे़ तिमोथिरे़ कुम्बा ग्रिक वये़बान् मे़निःसुआङ् मे़वये़ हे़क्क्याङ् खे़न् हर्दो मे़न्हे़क्के वये़रो॥
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ लाम्मो के़ने़बा पाङ्जुम्हाॽ थप्मे यरुसले़मस्मा सेःक्युक्मिबा नु तुम्लाम्लोःबाहाॽरे़ निःन्धो मे़जोगुबा थिम्हाॽ इःप्मा नाःप्मारो फाॽआङ् नसानिबाहाॽ मे़मे़त्तुसिरो॥
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 हे़क्केलॽरिक् सेसेहुप्लक्हाॽ नसाःन्नो के़धुम्बा मे़बोःक्खे़र थिक्याःन्धक् मे़बोःरे़र मे़बेरो॥
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 पावल नु कुन्देःङ्हाॽ फ्रिगिया नु गलातियास्मा थुम्मो लाम्दिःक् मे़जोगे़, थेआङ्भे़ल्ले़ सेसेमाङ्ङिल्ले़ खे़न् ये़म्मो खे़ङ्हाॽ एसियास्मा ते़ङ्गप्पो सुनाइङ् से़ःमा साक्तुसिआङ् वये़रो॥
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ माइसियास्मा इःन्धोओ मे़गे़रे़आङ् बिथानियास्मा थुम्मो पेःक्मा तम्सिन् मे़जोगे़, कर ये़सुरे़ कुसेसेमाङ्ङिल्ले़ हे़क्के चोःक्मा खे़ङ्हाॽ मे़बाङ्घुन्सिन्लो॥
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 हे़क्केलॽरिक् खे़ङ्हाॽ नाम्धा पिसाङ्बा माइसिया मे़बोःक्खे़र त्रोआस ये़क्यक्को मे़बे॥
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 खे़प्मो खे़न् से़न्दिक् पावलरे़ तादिगे़न् सुफोधिक् निःसु॥ खे़प्मो मे़सेदोनियास्मा मनाधिक् मे़सेदोनियाओ थाङे़आङ् आनिगे़ याप्मि कुभाॽ आबिरे़ॽ लॽरिक् पेलि फाक्तुर ये़बे़बा निःसुरो॥
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 पावलरे़ कन् तादिगे़न् सुफोःन्निःसुआङ् आनिगे़खिमो मे़सेदोनियाओ पेःक्मा यारिप् पोःक्खिगे़, थेआङ्भे़ल्ले़ कङ्ग निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खे़प्मोबा मनाहाॽओ सुनाइङ् से़ःमा याप्मि उःत्ते़बा फाॽआङ् निःन्धो चोःक्मनारो॥
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 आनिगे़ त्रोआस ले़प्मनाआङ् वालाधालाम् सामोथ्रे़स वागप्खाम् पेःक्मना॥ हे़क्क्याङ् कुदाःन्दिक्मा नियापोलिस के़रिगे़रो॥
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 खे़प्मोलाम् आनिगे़ लाङ्घेःक्मनाआङ् फिलिप्पिओ के़प्मनारो॥ खे़ङ्ग मे़सेदोनियास्मा थुम्मोबा के़ये़क्पा ये़क्यक् नु रोमि यक्लाजेॽआङ् वये़रो॥ खे़प्मो आनिगे़ कुभा ये़न् वयिगे़रो॥
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 हे़क्क्याङ् वेॽस्मा नाःम्सिङ्ये़न्नो आनिगे़ ये़क्यक्कोस्मा वाहङ् ले़प्माङ्बा कुयाओ पेःक्मना॥ कन् ते़न्निन् यहुदिहाॽरे़ खुनिॽ तुवा चोःक्मादे़न् फाॽआङ् आनिगे़ निङ्वाॽ इःप्मनारो॥ आनिगे़ खे़प्मो सेवा चोःक्से़ के़जुम्मा मे़न्छुमाहाॽनु ताॽजे़ङ्मनार युङ्मनारो॥
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 खे़प्मो सुनाइङ् के़घे़म्माहाॽओ लिदिया मे़प्मनामा थियातिरा ये़क्यक्कोस्मा परान्ला तेःत् ले़ङ्हङ् के़जोःक्माधिक् वये़॥ हे़क्क्याङ् खे़न् निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् सेवा के़जोःक्मा थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्स्मा वये़॥ पावलरे़ पाःत्तुबा पाःन्निन् कुसिङ् निःत्तुआङ् नसाःन् चोगुर फाॽआङ् दाङ्बाल्ले़ कुनिङ्वाॽइन्हन्दु पिरु॥
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ नु काक् कुहिम्सयङ्हाॽ बप्तिस्मा मे़बोःक्खे़॥ हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ इङ्गाॽ से़क्खाए दाङ्बाल्ले़ कुनसानिमा फाॽआङ् याप्मि के़इःत्तिने़ फाॽग्र आहिम्मो त्ये़म्मे़ॽआङ् वये़म्मे़ॽओ लॽरिक् याप्मि उःत्ते़रो॥ खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ खुने़ॽ कुहिम्मो याप्मि तेॽमा फाॽआङ् साक्के़ल्ले़क् चोगे़रो॥
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 थिक्ये़न् आनिगे़ तुवा चोःक्मादे़न्नो पेःक्मनार पप्मनाःल्ले़ फे़न्साम्मिल्ले़ याङ्घुमा योःक्माधिक् तुम्ना॥ खे़ल्ले़ खाइगुआङ्कुन्दाङ्बाहाॽ यरिक् याङ् थगु पिरुसिर वये़रो॥
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 खे़ल्ले़ पावल नु आनिगे़ अक्खेलॽरिक् अःक्ते़र याप्मि तिम्दे़रो, “कन् मनाहाॽ पयम् यम्बा निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुसेवारोबासिरो॥ कङ्हाॽरे़ आक्खेलॽरिक् से़न्लप् के़घोःसुम् खे़न् खिनिॽ के़म्मे़त्तिरो॥”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 खे़ल्ले़ यरिक् ये़न् थारिक् हे़क्के चोगुर ने़स्से़॥ हे़क्क्याङ् पावले़न् कुनिङ्घे़न्दुबाल्ले़ चोगुल्ले़ हिसिङ्ङाङ् खे़न् योःक्माओ के़याक्पा फे़न्साम्मिन् अक्खे मे़त्तुर फे़ःक्तुरो, “ये़सु ख्रिस्तरे़ कुमुक्साम्मिल्ले़ खे़न् मे़न्छुमाॽओलाम् लःन्दे़ पेगे़ॽ फाॽआङ् इङ्जाःङ् पिने़॥” खिमो खे़न् फे़न्साम्मिन्नाङ् खे़न् मे़न्छुमाॽइन् पक्थःआङ् पेरो॥
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 हे़क्क्याङ् खे़न् योःक्माल्ले़ कुन्दाङ्बाहाॽरे़ आल्ल याङ्थक्मा लाम्मिन् नुबे़बा मे़निःसुआङ् पावल नु सिलासे़न् मे़दे़म्सुसिआङ् मे़उःक्खुसिर ये़क्यक्स्मा सुहाङ्युक्पाहाॽरो मे़दारुसिरो॥
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 खे़ङ्हाॽरे़ रोमि सुहाङ्युक्पाहाॽ अक्खे मे़मे़त्तुसि, “कन् मनाहाॽ यहुदिसिरो, हे़क्क्याङ् कङ्हाॽरे़ आनिॽ ये़क्यक्को हयङ्किल्लिङ् चोःक्सुर याक्सिरो॥
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 खे़ङ्हाॽरे़ आनिॽ रोमि थिम्मिल्ले़ कुदक्ले़ङ्वाओबा साक्थिम्हाॽ हुॽसुसिर याक्सिरो॥ आनिॽ रोमिहाॽरे़ग खे़न् ते़न्दिङ् चोःक्मा नु इःप्मा नाःप्मा सुक्मे़दे़त्तिन्लो॥”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 हे़क्केःल्ले़ खे़प्मो के़जुम्बाआङ् के़वाॽबा मनाहाॽ खुन्छिॽ हिप्से़ मे़भुङ्सिङ्हे़क्क्याङ् ये़क्यक्कोबा सुहाङ्युक्पाहाॽरे़आङ् पावल नु सिलासरे़ खुन्छिॽ चाङ्देःत्हाॽ फे़म्माआङ्हिप्मा मे़बाङ्घुसि॥
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ साॽरिक् ते़ःम्भुक् मे़याक्तुसिआङ् पुङ्लाहिम्मो मे़साक्तुसिरो॥ सुहाङ्युक्पाहाॽरे़ पुङ्लाइङ्बान् नुःरिक्काङ् खे़ङ्हाॽ कोमा पाङ्घे़से़ॽ फाॽआङ् इङ्जाःङ् मे़बिरुरो॥
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 अक्तङ्बा इङ्जाःङ् खोःसुआङ् पुङ्लाइङ्बाल्ले़ खे़ङ्हाॽ पुङ्लाहिम्मोबा सिगाङ्स्मा याक्फाओ खुन्छिॽ लाङ्हाॽ फे़न्थक्क्रङ्ङो याक्पाङ्घुसिआङ् साक्तुसिरो॥
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 से़त्लुम् फक्ते़र पत्छे़ल्ले़ पावल नु सिलासे़न् तुवा चोगुसिर साम्लोनु निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनारा फोःसे़त्छुर यागे़त्छिरो॥ वेॽ पुङ्लाधाबाहाॽरे़आङ् खे़ङ्हाॽ मे़घे़प्सुसिर मे़युङे़रो॥
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 हक्चघत् किप्मा के़घुःबा लुप्लि थाङे़आङ् पुङ्लाहिम् यक्हाॽए यक्खुर लाम्धेःप्हाॽ हल्ले़क् वरे़क् हरे़आङ् के़रे़क् पुङ्लाधाबाहाॽरे़ खुनिॽ इघेःङ्हाॽ पाःक्खे़रो॥
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 हे़क्केःल्ले़ पुङ्लाइङ्बान् कुमिक् सोरे़आङ् पुङ्लाहिम्मोबा लाम्धेःप्हाॽ हरे़आङ् पत्छे़बा निःसु हे़क्क्याङ् पुङ्लाधाबाहाॽ मे़घे़त्छिङ् मे़बेबिला फाॽआङ् निङ्वाॽ इःत्तु॥ हे़क्केःल्ले़ हेःसुबा ताभेःन् तरप् फिःक्खुआङ् से़त्छिङ्मा कोःत्तुरो॥
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 कर पावलरे़ अःक्ते़र अक्खे मे़त्तु, “आदाङ्बाए, थेआङ् मे़मे़त्छिङे़न्ने़ॽओ! आनिगे़ग खा कप्मोए यागिगे़ॽरो॥”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 खे़न् पुङ्लाइङ्बाल्ले़ सेमिःन् हाःम्मा पाङ्घुसिआङ् सिगाङ् लोःक्ते़र त्ये़॥ खे़न् यक्खे़र पावल नु सिलासरे़ खुन्छिॽ लाङ्जक्पो थुङ्बोहजॽ युङ्सिङ्लो॥
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ लाःक्कात् लःत्तुसिआङ् सेःन्दोसुसि, “आदाङ्बासे, इङ्गाॽ थे चोगुङ्ङिल्ले़ से़न्लप् खोआबे?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 खे़ङ्हाॽरे़ नोगप् पिरे़त्छु, “दाङ्बा ये़सुःन् नसाःन् चोगे़ॽ, हे़क्क्याङ् खे़ने़ॽ से़न्लप् के़घोःसुॽ, हे़क्केलॽरिक्के के़हिम्सयङ्हाॽरे़आङ् नसाःन् मे़जोगुने़ फाॽग्र से़न्लप् मे़घोःसुॽरो॥”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ दाङ्बाल्ले़ कुबाःन्जाक्किन् खुने़ॽ नु कुहिम्सयङ्हाॽ चे़क्ते़त्छुसिआङ् खे़ङ्हाॽरे़ नसाःन् मे़जोगुरो॥
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 से़न्दिक् बाखे़न् ये़म्मो पुङ्लाइङ्बाल्ले़ खे़ङ्हाॽ तेॽरुसिआङ् खुन्छिॽ याङ्घेःक्हाॽ वाहप्तु पिरुसि, हे़क्क्याङ् पुङ्लाइङ्बान् नु कुहिम्सयङ्हाॽ खिमो बप्तिस्मा मे़बोःक्खे़रो॥
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 खे़ल्ले़ पावल नु सिलासे़न् कुहिम्मो तेॽरुसिआङ् चामा थुङ्मा पिरुसि॥ खुने़ॽ नु कुहिम्सयङ्हाॽरे़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नसाःन् मे़जोगुबाल्ले़ चोगुल्ले़ साॽरिक् ओमु मे़लॽरे़रो॥
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 कुदाःन्दिक्मा बा खे़न् ये़क्यक्कोबा सुहाङ्युक्पाहाॽरे़ हाराॽ पुङ्लाइङ्बाल्ले़ खे़न् मनाहाॽ पुङ्लाहिम्मोलाम् पेःक्मा पाङ्घुसिनि फाॽआङ् तिलिङ्गाहाॽलाम् इङ्जाःङ् मे़हाक्तुरो॥
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 हे़क्केःल्ले़ पुङ्लाइङ्बाल्ले़ पावले़न् अक्खे मे़त्तु, “सुहाङ्युक्पाहाॽरे़ खे़ने़ॽ नु सिलासे़न् ले़प्मादेःमाने़सिङ्फाॽआङ् इङ्जाःङ् मे़हाङुआङ् मे़वाॽ॥ हे़क्केःल्ले़ खिन्छिॽ पेःक्मा के़सुक्सुरो॥ नुःरिक्काङ् पेसे़त्छे़ॽओ॥”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 कर पावलरे़ खे़न् तिलिङ्गाहाॽ मे़त्तुसि, “आन्छिगे़ग रोमि यक्युङ्बासिगे़साङ्थे़माआङ् तुःन्देॽ मे़ःन्ने मनालुम्मो आन्छिगे़ याप्मि ते़ःम्भुक् मे़याक्ते़त्छिगे़आङ् पुङ्लाहिम्मो याप्मि मे़साक्ते़॥ आल्ल खे़ङ्हाॽरे़ स्वाःत्ताङ् ले़प्मादेःमा मे़गोःत्ते़त्छिगे़बाबि? कङ्ग पोःङ्मा मे़सुक्ने़न्लो! हाराॽ सुहाङ्युक्पाहाॽए कप्मो मे़दाआङ् मे़ले़त्छिगे़र पोःङ्लो॥”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 हे़क्क्याङ् तिलिङ्गाहाॽरे़ सुहाङ्युक्पाहाॽ बाकन् पाःन्हाॽ मे़मे़त्तुसि॥ खे़ङ्हाॽरे़ पावल नु सिलासे़न् रोमि यक्युङ्बासि फाॽआङ् निङ्वाॽ मे़घोःसुआङ् खे़ङ्हाॽ मे़गिसे़रो॥
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ खे़प्मो मे़द्ये़आङ् मे़नःम्सिङ्ल खे़ङ्हाॽनु ले़प्मि मे़नाःक्ते़रो॥ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ पुङ्लाहिम्मोलाम् लाःक्कात् मे़लःत्तुसिआङ् आल्ल कन् ये़क्यक्कोलाम् पेसे़छे़ॽओ फाॽआङ् पेलि मे़भाक्तुसिरो॥
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 हे़क्क्याङ् पावल नु सिलासे़न् खे़प्मोलाम् लिदियारे़ कुहिम्मो पेसि॥ खे़प्मो खे़ङ्हाॽरे़ लिदिया नु वेॽ नसानिबा फुॽनुसाॽहाॽ तुमे़त्छुर आःन्छिङ्मा पिरे़त्छुआङ्खे़प्मोलाम् पेसिरो॥
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.