Atos 15
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs VC
1 कुभा ये़म् एगाङ् यहुदियालाम् एन्तिओक्को कुभा यहुदि नसानिबाहाॽ मे़द्ये़आङ् नसानिबा फुॽनुसाॽहाॽ अक्खे मे़मे़त्तुसिर निसाम् मे़हुॽरुसि, “मोसारे़ साप्तुबा साम्योथिम् साप्लाओबा साक्थिम् कुइसिःक् हर्दो के़न्हे़गुम्मिन्ने़ फाॽग्र से़न्लप् खोःमा के़न्छुक्तुम्मिल्लो॥”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 पावल नु बरनाबासे़न् खे़ङ्हाॽनु साॽरिक् पाःन् थक्ते़त्छि॥ हे़क्केःल्ले़ पावल, बरनाबास नु एन्तिओकस्मा कुभा नसानिबा फुॽनुसाॽहाॽ यरुसले़म्मो पेःक्माआङ् खे़प्मोबा सेःक्युक्मिबाहाॽ हे़क्क्याङ् तुम्लाम्लोःबाहाॽनु कन् पाःन्निल्ले़ कुयाःम्बेओ ताॽजे़ङ्मा फाॽआङ् मे़सेगुसिरो॥
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 एन्तिओक् सेसेहुप्लक्पा नसानिबाहाॽरे़ खे़ङ्हाॽ खे़प्मोलाम् से़म्मुॽइ मे़जोगुसि॥ खे़ङ्हाॽ फोनिसिया नु सामरिया थुम्मो पोःक्खे़त्छिर लाम्दिःक् चोगे़त्छिल्ले़ खे़प्मोबा नसानिबाहाॽ अक्खेलॽरिक् थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽरे़आङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नसाःन् मे़जोगु के़लॽबा पाःन्निन् चे़क्खे़छुरो॥ हे़क्केःल्ले़ खे़प्मोबा नसाःन् के़जोःक्पा फुॽनुसाॽहाॽआङ् कन् पाःन्निन् मे़घे़प्सुआङ् साॽरिक् मे़सःत्ते़रो॥
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ यरुसले़म्मो के़रे़त्छिआङ् सेःक्युक्मिबाहाॽ, तुम्लाम्लोःबाहाॽ नु सेसेहुप्लक्पा वेॽ मनाहाॽरे़ खे़ङ्हाॽ लाङ्दाःक्मा मे़बिरुसिरो॥ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ खे़प्मो के़वाॽबाहाॽ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुन्छिॽलाम् चोगुबा पाःन्हाॽ चे़क्खे़छुरो॥
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 हे़क्क्याङ् खे़प्मो के़वाॽबा फरिसि लक्कोबा नसानिबाहाॽरे़ मे़बोगे़आङ् खे़ङ्हाॽ अक्खे मे़मे़त्तुसि, “थिम्मे़न्दङ् नसानिबाहाॽरे़ मोसारे़ साप्तुबा साम्योथिम् साप्लाओबा साक्थिम् इःप्मा नाःप्मार हर्दोआङ् हे़क्माए पोःङ्लो॥”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 हे़क्केःल्ले़ सेःक्युक्मिबाहाॽ नु तुम्लाम्लोःबाहाॽ सोरिक् मे़जुप्से़आङ् कन् पाःन्निल्ले़ कुयाःम्बेओ पाःन्धङ् मे़जोगुरो॥
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 खे़प्मो पयम् पाःन्धङ् पोःक्खे़आङ् कुनुप्मो पत्रुसे़न्पोगे़आङ् मे़त्तुसि, “आम्भुॽ आन्साॽसे, यरिक् तगि निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽरे़ सुनाइङ् खे़म्मा नु नसाःन् मे़जोगुर फाॽआङ् इङ्भन् चोःक्से़ खिनिॽओलाम् इङ्गाॽ सेगाङ्बान् के़निःसुम्माङ् के़वयिॽरो॥
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 हे़क्क्याङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ मे़न्छाम् याप्मिरे़न् सिक्लुङ्मान् निःसुरो॥ खुने़ॽग आनिॽ हे़क्केए थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽआङ् सेसेमाङ् पिरुसिर ताःक्तुसिआङ् वाॽ के़लॽबा पाःन्निन् आनिॽ ओसेःन्आधाक्ते़रो॥
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 आल्ल खुने़ॽ थिम्मे़न्दङ् सुवाङ् नु आनिॽ आन्छे़न्ने़न्लो, थेआङ्भे़ल्ले़ आनिॽ हे़क्के दाङ्बाओबा नसाःन्लाम् खुनिॽ सिक्लुङ्मान् सेसे चोगु पिरुसिआङ् वाॽरो॥
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 हे़क्केःल्ले़ थेआङ्ने़ के़साक्पा यहुदि साक्थिम्मिन् थिम्मे़न्दङ् नसानिबाहाॽ के़गुःत्तुम्सिम्माङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुसिक् फोःङ्मा निङ्वाॽ के़इःत्तुम्बाबे? खे़ङ्ग आनिॽ पाधे़बाहाॽरे़आङ् कुःमा मे़न्छुक्तुन्, हे़क्क्याङ् आनिॽआङ् कुःमा आन्छुक्तुम्मिन्लो॥
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 से़क्खाःल्ले़ग, खे़ङ्हाॽ हे़क्केए आनिॽआङ् दाङ्बाल्ले़ कुलुङ्गुम्मिल्ले़रक् ताङ्आसेःप्ते़ के़लॽबान् नसाःन् आजोगुम्लो॥”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 बरनाबास नु पावलरे़ खुन्छिॽलाम् थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्लुम्मो निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ चोगुबा मिक्सेःन् नु निङ्वाॽ के़माबा याःम्बक्हाॽ चे़क्खे़छुल्ले़ ये़जुम्भोबा काक् मनाहाॽ स्वाःत्ताङ् मे़घे़प्सुर मे़युङे़रो॥
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ पाःप्मा सुरे़त्छुआङ् याकुबे़न्ये़म्सिङ्ङाङ् पाःत्तु, “फुॽनुसाॽसे, आबाःन्निन् खे़प्से़म्मे़ॽओ॥
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ काक्नु तगि थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽ अक्खेलॽरिक् आबाङे कुमना मे़बोःङ्ल फाॽआङ् उःत्तुसि के़लॽबान् सिमोन पत्रुसरे़ चे़क्खुरो॥
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 कङ्ग माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽ नु खुनिॽ पाःन्निन् साॽरिक्के तङ्लो॥ साम्योसाप्लारे़ अक्खे पाःत्तुआङ् पत्,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 — ausente —
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 — ausente —
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 याकुबरे़ याम्मो अक्खे पाःत्तु, “निङ्वाॽफुमाङ्ङो के़नुःङ्बाआङ्के़दाःबा थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽ तुक्खे चाःप्मासि मे़ःन्लो के़लॽबा आनिङ्वाॽ वाॽरो॥
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 कर थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽ अक्तङ्बा सक्इङ्घङ् हाक्तुम्सिम्लो, ‘नावाइत्लाओ तोःम्नाबा चाहाॽ चामा मे़नुॽने़न्॥ हे़क्क्याङ् चाराम्मा मे़नुॽने़न्॥ कुसित्ला यॽमना से़प्मनाबा साः नु सामाक्खिॽआङ् चामा मे़नुॽने़न्लो॥’
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 थेआङ्भे़ल्ले़ बा कन् मोसारे़ साप्तुबा साम्योथिम्मिन् काक् पाङ्जुम्मो उन्छोःन् उन्छोःन्नाङ्धोए इङ्भोःसे़आङ् वाॽ, हे़क्क्याङ् यहुदि चुम्लुङ्हिम्मो थिक्याःन्धक् नाःम्सिङ्ये़न् थप्मे निःत्ल वाॽरो॥”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 हे़क्केःल्ले़ सेःक्युक्मिबाहाॽ नु तुम्लाम्लोःबाहाॽ हे़क्क्याङ् काक् सेसेहुप्लक्कोबाहाॽ मे़दङे़आङ् ने़प्फु मनाहाॽ यहुदा मे़प्मनाबा बरसाबास नु सिलासे़न् सेःक्मासिआङ् पावल हे़क्क्याङ्बरनाबासे़न्नु एन्तिओक्को पाङ्मासि निःन्धो पोःक्खे़रो॥ खे़ङ्हाॽग नसानिबा फुॽनुसाॽहाॽ लुम्मो साॽरिक्के मिङ्सोदाङ्बा चोगे़त्छिरो॥
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 खे़ङ्हाॽरे़ अक्तङ्बा सक्इङ्घङ्ङिन् खे़न् लिसि मनाहाॽरे़ खुनिॽ हुक्कोनु मे़हाक्तुसि,
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 — ausente —
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 — ausente —
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 — ausente —
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 — ausente —
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 — ausente —
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 हे़क्केलॽरिक् खे़न् लिसि इङ्साबाहाॽ मे़धासिङ्ङाङ् एन्तिओक्को मे़गे़रे़॥ खे़प्मो खे़ङ्हाॽरे़ काक् नसानिबाहाॽ थिक्ते़न्नो मे़सुप्सुसिआङ् खे़न् सक्इङ्घङ्ङिन् हुक्मे़सुप्तुसिरो॥
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 हे़क्क्याङ् खे़न् सक्इङ्घङ्लाम् आःन्छिङ्मा मे़घोःसुआङ् नसानिबाहाॽ साॽरिक् मे़सःत्ते़रो॥
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 यहुदा नु सिलासिआङ् आबाङे माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पा वये़त्छि॥ नसानिबा फुॽनुसाॽहाॽ हाङ्हाङ् नु खुनिॽ नसाःन्नो के़धुम्बा चोःक्मासि फाॽआङ् खे़ङ्हाॽरे़ यरिक् पाःन्हाॽ मे़त्ते़त्छुरो॥
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 खे़प्मो कुभा ये़न् वये़त्छिआङ् नसानिबा फुॽनुसाॽहाॽरे़ खिन्छिॽ नुःरिक्काङ् पेगे़त्छे़ॽओ लॽरिक् याङ्ना मे़बाङ्घु मे़देःसुसिरो॥
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 ((कर सिलासरे़ खे़प्मोए वाॽमा लाःप्मा निःन्धो चोगुरो॥))
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 पावल नु बरनाबासे़न्नाङ् एन्तिओक्कोए वये़ लारे़त्छिरो॥ खे़ङ्हाॽ नु वेॽ यरिक्ले़ सोसोरिक् दाङ्बाल्ले़न् पेलिगे़न् पाःन्जाक्किन्इङ्भन् मे़जोगुर मनाहाॽ मे़हुॽरुसिरो॥
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 कुभा ये़न् एगाङ् पावलरे़ बरनाबासे़न् मे़त्तु, “आल्ल आन्छिॽआङ् नुःङ्सि पित्छि, हे़क्क्याङ् दाङ्बाल्ले़ कुबाःन्जाक्किन् इङ्भन् आजोगे़त्छुबा पाङ्जुम्हाॽओ लःन्छिर फुॽनुसाॽहाॽ आक्खे मे़जोगुर मे़याक्पे फाॽआङ् साॽसुसिरो॥”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 बरनाबासरे़ युहुन्ना मे़प्मनाबा मर्कुसे़न् सोरिक् तेॽमा निङ्वाॽ चोगु,
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 कर पावलरे़ अत्तु, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽ माङ्सेवा याःम्बक् चोःक्मा मे़भाॽरुन्सिन्नाङ् पाम्फिलियाओलाम्मे पक्थसिआङ् नुःक्खे़ पेआङ् वये़रो॥
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 खुन्छिॽ साॽरिक् पाःन् थक्ते़छिआङ् वेॽ वेॽ से़न्दे़छिआङ् पेसिरो॥ बरनाबासरे़ युहुन्ना मे़प्मनाबा मर्कुसे़न् तेॽरुआङ् सैप्रस वागप्खाम् ले़प्माङ् वालाधालाम् थासिङ्,
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 कर पावलरे़ सिलासे़न् सेगु, हे़क्क्याङ् नसानिबा फुॽनुसाॽहाॽरे़ खे़ङ्हाॽ दाङ्बाल्ले़ कुलुङ्गुम्मो मे़दोःन्दुसिआङ् मे़बाङ्घुसिरो॥
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 खुन्छिॽ सिरिया नु सिलिसिया थुम्मो पोःक्खे़छिर खे़प्मोबा सेसेहुप्लक्हाॽ के़धुम्बा चोगे़त्छुरो॥
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.