Atos 14
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs NTLH
1 आल्ल एन्तिओक्को कुइसिःक् आइकोनियम्मोआङ् पावल नु बरनाबासे़न् यहुदि चुम्लुङ्हिम्मो पेसिआङ् साॽरिक् सिक्कुम् निङ्वाॽ लस्सुर पारे़त्छिल्ले़ खे़प्मो यरिक् यहुदिहाॽ नु थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽरे़ ये़सुरे़ कुसुनाइङ्ङिन्नसाःन् मे़जोगुरो॥
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 कर नसाःन् मे़न्जोःक्मनाबा यहुदिहाॽरे़ खे़प्मोबा थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽ मे़हुसुसिआङ् नसानिबा फुॽनुसाॽहाॽरे़ खुनिॽ तक्ले़ङ्वाओ निङ्वाॽ मे़ले़क्खु मे़बिरुसिरो॥
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 हे़क्केःल्ले़ सेःक्युक्मिबाहाॽ खे़प्मो यरिक् ये़म् थारिक् वये़त्छिल्ले़ खे़ङ्हाॽ दाङ्बाल्ले़ कुयाःम्बेओ मे़ङ्गिए पारे़त्छिरो॥ दाङ्बाल्ले़ खे़ङ्हाॽ मिक्सेःन् नु निङ्वाॽ के़माबा याःम्बक्हाॽ चोःक्मा मुक्साम् पिरुसि हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ इङ्भन् चोगे़त्छुबा कुलुङ्गुम्मिन् से़क्खाए फाॽआङ् ओसेःन्धाक्तुसिरो॥
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 खे़न् ये़क्यक्कोबा मनाहाॽ कुभा सेःक्युक्मिबाहाॽ ले़प्माङ् नु कुभा नसाःन् मे़न्जोःक्मनाबा यहुदिहाॽ ले़प्माङ् मे़से़न्छिङ्लो॥
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 खे़प्मो यहुदिहाॽ नु थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽ हे़क्क्याङ् खुनिॽ लाम्लोःबाहाॽ मे़दङ्सिङ्ङाङ् सेःक्युक्मिबाहाॽरे़ खुनिॽ तक्ले़ङ्वाओ पोःक्माआङ् लुङ्ङिल्ले़ ले़प्मा से़प्मासि फाॽआङ् इङ्मे़दङ्घुरो,
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 कर कन् चे़म्फन्निन् सेःक्युक्मिबाहाॽरे़ निङ्वाॽ मे़घोःसुआङ् खे़प्मोनु लुकोनिया थुम्मोबा लुस्त्रा नु दर्बि मे़प्मनाबा ये़क्यक्हाॽ नु खे़न् खिरिबा ते़न्नो मे़घे़त्छिङ् मे़बेआङ्
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 खे़प्मोआङ् खे़ङ्हाॽरे़ सुनाइङ्ङिन् इङ्भन् मे़जोगुरो॥
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 लुस्त्राओ सावाःन्छिङ्ङाङ्धोए लाङ्घेःक्मा मे़न्छुक्मनाबा लाङ्सक्पाधिक् वये़रो॥ खे़न् आप्फाल्ले़आङ् लाङ्मे़ङ्घेःक्के वये़॥
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 खे़प्मो खे़ल्ले़ पावलरे़ पाःत्तुबा पाःन्हाॽ नुःरिक्काङ् खे़प्सुर युङे़॥ पावलरे़ खे़ल्ले़ वेःप्मा के़सुक्पा कुनसाःन्निन् निःसुआङ् अदक्तक्काङ् ओमे़त्तुर
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 यम्बा इक्लाओ अक्खे मे़त्तु, “खे़ने़ॽ ये़बे़ॽ!” खे़न् मनाःन्नाङ् मुत्थ्रिक् पोगे़आङ् लाङ्घेःक्मा हेःक्ते़रो॥
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 हे़क्क्याङ् मनाहाॽरे़ पावलरे़ चोगुबा खे़न् याःम्बक्किन् मे़निःसुआङ् खे़ङ्हाॽरे़ लुकोनियास्मा पाःन्नो अक्खेलॽरिक् मे़बाःत्तुर मे़अःक्ते़, “माङ्हाॽ मना ले़ङ्ने़त्छिआङ् आनिॽओ त्ये़छिआङ् वाॽसिरो॥”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 खे़ङ्हाॽरे़ बरनाबासे़न् जिउस नु पावले़न् हर्मेस मे़मे़त्तुसि, थेआङ्भे़ल्ले़ पावले़न् के़बाःप्पा चोगे़रो॥ (ग्रिकेलिहाॽरे़न् जिउस मे़प्मनाबान् तुम् माङ् नु हर्मेस मे़प्मनाबान् इङ्गे़साबा माङ् वये़रो॥)
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 ये़क्यक्किल्ले़ कुबेसाङ् जिउस माङ्ङिल्ले़न् माङ्हिम् ने़स्से़॥ जिउस माङ्ङिल्ले़ कुनिङ्वाॽफुसाम्बाल्ले़ पित्हाॽ नु फुङ्हाॽ ताःप्मा पाङ्घुसिआङ् ये़क्यक्किल्ले़न् पयम् लाम्धेःप्पो त्ये़, थेआङ्भे़ल्ले़ खुने़ॽ नु मनाहाॽरे़ सेःक्युक्मिबाहाॽ सिदुङ्जभा तोःम्मा निङ्वाॽ मे़जोगुआङ् मे़वये़रो॥
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 बरनाबास नु पावलरे़ खे़न् खे़प्से़त्छुआङ् माङ् चे़ॽया पाःन् पोःङ्मा इःत्ते़ फाॽआङ् ने़प्माङ्ले़ खुन्छिॽ तेःत्तिन् थे़ःक्खे़त्छुहे़क्क्याङ् मनालुम्मो लोःक्ते़त्छिर अक्खेलॽरिक् अःक्ते़त्छि,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “आदाङ्बासे, कन् थे चोःक्मा के़इःत्तुम्बाबे? आन्छिगे़ग बा खिनिॽ हे़क्के मे़न्छाम्गे़न् याप्मिसिगे़रो! खिनिॽ कन् हने़बा नावाइत्लाःन् सेवा चोःक्मा ले़रे़म्मे़ॽआङ् ताङ्साक्पे़न्, इक्सादिङ् खाम्बेःक्मान्, वाहङ्हाॽ हे़क्क्याङ् खे़प्मो के़वाॽबा के़रे़क् पाःन्हाॽ नावागे़न् चइःत् के़ने़बा आजुनि निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्लो नुःक्खे़म्मे़ॽ फाॽआङ् सुनाइङ् इङ्भन् चोःक्से़ आन्छिगे़ कप्मो त्ये़त्छिगे़बारो॥
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 कन् पेबा ये़म्मोग के़रे़क् मे़न्छाम् सुवाङ्हाॽरे़ खुनिॽ आबाङे साक्थिम् कुइसिःक् खुनिॽ माङ्हाॽ सेवा चोःक्से़ ले़रुदेःसुसि,
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 कर आल्लोग खुने़ॽग आबाङे तोःन्दि मे़ःन्नेग होःप्लो, थेआङ्भे़ल्ले़ खुने़ॽग साङ्ग्राम्पेदाङ्लाम् पाङ्गे़न्दिङ् वाहित् थाःसु के़बिरिआङ् चामा थुङ्मारे़ खिनिॽ निङ्वाॽ के़दासि के़बिरिआङ् सिक् सम्माल्ले़ कुधिम् के़जोगिआङ् के़वयिरो॥”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 कन् पाःन्हाॽ पाःत्ते़त्छुर पावल नु बरनाबासरे़ मनाहाॽरे़ खुन्छिॽ सिदुङ्जभा तोःम्मा मे़इःत्तुबान्पल्लिमाल्ले़ साक्मा सुक्ते़त्छुरो॥
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 हे़क्क्याङ् कुभा यहुदिहाॽ एन्तिओक नु आइकोनियम्लाम् मे़द्ये़आङ् खे़ङ्हाॽरे़ मनाहाॽ मे़हुसुसिआङ् खुनिॽ ले़प्माङ् मे़जोगुसिआङ् पावले़न् लुङ्ङिल्ले़ मे़ले़प्तु, हे़क्क्याङ् पाङ्जुम् लाःक्कात् मे़उःक्खु मे़देॽरुआङ् खुने़ॽ स्ये़ फाॽआङ् लाप्मे़भुसु॥
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 कर नसानिबाहाॽ मे़जुप्से़आङ् कुघिरि मे़ये़म्सिङ्ङाङ् मे़ये़बे़ल्ले़ खे़न् ये़म्मो निङ्वाॽ मये़र पावले़न् मुत्थ्रिक् पोगे़आङ् याङ्ना ये़क्यक्को पेरो॥ हे़क्क्याङ् कुदाःन्दिक् बरनाबासे़न्नु दर्बिओ पेसे़त्छिरो॥
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 पावल नु बरनाबासरे़ दर्बिओ सुनाइङ् इङ्भन् चोगे़त्छुआङ् खे़प्मो यरिक् मनाहाॽ हुॽसाम्बा मे़बोःक्खे़रो॥ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ लुस्त्रा, आइकोनियम नु एन्तिओक्को नुःक्खे़त्छिआङ्
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 खे़प्मो खे़ङ्हाॽरे़ हुॽसाम्बाहाॽ नसाःन्नो चक्मे़ल्लॽए वये़म्मे़ॽ मे़त्ते़छुसिर हाङ्हाङ् चोगे़त्छुसि, हे़क्क्याङ् यरिक् इनोगे़न् तुक्खे के़दुमुम्साङ् निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मो लाःप्माए पोःङ्लो फाॽआङ् आःन्छिङ्मा पिरे़त्छुसिरो॥
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 हे़क्क्याङ् पावल नु बरनाबासरे़ खे़न् सेसेहुप्लक्हाॽओ तुम्लाम्लोःबाहाॽ सेःक्युक् चोगे़त्छुआङ् तुवा नु चाःने़त्तो मे़युङे़आङ् खे़ङ्हाॽरे़ नसाःन् मे़जोगुबा दाङ्बाल्ले़ कुगम्ब्राङ्ङो खे़ङ्हाॽ युक्खे़त्छुसिरो॥
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 याङ्सि खे़ङ्हाॽ पिसिदिया थुम्मो पोःक्खे़त्छिर पाम्फिलिया थुम्मो थ्ये़सि॥
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 खे़ङ्हाॽरे़ याम्मो पर्गाओ इङ्भन् चोगे़त्छु, हे़क्क्याङ् अतालिया ये़क्यक्को पेसिरो॥
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 हे़क्क्याङ् खे़प्मोलाम् खे़ङ्हाॽरे़ सिरियास्मा एन्तिओक्को याङ्ना वालाम्दिःक् चोगे़त्छुरो॥ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुलुङ्गुम्मो खुन्छिॽ हेःक्ते़त्छुबा माङ्सेवा याःम्बक्किन् आल्लो खे़प्मोए चोःक्मा सुरे़त्छुरो॥
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 खे़ङ्हाॽ एन्तिओक्को के़रे़त्छिआङ् खे़प्मोबा सेसेहुप्लक्कोबा नसानिबाहाॽ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुन्छिॽलाम् चोगुबा के़रे़क् याःम्बक्हाॽ हे़क्क्याङ् अक्खेलॽरिक् थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽरे़आङ् से़न्लप् खोःमा मे़सुक्तुर फाॽआङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ लाम्धेःप्पे़न्हन्दुबा पाःन्निन् चे़क्खे़त्छुरो॥
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 हे़क्क्याङ् खे़प्मो नसानिबाहाॽनु यरिक्ये़म् थारिक् वये़त्छिरो॥
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.