Atos 13
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs NTLH
1 एन्तिओकस्मा सेसेहुप्लक्को माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽ नु सिक्साम्बाहाॽ मे़वये़–बरनाबास, माक्ला मे़प्मनाबा सिमियोन, साइरेनिलाम् के़दाःबा लुसियस, सुहाङ्गे़म्बा हे़रोदे़न्नु के़बोःबा माने़न हे़क्क्याङ् सावल वये़रो॥
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 थिक्ये़न् खे़ङ्हाॽरे़ चाःने़त्तो मे़युङे़र दाङ्बाल्ले़न् सेवा मे़जोगुर मे़वये़ल्ले़ सेसेमाङ्ङिन् खे़ङ्हाॽओ अक्खेलॽरिक् पारे़, “बरनाबास नु सावले़न् इङ्गाॽ आलागि से़न्दे़म्सिम्मे़ॽओ, खे़ङ्हाॽग इङ्गाॽ आयाःम्बक् चोःक्से़ उःत्तुङ्सिङ्ङाङ् वाॽसिरो॥”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 हे़क्केःल्ले़ याम्मो खे़ङ्हाॽरे़ चाःने़त्तो मे़युङे़आङ् तुवा मे़जोगु, हे़क्क्याङ् खुनिॽ हुक्हाॽ बरनाबास नु पावलरे़ खुन्छिॽ सम्दाङ् मे़ने़स्सुआङ् तुवा मे़जोगु हे़क्क्याङ् मे़बाङ्घु मे़देःसुसिरो॥
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 बरनाबास नु सावले़न्सेसेमाङ्ङिल्ले़ पाङ्घुसिआङ् सिलुकिया ये़क्यक्को पेसि॥ खे़प्मोनु वालाधालाम् सैप्रस वागप्लाजेॽओ पेसिरो॥
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 हे़क्क्याङ् सालामिस पाङ्जुम्मो के़रे़त्छिआङ् खे़प्मो खे़ङ्हाॽरे़ निङ्वाॽफु पाःन्जाक्किन् यहुदि चुम्लुङ्हिम्हाॽओ इङ्भन् चोगे़सुरो॥ खे़ङ्हाॽनु कुभाॽ के़बिबा युहुन्ना मर्कुसे़न्नाङ् वये़रो॥
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 खे़ङ्हाॽ पाफोस ये़क्यक्को मे़ङ्गे़त्ते थारिक् वागप्लाजेॽ खाराक् लाम्दिःक् मे़जोगे़॥ खे़प्मो खे़ङ्हाॽरे़ थिक् यहुदि इङ्ले़क्पा माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पा बार-ये़सु मे़प्मनाबा किच्चाक्किन् मे़दुमु॥
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 खे़ल्ले़ कुन्देःङ्बान् खे़न् वागप्लाजेॽओबा सुहाङ्गे़म्बा सर्गियस पौलुसे़न् वये़आङ् सोरिक् खे़न् खुने़ॽनु ताक्कन्दे़रो॥ सर्गियस पौलुसे़न् सिक्कुम्दिङ् निङ्वाॽसाबा वये़॥ खे़ल्ले़ बरनाबास नु सावले़न् उःत्तुसि, थेआङ्भे़ल्ले़ निङ्वाॽफु पाःन्जाक्किन् खे़म्मा निङ्वाॽ चोगुरो॥
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 कर खे़न् कित्चाक् इलुमासे़न् (ग्रिक पाःन्दाङ्ङो खे़ल्ले़ कुमिङ्ङिल्ले़ कुबेःन् कित्चाक् पोःङ्लो) खुन्छिॽ तक्ले़ङ्वाओ पोगे़आङ् सुहाङ्गे़म्बा सर्गियस पौलुसे़न् ये़सुःन्नसाःन् चोःक् मे़म्बाङ्मा तम्सिन् चोगुआङ् खे़ङ्हाॽ अत्तुसिरो॥
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 हे़क्क्याङ् सेसेमाङ्ङिल्ले़ थुक्तुआङ् सावलरे़ (खे़ल्ले़ कुमिङ् पावलआङ् वये़रो) खे़न् इलुमासे़न् अदक्तक्काङ् ओमे़त्तुर मे़त्तु,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 “खे़ने़ॽ माफे़न्साम्मिल्ले़ कुस्साःए, काक् साम्योनिमाल्ले़ कुनिङ्मिए, खे़ने़ॽग काक् इङ्ले़क् नु फे़न् याःम्बक्ले़ कुधिम् के़वाॽरो॥ खे़ने़ॽ दाङ्बाल्ले़ तोःन्दोःम्बा कुलाम्मिन् पे़गे़क्-वगे़क्चोःक्मा ले़रे़ॽ!
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 दाङ्बाल्ले़ खुम्दिङ् के़बिॽआङ् आल्ल खानिःमा मे़न्छुक्मनाबा के़बोःङ्ङाङ् कुभा ये़म् थारिक् खे़ने़ॽग नाम्मिन्नाङ् निःमा के़न्छुक्तुन्लो॥” खिमो इलुमासरे़ कुमिक्को खाम्दःम्बाल्ले़ ते़प्तुबा कुइसिःक् पोःक्खे़बा निङ्वाॽ खोःसुआङ् थेआङ् निःमा मे़सुक्तुन्लो॥ खुने़ॽग कुभारे़ मे़दे़म्माआङ् मे़उःङ्ङानि फाॽआङ् सप्सुर लाङ्घेःक्मा हेःक्ते़रो॥
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 सुहाङ्गे़म्बाल्ले़ कन् हिन्दोःक्किन् निःसुआङ् ये़सुःन्नसाःन् चोगु, थेआङ्भे़ल्ले़ दाङ्बे़ल्ले़ कुनिसाम्मिल्ले़ कुयाःम्बेओ कुनिङ्वाॽ मये़रो॥
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 खे़न् याङ्सि पावल नु कुन्जुम्हाॽ पाफोसलाम् पाम्फिलिया थुम्मोबा पर्गाओ वालाम्दिःक् मे़जोगु, कर युहुन्ना मर्कुसरे़ खे़ङ्हाॽ खे़प्मो पक्थसिआङ् यरुसले़म्मो नुःक्खे़ पेरो॥
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 पावल नु बरनाबासे़न् पर्गालाम् पिसिदिया थुम्मोबा एन्तिओक ये़क्यक्को पेसि॥ हे़क्क्याङ् नाःम्सिङ्ये़न्नो यहुदि चुम्लुङ्हिम्मो खे़ङ्हाॽ पेसिआङ् युङ्ने़छिरो॥
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 मोसारे़ साप्तुबा साम्योथिम् नु माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽरे़ मे़साप्तुबा साप्पन्लाम् मे़निःरु मे़सुरुआङ् लाम्लोःबाहाॽरे़ खे़ङ्हाॽ अक्खे मे़मे़त्तुसि, “फुॽनुसाॽसे, आनिगे़ मनाहाॽ हाङ्हाङ् मे़प्मासि इङ्घङ् के़गत्छुने़ फाॽग्र पाःत्ते़से़ॽओ॥”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 पावले़न् मुत्थ्रिक् पोगे़आङ् हुक्चाःल्कि चोगुर पाःप्मा हेःक्ते़, “इस्राइलि फुॽनुसाॽ नु निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् सेवा के़जोःक्पा थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्सासे, आघे़प्से़म्मे़ॽओ!
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 कन् इस्राइलिहाॽरे़ सेवा मे़जोगुबा निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ आनिॽ पाधे़बा सुधे़बाहाॽ सेगुसिआङ् मिस्र लाजेॽओ माःङ्घाबा लाजेॽसाबा हे़क्के मे़वये़ल्ले़ यम्बा सुवाङ् चोगुसिरो॥ हे़क्क्याङ् पयम् मुक्साम्नु खे़न् लाजेॽओनु लाःक्कात् लःत्तुसिआङ्
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 एःक्सादे़न्नो तङ्बे लिबोःङ्थारिक् खे़ङ्हाॽ कम्ब्राङ् मे़त्तुसिरो॥
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 हे़क्क्याङ् खुने़ॽग कनान लाजेॽस्मा नुसि सुवाङ्हाॽ मे़क्खुसिआङ् खे़न् लाजेॽओ कुमनाहाॽ युक्दाङ्बा चोगुसिआङ्
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 तङ्बे कुगिप् लिसिआङ् कुभ्रे़ःङ् (४५०) थारिक् खे़ङ्हाॽरे़ खे़न् लाजेॽइन्मे़युक्तुरो॥ हे़क्क्याङ् माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पा सामुए़ल थारिक् खासे़न्युक्पाहाॽ पिरुसिरो॥
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ हाङ् मे़नाःक्तुल्ले़ खुने़ॽ बे़न्जामिन सुवाङ्स्मा किसरे़ कुस्साः सावले़न् पिरुसिआङ् खे़ल्ले़ तङ्बे लिबोःङ्(४०) थारिक् हाङ् चोगुरो॥
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 हे़क्क्याङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुने़ॽ हाङ्युक्लाम् खे़त्तुआङ् दाउदे़न् हाङ् चोगुरो॥ हे़क्क्याङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ पाःत्तु, ‘यिसैरे़ कुस्साः दाउदे़ङ्ग आनिङ्वाॽ हे़क्के याःम्बक् के़जोःक्पा आसिराॽ के़धाङ्बा मनारो॥’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 बा कन् मे़न्छाम् थाःक्कोलाम् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ माङ्हे़क् चोगुसिबा कुइसिःक् से़न्लप्दाङ्बा ये़सुःन् आनिॽ इस्राइलिहाॽओ पाङ्घुरो॥
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 ये़सुरे़ कुमाङ्सेवा याःम्बक्किन् हेःक्मानुःल्ले़ तगि युहुन्नारे़ इस्राइलस्मा काक् मनाहाॽ खुनिॽ लायोलाम् मे़हिन्नाङ् बप्तिस्मा मे़बोःङ्ल फाॽआङ् इङ्भोःसुसिरो॥
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 हे़क्क्याङ् युहुन्नारे़ खुने़ॽ कुमाङ्सेवा याःम्बक्किन् सुःप्मा इःत्तुल्ले़ मनाहाॽ अक्खे मे़त्तुसि, ‘इङ्गाॽ हाःत्आ फाॽआङ् याप्मि के़इःत्तिबे? इङ्गाॽग खिनिॽ के़हाङ्घुम्बा मनाःङ्ग मे़ःन्नारो, खुने़ॽग इङ्गाॽनुःल्ले़ याङ्सि ताःरो॥ खुने़ॽ कुलाङ्सुःप्पिल्ले़ कुनाम्हाॽआङ् फाःङ्मा मे़लाॽआन्लो॥’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 अब्राहामरे़ कुमुॽइदाङ्सा इस्राइलि फुॽनुसाॽ नु निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुसेवा के़जोःक्पा थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्सासे, आनिॽओए निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कन् से़न्लप्पिल्ले़न्सुनाइङ्घङ्ङिन् पाङ्घुआङ् वाॽरो॥
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 कन् यरुसले़म्मो के़वाॽबा मनाहाॽ नु खुनिॽ लाम्लोःबाहाॽरे़ ये़सुःन् कुसिङ् मे़न्निःत्तुन्, कर आप्तिक् मे़गुःत्तुल्ले़ नाःम्सिङ्ये़न् थप्मे मे़निःरुबा माङ्निङ्वाॽपाःन्निन् के़रे़बारो॥
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 हे़क्क्याङ् खुने़ॽग सिःमे़ल्ले़न् खुम्दिङ् पिमा थे़मा आप्तिक्काङ् मे़ङ्घोःसुन्छाङ् पिलातसे़न् खे़न् से़प्माए पोःङ् फाॽआङ् पेलि मे़भाक्तुल्ले़ ते़न्दे़रो॥
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कुयाःम्बेओ साम्योसाप्लाओ साप्ते़आङ् के़बप्पा पाःन्हाॽ मे़जोगु मे़सुरुआङ् सिलाम्साक्मा सिङ्सम्दाङ्लाम् कुन्जुम्हाॽरे़ मे़धासुआङ् इप्पुङ्ङो मे़ने़स्सुरो॥
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 कर निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुने़ॽग सिःमे़न्लाम् कुहिङ्वे़त् चोगुरो॥
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 हे़क्क्याङ् यरिक् ये़न् थारिक् खुने़ॽनु गालिललाम् यरुसले़म थारिक् लाम्दिःक् के़जोःक्पाहाॽरो ओसेःन्धाक्सिङ्ल वये़रो॥ आल्ल खे़ङ्हाॽ इस्राइलस्मा मनाहाॽरे़ लागि तोःन्दि मे़वाॽरो॥
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 हे़क्क्याङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ आनिगे़ पाधे़बाहाॽ पिरुसिबा माङ्हे़क्किल्ले़ कुयाःम्बेओ कन् सुनाइङ् इङ्भोःसे़ आनिगे़ खिनिॽओ त्ये़ॽइगे़आङ् वयिगे़रो–
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ ये़सुःन् सिःमे़न्लाम् याम्मो हिङ्घुआङ् माङ्हे़क्किन्आनिॽ कुमुॽइदाङ्साहाॽरो के़त्तुरो॥ कन् निसिगेःक्पा निङ्वाॽफुसाम्लो सुम्मो निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ ये़सुःन् अक्खे मे़त्तुआङ् वाॽरो,
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुने़ॽ सिःमे़न्लाम् फोःक्खुल्ले़ याम्मो आप्फाल्ले़आङ् सिःमा मे़बोःङ्ने़न्ल फाॽआङ् साम्योसाप्लाओ अक्खेलॽरिक् पाःत्तुआङ् वाॽ–
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 हे़क्क्याङ् वेॽस्मा ते़न्नोआङ् खुने़ॽ पाःत्तुआङ् वाॽ,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 दाउदरे़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुने़ॽ कुहिङ्मन् खाराक् सेवा चोगु, हे़क्क्याङ् खुने़ॽ स्ये़रो॥ हे़क्क्याङ् आनिगे़ पाधे़बाहाॽनुए मे़हुम्सुआङ् किःरे़ पेरो॥
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 कर निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ सिःमे़न्लाम् हिङ्घुबाल्ले़ कुधक्किन् मे़गिरे़न्लो॥
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ फुॽनुसाॽसे, बा कन् ये़सुरे़ चोगुबालाम्मे निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ आनिॽ लायोहाॽरे़न् ले़प्मि आबिॽ फाॽआङ् कन् इङ्घङ्ङिन् खिनिॽओ इङ्भोःसे़आङ् वाॽबान् आल्ल कुसिङ् निःत्ते़म्मे़ॽओ॥
38 — ausente —
39 खुने़ॽओ नसाःन् के़जोःक्पाहाॽरे़ खुनिॽ लायोःन् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ सुःन्दुपिरुसिॽरो॥ के़रे़क्ले़ मोसारे़ कुसाम्योथिम् इःप्मा नाःप्मालाम् खोःमा के़न्छुक्तुम्मिम्बा लायोलाम् चोःक्युम्भोःन् खिनिॽ के़घोःसुम्माङ् के़वयिॽरो॥
39 — ausente —
40 हे़क्क्याङ् सिङ्सिङ् लॽरे़म्मे़ॽओ, मे़ःन्ने़ फाॽग्र माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽरे़ मे़साप्तुबा निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुबाःन्निन् खिनिॽ सम्दाङ् के़त्लो॥
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 — ausente —
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 पावल नु बरनाबासे़न् यहुदि चुम्लुङ्हिम्मोलाम् लःन्दे़सिआङ् पेसिल्ले़ मनाहाॽरे़ खे़ङ्हाॽ, याम्मो के़दाःबा नाःम्सिङ्ये़न्नो त्ये़से़ॽआङ् कन् पाःन्निन् चे़क्खे़से़ॽओ फाॽआङ् मे़उःत्तुसिरो॥
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 हे़क्क्याङ् मनाहाॽरे़ यहुदि चुम्लुङ्हिम्मिन् मे़ले़रुआङ् यरिक् यहुदिहाॽ नु यहुदि साम्योओ के़दाःबाहाॽरे़ पावल नु बरनाबासे़न्मे़दिम्दुसिरो॥ हे़क्क्याङ् सेःक्युक्मिबाहाॽरे़ खे़ङ्हाॽ निङ्वाॽफु लुङ्गुम्मो चक्मे़ल्लॽए नसाःन् चोगे़म्मे़ॽ फाॽआङ् पेलि फाक्ते़छुरो॥
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 हे़क्क्याङ् के़दाःबा नाःम्सिङ्ये़न्नो खप्मे़न् खे़न् ये़क्यक्कोबा काक् मनाहाॽ निङ्वाॽफु पाःन्जाक् खे़म्से़ मे़द्ये़रो॥
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 कर यहुदि लाम्लोःबाहाॽरे़ खे़न् मनाहाॽ मे़निःसुसिआङ् साॽरिक् नामे़हे़त्तुसि, हे़क्क्याङ् पावलरे़ पाःत्तुबा पाःन्हाॽरे़ कुदक्ले़ङ्वाओ मे़बारे़र मे़दरुरो॥
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 कर पावल नु बरनाबासे़न् मे़ङ्गिए अक्खेलॽरिक् पारे़त्छि, “निङ्वाॽफु पाःन्जाक्किङ्ग काक्नु तगि खिनिॽ यहुदिहाॽनु पाःप्मा के़बोःङ्बा वये़, कर खिनिॽए कन् के़नाॽरुम्लो॥ हे़क्क्याङ् मे़न्नुप्मनाबा हिङ्मन् खोःमा सुम्बोधासाबा मे़म्बोःङ्मा फाॽआङ् खिनिॽ ओसेःन्गे़धाक्तुम्लो॥ खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ आल्ल आनिगे़ खिनिॽलाम् लःन्दिगे़आङ् थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽओ पेगिगे़ॽरो॥
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 थेआङ्भे़ल्ले़ दाङ्बाल्ले़ अक्खेलॽरिक् साम्योसाप्लाओ इङ्जाःङ् याप्मि पिरिगे़आङ् वाॽरो,
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 कन् पाःन्निन् थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽरे़ मे़घे़प्सुआङ् साॽरिक् मे़सःत्ते़र निङ्वाॽफु पाःन्जाक्किन् इङ्धाःङ् मे़बिरु॥ हे़क्क्याङ् मे़न्नुप्मनाबा हिङ्मन्ले़ लागि सेःक्युक् के़बोःङ्बाहाॽरे़ नसाःन् मे़जोगुरो॥
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 हे़क्क्याङ् नसानिबाहाॽरे़ दाङ्बाल्ले़ कुबाःन्जाक्किन् खे़न् थुम्मो काक् पिसाङ् मे़से़ःसुरो॥
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 कर यहुदिहाॽरे़ ये़क्यामा साम्योमा मे़न्छुमाहाॽ नु खे़न् ये़क्यक्कोबा मिङ्सोदाङ्बा मनाहाॽ मे़हुसुसि मे़बक्सुसिरो॥ खे़ङ्हाॽरे़ पावल नु बरनाबासे़न् तुक्खे चाःप्मा मे़हेःक्तुसिआङ् खे़न् थुम्मोलाम् लाःक्कात् मे़नाःत्तु मे़देःसुसिरो॥
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 हे़क्केःल्ले़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ नाॽरुसिबान् ओसेःन्धाक्मासि फाॽआङ् सेःक्युक्मिबाहाॽरे़आङ् खुनिॽ लाङ्भोओबा खाम् हिःक्किन् खे़ङ्हाॽरे़ मे़धाप्सु मे़धःआङ्आइकोनियम ये़क्यक् ले़प्माङ् मे़धासिङ्लो॥
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 बा खे़न् ये़म्मो एन्तिओक्समा हुॽसाम्बाहाॽआङ् सेसेमाङ्ङिन् नु ओमुलॽमाल्ले़ कुधिम् मे़बोःक्खे़रो॥
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.