Atos 12
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs VC
1 खे़न् ये़म्मो हे़रोद अग्रिपाहाङ्ङिल्ले़ सेसेहुप्लक्कोबा कुभा नसानिबाहाॽ तुक्खे चाःप्मा हेःक्तुसिआङ्
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 खे़ल्ले़ युहुन्नारे़ कुम्भुॽ याकुबे़न्नाङ् ताभेःल्ले़ से़प्मा पाङ्घुसिरो॥
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ हे़क्के चोगुल्ले़ यहुदि लाम्लोःबाहाॽ मे़सःत्ते़बा निःसुसि, खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ पत्रुसे़न्नाङ् ते़म्मा निङ्वाॽ चोगुरो॥ कन् हिन्दोःक्किन् सिदाॽ मे़म्भःन्नेबा खरे़ःङ् चामा तङ्नाम्मो पोःक्खे़आङ् वये़रो॥
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 हे़रोदरे़ पत्रुसे़न् ते़म्मा पाङ्घुसिआङ् पुङ्लाहिम्मो साक्तु॥ हे़क्क्याङ् खे़प्मो थिक् थिक् लक्को लिसि लिसि थक्सुबाहाॽरे़ पत्रुसे़न् से़न्दिक् ले़न्दिक् कोमा पाङ्घुसिरो॥ हे़क्क्याङ् हे़रोद हाङ्ङिल्ले़ खे़न् यहुदि चोःक्युम्भो तङ्नाम् चुःत्ताङ् पत्रुसे़न् यहुदिहाॽरे़ खुनिॽ तगि खासे़न् लोःम्माआङ् खुम्दिङ् पिमा निङ्वाॽ चोगुआङ् वये़रो॥
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 हे़क्केलॽरिक् पत्रुसे़न् पुङ्लाहिम्मो मे़साक्तुआङ् वये़ल्ले़ सेसेहुप्लक्कोबा मनाहाॽरे़ खुने़ॽ कुलागि चक्मे़ल्लॽए पेलिगे़न् तुवा चोःक्कि मे़यागे़रो॥
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 हे़क्क्याङ् हे़रोद हाङ्ङिल्ले़ मनाहाॽरे़ खुनिॽ तगि पत्रुसे़न् ताःप्मानुःल्ले़ तगिस्मा से़न्दिक्को ने़त्छि थक्सुबाहाॽरे़ खुन्छिॽ लुम्मो ने़त्छि फे़न्जेॽ हुक्पाःङ्गिल्ले़ इमे़घेःक्खुआङ् खे़न् इप्से़आङ् ने़स्से़रो॥ हे़क्क्याङ् पुङ्लाहिम्मोबा लाम्मोआङ् थक्सुबाहाॽ लाम्गोइ मे़ये़बे़रो॥
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 खिमो खे़न् पुङ्लाहिम्मोबा याक्फाङ्ङिन् से़न्दाङ्गे़न् ओःत्तिःल्ले़ थोॽरुर दाङ्बाल्ले़ पाङ्घुबा माङ्लाइङ्बान्नाङ् खे़प्मो थाःन्छिङ्॥ हे़क्क्याङ् माङ्लाइङ्बाल्ले़ पत्रुसरे़ कुभक्ताङ्ङो फे़क्फे़क् हिप्तुर फोःक्खुआङ् अक्खे मे़त्तु, “हारा पोगे़ॽ॥” हे़क्क्याङ् पत्रुसरे़ कुहुक्को के़बप्पा फे़न्जेॽ हुक्पाःङ्गिहाॽ पाःक्खे़आङ् मक्थ्ये़रो॥
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 हे़क्क्याङ् माङ्लाइङ्बाल्ले़ खुने़ॽ मे़त्तु, “फॽइ युप्से़आङ् लाङ्सुःप्पिन् चाक्खे़ॽ॥” पत्रुसरे़ हे़क्के चोगु, हे़क्क्याङ् माङ्लाइङ्बाल्ले़ मे़त्तु, “सुङ्घेःक्वाःन् हे़प्सिङ्ङे़ॽआङ् तिम्दाङ्ङे़ॽओ॥”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 हे़क्केःल्ले़ पत्रुसरे़आङ् पुङ्लाहिम्लाम् लाःक्कात् तिम्दुरो॥ कन् माङ्लाइङ्बाल्ले़ तादिगे़न् से़प्माङ्ङो चोगुबाबि इ याक्थुङ्धोओ चोगुबाबि फाॽआङ् खुने़ॽ थेआङ् निङ्वाॽ मे़घोःसुन्लो॥ खुने़ॽग सुफोने़ निःसुङ्बाबि लॽरे़रो॥
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 हे़क्केलॽरिक् खे़ङ्हाॽरे़ थिक्सिगेःक्स्मा नु निसिगेःक्स्मा लाम् के़गोःबा थक्सुबा ये़प्नाःन्काःक्ते़त्छुआङ् ये़क्यक्को लाःप्मा फे़न्जेॽ लाम्धेःप्पो के़रे़त्छि॥ खे़न् लाम्धेःप्पिन्नाङ् खुन्छिॽ लागि आबाङे हन्छिङ्, हे़क्क्याङ् ने़प्माङ् लाःक्कात् लःन्दे़त्छिरो॥ खे़ङ्हाॽ ये़क्यक्कोबा माराम्मो लःन्दे़त्छिआङ्लाङ्घेःगे़त्छिर पत्छे़त्छिल्ले़ए माङ्लाइङ्बाल्ले़ खिमो पत्रुसे़न् ले़रुध॥
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 हे़क्क्याङ् पत्रुसरे़ कन् से़क्खाए पोःक्खे़बारो फाॽआङ् खुने़ॽ निङ्वाॽ खोःसुआङ् अक्खे मे़त्छिङ्, “कन् पाःन्निङ्ग से़क्खाएरो॥ दाङ्बाल्ले़ खुने़ॽ कुमाङ्लाइङ्बान् पाङ्घुआङ् यहुदि लाम्लोःबाहाॽरे़ निङ्साङ् मे़जोगुबा नु हे़रोदलाम् इङ्गाॽ से़ःप्ताङ्लो॥”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कन् निङ्वाॽ खोःसुआङ् युहुन्ना मर्कुसरे़ कुम्मा मरियमरे़ कुहिम्मो पे॥ खे़प्मो यरिक् नसानिबाहाॽ मे़जुप्से़आङ् तुवा चोःक्कि मे़यागे़रो॥
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 पत्रुसरे़ लाम्धेःप्पिन् लाःक्कात्लाम् खाक्खु हे़क्क्याङ् रोदा मे़प्मनामा सेवारोमान् ओमे़त्छे़ फे़रे़॥
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 खे़ल्ले़ पत्रुसरे़ कुइक्लाःन् कुसिङ् निःत्तुआङ् लाम्धेःप्पिन् मे़न्हन्ने सःत्ते़र लोःक्ते़ पेआङ् “पत्रुसे़न् लाःक्कात् त्ये़आङ् ये़प्लो” मे़त्तुसिरो॥
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 खे़ङ्हाॽरे़ “खे़ने़ॽग के़नाक्खे़बि थेःन्बे” मे़मे़त्तुरो॥ खे़ल्ले़ कन् पाःन्निन् से़क्खाएरो लॽरिक् हादिङ् थक्ते़ल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ नोगप् मे़बिरु, “खे़ङ्ग पत्रुसे़न् कम्ब्राङ् के़मे़प्पा माङ्लाइङ्बान् लाॽबे!”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 कर पत्रुसरे़ चक्मे़ल्लॽए लाम्धेःप्पे़न्खाक्खुरो॥ याङ्सि खे़ङ्हाॽ मे़बेआङ् लाम्धेःप्पे़न्मे़हन्दुल्ले़ खुने़ॽ से़क्खाए मे़निःसुआङ् खुनिॽ निङ्वाॽ मये़रो॥
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 पत्रुसरे़ खे़ङ्हाॽ हुक्चाःल्किःल्ले़ स्वाःत् चोगुसिआङ् आक्खेलॽरिक् दाङ्बे़ल्ले़ खुने़ॽ पुङ्लाहिम्मोलाम् लाःक्कात् लःत्तु के़लॽबा पाःन्निन् पोधक्तुसिरो॥ हे़क्क्याङ् कन् पाःन्निन् आनिॽ लाम्लोःबा याकुब नु फुॽनुसाॽहाॽआङ् मे़त्ते़म्सिम्मे़ॽ लॽरिक् मे़त्तुसिआङ् खुने़ॽ खे़प्मोलाम् वेॽस्मा ते़न्नो पेरो॥
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 हे़क्क्याङ् कुनाम्दाःप्मा खाओःत्ते़आङ् पत्रुसे़न् थे़मा पोःक्खे़बे फाॽआङ् खे़न् पुङ्लाहिम् के़गोःबा थक्सुबा लुम्मो यम्बा हयङ्किल्लिङ्पोःक्खे़रो॥
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 खे़न् निङ्वाॽ खोःसुआङ् हे़रोदरे़ थक्सुबाहाॽ सेःन्दोसुसिल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ थेआङ् नोगप् पिमा मे़न्छुक्तुन्, हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽ से़प्मा पाङ्घुसिरो॥ हे़क्क्याङ् हे़रोदे़न यहुदियालाम् सिजरिया ये़क्यक्को कुभा ये़न् वाॽसे़ पेरो॥
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 खे़न् ये़म्मो हे़रोद हाङ्ङिल्ले़ तायर नु सिदोनस्मा मनाहाॽनु साॽरिक् कुसिक् पोगे़आङ् वये़॥ हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽ थिक्हुप् मे़बोःक्खे़आङ् हे़रोद हाङ्ङिन्नु नादङ् चोःक्से़ कुदुम्से़ मे़बे, थेआङ्भे़ल्ले़ के़रे़क् चामा थुङ्माहाॽ हे़रोद हाङ्ङिल्ले़ कुलाजेॽओलाम् मे़दारुर मे़वये़ कर हाङ्ङिल्ले़ खे़न् चामा थुङ्मा के़दाःबा लाम्मिन् साक्मा पाङ्घुसिआङ् वये़रो॥ काक्नु तगि हाङ् हिम्मोबा बालास्तस मे़प्मनाबा नसाःन्साबा मनाःन् हुक्को मे़दारुआङ् हाङ्ङिन्नु ताॽजे़ङ्मा ये़म् मे़घोःसुरो॥
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 हे़क्क्याङ् खे़न् तुम्मा ये़न्नो हे़रोद हाङ्ङिल्ले़ हाङ्देःत्तिन् चाक्खुआङ् हाङ्युक्नाओ युङ्सिङ्ङाङ् मनाहाॽ उवा चोगुसिरो॥
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 हे़क्क्याङ् मनाहाॽरे़ कन् के़बाःप्पे़न्माङ्लो, मे़न्छाम्गे़न् याप्मिग मे़ःन्लो लॽरिक् मे़अःक्ते़रो॥
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 खिमो दाङ्बाल्ले़ पाङ्घुबा माङ्लाइङ्बाल्ले़ हे़रोद हाङ्ङिन् यॽधे़त्तुर याःन्दु, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ल्ले़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् मिङ्सो इङ्धाःङ् मे़बिरुन्लो॥ हे़क्क्याङ् खुने़ॽ स्योःङ् स्योःङ् लॽरिक् फेॽबाःत् थ्ये़आङ् स्ये़रो॥
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 कर निङ्वाॽफु पाःन्जाक्किन् चक्मे़ल्लॽए से़ःरे़आङ् पोरे़र पेरो॥
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 बरनाबास नु सावलरे़आङ् यरुसले़म्मो फाॽयाङ् से़ध्ये़त्छुआङ् एन्तिओक्को नुःक्खे़त्छि त्ये़त्छिरो॥ खुन्छिॽनुए युहुन्ना मर्कुसे़न्नाङ् तारे़त्छुरो॥
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.