Atos 10
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs NVT
1 सिजरिया ये़क्यक्को कर्नालियस मिङ् के़वाःप्पा मनाधिक् वये़॥ खे़न् इतालिया मे़प्मनाबा रोमि तुरारे़न् थक्तुम्बा वये़रो॥
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 खुने़ॽ नु कुहिम्सयङ्हाॽ मिङ्सोदाङ्बा नु साम्योसाबा मे़वये़रो॥ खुने़ॽग याङ्गे़साॽबाहाॽ यरिक् कुभाॽ याङ् के़बिबा नु थिक्याःन्धक् निङ्वाॽफुमाङ्ङिन्नु तुवा के़जोःक्पा वये़रो॥
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 थिक्ये़न् ले़न्दिक् कुमुक् सुम्सि मुक्ते़आङ् वये़ल्ले़ खुने़ॽ सुफोधिक् निःसु॥ खे़न् सुफोओ से़क्खाए निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ पाङ्घुबा माङ्लाइङ्बान् खुने़ॽ ले़प्माङ् फे़रे़र “कर्नालियसे,” मे़त्तुरो॥
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 कर्नालियसरे़ किःसे़र ओमे़त्तुर ओबे़ आदाङ्बे लॽरिक् नोगप् पिरु॥ खे़न् माङ्लाइङ्बाल्ले़ खुने़ॽ मे़त्तु, “खे़ने़ॽ के़जोगुबा तुवाहाॽ नु याङ्गे़साॽबाहाॽ यरिक् कुभाॽ याङ् के़बिरुसिबा पाःन्निन् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ निङ्वाॽ इःत्तुआङ् वाॽरो॥”
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 आल्ल जोप्पा ये़क्यक्को सिमोन पत्रुस मे़प्मनाबा मनाःल्ले़ कुउःत्छे़ मनाहाॽ पाङ्घे़से़ॽओ॥
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 खे़न् वाहङ् पेसाङ्बा से़होबारे़ याःम्बक् के़जोःक्पा सिमोनरे़ कुहिम्मो वाॽ॥
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 खे़न् माङ्लाइङ्बान् हे़क्के पाःत्तुआङ् पे, हे़क्क्याङ् कर्नालियसरे़ ने़प्फु कुसेवारोबाहाॽ नु साम्योबा कुदाङ्से़ःप् थक्सुबान् उःत्तुआङ्
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 कन् पाःन्निन् चे़क्तुसिर जोप्पाओ पत्रुसरे़ कुलाःसे़ खे़ङ्हाॽ पाङ्घुदेःसुसिरो॥
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 हे़क्क्याङ् कुदाःन्दिक् ले़न्दिक् पोःक्खे़र पत्छे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽ जोप्पा पेसाङ् मे़गे़रे़॥ ले़न्दिक् कुमुक् थिक्-ने़त् (१२) मुक्ते़ल्ले़ पत्रुसे़न् तुवा चोःक्से़ थाःङ्स्मा आःम्भोओ पे॥
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 खुने़ॽ साॽरिक् कुसे़त् लाःक्ते़आङ् थेइ चामा निङ्वाॽ चोगुआङ् वये़, हे़क्क्याङ् वेॽहाॽरे़ चा मे़जोगुर मे़बत्छे़ल्ले़ कुधना ले़क्खे़रो॥
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 हे़क्क्याङ् ताङ्साक्पे़न्हरे़बा कुइसिःक् खे़त्थोलाम् यम्बा तेःत् हे़क्तङ्बान् लिसि कुसुक्पो खेःङ्मनाबा थ्ये़र पत्छे़बा निःसु॥
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 खे़प्मो इक्सादिङ् खाम्बेःक्मोबा काक् परिक्ले़न् थक्साहाॽ, के़सःन्छिङ्बा थक्साहाॽ नु पुसाहाॽ मे़यागे़॥ खे़ङ्हाॽओ यहुदि साम्योथिम्मिल्ले़ चामा आम्बिने़न्बाहाॽआङ् मे़यागे़॥
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 हे़क्क्याङ् पत्रुसरे़ अक्खे के़लॽबा इक्लाधिक् खे़प्सु, “पत्रुसे, पोगे़ॽ! से़रे़से़ॽआङ् चे़ॽओ॥”
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 पत्रुसरे़ नोगप् पिरु, “से़क्खासाङ् अक्तङ्बाग इङ्गाॽ मे़जाआन्लो॥ आल्लो थारिक् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ मे़दाःक्तुम्बा चा थेआङ् मे़न्जाए वाॽआरो॥”
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 हे़क्क्याङ् याम्मो इक्लाःन् त्ये़, “निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ ताःक्तुबा कुजाहाॽ आप्फाल्ले़आङ् याप्मि के़जिःम्बा मे़लेःत्ते़न्ने़ॽओ॥”
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 अक्खेलॽरिक् कन् सुम्ले़ङ् थारिक् पोःक्खे़, हे़क्क्याङ् खे़न् कुसुङ्मे़न् याङ्धो ताङ्साक्पो उःक्खे़ तेॽरे़रो॥
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 हे़क्क्याङ् पत्रुसरे़ कन् सुफोःल्ले़ कुबेःन् थेइ फाॽआङ् निङ्वाॽ इःत्छिङ्ल पत्छे़ल्ले़ कर्नालियसरे़ पाङ्घुसिबा मनाहाॽ सिमोनरे़ कुहिम्मिन् मे़गोःत्तुर लाम्धेःप्पो मे़द्ये़रो॥
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़, सिमोन मे़प्मनाबा पत्रुसे़न् कप्मो वाॽबि होःप्पि फाॽआङ् सेःन्दोइ मे़ये़बे़रो॥
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 हे़क्क्याङ् पत्रुसरे़ आल्लसाङ् कन् सुफोइन् थेइ फाॽआङ् निङ्वाॽ इःत्तुर पत्छे़ल्ले़ सेसेमाङ्ङिल्ले़ मे़त्तु, “सिमोने, सुम्सि मनाहाॽ के़गोःत्छे़ मे़द्ये़आङ् मे़वाॽरो॥
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ पोगे़ॽआङ् यो थ्ये़ॽ, हे़क्क्याङ् थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्सि फाॽआङ् चप्चि मे़न्जोःक्के खे़ङ्हाॽनु पेगे़ॽओ॥ खे़ङ्हाॽग इङ्गाॽए पाङ्घुङ्सिङ्बारो॥”
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 हे़क्केःल्ले़ पत्रुसे़न् यो थ्ये़आङ् मे़त्तुसि, “खिनिॽ के़गोःत्तुम्बा मनाःङ्ग इङ्गाॽएरो॥ थेआङ् कप्मो के़द्ये़ॽइबाबे?”
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 खे़ङ्हाॽरे़ नोगप् मे़बिरु, “आनिगे़ग कर्नालियस मे़प्मनाबा थक्तुम्बे़ल्ले़ याप्मि पाङ्घे़बारो॥ खुने़ॽग साम्योनिबा हे़क्क्याङ्निङ्वाॽफुमाङ्ङिन्नु के़गिबा मना नु यहुदिहाॽरे़ खुने़ॽग साॽरिक्के मिङ्सो इङ्धाःङ् मे़बिरुरो॥ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ पाङ्घुबा सेसे माङ्लाइङ्बाधिक्ले़ खे़ने़ॽ कुहिम्मो उःप्माआङ् खे़ने़ॽलाम् पाःप्मा के़गत्तुबा पाःन्हाॽ खे़म्मा फाॽआङ् खुने़ॽ मे़त्तुरो॥”
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 हे़क्केःल्ले़ पत्रुसरे़ खे़ङ्हाॽ हिम्सिगाङ् उःत्तुसिआङ् तरे ताःक्तुसिरो॥ कुनाम्दाःप्मा यारिप् पोःक्खे़आङ् खे़ङ्हाॽनुए पे॥ हे़क्क्याङ् जोप्पाबा कुभा नसानिबाहाॽआङ् खुने़ॽनुए मे़बेरो॥
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 कुआत्छिन्दाःन् खे़ङ्हाॽ सिजरियाओ मे़गे़रे़आङ् कर्नालियसरे़ कुगाइहाॽ नु निःत्ताङ्बा कुन्देःङ् कुन्जुम्हाॽ सोरिक् मे़बोःक्खे़आङ् खे़ङ्हाॽ मे़हाङ्घुसिर मे़युङे़रो॥
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 पत्रुसे़न् हिम्सिगाङ् लाःप्मा इःत्ते़ल्ले़ कर्नालियसरे़ खुने़ॽ तुमुआङ् कुलाङ्जक्पो साम्बोःन् फन्छिङ्ङाङ् सेवा चोगुरो॥
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 कर पत्रुसरे़ खे़न् फोःक्खुआङ् मे़त्तु, “खे़ने़ॽ पोगे़ॽओ, इङ्गाॽग मनाआरक्लो॥”
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 पत्रुसे़न् कर्नालियसे़न्नु ताॽजे़क्खे़र हिम्सिगाङ् लाःसे़॥ खे़प्मो यरिक् मनाहाॽ मे़जुप्से़आङ् मे़युङे़बा निःसुसिरो॥
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 हे़क्क्याङ् पत्रुसरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽनु सोरिक् वाॽमा, खुनिॽ हिम्मो पेःक्मा आनिगे़ यहुदि साम्योथिम्मिल्ले़ मे़बिरिगे़न् के़लॽबा खिनिॽ नुःरिक्काङ् के़निःसुम्लो॥ कर निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ आत्तिन् मनाहाॽआङ् आजिःन्जिःम्बा मे़प्मासि मे़नुॽने़न्लो लॽरिक् ओसेःन्धाक्ताङ्लो॥
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 हे़क्केःल्ले़ खे़ने़ॽ के़बाङ्घुसिबा मनाहाॽनु थेआङ् मे़म्बाःत्ते इङ्गाॽ कप्मो त्याङ्लो॥ आल्ल थेआङ् के़उःत्ताङ्बा पाःत्ते़ॽओ॥”
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 करनालिसयरे़ खुने़ॽ मे़त्तु, “लिसिये़न् तगि इङ्गाॽ ले़न्दिक् कुमुक् सुम्सि मुक्ते़ल्ले़ तुवा चोःक्कि आहिम्मो यागाङ्॥ खिमो मिक्किन्ने के़जे़म्बा तेःत् के़जाङ्बा मनाधिक् इङ्गाॽ आदगि ओसेःन्धाक्सिङ्ङाङ्
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 मे़त्ताङ्, ‘कर्नालियसे, निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खे़ने़ॽ के़जोगुबा तुवाःन् खे़प्सुआङ् याङ्गे़साॽबाहाॽ के़बिरुसिबा कुभाॽ याङ्हाॽ निङ्वाॽ इःत्तुआङ् वाॽरो॥
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 हे़क्केःल्ले़ जोप्पाओ सिमोन पत्रुस मे़प्मनाबा मनाःल्ले़ कुलाःसे़ मनाहाॽ पाङ्घे़से़ॽओ॥ खुने़ॽग से़होबा याःम्बक् के़जोःक्पा सिमोनरे़ कुहिम्मो याःक्ते़आङ् वाॽ॥ खे़न् हिम्मिन् वाहङ्ङिल्ले़ कुयाओ ने़रो॥’
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ इङ्गाॽ खिमो के़लाःसे़ पाङ्घुङ्सिङ् हे़क्केलॽरिक् खे़ने़ॽआङ् कप्मो के़द्ये़आङ् नुःबाए पोःक्खे़रो॥ आल्लोग आनिगे़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुदगि वयिगे़आङ् दाङ्बाल्ले़ खे़ने़ॽ थे पाःप्मा इङ्जाःङ् के़बिरे़आङ् वाॽ, खे़न् पाःन् खे़म्से़ कप्मो यारिप् पोःक्खिगे़आङ् वयिगे़रो॥”
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 कन् खे़प्सुआङ् पत्रुसरे़ पाःप्मा हेःक्तु, “से़क्खाए निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ मनाहाॽ मे़से़न्दुन्छिन्के़लॽबा पाःन्निन् आल्ल इङ्गाॽ नुःरिक्काङ् कुसिङ् निःत्तुङ्लो॥
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 कर खे़ल्ले़ कुले़क्वा खुने़ॽ इङ्धाःङ् के़बिबा नु कुनिङ्वाॽ हे़क्के याःम्बक् के़जोःक्पा के़रे़क् मे़न्छाम् सुवाङ्हाॽ ताःक्तुसिबा पाःन्निङ्ग से़क्खाएरो॥
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 आल्ल निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ सनारुङ्ले़न् सुनाइङ्ङिन् काक् इस्राइलिहाॽरो पाङ्घुरो॥ खे़न् सुनाइङ्ङिङ्ग यहुदिहाॽरे़न्लक् मे़ःन्, कर आनिॽ के़रे़क्ले़ लागि दाङ्बा ये़सु ख्रिस्तलाम् त्ये़आङ् वाॽरो॥
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 गालिललाम् युहुन्नारे़ इङ्भोःसुबा बप्तिस्माआङ्धो यहुदियाओ पोःक्खे़बा काक् पाःन्निन् खिनिॽ के़निःसुम्लो॥ हे़क्क्याङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ नासरतस्मा ये़सुःन् सेसेमाङ्ङिन् नु मुक्साम्मिल्ले़ माङ्धोःक्ना पिरुआङ् खुने़ॽ साम्योनिबा याःम्बक् चोःक्कि माफे़न्साम्मिल्ले़ एःप्तुसिबाहाॽ वेःन्दुसिर लाम्दिःक् चोगुरो, थेआङ्भे़ल्ले़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् खुने़ॽनु वये़बान्नाङ् के़निःसुम्लो॥
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 — ausente —
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ यरुसले़म नु काक् यहुदियास्मा लाजेॽओ चोगुबा याःम्बक्हाॽरे़न् आनिगे़ सेःक्युक्मिबाहाॽ तोःन्दि वयिगे़रो॥ खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽग सिलाम्साक्मा सिङ्सम्दाङ् मे़भोःन्दु मे़से़रु,
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 कर निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुने़ॽए सुम्ये़न् एगाङ् फोःक्खुआङ् ओसेःन्दाङ् चोगिगे़रो॥
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 खुने़ॽग काक् यहुदिहाॽनुग मे़ःन्, कर निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुदोःन्दि पिसे़ सेगिगे़बाहाॽनु ओसेःन्धाक्सिङ्लो॥ खुने़ॽ सिःमे़न्लाम् हिङे़आङ् आनिगे़ खुने़ॽनुए सोरिक् चाःमना थुङ्मनारो॥
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 हे़क्क्याङ् काक् मनाहाॽ इङ्भन् चोःक्मा हे़क्क्याङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ के़सिःबा नु के़हिङ्बाहाॽरे़न् खासे़न् चोःक्से़ खुने़ॽए सेगुबा पाःन्निन् पाःत्ते़म्मे़ॽओ लॽरिक् खुने़ॽ याप्मि इङ्जाःङ् पिरे़रो
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 काक् माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽरे़ खुने़ॽ कुयाःम्बेओ अक्खेलॽरिक् मे़बाःत्तुआङ् वाॽ, निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ माङ्हुप् चोगुबा हाङ्ङिन् नसाःन् के़जोःक्पा आत्तिल्ले़साङ् खुने़ॽलाम् कुलायोरे़न् ले़प्मि खोःसुरो॥”
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 पत्रुसरे़ अक्खेलॽरिक् पाःत्तुर पत्छे़ल्ले़सा खे़न् सुनाइङ् के़घे़म्बाहाॽ सम्दाङ् सेसेमाङ्ङिन् चुक्ते़रो॥
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 खे़न् पत्रुस नु जोप्पालाम् के़भे़म्बा यहुदि नसानिबाहाॽरे़आङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽआङ् सेसेमाङ्ङिल्ले़न् पर्धाःम् पिरुसिबा मे़निःसुआङ् खुनिॽ निङ्वाॽ मये़रो॥
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 थेआङ्भे़ल्ले़ खे़न् मनाहाॽरे़ वेॽ पाःन्दाङ्हाॽ मे़बाःत्तुबा नु निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनारा मे़भोःसुबा खे़ङ्हाॽरे़ मे़घे़प्सुरो॥ हे़क्क्याङ् पत्रुसरे़ मे़त्तुसि,
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 “कन् मनाहाॽरे़आङ् सेसेमाङ्ङिन् आनिॽ हे़क्केए मे़घोःसुआङ् मे़वाॽबाल्ले़ चोगुल्ले़ आल्ल कन् मनाहाॽ हाःत्ले़ बप्तिस्मा पोःङ्मा साक्तुसिबे?”
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 हे़क्केःल्ले़ पत्रुसरे़ खे़ङ्हाॽ ये़सु ख्रिस्तरे़ कुमिङ्ङो बप्तिस्मा पिमा पाङ्घुसि॥ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़आङ् कुभा ये़न् खुनिॽनुए वाॽनि फाॽआङ् खुने़ॽ पेलि मे़भाक्तुरो॥
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.