2 Coríntios 7
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs NVI
1 आमिःम् आन्जुम्से, आनिॽग कन् माङ्हे़क्हाॽ आघोःसुम्माङ् आवाॽबाल्ले़ चोगुल्ले़ आनिॽ नासिङ्गे़न् थक् नु याम्साम् के़जिःम्बा पाःन्हाॽलाम् सेसे चोःक्कासिरो॥ हे़क्क्याङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ मिङ्सो इङ्धाःङ् खोःसुर फाॽआङ् आनिॽ सेसे पोःक्खिर पिगिरो॥
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 आनिगे़ लागि खिनिॽ निङ्वाॽइन्यम्बा चोगे़म्मे़ॽओ॥ आनिगे़ खिनिॽ हाःत्ताङ् ताप्फे़ःल्लिक् मे़म्मे़त्ते वयिगे़, खिनिॽ हाःत्ताङ् फे़त्मे़ल्लाःन्ने वयिगे़, हे़क्क्याङ् थे़माइ खोःमा फाॽआङ् खिनिॽ हाःत्ताङ् इङ्मे़ल्ले़क्के वयिगे़रो॥
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 इङ्गाॽग खिनिॽ आप्तिक् कुःत्निङ् फाॽआङ् कन् पाःन्निन् पाःत्तुङ्बा मे़ःन्लो, थेआङ्भे़ल्ले़ आनिगे़ग खिनिॽनु हिङिगे़साङ् स्ये़ॽइगे़साङ् आनिगे़ सिक्लुङ्मो के़वयिॽ फाॽआङ् तगिए पाःत्तुङ्ङाङ् वाॽआरो॥
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 इङ्गाॽ खिनिॽनु मे़ङ्गिए पाःप्मा सुक्तुङ्, खिनिॽ के़जोगुम्मिल्ले़ आने़बो पोःरे़आङ् वाॽरो॥ खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ इङ्गाॽ हाङ्हाङ् लॽराङ्ङाङ् वाॽआ, हे़क्क्याङ् आनिगे़ के़रे़क् इनोगे़न् तुक्खेओ इङ्गाॽ साॽरिक् सःत्ताङ्ङाङ् वाॽआरो॥
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 थेआङ्भे़ल्ले़ आनिगे़ मे़सेदोनिया थुम्मो त्ये़ॽइगे़ल्ले़ कन् आनिगे़ नासिङ्गे़न् थक्किल्ले़ नाःम्सिङ्मा ये़म् मे़घोःसुन्॥ आनिगे़ग काक् पिसाङ्लाम्बा ये़त्तुक्खेःल्ले़ कबिगे़रो, लाःक्कात्तो पाःन्धङ् हे़क्क्याङ् निङ्वाॽसिगाङ्बा किःमा सिःमे़न् वये़रो॥
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 कर निङ्वाॽ तुक्मो के़धाःबाहाॽ हाङ्हाङ् के़मे़प्पा निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ तितसरे़ कुदाःमाओलाम्बा हाङ्हाङ् मे़त्तिगे़रो॥
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कुदाःमाल्ले़रक् मे़ःन्, कर खिनिॽ के़बिरुम्बा हाङ्हाङ् लॽमा इङ्घङ्ङिल्ले़आङ् हाङ्हाङ् मे़त्तिगे़रो॥ खे़ल्ले़ग आक्खे़न् साॽरिक् खिनिॽ इङ्गाॽ याप्मि तुम्मा निङ्वाॽ के़गत्तुम्, हे़क्क्याङ् तगि पेःन्दे़बा पाःन्निल्ले़ खिनिॽ निङ्वाॽ साॽरिक् तुगे़बा पाःन्निन्, हे़क्क्याङ् इङ्गाॽ आक्खे़न् साॽरिक् कम्ब्राङ् याप्मि के़मे़त्तिॽ के़लॽबा पाःन्हाॽ चे़क्तिगे़रो, हे़क्केःल्ले़ खे़न् पाःन्निन् खे़प्सुङ्ङाङ् साॽरिक् सःत्ताङ्॥
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 इङ्गाॽ साप्तुङ्बा सक्इङ्घङ्ङिल्ले़ खिनिॽ निङ्वाॽ तुगे़साङ् इङ्गाॽ आनिङ्वाॽ मे़लोने़न्लो॥ आनिङ्वाॽ लोसाङ् इङ्गाॽ साप्तुङ्बा सक्इङ्घङ्ङिल्ले़ सप्फारक् खिनिॽ निङ्वाॽ तुगे़बा पाःन्निन् कुसिङ् निःत्तुङ्लो॥
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 खिनिॽ निङ्वाॽ तुगे़ फाॽआङ् इङ्गाॽ सःत्ताङ्बा मे़ःन्, कर खिनिॽ निङ्वाॽ तुगे़बाल्ले़ चोगुल्ले़ लायोलाम् के़हिन्दि फाॽआङ्ने़ इङ्गाॽ सःत्ताङ्बारो॥ खिनिॽ निङ्वाॽ तुक्माङ्ग निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनिङ्वाॽ कुइसिःक् वये़रो, खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ आनिगे़लाम्बा खिनिॽ इम्मोःक् थेआङ् मे़बोःक्खे़न्लो॥
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनिङ्वाॽ कुइसिःक्पा निङ्वाॽ तुक्माल्ले़ग लायोलाम् मनाहाॽ मे़हिन्, हे़क्क्याङ् खे़न् हिम्माल्ले़ से़न्लप्पो लाम्लोसुसिॽरो॥ हे़क्क्याङ् निङ्वाॽलोःमा मे़बोःङ्ने़ल्लो॥ कर मे़न्छाम् याप्मि निङ्वाॽ कुइसिःक्पा निङ्वाॽ तुक्माल्ले़ग सिःमे़न् तारुॽरो॥
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनिङ्वाॽ कुइसिःक्पा खिनिॽ निङ्वाॽ तुक्माल्ले़ खिनिॽओ थे़मा चोगुआङ् वाॽ के़लॽबा पाःन्निन् निङ्वाॽ इःत्ते़म्मे़ॽओ॥ खे़ल्ले़ कुसिक्के़सम्बा के़जोगिॽआङ्खिनिॽ से़क्खाए आप्तिक् मे़ःन्नेबा चोगिगे़ फाॽआङ् ओसेःन्गे़धाक्सिङ्बा के़जोगिॽरो॥ खे़ल्ले़ खिनिॽ लुम्मो लायो के़जोःक्पाहाॽनु कुसाक्के़न् के़बोःक्पा के़जोगिॽरो॥ खे़ल्ले़ लायोःल्ले़ तारुबा खुम्दिङ्ङिन्नु के़गिबा के़सिःबा के़जोगिरो॥ खे़ल्ले़ग इङ्गाॽनु तुम्मा निङ्वाॽ के़जोःक्पा के़जोगिॽरो॥ खे़ल्ले़ लायो के़जोःक्पाहाॽ खुम्दिङ् पिमासिआङ्निङ्वाॽफुमाङ्ङो तोःम्मासि निङ्वाॽ के़जोःक्पा के़जोगिॽरो॥ खिनिॽग काक् पाःन्नो से़क्खाए फोत्या मे़ःन्नेबा पोःङ्मा ओसेःन्गे़धाक्कासिरो॥
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 हे़क्क्याङ् इङ्गाॽग पाःन् के़भेःम्बा नु खे़न् पाःन्लाम् निङ्वाॽ तुक्माओ के़धाःबाहाॽरे़ लागि खे़न् सक्इङ्घङ्ङिन् साप्तुङ्बा मे़ःन्लो॥ कर खिनिॽग निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनिःमाओ आनिगे़ ले़प्माङ् आक्खे़न् नुःबा निङ्वाॽ के़गत्तुम् के़लॽबा कुसिङ् निःत्ते़म्मे़ॽ फाॽआङ् साप्तुङ्बारो॥
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 आनिगे़ग कन्लाम्बा हाङ्हाङ् पोःक्खिगे़आङ् वयिगे़रो॥ खे़न्नुःल्ले़आङ् कुत्चिओ तितसे़न् खिनिॽ के़रे़क्ले़ हाङ्हाङ् के़मे़त्तुम्माङ् कुनिङ्वाॽ के़दाःसुम्बाओ आनिगे़ साॽरिक्के सःत्तिगे़आङ् वयिगे़रो॥
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 खिनिॽ आने़बो के़भोःसुम्बा पाःन्निन् खुने़ॽ चे़क्तुङ्ङाङ् वयाङ्, हे़क्क्याङ् खिनिॽ नाधाःमो याप्मि के़न्धासिन्लो॥ सदादिङ् आनिगे़ग खिनिॽ से़क्खा पाःन् मे़त्तासिगे़बा कुइसिःक् खिनिॽ आनिगे़ ने़बो के़भोःसुम्बा पाःन्निन् तितसे़न् चे़क्तुम्बे़बा हे़क्केए से़क्खा के़रे़बान् खुने़ॽ निःसुआङ् वाॽरो॥
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 हे़क्क्याङ् खिनिॽ इङ्जाःङ्गे़म्बा के़बोःक्खिआङ् मिङ्सो इङ्धाःङ्नु किःमा यङ्माओ लाङ्गे़दाःक्तुम्बा पाःन्निन् निङ्वाॽ इःत्तुर खिनिॽ ले़प्माङ् खुने़ॽ कुमिःम्जिन् पोःर पत्लो॥
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 इङ्गाॽग खिनिॽओ से़क्खाए ताःक्पो चोःक्मा सुक्तुङ् फाॽआङ् सःत्तारो॥
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.