Rute 1

Puka Lululi (LEX) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Ora, sucedeu que, nos dias em que os juízes governavam, houve fome na terra. E um certo homem de Belém de Judá foi residir temporariamente na terra de Moabe, ele, sua esposa e seus dois filhos.
2 — ausente —
2 E o nome do homem era Elimeleque, e o nome da sua esposa Noemi, e o nome dos seus dois filhos Malom e Quiliom, Efrateus de Belém de Judá. E eles chegaram à terra de Moabe, e ali continuaram.
3 Noma lera ida ne Na'omi muanke'eni Elimelek nmat wia. Pa enekneka Na'omi napatyat nohora a'nani muanke'a rora la hande.
3 E Elimeleque, marido de Noemi, faleceu; e ela foi deixada com os seus dois filhos.
4 A'nani re rmehlim pa rora pat harara makden la Moab de, ida nwawa Orpa, me ida nwawa Rut. La'pa edon nhal de, nalo'on nana anni termid wa la hande
4 E eles tomaram para si esposas das mulheres de Moabe; o nome de uma era Orfa, e o nome da outra Rute; e eles habitaram ali por cerca de dez anos.
5 dewade Na'omi a'nani muanke'a rora rmat wial wia. Ne Na'omi napatyata inon muanmuanu.
5 E Malom e Quiliom também faleceram; e a mulher foi deixada sem os seus dois filhos e marido.
6 Rden la hande pa lera ida ne Na'omi natlin nana ORGAHI-ORHA'A Ntera-ndem oleka riy Israel la'a riekni-wnio'orani. Dewade Na'omi nora yananni patke'a rora rwahi'a-rwayod pia rlergot la' Moab totpa rawal lia Israel.
6 Então levantou-se ela com suas duas noras para que pudesse retornar da terra de Moabe, pois ela havia ouvido na terra de Moabe como o ­SENHOR havia visitado o seu povo, dando-lhes pão.
7 Irlergot rewre'wa pa rawal lia' Yehuda yapatni.
7 Assim ela saiu do lugar onde estava, junto com suas duas noras; e elas puseram-se a caminho, para retornar à terra de Judá.
8 noma Na'omi nakot la yananni patke'a rora niwra: “Yananmi re! Samomuounu de mimrio' miwal lia miy inmi romni. Pena awuak la ORGAHI-ORHA'A pa Ntutga E ralam kalwiedni tiy miy, emeknekama mtiutg oleka la miy hapmi mak kmati oleka re me mimtiutg oleka la mai a'u.
8 E Noemi disse às suas duas noras: Ide, cada uma de vós, retornai para a casa da sua mãe; que o ­SENHOR vos trate com benevolência, como tratastes os mortos, e a mim.
9 Pena wuak la ORGAHI-ORHA'A totpa Nal miy pia mmiehlim owa'ana, totpena mimlier owa'an la mtierterannu.”
9 Que o ­SENHOR vos conceda encontrar descanso, cada uma de vós na casa do seu marido. Então, ela as beijou; e elas ergueram a sua voz, e choraram.
10 pa rakot la yananni Na'omi riwra: “Yannie! Omliol meni-meni pa muwal wia nohomu de, amlernohorre'ru pa ita tden wut lia o lupmu-a'namu de.”
10 E elas lhe disseram: Certamente retornaremos contigo para o teu povo.
11 Mere rora yananni Na'omi nhar lirni nakot la niwra: “A'nami re! Samomuounu de mimrio' miwal lia rommi. Nihya' pede miwra mliernohora a'u? A'ukleha upa-a'na, pa hota mimiora mmiehlim owa'ana. Ne hota a'g edonna liernan owa'an a'na.
11 E Noemi disse: Voltai-vos novamente, minhas filhas; por que ireis comigo? Há ainda mais filhos em meu ventre, para que possam ser vossos maridos?
12 Pede a'na miy re, mimrio'a miwal niek la inmi romni. A' di de ghape'ewa pa hota he' ed mak kor a pua mmehlim owa'ana totpena aliernan a'na?! Ne la'pa emkade ho'mana aliernan talan pa agor muanke' id mmehlim la' mel di memna, totpa pleta-plet pa aliernan a'na muanke'a rora,
12 Voltai-vos novamente, minhas filhas, segui vosso caminho; pois sou velha demais para ter um marido. Se eu dissesse: Tenho esperança, se eu também tivesse marido nesta noite, e ainda tivesse filhos;
13 de plol toto'a de mimpiei niana keke'enku'a re rlawan totpena miora mmiehlima?! Hota a'a'nu nanpena mimiora mmiehlima ne la' riy dom to'a de taken niana miora mmiehlima?! Yan mimrio'a mpiaror emkare! A'na miy re, mimrio' miwal niek wa yoma ORGAHI-ORHA'A Ntutga hankeranni mai a' pua mernu-kapalli maka aliernan dena nareh dioin hya' maka mimliernana.”
13 vós aguardaríeis por eles até que estivessem crescidos? Guardar-vos-íeis para eles sem tomar marido? Não, minhas filhas; por isso entristece-me muito que por vossa causa a mão do ­SENHOR tenha saído contra mim.
14 Noma rpolpuolu-kakakria, dewade Orpa nkinnia yananni na'nama nwak kalwieda pa nla'awa. Mere yananni handina Rut de nkorreri pitpit lia Na'omi pa nahmena nwadur nan oke'a.
14 E elas ergueram a voz, e voltaram a chorar; e Orfa beijou sua sogra; mas Rute agarrou-se a ela.
15 Na'omi nakot la niwra: “Ruta! Mumkek to'ola raurmu nla' olekwa de pa hota nler wut lia lupwalli-a'na walli re pa rkola tieru-rawur nehla la uplerni-upmatni re wa nee! Mlia' pa mliernohora raurmu e nla' olek de!”
15 E ela disse: Eis que a tua cunhada voltou para o seu povo, e para os seus deuses; retorna tu após a tua cunhada.
16 Mere Ruta nahmena ne niwra: “Yanie, yana mhuopn alia'awa pa atio'or doinia o' la. Hota omliol meni to' de alier nohorre'ru! La'pa omdiella hanmeni de adiel wal lia pa la'pa amuat nioho'ru la hande. O lupmu-a'namu erla hanmeni de alier wut lia. Uplerlawna maka omkuola tieru-muawur nehla la de a' muana kola tieru-gawur nehla wal lia.
16 E Rute disse: Não me supliques para te deixar, ou para deixar de te seguir; pois para onde fores, eu irei; e onde te alojares, eu me alojarei; o teu povo será o meu povo, e o teu Deus, o meu Deus;
17 Ommuori-mmuat lia hanmeni, de amuori-muat nioho'ru pa rtamin wali a lia' hande. La'pa a'uwlar dioinia o la de pena Uplerlawna Nal a lia yatyatni-halalli yatlorni-yatra'ani. Ommuati onde amuat nianpena itro' idma oliet la ida!”
17 onde morreres, eu morrerei, e ali serei sepultada; que faça-me assim o ­SENHOR, e ainda mais, se algo que não a morte me separar de ti.
18 La'pa Na'omi nat niohora hota Rut nahmen memna nlernohora e lirni dewade edon nakot owa'an pa rpahakar talla.
18 Quando viu que estava firmemente decidida a ir com ela, deixou de lhe falar.
19 Rrora rla'awa pa rodi liarni la Betlehem. La'pa rte'ewa la hande, de let de ralamni kokan nohora-po'on nohora la Na'omi. Hapepe'a-hararara let mniotni idma natian id la riwra: “Mak ha riwra Na'omi inhati hadina?”
19 Assim, as duas seguiram até chegarem a Belém. E sucedeu que, quando chegaram a Belém, toda a cidade ficou comovida com elas, e disseram: Não é esta Noemi?
20 Noma Na'omi e nhar lirni pa nwalola re niwra: “In-el miy ree! Yan mpiet a lia Na'omi (nnia'eratni de nahepru). Mere mpiolga a na'nu la Mara (nnia'eratni de mernu-kapalli) yoma Uplerlawna-Mempulwatnu makodi plolli Nhur dioinia a lia pa alier la mernu-kapalli.
20 E ela lhes disse: Não me chameis de Noemi, mas me chamai de Mara; pois o Todo-poderoso tem tratado mui amargamente para comigo.
21 La' lerni aliergot la handi pa alia'awa la'a Moab de agod miemna-gal memna. Mere ORGAHI-ORHA'A Npolla-nwe'era alia la'a noh maka a ra'ru ntur lia di agodi hgalia a li'mu. La' hade pede yana mpiolga a lia Na'omi (nahepru) yoma ORGAHI-ORHA'A mak kodi plolli ktaryatlia la'a hanek-harahu wuawannu ed mak kto'on reri a' pua muori-diar lia kropanni-krieutnu!”
21 Saí cheia, e o ­SENHOR me trouxe de volta para casa vazia: por que então me chamais de Noemi, vendo que o ­SENHOR testifica contra mim, e o Todo-Poderoso tem me afligido?
22 Emkadel la'a Na'omi tuini la' lera nwatiawua Moab pa nawal niohora yananni Ruta, riy Moab de. La' lera rte'ela la'a Betlehem de, de rlernana mdududga rieik lawna la noha wullu-we'elli.
22 Então Noemi retornou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, as quais retornaram da terra de Moabe; e vieram para Belém, no início da colheita da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.