Lucas 7

Kara New Testament (LEU_PNG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A maana rabuna xaves ri langai a ferawaian aanabeꞌ si Yesus e layaan fetaxapus nane laak xe pe la bina Kapanam.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 E pave a sisiak sina saxa matalava ina rawen a giis fasaat e faasilak rao i taa maat. E a sisiak aave, a mataa tafuna a lalamon faroxo pana.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 E a mataa naang a langai se Yesus e a feng a saxano matalava sina mu Juda xe sina xena fine o i taa filimaan xena vil faroxoi a sisiak sina.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Layaan ri savat si Yesus ri nung faagutane e ri kuus, “A mataa aanabeꞌ a vubuxan xasingit a mu Juda e fo vesan a lifu ina faxuvulan sitaara. E voxo i taa roxo paaliu tamo no taa xavange.”
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 — ausente —
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 E voxo na Yesus a falet xuvul pari. Nane taxa waan lasuun famodak lunai sena lifu e a mataa ina rawen aave a feng a mu fesing sina xe si Yesus xena xuuse, “Memai, nenia, ne mataa palau mon, muta laak la lifu siak.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Ne pife savat xe siim senaso ne texaas o nenia, ne mataa palau. Taasaxa no kuus mon e a sisiak siak i taa roxo fulaa.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Ne texaas sena tateaxan senaso nenia xa ne waan lapaana tateaxan ina paamua siak e vaxa ne toxan a xasanofuna fulaa aava ri waan lapaana tateaxan iga. Ne xuus a saxa ‘Falet!’ e nane falet e xe sina xasafuna, ‘Filimaan!’ e nane filimaan. Ne xuus a sisiak ‘Vile!’ e nane vile.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Layaan na Yesus a langaie nane ipul sena e a puk nane xe sina malila aava ri taxa usie e a kuus, “Ne pife tingin ta mataa pe Israel pana namkaian aava molava sena namkaian aanabeꞌ.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 E a mu fefeng sina paamua ti Rom ri ulaa xe la lifu e ri fe tingin xo a sisiak naang a roxo mon.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Na Yesus a taꞌulan a bina aave e fe paan xe la bina Nein e mu fefeng sina xuvul pana malila ri falet xuvul pana.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 I taxa waan lunai la nonamalei e a rabuna ti pave ri taxa yaas fasavat a saxa mamaat e nane ve a lak tomexaan saxa mon sina saxa tefin nakmaal. E a malila ti la bina ri waan xuvul pana.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Layaan a Memai a xalume, nane muluxe e a kuus, “Muta taangiis.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Nane fe tao a ivin ina mamaat e nari aava ri taxa yaase, ri tigina. Nane kuus, “Mataa faꞌui, ne xuus nano, tamasiak!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 E a mamaat naang moxo nai saa e i taxa ferawai. E na Yesus a lisan faꞌulie xe si ninana.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Nari xapiak, ri bas pana ipulan e ri kuus fati a isina Piran e ri kuus, “A mataa ina kuus fatuxai fo savat la palou itaara. A piran fo filimaan xena xavang a rabuna sina.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 A lagasai aanabeꞌ pa Yesus a falet xolai pe Judia e la nu bina faasilak.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 A mu fefeng si Jon ri kuusan a maana mo aanabeꞌ xe si Jon layaan nane taxa vipis. E nane xel a xasa rovaat e a feng nare xe si Memai xena finaana, “Nano va no saxa aava maam taxa waan bange o maam taa kaalum sena xasafuna?”
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 — ausente —
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Layaan a rovaat aave re savat si Yesus re xuuse, “Na Jon ina Fasufan a fengmaan nemaame xena fin nano o nano ve no saxa aava i taa filimaan o maam taa waan bang a xasafuna?”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Lana yaan naang na Yesus a vil faroxoi a maana rabuna aava ri giis o maasak o nari aava vovau saat a vao nari. E a vil faroxoi a rabuna matari piif.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 E voxo nane sui a mu fefeng aave, “Ulaa xe si Jon e mi fe xuuse pana maana mo mi fo xalume e mi fo langaie: a rabuna piif ri kaalum fulaa, a rabuna kari tapil ri sangas fulaa, nari pana tari tapak ri toxan a vipin faꞌui fulaa, a rabuna vaang ri langai fulaa, nari aava ri maat ri to faꞌulaa e a mu rabuna valagof ri langai a Lagasai Roxo.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 A rabuna aava ri pife puk tapin nari xa xasega ri taa faamamaas.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Lamina faletan sina ro fefeng si Jon, na Yesus a ferawai xe sina malila pa Jon. “Layaan mi falet xe la xobingil mi lamon o mi taa xalum a so ta buk mo? A yi aava reref taxa falep xolane, bo?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 E tamo piau, mi fe xalum so ta buk mo? A mataa pana marapi roxo paaliu? Piau, nari aava ri falak a marapi pana mamareiai molava e ri toxan a maana mo xaves, ri fuuna taagul lana lifu sina mu piran king.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Taasaxa, mi fe laak xena xalum a so ta buk mo? A mataa ina kuus fatuxai? Aang, ne xuus nami a mataa aave, na Jon, a pelalava sena mu rabuna ina kuus fatuxai xapiak.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Lana Xakalayan sina, a Piran a kuus pa Jon layaan a kuus malaanabeꞌ:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Ne xuus nami o a lutefin ri fo luuk a maana rafulak xaves taasaxa na Jon a pelalava seri. E fulaa, a saxa xiufamaak lana fatataganan sina Piran a pelalava se Jon.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 (A mu rabuna ina siak taakis e xasanofuna layaan ri langai a ferawaian si Yesus, ri turoxo o a vilaana e lamonan sina Piran, re roxo. Ri turoxo pana senaso na Jon fo fasuf nari.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Taasaxa mu Ferasi e mu rabuna ina fepitaa pana vuputkai ri tisui a vubuxanan sina Piran xari senaso ri baian a fasufan si Jon.)
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 E na Yesus a kuus, “A mu rabuna aava ri taxa to naboxo, ri malaafaa? Ne taa ferawai paap pari malaafaa?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Nari, ri malaan sena rafulak aava ri taxa nai la bina ina faasot e ri taxa felingai malaan:
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Naak piau ta mo i taa fafaamamaas nami, bo? Senaso na Jon ina Fasufan pife ngan a bret o num a wain e nami, mi kuus o a vovau saat a vawe.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 E a Natuna Mataa maa fangan e num e mi kuus, ‘Nane a mataa ina fangan e num vulai e a fesingan a mu rabuna ina siak taakis e xasanofuna pana vilaana saat.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Taasaxa mu rafulak pana texaasan tuuna ri taa turoxo pana mu vilaana roxo.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 A saxa Ferasi xo a fin na Yesus rao i taa fangan xuvul pana e nane falet xe la lifu sina Ferasi aave e fe mati fapet la ivin.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Pe la bina aave a toxan a saxa tefin aava fo taagul lana vilaana saat. E layaan a langai o na Yesus taxa fangan la lifu aave nane siakmaan a wel aava lasan ina a roxo paaliu e a mamareiai ina vaxa a molava temasaat.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Nane maa tigina taangiis la ka Yesus e a xamak a kana pana raarum ti la matana. E a fapagalaye pana fui sina e a nguse e mui tiuan a mo lalas aave xuluna kana.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Layaan a Ferasi naang aava fo xel na Yesus xe la lifu sina, a xalum a vilaana aanabeꞌ nane ilisai, ‘Tamo a mataa aanabeꞌ a mataa ina kuus fatuxai tuuna i taa texaas seꞌ naseꞌ taxa tawe e nane a so ta buk tefin- a tefin pana vilaana saat.’
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Na Yesus fo texaas sena lamonan sina e a xuuse, “Saimon, a toxan a mo ne buk xuus nano pana.” E nane suie, “Ferawai saa, Mataa ina Fepitaa.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 E na Yesus a kuus, “A mataa taragua re toxan a faat re siaxe sina saxa mataa ina faasot pana faat. Saxa fo siak a faat fexaxaas sena K2,000 e a xasa siak K200.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Nare xapiak re piau ta faat xena sui faꞌuli a faat re fo siaxe e voxo a mataa ina faasot pana faat a fataxapin a faat re siaxe sena. E naboxo, a vubuxanan siseꞌ i taa pelalava?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Na Saimon a suie, “Naak a saxa aava fo siak a faat moxaves.” Na Yesus a kuus, “No fo lamon faroxo.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 E nane puk nane xa xe sina tefin aave e a kuus xe si Saimon, “No xalum a tefin aanabeꞌ? Nenia, ne laak la lifu siim e no pife tavaiau pana raarum xena xamaxaana kaak taasaxa nane xamak a kaak pana raarum ti la matana e fapagalaye pana fui ina.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Layaan ne laak la lifu siim no pife ngusau. Taasaxa tefin aanabeꞌ taxa lo ngus faxavesan a kaak.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 No pife timin a wel la putok taasaxa nane fo tiuan a wel pana lasan roxo la kaak.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 E voxo ne xuus nano o a maana vilaana saat sina ri fo lamon tapinan. E a vubuxan xasingitan molava sina a faxalit nami pana. Taasaxa saxa aava fo lamon tapinan pana mo modak mon, a vubuxan xasingitan sina i taa modak mon.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 E na Yesus moxo a kuus xe sina tefin aave, “A mu vilaana saat siim ri lamon tapinan.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 A xasanofuna aava ri taxa waan la lifu, ri fefiaian nari xa, “Nane a so ta buk mataa aava lamon tapin a vilaana saat?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 E na Yesus a kuus xe sina tefin aave, “A namkaian siim fo fakaxup nano, falet lana luaian.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.