João 10
Kara New Testament (LEU_PNG) vs ARIB
1 “A ferawaian aanabeꞌ a tuuna, a mataa aava pife laak la matana vaafa xe lana nobina ina mu sipsip taasaxa nane fani a vaafa o laak la xasano bina patak, nane ve a mataa ina fenau e a saat.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 A mataa aava laak la matana bina, nane ve a mataa tuuna ina faxatang a mu sipsip.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 A mu rabuna ina faxatang a nobina aapave ri taa kas a matana vaafa xe sina. E mu sipsip sina ri fuuna langai taraxali a lingina. Nane fuuna xel a mu sipsip sina pana isiri saxa saxa e fuuna lisan nari xe lamalei.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 E layaan nari xapiak ri fo waan lamalei nane fuuna sangas paamuian nari. E mu sipsip sina ri usie senaso ri texaas sena lingina.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Taasaxa ri taa pife usi a mataa patak, piau. Ri taa sinufane senaso ri pife langai taraxali a lingina.”
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Na Yesus a xuus nari pana ferawaian paap aanabeꞌ taasaxa ri pife masam sena mo aava nane vubuk fapiti nari pana.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 E voxo na Yesus a kuus fulaa, “Ne xuus tuunei nami, nenia ve ne matana bina sina mu sipsip.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Nari xapiak aava ri savat paamu sega ri mu rabuna ina fenau e nari aava ri fuuna famataut a mu rabuna xena siak palou a maana mo siri, taasaxa nari mu sipsip ri pife langai nari.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Nenia, ne matana bina e ne yalaxau; tamo ta mataa taa laak lapaaga i taa fakaxupan e nane fexaxaas sena laak e sivi e i taa tingin a fanganan roxo.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 A mataa ina fenau a filimaan mon xena fenau, ngaapunuk, e ngaagalas. Nenia xo, ne fo savat xena tavai a mu rabuna pana toyan e ri taa bas paaliu marasaxa pana.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “Nenia, ne mataa roxo ina faxatang a mu sipsip. A mataa roxo ina faxatang i taa lisan a tana xena xavang a mu sipsip naapalaan a so ta mo taa savat sina.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 A sisiak mon pife mataa ina faxatang a sipsip o mataa tafuna sipsip e layaan a mo saat malaan sena piu vupung i taa savat, nane i taa sinuf tapin a mu sipsip. E a piu vupung aave i taa xup fepatoxan a mu sipsip e taa xet punuk a saxanofuna.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 A sisiak aave i taa vil malaane senaso nane taxa faisok xena siak faat mon e pife muluk temasaatan a mu sipsip.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 “Nenia xo, ne mataa roxo ina faxatang a mu sipsip; ne texaas sena mu sipsip siak e nari, ri texaas sega,
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 malaan seꞌ nenia, ne texaas se Tamaang e nane texaas sega. E ne taxa lisan a toyan siak xana mu sipsip siak.
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Ne toxan a xasano sipsip sait e ri pife waan lana tagaan aanabeꞌ. Ne taa lisanmaan nari sait senaso ri taa langai a lingaak. E i taa toxan a tagaan saxa mon lapaana mataa saxa xena faxatang nari.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 Na Tamaang a vubuxanau senaso ne taa lisan a toyan siak talo ne taa siak faꞌulie.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Piau ta mataa i taa siak tapin a toyan siak, piau. Nenia fatak xa, ne turoxo pana. Ne toxan a gutan fexaxaas xena lisan a toyan siak e ne toxan a gutan fexaxaas xena siak faꞌulie vaxa. A mo aanabeꞌ na Tamaang a xuusau o ne taa vile.”
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 E mui nari mu Juda ri fetok faagut sena ferawaian sina.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Xaves ri kuus, “Nane toxan a vovau saat fo vawe e vil fangonge. Mi taxa langaie xenaso?”
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Saxanofuna ri kuus, “Ai, a ferawaian aanabeꞌ pife ferawaian sina mataa pana vovau saat. A vovau saat vaxa fexaxaas sena vil fatalakas a matana mataa piif? Piau!”
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 A Fenamo ina Kasaana Lifu (o a Fenamo ina Malang) a savat pe Jerusalem. A bina xo vutung.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 E na Yesus taxa sangas pe la nobina lana tang lifu lotu aava ri xalie pana ‘Veraanda’ si Solomon.
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 E mu matalava Juda ri fakaliuane e ri fine, “Maam taa waan vungut sema fefexaxaas a so ta yaan? Tamo nano, no Mataa Failai no xuus famatavas nemaam.”
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 E na Yesus a sui nari, “Ne fo xuus nami, taasaxa mi pife namkai sega. A maana mo ne faisoxan nari lapaana isi Tamaang, nari vaxa ri kuusan fasavatau sait.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Taasaxa nami xo, mi pife namkai sega senaso mi pife sipsip siak.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 A mu sipsip siak ri fuuna langai a lingaak, ne texaas seri e ri fuuna usiau.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Ne tavai nari pana toyan xe vulai e nari, ri taa pife maat e piau ta mataa a fexaxaas sena paxai tapin nari ti lana maak.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Na Tamaang a molava sena maana mo xapiak e a mu rabuna nane fo tavaiau pana, piau ta saxa a fexaxaas sena paxai tapin nari ti la ma Tamaang.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Na Tamaang e nenia maame saxa.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 A mu Juda ri siak faat fulaa xena soxoiaana pana.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 E na Yesus a fin nari, “Ne fo faxalit nami pana mu fakalimaanan roxo aava filimaan sina Tamaang. A so ta fakalimaanan ve rao mi soxoiau pana faat sena?”
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 A mu Juda ri suie, “Piau, pife sena fakalimaanan roxo maam taa soxoi nano pana faat, taasaxa no ferawai fasaat sena Piran aava taap. E vaxa nano, no mataa mon e no taxa xali nano xa o no fexaxaas malaan sena Piran. A mo aanabeꞌ ve a fufuna soxoiaan nano.”
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 E na Yesus a xuus nari, “Saxa xakalayan lana mu vuputkai simi a malaan, bo?
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Nane xali nari aava ferawaian sina Piran a savat xe siri, pana mu piran. E mi pife fexaxaas sena vis tapin a ferawaian sina Piran, bo?
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 E naboxo xe sina mataa aava Piran fo bure e fo fenge xe la xavala, naboxo mi xuuse o ‘No ferawai fasaat sena Piran aava taap’ senaso ne kuus o ‘Nenia ne Natuna Piran?’
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Tamo ne pife vil a faisok sina Tamataara, lavaxa muta namkai sega.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Taasaxa layaan ne taxa vil a faisok sina, naapalaan mi bai namkai sega, namkai sena mu faisok senaso a mu faisok aave ri taxa faxalit nami e fatexaas nami o na Tamataara taxa waan xulok e ne taxa taagul lapaa Tamataara.”
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 E fulaa rao ri saxame taasaxa nane sinuf seri.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 Na Yesus a ulaa fulaa e fe paaliu a Raarum Jordan xe la bina aava na Jon tamu fasuf a rabuna lana e fe taagul pave.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 E a rabuna xaves ri savat xe sina e ri kuus, “Na Jon a pife vil ta saxa mo ina fakalimaanan taasaxa maana mo xapiak aava na Jon fo kuusane sena mataa aanabeꞌ, ri tuuna.”
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 E a mu rabuna xaves ti la bina aave ri namkai sena.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.