Atos 28
Kara New Testament (LEU_PNG) vs ACF
1 Maam fo ung faroxo e maam fetexaas o a xurunusa pave a isina Malta.
1 E, havendo escapado, então souberam que a ilha se chamava Malta.
2 A mu rabuna ti la bina aave ri roxo paaliu. A raafui xo a savat e ri sung a fata talo maam taa maari la tana.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Na Pol a siak faxuvul a kui e layaan a timine xuluna fata a tiui neng a savat ti la kui sena lagafan ina fata e a yot fatateak a mana.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides, e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 A mu rabuna ti la bina ri xalum a tiui la ma Pol e ri kuus la palou iri, “Naak a mataa aanabeꞌ a mataa ina punuk mataa. Nane sinuf ti la laman taasaxa i taa pife sinuf sena fakasanam aanabeꞌ.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a justiça não o deixa viver.
5 Taasaxa na Pol a saf tapin a tiui xe lana fata e nane roxo mon.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não sofreu nenhum mal.
6 Nari, ri waan bang a maatan sina o a sulan sina tana. Taasaxa, mui layaan ri xalum na Pol i taxa roxo mon ri puk a lamonan siri e ri kuus, “Nane ve a piran.”
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito, e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Faasilak a nobina aave na Publius, a paamua lava ina xurunusa aave, na Malta, a toxan a xavala. Nane fiai tamo maam taa matef pave. E la yaan talatul maam matef e fangan xuvul pana.
7 E ali, próximo daquele lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Na tama Publius a mati la ivin sina pana giisan; a tana lalagaf e a xais. Na Pol a laak xe sina e fe fenung e a timin a mana xuluna e a vil faroxoie.
8 E aconteceu estar de cama enfermo de febre e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele, e o curou.
9 Lamina vil faroxoiaana a mu rabuna aava ri giis ri maa savat si Pol e nane vil faroxoi nari.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades, e sararam.
10 Ri suai semaam pana maana tatavaian e layaan rao maam falet ri tavai nemaam pana maana mo xapiak xena xavang nemaam lana faletan simaam.
10 Os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 A fulun talatul maam waan pe Malta e mui maam xawas fulaa xuluna saxa xaati ti Aleksandria aava toxan a xaxaalua ina piran lua la nona, na Kosta e na Poluks. A xaati aanabeꞌ a waan bang pave fefexaxaas a yaan ina xaing molava fetaxapus.
11 E três meses depois partimos num navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Maam fe savat pe la saxa bina Sirakuus e maam waan pave a yaan talatul.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Maam taꞌulan a bina aave e maam falet fulaa e maa fe savat pe la bina Regium. A yaan mui a maalu a savat ti pul e lana yaan taragua maam fe savat la bina Putioli.
13 De onde, indo costeando, viemos a Régio; e soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Potéoli.
14 Pave, maam tingin a mu rabuna aava ri namkai e ri fin nemaam o maam taa waan xuvul pari pana ‘wiik’ saxa. E mui maam fe savat pe Rom.
14 Onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Pe Rom, a mu rabuna aava ri namkai ri fo langai pana savatan simaam e ri maa fasusui nemaam faasilak la maket si Apius e mu lifu sasaxong talatul. A savatan siri a fagut a lamonan si Pol e a kuus faasiroxo xe sina Piran pari.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Layaan maam fo savat pe Rom ri turoxo o na Pol i taa taagul nane sang mon pana saxa mataa ina fevisan xena kaalum votai sena.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao capitào da guarda; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta à parte, com o soldado que o guardava.
17 Lamina yaan talatul na Pol a xel faxuvul a mu paamua sina mu Juda. Ri savat faxuvul e nane xuus nari, “Mu fetinan, naapalaan ne pife bilai fasaat xe sina mu rabuna sitaara o mu vilaana aava mu butaara ri tavai netaara pana, nari pe Jerusalem ri pis a maak e ri lisanau xe sina mu Rom.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus, e, juntos eles, lhes disse: Homens irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Nari, ri finau pana fiaian xaves e ri buk mulus tapinau senaso ri texaas o ne pife vil a mo mosaat xena fakasanamau.
18 Os quais, havendo-me examinado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Layaan a mu Juda ri kuus votane ne fiai o ne taa fe savat si Sisaa. Taasaxa ne piau ta mo xena tisui a mu rabuna siak pana.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Sena fufuna mo aanabeꞌ ne xel faxuvul nami xena xuus nami o ri pisau pana ‘sein’ aanabeꞌ senaso ne namkai sena saxa aava mu Juda ri taxa waan bang fatateaxe.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 E nari, ri suie, “Ri pife lisanmaan a lagasai sema ti Judia e pi ta mataa maa savat ti pave xena xuus fatexaas nemaam pama.
21 Então eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti carta alguma da Judéia, nem veio aqui algum dos irmãos, que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Taasaxa maam buk langai pana lamonan siim senaso maam texaas o la mu bina xapiak a rabuna ri ferawai fasaat sena parabuna aava ri namkai malaanabeꞌ.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda a parte se fala contra ela.
23 Ri lamon pana saxa yaan ina faxuvulan fulaa e layaan a yaan aave a savat, maana rabuna xaves ri maa savat si Pol. Ti la paanen fefexaxaas la vung nane xuus fatexaas nari pana fatataganan sina Piran e a fapiti nari pa Yesus ti lana xakalayan sina rabuna ina kuus fatuxai e a mu vuputkai si Moses.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o reino de Deus, e procurava persuadi-los à fé em Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde a manhã até à tarde.
24 Saxano rabuna ri lamon tuuna pana ferawaian sina taasaxa xasanofuna piau.
24 E alguns criam no que se dizia; mas outros não criam.
25 Ri pagal a lamonan siri e ri ferawai fepatok sena e ri tangpat pana taꞌulane layaan a kuus, “A Vovau Xaradak a ferawai tuuna xe sina mu bumi layaan a ferawai malaan la ngusu Aisaia, saxa mataa ina kuus fatuxai:
25 E, como ficaram entre si discordes, despediram-se, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 — ausente —
26 Dizendo:Vai a este povo, e dize:De ouvido ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis;E, vendo vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 — ausente —
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido,e com os ouvidos ouviram pesadamente,e fecharam os olhos,para que nunca com os olhos vejam,Nem com os ouvidos ouçam,Nem do coração entendam,E se convertam,E eu os cure.
28 E na Pol a fataxapin a ferawaian sina malaan, “E voxo ne vubuk rao mi taa texaas o a Piran fo lisan a lagasai ina fakaaxupan sina xe sina mu rabuna aava ri pife Juda e nari, ri taa langai!
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 (Lamina ferawaian aave a mu Juda ri taꞌulane e ri taxa fegagelai la palou iri.)
29 E, havendo ele dito estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Pana mariaas taragua na Pol a taagul lana lifu aava nane xa a maraane e maana rabuna xaves ri maa savat sina e na Pol a faamamaas pana.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara, e recebia todos quantos vinham vê-lo;
31 Nane ferawai pana fatataganan sina Piran e a fepitaa pana Memai Yesus Krais. Nane ferawai pana gutan e pi ta mataa a kuus votane.
31 Pregando o reino de Deus, e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.