Atos 23
Kara New Testament (LEU_PNG) vs NVT
1 E na Pol a kaalum fatateak xe sina mu matalava ina Saniidrin e a kuus, “Mu fetinan, la toyan xapiak siak ne fo tigina la matana Piran pana nasaman roxo.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 E na Ananaias, a memai priis, a fasei a rabuna la ta Pol o ri taa tavaf a yaavana.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 E na Pol a xuuse, “Tuuna a Piran i taa tavaf a yaavaam. Nano, no malaan sena mamaat aava kaalum faroxo taasaxa pe lana a maana mo fo miit. No nai pave xena tiisau lapaana vuputkai e nano xa no milung sena layaan no fasei nari o ri taa tavafau.”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 E a rabuna la ta Pol ri xuuse, “No taxa suaxan pengan a memai priis sina Piran.”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 E na Pol a kuus, “Mu fetinan, ne pife texaas o nane a memai priis. Ne texaas sena paxakalayan sina Piran aava kuus, ‘No taa pife suaxan pengan a memai priis sina Piran.”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 E mui na Pol a kaalum xolai e a xalum a saxanofuna ti lana parabuna aava ri xalie pana Sedusi, ri waan pave e vaxa saxanofuna ti lana parabuna aava ri xalie pana Ferasi. E voxo nane kuus falava malaan, “Mu fetinan, nenia ve ne Ferasi e ne lak sina saxa Ferasi. E mi taxa tiisau senaso ne taxa waan bang fatateak a to faꞌulaian ti la maatan.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Layaan nane kuus malaan a mu Ferasi e mu Sedusi ri fegagelai e a malila ri lamon fepatok.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 (A mu Sedusi aave, ri kuus o piau ta to faꞌulaian ti la maatan e vaxa piau ta angelo o mu vovau. Taasaxa mu Ferasi ri namkai serutul xapiak.)
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 A xukulaian felava e saxano rabuna ina fepitaa pana vuputkai aava ri Ferasi, ri tigina e ri kuus faagut, “Nemaam, maam lamon o a mataa aanabeꞌ a pife vil ta mo mosaat. Naak a angelo o saxa vovau a ferawai xe sina.”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 E mu Ferasi e mu Sedusi ri fegagelai faagut talo a memai ina fevisan a lamon o ri taa famasak faagutan na Pol pana feyuufan xolane. E voxo nane feng fasivi a rabuna sina xena xel patak na Pol xaseri e lisan falaxe xe lana lifu ina waanan sina rabuna ina fevisan.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 E a vung mui a Memai Yesus a tigina la ta Pol e a xuuse, “Muta mataut! No fo kuusanau nabeꞌ Jerusalem e vaxa no taa vile pe Rom.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 E a paanen mui saxano Juda ri fexuus kasam pana punuxaan na Pol. Ri kuus fanai o ri taa pife fangan o num fefexaxaas a yaan ri punuxe.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 A rabuna moxaves sena sangafilu talafaat ri kuus fanai faxuvul malaan.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 E ri fe xuus a mu paamua priis e mu matalava malaan, “Maam fo kuus fanai o maam taa falfaal fefexaxaas maam taa punuk na Pol.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 E voxo nami e mu Saniidrin, mi taa nung a memai ina fevisan o i taa lisanmaan na Pol xe simi talo mi taa siak a texaasan fulaa sena vilaana saat sina. Taasaxa maam taa punuxe paamuina savatan sina.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Taasaxa a lak tomexaan si vasaa Pol a langai kasam a ferawaian siri. E voxo nane fe laak xe la lifu ina vipisan e a xuus fatexaas na Pol pana.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 E bak na Pol a xel a saxa sensurian e a kuus, “Lisan a mataa faꞌui aanabeꞌ xe sina memai siim senaso nane buk xuuse pana saxa mo.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Nane lisan a mataa faꞌui aave xe sina memai sina e a kuus, “A mataa vipis, na Pol, a xelau e a finau rao ne taa lisanmaan a mataa faꞌui aanabeꞌ xe siim senaso nane buk xuus fatexaas nano pana saxa mo.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 E a memai a tao a mana mataa faꞌui e a xel pataxe talo pi ta mataa i taa langai a ferawaian sire e a fine, “Rao no xuusau pana so?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 E a lak a kuus, “A mu paamua sina mu Juda ri turoxo xena fin nano o mafu no taa lisanmaan na Pol xe siri talo ri taa fin fulane pana vilaana saat sina.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Taasaxa ri taxa bit. Muta turoxo pana senaso a rabuna sangafilu talafaat ri taxa funai bang xena punuxaana. Ri fo kuus fanai o ri taa falfaal fefexaxaas ri punuxe. E naboxo ri taxa waan bang a susuaa siim.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 E a memai a xuuse, “Muta xuus a rabuna o no fo xuusau pana maana mo aanabeꞌ.” E nane feng tapin a mataa faꞌui aave.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 E mui a xel a ro sensurian sina e a fasei nare, “Xel faxuvul a rabuna ina fevisan 200 e nari xuvul pana mu rabuna sangafilu pisiguak aava ri fuuna nai xuluna ‘hos’ e vaxa a mu rabuna ina fevisan pana tol 200 e ne vubuk o mi taa falet xe Sesaria la 9 oklok tanin la vung.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 E vaxa, siak a nu ‘hos’ talo na Pol i taa falet xuluna e lisan faroxoi na Pol xe si Felik, a Matalava pe Sesaria.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 E nane lisan a lagasai malaanabeꞌ:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 — ausente —
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 A mataa aanabeꞌ xo, a mu Juda ri fo yote xena punuxaana. Taasaxa ne langai o nane ve a mataa fatak ti Rom e voxo ne savat pave xuvul pana rabuna ina fevisan siak xena fakaxupe xaseri.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Ne buk texaas senasou tuuna ri buk punuxe e voxo ne lisane xe sina mu Saniidrin.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 E ne fo siak a texaasan o a maana gel tifian siri aave ri maana fiaian ina mu vuputkai fatak siri e nane pife vil a mo mosaat talo i taa fakasanaman o punuxan.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Layaan a saxa maa xuus fatexaasau pana saxa lamonan ri buk vile sena, fataapus mon ne fenge xe siim. E vaxa ne fasei a mu rabuna aava ri tisuie o ri taa savat xe siim xena xuus fatexaas nano pana fufuna tisuiaan na Pol siri. Nane sang movoxo.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 E voxo a mu rabuna ina fevisan ri langai e la vung ri xel na Pol e ri lisane xe pe Antipatris xuvul pari.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 A yaan mui a mu rabuna aava ri nai xuluna ‘hos’ ri falet fulaa xuvul pa Pol e mu rabuna ina fevisan, ri ulaa xe la lifu ina waanan siri.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Layaan a rabuna aave pana mu ‘hos’, ri savat pe Sesaria ri fe lisan a lagasai xe si Felik, a matalava ina bina aave e ri kuus, “Naboxo, na Pol taxa waan lapaana faxatangan siim.”
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Layaan a matalava fo kat xapin a lagasai si Laisias a fin na Pol, “No filimaan ti faa?” Na Pol a suie, “Ti Silisia.”
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Na Silisia a bina lasuun paaliu e voxo na Felik a xuuse, “Ne taa langai a gel votaian siim layaan a mu rabuna ina tisuiaan nano ri maa savat.” E mui nane fefasaa o ri taa faxatang na Pol lana lifu lava aava na Herot fo vesane.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.