Lucas 15

ldb (LDB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Abika ayɛsu ikirbi abĩ nu abirabɛ umbɔ aka anyanga umbɔ awu abi arhim arhɛrhɛ, aba akɔng adziir anu igosha unga,
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 abi Ufarisi nu abika amesuwe Ikpem abvun agɛ, <<Utsak uwirɛ ayɛisa abi arhim na agha nggu umbɔ!>>
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Mɔcɛ Uyesu arherhuwe umbɔ unyaka arherhe agɛ,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 <<Unera unying ru umbi awe ru ídɔi unaka. Unying iba igwirngge, unga asi ínekuka ídɔi isɔka utɔɔrha nu utɔɔrha ri idɛɛ na azĩã ibee iyiki igwir ha utsɛku unga aka ikpo ngge?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Unga aba akpoa ngge, unga agɔm na atsã ngge ra acɛisa,
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 unga aka izĩ ri iya. Unga ayisa awɛrhanga nu andɔkanga ananga unying na agɔr umbɔ agɛ, <Àka agɔm anggɔm nggu umum. Iki ikpomum idɔi uma hã iyiki igwir ha.>
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Umum idɛyiwa umbi, iwuri iwe rimi hã, umbɔ aka igɔmanggɔm ra afã ri itsi uner arhim unying uwuku udzipa anangmbɔ abika arhika isɔka utɔɔrha ni inera utɔɔrha iki isi ibeengge idzidzipa.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 <<Use, utsɛrh uwukusong awe ru íshaa imang usɔka, ishaanga unying igwirngge, unga asi ígaar urhirhang, na ayar iya kishoo na angwɛ̃dzɛn abee utsɛku unga aka ikpo?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Unga aba akpoa, unga iyisa awɛrhanga nu undɔkanga na agɔr umbɔ agɛ, <Àka agɔm anggɔm nggu umum iki ikpomum ishaa uhwɛk ha iki igwir.>
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Umum idɛyiwa umbi, iwuri iwe rimi hã, awu ubin anggɔm ra asu ípfu itser-Num ri itsi uner arhim unying uwuku udzipa.>>
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Uyesu arherhe agɛ, <<Unera nuwɔ awu ra awɛkatsa avaa.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Uwuku ucia agɔr utɛnga agɛ, <A utɛ, ugashuwa ukammum.> Mɔcɛ utɛnga agashuka ukammbɔ.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 <<Akpurha amaa inuma ukunjiir, uwuku ucia akarha abinnga kishoo, azĩã abĩ akɔɔ nu udĩ ukpuku uder. Mɔcɛ, unga afɛruka abinnga ru ugba.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Unga aka amaawe abinnga kishoo, imerh iso imaangge abĩã, unga atsĩã iyaki imerh.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Unga asok azĩ awea ugãrhã utsa uwɔɔ ra abĩ hã, utsa ha atsuke unga azĩ idzɛu arhede ra agborke.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Unga abee igha ubingha arhede ha, unera asi idzowuka unga ubin.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 <<Ivangyɛ unga aka atsĩ ra amɛnnga, unga agɛ, <Agãrhã awu asong ri iya utɛmum, umbɔ iki igha ashur na abɔre? Nu umum iwuri ikpemum ri imerh.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Umum iso izĩ ru utɛmum igɔr unga igɛ, a utɛ, umum iki ikorhu ubin arhim ru Unum, ni ishɔiwamum ungo.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Umum isi ibvui imɛ̃mum umbɔ ayisa umum ungwɛ̃ngo. Unyanga umum ru nyaku ugãrhãngo.>
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Mɔcɛ unga asok azĩã ru utɛnga.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 <<Ungwɛ̃nga agɔr unga agɛ, <A utɛ, umum ikorhu ubin arhim ru Unum ni iki ishɔiwamum ungo. Umum isi imɛ̃mum umbɔ abvui ayisa umum ungwɛ̃ngo.>
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 <<Bɔr utesa agɔr agãrhãnga agɛ, <Àka akũ atorho aka aze aba atsĩme unga ifetem. Àka atsuke imangto ri itoknga na abadak ra adaknga.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Àka atsĩ adzur ungwɛ̃ inak iyiki isenga, aba angwãna. Umɛn izɛk irhowa igɔmanggɔm.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Ubinkutsu ungwɛ̃mum uwɛrɛ ha aka akpea na azir ikɛi, aka agwira bɔr icɛrɛ umɛn iki ikpomɛn.> Mɔcɛ umbɔ atsĩmbɔ irhowa.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 <<Umbɔ ana awe ru irhowa ha, ungwɛ̃nga uwuku ukũa awu ra arhum. Unga aka adzeka arhum aba ayo ri iya, unga agũ anggang nu azer atɔkuke iya.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Nggee unga ayisu ugãrhã unying na arhusa unga agɛ, <Awu use uni izãrhã?>
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Unga agɔr unga agɛ, <Ungwɛ̃mbi aka abanga, utɛngo atsu umbɔ angwã inak iyiki isenga, akorhi irhowa, unga aka aba atsĩ ukuker.>
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 <<Ungwɛ̃mbɔ uwuku ukũa amɛnnga adake, unga akpɛ̃ɛ̃ itsĩ ri iya, nggee utɛnga adzek ashɔ̃rhã unga.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Bɔr unga agɔr utɛnga agɛ, <Unyã! Imɛk iyɛrɛ kishoo umum ikapa ungo, inasi ikpɛ̃mum igũna ungo idiki unying. Rimi hã ungo unasi idzaango umum ibũ iyiki ici umum ikorhumum irhowa nggu awɛrhamum.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Bɔr ungwɛ̃ngo uwuruwi aka azĩ afɛre abinngo nggu akatsɛrh aba ri iya, ungo ungwãnuwe ungwɛ̃ inak iyiki isenga ru unga!>
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 <<Utɛnga agɛ, <Oka ungwɛ̃mum, ungo uwu nggu umum ubɛn ivang, ubɛn ubinmum, uwu ukpungo.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Bɔr imɛ̃ngge umɛn ikorhi irhowa ni igɔmanggɔm, ubinkutsu ungwɛ̃mbi uwuruwi aka akpe, aka azira, uwuruwi aka agwir, umbɔ aka akpombɔ unga.> >>
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.