Lucas 14
ldb (LDB) vs NVT
1 Unum Ivangyɛ Uyesu aka atsĩ igha ubingha ri iya unggbaashi utsa Ufarisi uwɔɔ ru ukpuku uwosha ukpɔɔ, anera angwɛ̃dzɛn na atsu asumbɔ ru unga.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Uner irhãrhĩ iyiki iseng iyor awu umɔ ra asu Uyesu.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Uyesu arhusa abi Ufarisi ha nu abika amesuwe Íkpem Umusa agɛ, <<Ri Ikpem, imɛ̃ngge umbɔ akerhuwe unera ru unum ukpuku uwosha use isi imɛ̃ngge?>>
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Bɔr umbɔ anukutata. Nggee Uyesu akpɔm utsa ha na akerhuwe unga, na adene unga adzeka.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Mɔcɛ unga arhusa umbɔ agɛ, <<Uba unera ru umbi awu ru ungwɛ̃ use inak igba ru uvãã amɛ̃ ru unum ukpuku uwosha, umbi asi ítsũwũkumbi kanying?>>
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Umbɔ ashimbɔ ru urhɛmkpi umbɔ aka irherhe.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Ivangyɛ unga aka anyã atsen aka atɛng anang isei aka azea asei, unga adɛyiwe umbɔ unyaka arherhe ugɛ,
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 <<Unera aba ayisunga ungo irhowu ipfuna, niba useisɔ ra anang isei aka azea, use aghwimbɔ uwɔɔ aka ananga ungo.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Ngge iba iwu rimi, uner irhowa ha aka ayisa umbi aba awuri igɔr ungo agɛ, <Ubɔre anang iseingo ru uner uwɔrɔ.> Ungo uso uzĩɔ̃ ra anang aka acia nggu atsa.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Bɔr umbɔ aba ayisumbɔ ungo irhowu ipfuna, usei ra anang aka acia, uneke uner irhowa ha aba nibikanga, ayisa ungo agɛ, <A uwɛrhɛ, uba usei nggɛɛ ra anang aka azea.> Mɔcɛ ungo uwuri iweɔ ri imor ra asu abi irhowa.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Ubɛn unerwi aka aberi itsinga, awuri irhɛrhuwe ike, uwuruwi aka arhɛrhuwe itsinga, awuri iberuwe ike.>>
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Mɔcɛ Uyesu agɔr uner irhowa ha agɛ, <<Ungo uba uwuri iyisungo anera igha ubingha, use irhowa, niba uyisungo awɛrhango, nu angwɛ̃mbi, nu unangmbi nu abi ubinmbi. Ungo uba ukorhungo rimi, umbɔ aba ayisumbɔ ungo, umbɔ ifasambɔ ungo ubinkpi ungo uku ukorhe.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Bɔr ungo uba uwuri ikorhungo irhowa, uyisa atsũwã nu akatarhu, nu abi ishai iyor, nu abi ibvuta,
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 ungo uwuri iweɔ ri idorh. Nu ngge iki iwe ugɛ umbɔ asi ídɛ̃ɛ̃ afaimbɔ, bɔr Unum awuri ifasa ungo ru unum ukpuku usok ra akpe uwu abika arhurhika.>>
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Ivangyɛ unying ru umbɔ abika asei igha ubingha aka agũ rimi, unga agɔr Uyesu agɛ, <<Idorh iwe nggu unerwi aka isei ighigha ri Iyɛrhe Unum.>>
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Uyesu agɔr unga agɛ, <<Unera nuwɔ aka agbisha abin irhowa iyiki igɔngnga amaa, na aghwi abika azĩ irhowa arhɛrhɛ.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Ivangyɛ ivang irhowa ha iki iba imɛ̃, unga adene ugãrhãnga azĩ adɛyiwe abi ha unga aka aghwi agɛ, <Àka aba, umum iki inzɛkũ abina.>
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 <<Bɔr umbɔ kishoo atsĩmbɔ isɔm abinkɛ aka ikɛn umbɔ izizĩ irhowa ha ru ughwisha. Uwu inggbaashia agɛ, <Umum igoi icang niyɔ, awu ufang umum izĩ inyã ngge. Kabɔɔ uma aneka umum izĩ.>
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 <<Uwɔɔ agɛ, <Umum igoi inak iyiki ikau irham usɔka, umum ibee izĩ ivira ngge. Kabɔɔ uma aneka umum izĩ.>
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 <<Ikɛi uwɔɔ agɛ, <Umum inii ipfunu utsɛrh uwuku ufa, isi ídɛ̃ɛ̃ ĩbamum.>
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 <<Ugãrhã hã aba adɛyiwe uteiyanga akɛrɛ ha. Mɔcɛ amɛn uteiya iya ha adake, unga adɛyiwe ugãrhãnga hã agɛ, <Udze uzĩ ifetem, ra atsĩndĩ nu ikparavar utepa, ukarha atsũwã, nu akatarhu nu abi ibvuta, nu ashai iyor ukũba.>
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 <<Ugãrhãnga agɛ, <A uteiya, ubinkpi ungo uku ubee iki izĩ ikorhumum, bɔr ananga ana abɔrke ri iya.>
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 <<Mɔcɛ uteiya irhowa ha agɔr ugãrhãnga agɛ, <Ubvui udze utsĩrhã atsĩndĩ iteu nu arhum, utsu anera umbɔ aba atɔk iyamum.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Umum idɛyiwa umbi, uko unera unying ra abɔrɔ abi inggbaashi ha umbɔ aka aghwi asi íbangunga ubin irhowamum.> >>
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Anera arhɛrhɛ aka azɛ̃rhã nggu Uyesu, unga adzipa agɔr umbɔ agɛ,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 <<Ubɛn unerwi aka iba ru umum, na asi ikpɛ̃ɛ̃ utɛnga nu uyanga, utsɛ̃nga nu awɛkacinga, angwɛ̃mbɔ nu anapumbɔ, use urhɛnga, unga asi ídɛ̃ɛ̃ awea ungwɛ̃ imesamum.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Ubɛn unerwi aka asi ishupu igãrhãmau ucuciia adɔsunga umum, asi ídɛ̃ɛ̃ awea ungwɛ̃ imesamum.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 <<Unera unying ru umbi aba abee idzin utsurha udedetamgbɔ, unga asi ígbaashia asei na avarhu ubinkpi unga aka ifɛr, na anyã use unga awea ru uhwɛk ukpurukpi unga aka imaa idzina?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Ubinkutsu utsur unga atsu atarh idzina na afɔr imimaa adaka, ubɛn unera aka inyã, awuri inyĩrhã unga,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 agɛ, <Umbi anyã uner uwirɛ aka atirhi idzin, na afɔr imimaa adaka.>
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 <<Use awu uyɛrhe uwukusong awuri izĩ iwa nggu uyɛrhu uwɔɔ, na asi isei avarhunga use anernga anaka agɔnga usɔka awuri idɛ̃ɛ̃ amɛ̃ɛ̃mbɔ nggu abɔrɔ aka awu anaka agɔnga isɔka ivaa?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Unga aba asi ídɛ̃ɛ̃ amɛ̃ɛ̃, unga adene itser umbɔ azĩ akpo uyɛrhe uwɔrɔ unga ana awu ukukaa, umbɔ ashɔ̃rhã abee ididɔɔr?
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Iwe rimi hã, ubɛn unera ru umbi aka asi idzowuka abinnga kishoo, uner ha asi ídɛ̃ɛ̃ awea ungwɛ̃ imesamum.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 <<Angwã aze, bɔr ake aba ashike ri itonga angwã, iwuri ikorhu uguse ni iwe angwã ikɛi?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Ashike ri itser ri ikom icang, use ra atɔɔ irham. Umbɔ awuri itare ake.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.