Mateus 21

AKUS RO NA PALATUNG TANGINANG ANI IESU KARISTO (LCM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Na kian lapo pasal angasungai i Ierusalem, asi an serei e Betpage si mulang ang Elaio, na Iesu kala asok a pongua na nat i akalit
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 velai ani mengen anirilong ta, “Milong pasal taun a rina suke e no, na milonganla sabonai ani mang sikei a dongki kita pala ia kuvul ve kana natnat. Milong kunis irilong na milong tak irilong ane singig.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Man a sikei ka sui imilong, milong antok ta, ‘Volava kapo inongos taun irilong,’ na ka ainak sumasuma palau si tak anirilong.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Bil ke kata serei asi vil apunuk ani mengen ang a katakai i kus amalangas kata posong ia aino asukang ke,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 Antok a rina ang e Sion ta, arai, kami tulava sukana kapo serei taun imi. Kapo igenen marip na kapo gon kuli dongki, io kuli natnat ina i dongki vopo asalak ang.
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Na ngono nat ang kilongla pasal na kilong anla vil ia asukang palau val Iesu katala atatai irilong,
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 na kilongmela serei pok ta dongki ang ve kana natnat na kilongla veleveles karilong keve vakup ipo apupung kuluna na kala kokos kuluna.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Amiang i petau ang kila veleveles kari keve vakup ipo apupung aliu e selen na mang matan kipo tangai ngakan i ei na kipo veleveles ia nei selen.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Na petau vo aino ang ve riria e mung kapa kipo songosongo ta, “Alatun ane si nat i David. Atautauia ane singina, voiang kapo serei si asan i Volava. Alatun ane pangkul luai.”
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Na taun kanla palak nei rina ang e Ierusalem, nei rina lava aongos ang kilapo angnanasai na kilapo sui ta, “Au, si kana?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Na petau ang kila antok ta, “Kana na Iesu, ninia na katakai i kus amalangas ang le Nasaret le palpal Galilaia.”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Au, Iesu kanla palak nei rina i atailai na kanlapo lu asoung aongos a vap po samui na asesel ang nei rina i atailai. Na ka ul aturung a keve pata singiria kipo sakol kapkap, na keve sinsinong singiria kipo atos ta ri uk.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Na kala antok iria, “Kitala salik ia ta, Kag lu kapo lu si sokotuk, sikei milapo pokai ania asi kana bil val vakil si ri vap tainau.”
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Na ri mataba ve ri soles kimela serei singina e iang nei rina i atailai na kalapo vil ato iria.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Sikei, keve tulava i ri katakai i sula ve keve vap malangas ani saupai kila arai ani keve abis roron ke na kipo longong a inatus lik sipo songosongo nei rina i atailai ta, “Alatun ane si nat i David,” na kilapo vinga marala,
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 na kila sui ia ta, “Au, kupo longong a sa kipo posong ia?” Na Iesu kala antok iria ta, “E, napo longong iria. Sa, parik kana mitapa tataot a mengen ke? Le si kalingaria i inatus lik ve ri popo lik luai kutala iton iria asi kari alatun anim.”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Na kala papelek iria ane komo i rina lava ane Betania na kanla ago na vong ang e iang.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Au, tenei vauk, taun kalapo papok ane nei rina lava ang, buk angan kala lukluk ia.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Kala arai ani mangsikei a suke kapo tung papalik ngere selen. Na kala pataun ia sikei kanla sabonai ta kapo papanan palau. Au na kala mengen taun ia, “Ku ago ta anguan uai an.” Akorong palau na ei ang kala mak aongos.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Na kana keve nat i akalit kila arai ania na kilapo taping na kila sui, “Au, kata saka bil an a suke ke na kalapo mat sumasuma palau?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Na Iesu kala antok, “Napo antok atutuman imi ta si man mipo atogon palau a sikei a lomlomon na parik mipa ilung, parik kapa angkoai si vil amat papalik ani suke ke, sikei kapo angkoai kapa si mi asok ani mulang ke ta, ‘Ku tapasuk na kuan asuai anim nei laman!’ na ka serei asukang.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Si man mipo lomlomon ta sa mipo kin ia si kami sokotuk, mi sel korong ia.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Na kanlapo pasal nei rina i atailai na ri ainoinoai si ri katakai i sula, kuvul ve ri vap lava kimela serei singina si kapo vil akalit, na kila sui ta, “Si saka ro an kana kupo abis a keve abis ke? Si kata alis ua ta ro?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Na Iesu kala polpol iria ta, “Naka sui imi ta mang susui, na man mila polpol aro ia, nau naka antok imi ta kag saka ro an asi abis ani keve abis ke.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Ioanes si kana asing tauia, kata luk a ro ang le voi? Le metekuku vo le si ri vap?” Na kilapo anggegelai ta, “Man tara antok ta le metekuku, kala sui ira ta sa tukulai ina parik taratapa lomlomon tatana.
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Sikei, man tara antok ta le si ri vap, tarala leng ani ri vap duk, using ri vap aongos kipo lomon ia ta Ioanes katapo katakai i kus amalangas.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Asukang na kila polpol a Iesu ta, “Parik namempa nas.” Na kala atai iria ta, “Nau kapa, parik napa kun antok animi ta saka ro an kana napo abis a keve abis ke tatana.
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Mipo saka lomlomonai an? Mangsikei a igenen katapo atogon kana pongua na nat. Na kamela antok kana ainoai i nat ta, ‘Kag nat, ku pasal kana na kuan abis nei matang.’
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Na kala antok ta, ‘Ka ago. Parik napa buk.’ Sikei e mung kala sakol kana lomlomonai na kala pasal.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Au na tamana kala pasal taun kana mang nat na kanla antok ia ta sikei palau a mengen ang. Na kala polpol ia ta, ‘E, kanat, kapo ro mamai.’ Sikei parik kalapa pasal.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Au, si i ngono nat ke katala abis using a vubuk ang si tamarilong?” Na kila antok ia ta, “Anu aino ang.” Na kala antok iria ta, “Napo mengen atutuman imi ta ri vap luk takis ve ri aina panik kipo palak ane nei vainagoan ang si God aino imi.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Using Ioanes kata serei sime akalit animi ta selen korong, na parik mita lapa lomlomon tatana. Sikei ri vap luk takis ve ri aina panik kitala lomlomon tatana. Na nami, mitala arai ani kari lomlomon, parik mita lapa ming na mila lomlomon tatana.
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Au mi longong a mang kankanuai i mengen. Mangsikei a igenen kata sukal kana matang vaen, na kala omo aulitai ania na kala atu ring asi kokomeng ani uai, na kala abis a lu lakat ipo ararai bat, na kala alis tapai ani matang ke si mang keve vap aiveven matang na kala pasal akipai ane si mang rina.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Na si taun i kopkopos kala asok kana keve asosokai taun a keve vap aiveven matang ang si kari an luk ani kana keve uai.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Au na keve vap po aiveven matang ke kila teng akit iria na kianla vis a mangsikei, ki raung a mang anu, na ki so na mang anu ta at.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Au na kala asok kana mang matan asosokai kipo aunai duk ani vap aino ang ane singiria. Na kianla anguan vil asukang an kapa aniria.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Na akamusai ina kala asok akorong kana nat using kapo lomon ia ta vei ki mamaila nganing ani kana nat.
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Sikei taun a keve vap po aiveven matang ke kila arai ani kana nat na kila antokai, ‘Arai ta votauk i togtogon iles. Akos, tara me vil punuk ia ani kakara na togtogon ang.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Au kila teng akit ia na kila asuai akipai ania pelek a matang ang, na kianla raung ia.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Au na si man a votauk i matang ke kala serei pok, ka vil sa ani keve vap po aiveven matang ke?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Na kila ngenget ia ta, “Ka asok a vap rikek luai ke ane si vilvil akui lava, na ka alis tapai ani matang ang si mang keve vap using ki alis pok ia ta polpol i matang ang si taun i kopkopos.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Na Iesu kala antok iria, “Sa, parik kana mitapa tataot a vuk mengen ke nei salsalik? Iat ke ri katakai i abis lu kita kilis ia, kana kala serei a iat talupus luai. Bil ke, Volava kata asereiai ania, na vola miminaungan luai e matara!
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Man a ri si ki uak kuli iat ang ki tagalang amitmitngai lik, sikei man a iat ang ka uak taunai ani si, ka tatameng aongos luai.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Ninia kapo uak kuli at ke ka tatadek alik, sikei nia kana na at ke ka uak kuluna ka vil atameng luai ania.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Taun a keve ainoinoai si ri katakai i sula ve ri Parisaio kipo longong kana keve kankanuai i mengen, kilapo malangas ta kapo mengen tataria.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Na kilapo gule selen asi kari teng akit ania, sikei kipo leng ani petau ang using kipo lomlomon ta kapo katakai i kus amalangas.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.