Mateus 27

lag (LAG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ˆKʉkamwaae, vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva voosi na vawosi vakalamʉla kʉmʉʉlaa Yéesu.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Vakamuchuunga pɨɨ́ngʉ, vakamʉtwaala na kwa Piláato, gávana wa ɨsɨ ya Yudéea, maa vakamʉkwaatya kwaachwe.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Haaha Yʉ́ʉda ʉhʉ ˆajáa amʉválandukire ˆakoone Yéesu ahʉ́mwɨɨre heewa irya, akiivairya mbiri, maa akavahɨndʉrɨra vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na vawosi jira mpía makumi yatatʉ (30).
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Akavasea, “Nahóniirye kʉmʉtoola mʉʉntʉ ˆasiina ʉvɨ ʉʉlawe.” Maa kaa, voovo vakamʉsea, “Ayo ˆwootuwyɨɨra yasiina nyambirirya kʉrɨ suusu tʉkʉ, nɨ yaako mweeneevyo.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Akajifweitɨra ijo mpía makumi yatatʉ na Kaayii Njija ya Ijʉva, maa akatamanya no kiikuva.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva vakajitoola ijo mpía, maa vakasea, “Miiro yakaanʼya kujisaangya iji mpía na mpía ja Kaaya Njija, sa nɨ mpía ja sakami.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Aho, vakalʉma sáare, maa vakalamʉla kujiwʉrɨra iwʉnda ra kɨrongorongo rɨve haantʉ ho taahɨra vayeni.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Noo ˆchooreka fʉʉrʉ isikʉ, ɨro iwʉnda raséwaa Iwʉnda ra Sakami.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Jeyyo, masáare ya Yeremía mʉláali na mʉtwe yakakiimana, “Vajáa vasʉmʉla jira mpía makumi yatatʉ, iyoombe ˆapaangɨrwa nɨ vaantʉ va Isiraéeli.
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 Ijo mpía vakawʉrɨra iwʉnda ra kɨrongorongo, ja ˆvyeene Ijʉva aandairirya.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Haaha, vakamwiimya Yéesu mbere ya gávana Piláato, ne Piláato akamuurya, “Weewe noo mʉtemi wa Vayahúudi wʉʉ?” Yéesu akamʉsea, “Weewe ulúusire.”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Maa kaa, vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na vawosi ˆvakamusitaakye, yeeye sɨ uuyirya isáare tʉkʉ.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Piláato akamuurya, “Sɨ wooteera nɨ masáare yangaɨ vookusitaakya tʉkʉ wʉʉ?”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Maa kaa, Yéesu sɨ uuyirya baa isáare rɨmwɨ tʉkʉ, ʉwo gávana akatʉlʉvala maatʉkʉ vii.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Haaha, sikʉ ja ngovi ya Paásika, gávana ajáa aviijuvirya Vayahúudi kʉmʉchʉngʉrɨra mufúungwa ʉmwɨ ˆmweene varɨ saaka.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Mpɨɨndɨ ijo, kʉjáa kwatɨɨte mufúungwa ʉmwɨ ˆajáa ataangɨkana maatʉkʉ vii sa ʉvɨ, ˆasewáa Baráaba.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Sa jeyyo, vaantʉ ˆvakiijiinge, Piláato akavuurya, “Nɨ ani moosaaka nɨmʉchʉngʉrɨre kati ya ava vavɨrɨ, Baráaba au Yéesu ˆaséwaa Masía?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Ajáa alʉʉsa jeyyo sa ajáa ataanga vajáa vamusítakiirye Yéesu kwaachwe sa kɨvɨna.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Mpɨɨndɨ Piláato ˆajáa iíkyɨɨre aho ichuumbii raachwe ro lamʉrɨra, muki waachwe akamʉtwaarɨra mʉlomo, “Karɨ jɨ ʉmʉbweeyyirye ʉvɨ wowoosi mʉʉntʉ ʉwo mʉwoloki tʉkʉ, sa nɨɨnɨ natʉ́rɨkɨɨre maatʉkʉ vii noolootera sa yeeye uchikʉ ʉhʉ.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Maa kaa, vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na vawosi vakavasoonka vaantʉ valoombe Baráaba achʉngʉrɨrwe na Yéesu ʉʉlawe.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Aho, gávana akavuurya, “Nɨ ani moosaaka nɨmʉchʉngʉrɨre kati ya ava vavɨrɨ?” Voovo vakamʉsea, “Baráaba!”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Piláato akavuurya, “Haaha che ndɨrɨ mʉbweeyya Yéesu ˆaséwaa Masía?” Voosi vakasea, “Aningʼiniwe mʉsaláabii fʉʉrʉ akwye!”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Ne akavuurya, “Sa che? Ʉvɨ che abwéeyyiirye?” Voovo vakatuuba tʉla isóso voosea, “Aningʼiniwe mʉsaláabii fʉʉrʉ akwye!”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Piláato ˆakoone hasiina yooseesya tʉkʉ na baa ʉsaambʉ waándire, ajáa atoola maaji, maa akooyya mɨkono yaachwe mbere ya vaantʉ yoosea, “Nɨɨnɨ nsiina ʉvɨ mweeri ya inkwya ya ʉhʉ mʉʉntʉ tʉkʉ. Ɨrɨ isáare nɨ mweeri yaanyu rɨrɨ, rɨlaangi.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Vaantʉ voosi vakasea, “Sakami yaachwe ɨveere mweeri yiiswi na vaana viiswi.”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Aho, Piláato akamʉchʉngʉrɨra Baráaba fuma mʉnyololwii sa voovo, maa kaa, akalairirya Yéesu avawe mɨjeléedi maa akamʉtoola aningʼiniwe mʉsaláabii fʉʉrʉ akwye.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Aho, valʉkalʉka va gávana vakamʉtwaala Yéesu na ijuumbii ra kɨtemi ra Piláato ˆrɨséwaa Puraitória. Ʉko, valwi nkoondo voosi vakiijiinga kʉmʉrɨɨngɨrɨra Yéesu.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Vakamufumya ɨngo jaachwe, maa vakamʉvɨkɨra ɨngo ˆɨrɨ gyaa atɨ ja mʉtemi.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Aho, vakalʉka kɨsasaavo cha miíwa, vakamʉvɨkɨra mutwii, vakamʉkwaatya dʉʉrɨ mʉkonwii waachwe wa kʉlʉme, maa de vandoomwiinamɨra, voomʉhenchʉla voosea, “Lamʉkyaade ee aaɨ, mʉtemi wa Vayahúudi!”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Vakamʉchwɨɨra matɨ, vakatoola ɨra dʉʉrɨ vakatuuba mʉvaa noyo mutwii.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 ˆVakahʉmʉle kʉmʉhenchʉla, vakamufumya ɨra ɨngo ˆɨrɨ gyaa, maa vakamʉvɨkɨra ɨngo jaachwe kei. Aho, vakamʉtwaala fʉʉrʉ weerwii ya múuji noo muningʼinʼya mʉsaláabii fʉʉrʉ akwye.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Njirii, vakalʉmana na mʉʉntʉ ʉmwɨ fuma múujii wa Kɨréene ˆaséwaa Simóoni. Valwi nkoondo vakamʉdoomererya avaale mʉsaláaba wa Yéesu.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Na ˆvakafike haantʉ ˆhaséwaa Goligóota, noo kʉsea Kɨsááya cha Mʉtwe,
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 valwi nkoondo vakamʉheera Yéesu diváai ˆyasaangiwa na kɨsʉʉngʉ so seyya makuundi, maa kaa, yeeye ˆakɨɨsaɨre, akasiita kʉnywa.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 ˆVakahʉmʉle kumuningʼinʼya mʉsaláabii, vakiigavɨra ɨngo jaachwe ko vaa mbare. [Jeyyo, isáare rɨra ˆralʉʉswa nɨ mʉláali na mʉtwe rɨkakiimana, “Viigavɨra mɨrwaalo yaanɨ, kati yaavo na ɨngo yaanɨ vakɨɨvaɨra mbare.”]Vookiigavɨra ɨngo ja Yéesu ko vaa mbare|alt="dividing his clothes by casting lots" src="DN00493b.tif" size="span" copy="United Bible Societies, 1989, Nairobi, Kenya" ref="27:35"
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Vakiikala, vakatuuba kʉmʉlaangirirya.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Mweeri ya mʉtwe waachwe vakavɨɨka ishitáaka ˆraandɨkwa, “Ʉhʉ nɨ Yéesu, mʉtemi wa Vayahúudi.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Viívi vavɨrɨ vajáa vaningʼiniwa mɨsaláabii hamwɨ ne, ʉmwɨ mʉkono wa kʉmooso na wɨɨngɨ mʉkono wa kʉlʉme, kɨra mʉʉntʉ mʉsaláabii waachwe.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Vaantʉ vara ˆvalookáa na aho, vamʉtʉkɨráa voosingisya mɨtwe kwa heenchʉ voosea,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 “Hoonɨ ta ilaange, atɨ girimʉla ʉrɨ Kaaya Njija na wɨɨjeenge kwa sikʉ itatʉ? Haaha ilamurirye we mweeneevyo. Koonɨ kɨkomi weewe nɨ Mwaana wa Mʉlʉʉngʉ, kiima aho mʉsaláabii!”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Baa vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva, hamwɨ na vawosi na vakiindya va Miiro vakamʉhenchʉla voosea,
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 “Avalamuriryáa vɨɨngɨ, amwɨ yoosiindwa kiilamurirya yeemweene? Atɨ yeeye nɨ mʉtemi wa Isiraéeli! Hoonɨ nɨ akiime mʉsaláabii naasu tumurume.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Yeeye amwiiláangyaa Mʉlʉʉngʉ, na ajáa alʉʉsa yeeye nɨ Mwaana wa Mʉlʉʉngʉ, haaha Mʉlʉʉngʉ nɨ amʉlamurirye koonɨ yoomʉsaaka.”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Baa vara ˆvajáa vaníngʼiniiwe mɨsaláabii hamwɨ ne, vakamʉtʉkɨra.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Kwandɨra mpɨɨndɨ ja mpoloonge fʉʉrʉ mpɨɨndɨ ja cháámuusi, kilwiirya kɨkakʉnɨkɨrɨra ɨsɨ yoosi.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Mpɨɨndɨ jo kiimikirirya ja cháámuusi, Yéesu akarɨra na ngururu yoosea, “Éeli, Éeli láama sabakɨtáani?” noo kʉsea, “Ee Mʉlʉʉngʉ, Ee Mʉlʉʉngʉ, amwɨ waandékire?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Maa kaa, vamwɨ va vaantʉ ˆvajáa hara ˆvakateere jeyyo, maa vakasea, “Ʉhʉ, yoomʉkemera Elía.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Ʉmwɨ waavo akatamanya chaangʉ, akatukya kɨɨntʉ ˆkɨrɨ monyomonyo diváaii ˆyasasʉka, akakɨfarɨmbɨrɨra isaangii, maa akamʉheera anywe.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Maa kaa, vɨɨngɨ vakasea, “Reki toone koonɨ Elía arɨ kʉʉja noo mʉlamurirya.”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Maa reerʉ, Yéesu akaana kei vikʉlʉkʉʉlʉ, aho, akawulala.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Haaho, ipasía ra Kaaya Njija rɨkaatʉka katɨ na katɨ fuma mweeri fʉʉrʉ ɨsɨ, ɨsɨ ɨkasɨngɨsɨka na myaalaliwye ɨkaatʉka.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Mbɨrɨ́ɨ́ra jikakʉnʉkʉka na mɨvɨrɨ ya vaaja vara ˆvajáa vaakwya ɨkafʉfʉka.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Yéesu ˆakafʉfʉke, avo vaantʉ vakafuma mbiríírii, na vakatamanya na múujii mʉʉja na vakavafʉmɨra vaantʉ ˆvarɨ foo.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Ʉra mʉkʉ́ʉ́lʉ wa valwi nkoondo na vara ˆvajáa ne voomʉlaangirirya Yéesu ˆvakoone kɨra kitiíntima na yara yoosi ˆyajáa yafʉ́mɨɨre, vakoofa mʉnʉmʉʉnʉ, voosea, “Ʉhʉ kɨkomi nɨ Mwaana wa Mʉlʉʉngʉ aarɨ.”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Kʉjáa kwatɨɨte vaantʉ vaki ˆvarɨ foo ˆvalaangáa ayo kwa kʉlɨ. Avo vajáa vamutuuba Yéesu fuma Galiláaya sa vɨndoomʉtʉmamɨra.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Kʉrɨ vamwɨ vaavo, ˆajáa amwaarɨ, Maríia Makɨdaléena, Maríia íyo waala Yaakúupu na Yóose, na íyo waala vaana va Sebedáayo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Haaha iwʉlo ˆrɨkɨɨngɨre, ajáa ʉʉja musúngaati ʉmwɨ fuma múuji wa Arimatáaya ˆasewáa Yooséefu. Ʉhʉ ne nɨ mʉpooji wa Yéesu ajáa.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Akamʉdomera Piláato noo koomʉloomba mʉvɨrɨ wa Yéesu. Piláato akalairirya aheewe.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Yooséefu akʉʉsʉmʉla mʉvɨrɨ, akʉʉfarɨmbɨrɨra sáanda ya kɨtáani cha kikomi,
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 maa akʉʉvɨɨka mbiríírii yaachwe mweeneevyo. Ɨyo mbɨrɨ́ɨ́ra ya mpaanga nɨ ifya na ɨjáa yabokwa mwaalaliwyii. Aho, akafingiritya iwye ikʉlʉkʉʉlʉ, yoorifintamya mʉryaangwii wa mbɨrɨ́ɨ́ra, maa akalooka.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Maríia Makɨdaléena na ʉra Maríia wɨɨngɨ vajáa vamwaarɨ aho haantʉ viíkyɨɨre kʉlaanga mbɨrɨ́ɨ́ra.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Lomʉtóondo yaachwe nɨ sikʉ ya Sabáato ɨjáa, vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na Mafarisáayo vakatamanya na kwa Piláato.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Vakamʉsea Piláato, “Mʉkʉ́lʉ, takʉ́mbʉkɨɨre, ʉra mʉkwaata de akwye ajáa asea, ‘Sikʉ itatʉ ˆjiri looka, fʉfʉka ndɨrɨ.’
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Sa jeyyo, ʉlairirye mbɨrɨ́ɨ́ra ɨlaangiririwe kamwɨ fʉʉrʉ sikʉ ya katatʉ. Koonɨ sɨ jeyyo, vapooji vaachwe ifaanaa vʉʉje, viive mʉvɨrɨ waachwe na vavawyɨɨre vaantʉ afúfukire fuma inkwyii. Ʉkwaata ʉhʉ wo kiimikirirya kʉva ʉrɨ wavɨɨha kʉlookya wa ncholo.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Piláato akavasea, “Nyuunyu sumuli valʉkalʉka. Tamanyi mʉkɨɨvɨɨkɨre valʉkalʉka va kɨkomi ja ˆvyeene mʉrɨ daha.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Sa jeyyo, vakatamanya na valʉkalʉka sa vakalaangirirye mbɨrɨ́ɨ́ra kɨkomi, vakavaa mɨtooso rɨra iwye na vakavɨɨka ʉlaangiriryi.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.