Marcos 7
lag (LAG) vs NVT
1 Sikʉ ɨmwɨ, vamwɨ va Mafarisáayo na vakiindya va Miiro fuma Yerusaléemu, vajáa viisaanka mbere ya Yéesu.
1 Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.
2 Aho, vakavoona vamwɨ va vapooji va Yéesu, voorya chóorya na mɨkono ˆɨrɨ na njeo, noo kʉsea, baa kooyya mɨkono ja ˆvyeene vyasáakwaa tʉkʉ.
2 Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.
3 Mafarisáayo na Vayahúudi voosi koonɨ sɨ vanooyya mɨkono ja ˆvyeene vyasaakwa, sɨ varijáa tʉkʉ, kutuuba nkʉʉngʉ ya vala baaba waavo.
3 (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.
4 Mpɨɨndɨ ˆvafúmire sokóonii, sɨ varíjaa kɨɨntʉ chochoosi tʉkʉ mpaka vooyye mɨkono kʉseyya njeo. Na vatɨɨte nkʉʉngʉ jɨɨngɨ ˆjiri foo vii ˆvatúubaa, baa ja yo kooyya ndʉvo, nyiingʉ na saama ja sháaba.
4 Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )
5 Aho, Mafarisáayo na vakiindya va Miiro vakamʉsea Yéesu, “Eri, sa che vapooji vaako sɨ vatúubaa nkʉʉngʉ ja vala baaba, vandoorya na mɨkono ˆɨrɨ na njeo?”
5 Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.
6 Maa Yéesu akavasea, “Mʉláali na mʉtwe wa Ijʉva Isáaya alʉʉsa kɨmaarɨ mpɨɨndɨ ˆalaaláa na mʉtwe sa nyuunyu vakweembi ja ˆvyeene Masáare ˆYarɨ Mpeho yalʉʉsa,
6 Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
7 Kuunyinamɨra kwaavo nɨ ja kisiina,
7 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.
8 Kɨmaarɨ, mwarékire ndairiri ja Mʉlʉʉngʉ maa mʉkakwaatɨrɨra nkʉʉngʉ ˆjavɨɨkwa nɨ vaantʉ.”
8 Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.
9 Akavasea kei, “Mwamányire pala ndairiri ja Mʉlʉʉngʉ kɨweere sa mutuube nkʉʉngʉ jaanyu.
9 Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.
10 Mʉ́sa mʉláali na mʉtwe wa Ijʉva asea, ‘Ʉvanyemye vala íyo na taáta waanyu,’ na ‘Ʉra ˆarɨ mʉtʉkɨra íyo au taáta waavo, ʉʉlawe.’
10 Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
11 Maa kaa, nyuunyu mʉndoovavariyʉrɨra vaantʉ, vandoovasea vala íyo na taáta waavo, ‘Haɨ, sɨ ndɨrɨ daha kʉvaambirirya tʉkʉ, sa ɨkɨ ˆnatɨɨte nɨ Korobáani, noo kʉsea, kɨlʉngʉlʉngʉ ˆnakera na ivarwii sa Mʉlʉʉngʉ.’
11 Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.
12 Jeyyo, noo vyahérire, kusiina kʉvaambirirya vala íyo na taáta waavo tʉkʉ.
12 Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,
13 Jeyyo, noo ˆvyeene muchwíjaa matɨ isáare ra Mʉlʉʉngʉ sa nkʉʉngʉ jaanyu ˆmwiihéereryaa. Baa kei, vimwaarɨ viintʉ ˆviri foo vii ˆmʉtʉ́mamaa ˆviifwɨ́ɨne na ivyo.”
13 anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.
14 Aho, Yéesu akavaanɨrɨra vaantʉ, akavasea, “Voosi kɨra ʉmwɨ waanyu nteereri neeja, mʉtaange ɨkɨ.
14 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.
15 Kusiina kɨɨntʉ ˆkɨmwɨɨ́ngɨraa mʉʉntʉ ˆkɨdáhaa mʉbweeyya ave na njeo tʉkʉ. Kɨrɨ vyoova jeyyo, ˆkimufúmaa mutimii noo kɨmʉbwéeyyaa ave na njeo. [
15 Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.
16 ˆArɨ na matu nɨ ateere.]”
16 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
17 ˆAkiireke na ɨra mpuka ya vaantʉ, akɨɨngɨra na nyuumbii, maa vapooji vaachwe vakamʉsea avariyʉle lʉra lusímo lwaachwe.
17 Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.
18 Ne akavasea, “Baa nyuunyu sɨ mootaanga tʉkʉ wʉʉ? Sɨ mootaanga kusiina kɨɨntʉ baa kɨmwɨ ˆkɨmwɨɨ́ngɨraa mʉʉntʉ ˆkɨrɨ mʉbweeyya ave na njeo tʉkʉ wʉʉ?
18 “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?
19 Sa koonɨ mʉʉntʉ aríire kɨɨntʉ, sɨ kɨmwɨɨngɨráa na mutimii tʉkʉ, nɨ kɨmwɨɨngɨráa na indii vii, maa kɨkafuma kɨkatwaalwa na chóowii.” ˆAkalʉʉse jei, akava aséire vyóorya vyoosi vʉʉ, visiina njeo tʉkʉ.
19 O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)
20 Akoongererya, yoosea, “ˆKimufúmaa mʉʉntʉ fuma mutimii noo ˆkɨmʉbwéeyyaa ave na njeo.
20 Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.
21 Sa kufuma mutimii wa mʉʉntʉ, yafúmaa miiririkano mɨvɨ, ʉhanguti,
21 Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,
22 wiivi, wʉʉlaishi, kʉyeenda na muki wa mʉʉntʉ, kʉkwaata matu, kʉbweeyya ʉvɨ, ʉkwaata, kʉyeenda ja kúri, kɨvɨna, kʉtʉkɨra, kwiivaa kɨpeembe na ʉkoókoyo.
22 adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.
23 Ʉvɨ woosi ʉhʉ nɨ mutimii ufúmaa na noo ʉbwéeyyaa mʉʉntʉ ave na njeo.”
23 Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.
24 Hara, maa Yéesu akakwaata njɨra, akadoma fʉʉrʉ ɨsɨ ja Tíiro na Sidóoni. ˆAkafike, akɨɨngɨra nyuumba ɨmwɨ na sɨ asaakáa mʉʉntʉ baa ʉmwɨ ataange koonɨ amwaarɨ tʉkʉ, maa kaa, vyasɨɨndɨkana kwiivisa.
24 Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.
25 — ausente —
25 De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,
26 — ausente —
26 e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,
27 Maa Yéesu akamʉyera ʉra maáma, “Reka ta nɨvaambirirye Vayahúudi viivaanɨ. Sɨ vyabooha kʉtoola chóorya cha vasinga na ujiheere kúri tʉkʉ.”
27 Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
28 Ʉra maáma akasea, “Nɨ kɨmáárɨ ulúusire, maa kaa, baa kúri iruungwii ra méesa, jaríjaa mangʼenyengʼenye ya chóorya cha vasinga.”
28 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”
29 Maa Yéesu akamʉsea, “Sa viintʉ wuúyiirye vyabooha, doma na kaayii, murimʉ mʉvɨ wamufúmire muhíínja waako.”
29 “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”
30 ˆAkafike kaayii kwaachwe, akakashaana kahíínja kaachwe kahúmulukire kɨtáandii, murimʉ mʉvɨ wafúmire.
30 E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.
31 Aho, Yéesu akiinʉka fuma ɨsɨ ya Tíiro akakwaata na katɨ na katɨ ya Sidóoni, maa akadoma na ɨsɨ ya Dekapóoli fʉʉrʉ iriva ra Galiláaya.
31 Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.
32 Kɨmatu ʉmwɨ sɨ ˆadáhaa lʉʉsɨka neeja akareetwa nɨ vaantʉ, maa vakamʉloomba Yéesu amʉvɨkɨre mɨkono sa ahole.
32 Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.
33 Yéesu akamʉtwaala na ivarwii ʉra kɨmatu kʉlɨ na vaantʉ. Akamʉvɨkɨra maamba jaachwe matwii, akachwɨɨra matɨ mamaambii, maa akamʉsaasya lurimi.
33 Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.
34 Akalaanga kurumwii, maa akakeeha nɨ ʉsʉʉngʉ akamʉsea, “Efáata!” noo kʉsea, “Yʉʉrɨka.”
34 Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.
35 Hahara matu yaachwe yakayʉʉrɨka na lurimi lwaachwe lʉkachʉngʉlʉka, akaanda lʉʉsɨka neeja.
35 No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.
36 Yéesu akavakaanʼya vaantʉ vara ˆvajáa hara akavasea, “Sɨ mʉyalʉʉse masáare aya kʉrɨ mʉʉntʉ baa ʉmwɨ vii tʉkʉ.” Maa kaa, ja ˆvyeene avakaanʼyáa kʉlʉʉsa, noo ˆvyeene valookyáa kwaarya ayo masáare.
36 Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.
37 Vaantʉ vakatʉlʉvala mʉnʉmʉʉnʉ voosea, “Viintʉ vyoosi ˆatʉ́mamire vyabooha maatʉkʉ vii! Baa vimatu abwéeyyiirye vandooteera na vimumu vandoolʉʉsɨka.”
37 Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.