Marcos 5

lag (LAG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yéesu na vapooji vaachwe vakafɨrɨra na nyambʉko ya iriva ra Galiláaya, vakɨɨngɨra ɨsɨ ya Vageráasi.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Yéesu ˆakakiime vii hara mashúwii, mʉʉntʉ ʉmwɨ ˆarɨ na mirimʉ mɨvɨ afúmire mbiríírii, akʉʉja, maa akalʉmana ne.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Hara mbiríírii, noo kʉʉntʉ ʉwo mʉʉntʉ ˆiikaláa. Kusiina mʉʉntʉ ˆadaháa kumuchuunga baa na mɨnyololo tʉkʉ.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Achuungwáa na mɨnyololo mɨkonwii na pɨɨ́ngʉ mawulwii, ɨndoodʉmʉladʉmʉla, baa kusiina mʉʉntʉ ˆajáa na ngururu jo mʉdaha tʉkʉ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Sikʉ joosi uchikʉ na muusi, iikaláa mbiríírii na njuulwii, yootʉla isóso no kiisanasana na mawye.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 ˆAkamoone Yéesu kʉʉra, akamʉkɨbɨrɨra, maa akachwaama mbere yaachwe,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 akatʉlatʉʉla isóso, yoosea, “Che woosaaka kʉrɨ nɨɨnɨ, weewe Yéesu Mwaana wa Mʉlʉʉngʉ ˆArɨ Mweerimweeri? Hoonɨ ilahe kwa Mʉlʉʉngʉ, sɨ ʉrɨ kuunturikirya tʉkʉ.”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Walʉʉsa jei, sa viintʉ Yéesu ajáa ʉʉséire, “Murimʉ mʉvɨ, fuma kwa ʉhʉ mʉʉntʉ!”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Maa Yéesu akuuyurya, “Ani ʉsewáa?” Nowo ukuuyirya, ʉkasea, “Irina raanɨ nɨ Mayana na Mayana ya Valwi Nkoondo sa viintʉ tʉrɨ foo.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Murimʉ mʉvɨ ukiilomboola maatʉkʉ vii kʉrɨ Yéesu, karɨ iikibirye na ɨsɨ yɨɨngɨ tʉkʉ.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Haaha, mbarɨmbarɨ ya lʉʉlʉ heehi na aho haantʉ, kʉjáa kwatɨɨte ufya wa nkaamba ˆjooriisha.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Ɨra mirimʉ mɨvɨ ɨkamʉloomba Yéesu, yoosea, “Tʉrekere, tʉkajɨɨngɨre jira nkaamba.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Yéesu akɨɨrekera ɨra mirimʉ mɨvɨ, ɨkafuma, ɨkɨɨta kɨɨngɨra jira nkaamba. Mirimʉ mɨvɨ ɨkɨɨngɨre ʉra ufya wa nkaamba mayana yavɨrɨ (2,000), nkaamba jikiihuunta, jikagirita, jikabʉrʉkɨra irivii, maa jikakwya joosi vʉʉ.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Varíisi va jira nkaamba vakakʉʉrɨka itɨ́ɨjo, vakatwaala mʉlomo kwa vaantʉ ˆvajáa mawundii na múujii. Maa vakʉʉja noo laanga masáare ˆmeene yafʉ́mɨɨre.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 ˆVakafike kʉrɨ Yéesu, vakamoona ʉra mʉʉntʉ ˆajáa na mayana na mayana ya mirimʉ mɨvɨ, iíkyɨɨre, iivɨ́kɨɨre ɨngo, arɨ baa na mɨryʉʉngʉ yaachwe, maa vakoofa.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Vara ˆveene viiyonera na miiso yaavo, vakavawyɨɨra vaantʉ vɨɨngɨ yara ˆmeene yajáa yafʉ́mɨɨre kwa ʉra mʉʉntʉ ˆajáa na mirimʉ mɨvɨ, na jira nkaamba.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Aho, vakaanda mʉloomba Yéesu alooke hara ɨsɨ ya meevo.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Yéesu ˆakaande kɨɨngɨra mashúwii, ʉra mʉʉntʉ ˆajáa na mirimʉ mɨvɨ akiiloombererya atamanyanʼye na Yéesu.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yéesu akamʉsɨɨtɨra, yoosea, “Doma na meenyu, ʉkavawyɨɨre vaantʉ va meenyu ˆvyeene Ijʉva akʉtʉ́mamɨɨre masáare makʉʉlʉ, na ˆvyeene akʉláangire na riiso ra wʉʉja.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Maa ʉra mʉʉntʉ akadoma, akaanda kaarya ʉko ɨsɨ ya Dekapóoli ˆvyeene Yéesu ajáa amʉtʉ́mamɨɨre, maa vaantʉ voosi vakatʉlʉvala.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Maa reerʉ, Yéesu akafɨrɨra na mashʉ́wa na nyambʉko ya iriva. ˆAkafike hara mbarɨmbarɨ ya iriva, mpuka nkʉʉlʉ ɨkamʉrɨɨngɨrɨra.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Akʉʉja mʉʉntʉ ʉmwɨ, irina raachwe Yaíiro, ʉmwɨ wa vakʉ́ʉ́lʉ va sinagóogi. ˆAkamoone Yéesu, maa akawya majewii yaachwe.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Akiilomboola, yoosea, “Aaɨ, kahíínja kaanɨ nɨ kalwɨ́ɨrɨ ka inkwya. Nookʉloomba tʉdomanʼye, ʉkakasaasye na mʉkono waako vii, kahole kave nkaasʉ.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Maa vakiilongoorya na Yéesu. Ɨra mpuka ɨkava yoomutuuba na yoomufiinda.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Aho, kʉjáa kwatɨɨte mʉʉntʉ muki ˆajáa na ndwáala yo fuma sakami ˆɨrɨ foo kwa myaaka ikimi na ɨvɨrɨ.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Ajáa atʉrɨkɨra maatʉkʉ vii, sa ayeenda ʉwaangii akamala máari jaachwe joosi vʉʉ, baa hola tʉkʉ na ndwáala yaachwe ɨkakonkomala.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 ˆAkamʉteere Yéesu, akamutuuba kʉnʉ nyuma, akiifenyenkererya mpukii ya vaantʉ, maa akasaasya nkáancho yaachwe. Mʉʉntʉ muki yoosaasya ɨngo ya Yéesu|alt="Woman touching Jesus cloak" src="lb00310c.tif" size="col" copy="The British & Foregn Bible Society, 1994" ref="5:27"
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Abweeyya jei sa iiseáa kɨmoyomooyo, “Koonɨ nasáasiirye ɨngo ya Yéesu vii, hola ndɨrɨ.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 ˆAkasaasye vii, sakami ɨkadeenʼya, akiiteera mʉvɨrɨ pwee, ahórire ɨra ndwáala yaachwe.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Hahara, Yéesu akataanga kwatɨɨte ngururu ˆjimufúmire, akavalandʉkɨra ɨra mpuka ya vaantʉ, maa akavuurya, “Nɨ ani asáasiirye ɨngo yaanɨ?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Vapooji vaachwe vakamʉsea, “Aaɨ, sɨ wookoona viintʉ mpuka ya vaantʉ yookiifiinda tʉkʉ wʉʉ? Sa che wookuurya, ‘Nɨ ani asáasiirye ɨngo yaanɨ?’ ”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Maa kaa, yeeye akadoomererya laangɨra sa amoone ˆmweene amʉsáasiirye.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ʉra mʉʉntʉ muki yootaanga ˆkɨmʉfʉ́mɨɨre, akiiturirya, akachwaama mbere ya Yéesu kʉnʉ yootetema nɨ woowa. Maa akalʉʉsa vyoosi ˆvimʉfʉ́mɨɨre.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yéesu akamʉsea, “Muhíínja waanɨ, kuruma kwaako kwakʉhóriirye. Tamanya na mwiikalo mʉʉja, ʉhole ndwáala yaako.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Mpɨɨndɨ Yéesu ˆajáa akaarɨ yoolʉʉsɨka, vakafika vaantʉ fuma kaayii kwa Yaíiro, ʉmwɨ wa vakʉ́ʉ́lʉ va sinagóogi, maa vakamʉsea, “Muhíínja waako awʉ́lɨɨre. Amwɨ wootuuba mujuuwa mukiindya?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Maa kaa, Yéesu sɨ ayakwaatya ayo masáare tʉkʉ, yeeye akamʉsea Yaíiro, “Kwiitweetya tʉkʉ, nduma nɨɨnɨ vii.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Akavasʉmʉla vala Peéteri, Yaakúupu na Yooháani mudúúdi wa Yaakúupu vii, vamutuube. Akavakaanʼya vaantʉ vɨɨngɨ vareke kumutuuba.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 ˆVakafike kaayii kwa Yaíiro, vakateera ntáákwi, isóso, na vaantʉ voorɨra noo myaa.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Vakɨɨngɨra na nyuumbii, maa Yéesu akavasea, “Sa che mootʉla isóso no rɨra? Muhíínja sɨ akwíire tʉkʉ, nɨ alɨ́ɨre vii.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Voovo vakamʉseka Yéesu na heenchʉ.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Yéesu akamʉkwaata mʉkono muhíínja, maa akamʉsea, “Talíita, kúumi,” noo kʉsea, “Muhíínja, nakʉséire, inʉka!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Hahara, ʉra muhíínja akiinʉka, maa akaanda yeenda. Muhíínja ajáa atɨɨte myaaka ikimi na ɨvɨrɨ. ˆVakoone jeyyo, maa vakatʉlʉvala maatʉkʉ vii.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Yéesu akavakaanʼya, yoosea, “Karɨ mʉlʉ́ʉsaa ɨrɨ isáare kʉrɨ mʉʉntʉ baa ʉmwɨ vii tʉkʉ.” Maa akavasea vara vaantʉ vamʉheere chóorya ʉra muhíínja arye.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.