Marcos 14

lag (LAG) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jijáa jachɨ́hɨɨre sikʉ ivɨrɨ vii, de ɨve ngovi ya Paásika na ngovi ya mɨkáate sɨ ˆɨvɨ́kɨrwaa ʉsasɨ. Vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na vakiindya va Miiro vasaakɨráa njɨra ya iyasi yo mʉkwaata Yéesu sa vamʉʉlae.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Vakalamʉla, voosea, “Karɨ tʉrɨbweeyye ɨrɨ isáare mpɨɨndɨ ja ɨhɨ ngovi tʉkʉ, sa vaantʉ kʉreeta ntiribʉka.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Mpɨɨndɨ ijo, Yéesu nɨ iturii ra Besanía ajáa, kaayii kwa Simóoni ˆmweene asewáa ˆarɨ na ʉlóónda. Na mpɨɨndɨ ˆvarijáa, mʉʉntʉ muki ʉmwɨ akɨɨngɨra aho nyuumbii ˆarɨ na chʉ́pa nduudi ya iwye ˆrasongolwa, ˆɨrɨ na makuta ˆyanyʉ́kɨraa ya iyoombe ikʉlʉkʉʉlʉ. Akiiwʉna nkiingo ɨra chʉ́pa, maa akamwɨɨtɨra Yéesu yara makuta mutwii, yoomʉnyemya.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Vaantʉ vamwɨ vara ˆvajáa aho ˆvakoone jeyyo, vakakalala maatʉkʉ vii, vakaanda kiiwyɨɨra, “Sa che kʉbwɨɨtɨra makuta ja ayo jei?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Jangaarɨ yaváirwe iyoombe jɨtooreke mpía ja dináari magana yatatʉ (300), maa mpía ijo vaheewe vakɨva?” Maa vakamwaamirirya ʉra mʉʉntʉ muki.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Maa kaa, Yéesu akavasea, “Mʉreki! Sa che moomujuuwa? Aantʉ́mamɨɨre vyabooha.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Laangi! Vakɨva novo mʉrɨ mpɨɨndɨ joosi, ifaanaa mʉkavaambirirya mpɨɨndɨ yoyoosi ˆmʉrɨ keenda. Maa kaa, nɨɨnɨ sɨ ndɨrɨ kʉva na nyuunyu mpɨɨndɨ joosi tʉkʉ.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ʉhʉ mʉʉntʉ muki atʉ́mamire ˆcheene adáhire. Aampákire makuta kʉʉvɨka mʉvɨrɨ waanɨ neeja so taahwa.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Kɨmaarɨ noovawyɨɨra, haantʉ hohoosi aha weerwii Masáare Maaja ˆyarɨ variyʉlwa, ɨkɨ ˆcheene akɨtʉ́mamire ʉhʉ mʉʉntʉ muki lʉʉswa kɨrɨ ja nkʉmbʉkɨra yaachwe.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Aho, Yʉ́ʉda Isikarióoti, ʉmwɨ wa vapooji vaachwe ikimi na vavɨrɨ, akadoma noo mʉvarindʉka Yéesu kwa vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva ˆvakateere rɨra isáare, maa vakavyeenda maatʉkʉ vii. Vakiichuunga kwaachwe kʉmʉrɨha mpía. Aho, Yʉ́ʉda akaanda saakɨra nkalo ˆyabooha sa amʉvarindʉke Yéesu.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Na sikʉ ya ncholo ya ngovi ya mɨkáate sɨ ˆɨvɨ́kɨrwaa ʉsasɨ, vapooji vakamuurya Yéesu, “Hai ko wookeenda tukwiimirye neeja chóorya cha Paásika?” Sikʉ ɨyo, nɨ tʉʉva ɨjáa kwa Vayahúudi kʉsɨɨnja muundi ˆɨrɨ mpeho sa Paásika.
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Maa Yéesu akavatʉma vapooji vaachwe vavɨrɨ, akavasea, “Domi na múujii Yerusaléemu, ʉko lʉmana mʉrɨ na mʉʉntʉ mʉlʉme ˆiitíikire sʉvɨya ya maaji. Mutuubi,
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 na nyuumba ˆngʼeene arɨ kɨɨngɨra, muuryi mweenekaaya, mʉkamʉsea, ‘Mukiindya yookuurya, “Hai kɨrɨ chúumba cha vayeni kʉʉntʉ ˆndɨrɨ rɨɨra chóorya cha Paásika na vapooji vaanɨ?”’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ʉwo mweenekaaya valaɨra arɨ chúumba kɨkʉʉlʉ ˆkɨrɨ gorófii, kwavɨɨkwa viintʉ vyoosi neeja. Imyi neeja Paásika haaho.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Maa reerʉ, vara vapooji vavɨrɨ vakiinʉka, vakadoma na múujii. ˆVakafike múujii, vakashaana kɨra kɨɨntʉ ja ˆvyeene Yéesu ajáa avawyɨ́ɨrɨɨre. Maa vakiimya neeja chóorya cha Paásika.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Iwʉlo ˆrɨkɨɨngɨre, Yéesu na vapooji vaachwe ikimi na vavɨrɨ vakɨɨngɨra.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Mpɨɨndɨ ˆvajáa méesii voorya, Yéesu akavasea, “Kɨmaarɨ noovawyɨɨra, ʉmwɨ waanyu kʉʉnvarindʉka arɨ.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Vapooji vaachwe ˆvakateere jei, maa vakavisʉʉla, vakamʉsea ʉmwɨ ʉmwɨ, “Sɨ viri kʉva nɨ nɨɨnɨ tʉkʉ?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Maa akavasea, “Nɨ ʉmwɨ wa vapooji vaanɨ ikimi na vavɨrɨ, ˆyooriirya mʉkáate luumbwii na nɨɨnɨ aha.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Mwaana wa Mʉʉntʉ nɨ mpaka atamanye no kʉʉlawa, ja ˆvyeene vyaandɨkwa Masáarii ˆYarɨ Mpeho. Maa kaa, nɨ mpolaɨ kwa mʉʉntʉ ʉra ˆarɨ mʉvarindʉka! Nɨ pwee vijáa ngaarɨ baa sɨ avyaalwa.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Mpɨɨndɨ ˆvarijáa, Yéesu akatoola mʉkáate, akamʉdʉʉmba Mʉlʉʉngʉ, akʉʉbendʉlabendʉla, maa akavaheera vapooji vaachwe, akavasea, “Tooli, ʉhʉ nɨ mʉvɨrɨ waanɨ.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Maa akatoola kɨkóombe cha diváai, akamʉdʉʉmba Mʉlʉʉngʉ, akavaheera voosi vakanywa aho nduvwii.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Maa akavawyɨɨra, yoosea, “Ɨhɨ nɨ sakami yaanɨ ya mʉháko ˆɨrɨ kiitwa sa vaantʉ ˆvarɨ foo.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Kɨmaarɨ noovawyɨɨra, luu sɨ nkanywiire kei diváai tʉkʉ, mpaka sikʉ ˆngʼeene nkɨɨnywiire ufya ʉko Ʉtemii wa Mʉlʉʉngʉ.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 ˆVakɨɨmbe lwɨɨ́mbo, vakalooka na Luulwii lwa Mɨseitúuni.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Yéesu akavasea vapooji vaachwe, “Nyuunyu voosi kʉʉndeka mʉrɨ nɨɨmweene ja ˆvyeene vyaandɨkwa Masáarii ˆYarɨ Mpeho,
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Maa kaa, ˆndɨrɨ fʉfʉka, valongorera ndɨrɨ na ɨsɨ ya Galiláaya.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Peéteri akamʉsea, “Baa vakʉtɨɨje voosi vʉʉ, nɨɨnɨ sɨ ndɨrɨ kʉreka tʉkʉ.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yéesu akamʉsea, “Kɨmaarɨ kaa nookuwyɨɨra, uchikʉ wo wʉʉ, nkʉkʉlʉme sɨ ɨnavɨɨka lwa kavɨrɨ, lʉʉsa ʉrɨ sɨ waamányire tʉkʉ katatʉ.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Maa Peéteri akuumirirya, yoosea, “Tʉkʉ! Baa koonɨ nɨ kukwya, nkwye na weewe, nɨɨnɨ sɨ ndɨrɨ sea sɨ nakʉmányire tʉkʉ!” Baa vapooji voosi vakalʉʉsa vivira.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Maa vakafika iwundii ra Getisemáane, Luulwii lwa Mɨseitúuni. Yéesu akavasea vapooji vaachwe, “Ikali aha mpɨɨndɨ nɨɨnɨ ˆnookoomʉloomba Mʉlʉʉngʉ.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Akavasʉmʉla Peéteri, Yaakúupu na Yooháani hamwɨ ne. Aho, mʉtɨma waachwe ʉkafɨrɨra, kʉnʉ yookiiteera ʉsʉʉngʉ mʉnʉmʉʉnʉ,
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 akavasea, “Mʉtɨma waanɨ wookaava kende nkwye. Ikali aha, mʉkeeshe chɨrɨrɨ.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Akaseesa na mbere kiduudi, akalaala ɨsɨ na ɨnda, maa akaanda mʉloomba Mʉlʉʉngʉ, koonɨ viri dahɨka mpɨɨndɨ ya uturikiri waachwe ɨmʉnehe,
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 akasea, “Áaba, Taáta, yoosi kwaako yadahɨkáa. Nookʉloomba nseyyirya kɨkóombe ɨkɨ cha uturikiri. Maa kaa, sɨ ja ˆvyeene nɨɨnɨ noosaaka tʉkʉ, ɨve ja ˆvyeene weewe ʉrɨ saaka.”
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 ˆAkahɨndʉke kwa vara vapooji vaachwe vatatʉ, akavashaana vanyéyyiirye, akamwaanɨrɨra Peéteri, “Simóoni, ʉnyéyyiirye wʉʉ? Usíindirwe keesha baa isaa rimudu vii?
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Arumi, mʉkeeshe no loomba sa karɨ jɨ mwɨɨngɨre mʉtehwii tʉkʉ. Mʉtɨma wɨɨ́mɨre neeja kʉtʉmama wʉʉja, maa kaa, wasíindwaa sa mʉvɨrɨ usiina ngururu tʉkʉ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Akadoma noo loomba kei, akalʉʉsa masáare yayara.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Kei ˆakahɨndʉke, akavashaana valɨ́ɨre, miiso yaavo yajáa yarútahire nɨ tʉlo. Vakakwaatwa nɨ soni, vakasiindwa cho muuyirya.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 ˆAkahɨndʉke lwa katatʉ, akavawyɨɨra, yoosea, “Nyuunyu mʉkaarɨ mʉlɨ́ɨre no hʉmʉlʉka wʉʉ? Laangi, mpɨɨndɨ jafíkire, Mwaana wa Mʉʉntʉ veera iise mɨkonwii ya vavɨ.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Inuki, hendi tʉlooke! Laangi ʉra mʉvarinduki waanɨ afíkire.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Mpɨɨndɨ Yéesu ˆajáa akaarɨ yoolʉʉsɨka na vapooji vaachwe, Yʉ́ʉda, ʉmwɨ wa vara ikimi na vavɨrɨ, akafika na mpuka ˆɨrɨ na nyaasʉka na mpʉʉlo. Mpuka ɨyo ɨjáa yatúmirwe nɨ vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva, vakiindya va Miiro na vawosi.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Haaha, Yʉ́ʉda ʉra mʉvarinduki, ajáa ahʉ́mwɨɨre valaɨra isháara yoosea, “Ʉra ˆndɨrɨ mʉsʉndɨra ja noomuluumbya noo yeeye. Mʉkwaati, mʉmʉsʉmʉle, aveere mɨkonwii yaanyu.”
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Yʉ́ʉda akahʉlʉlʉka na kʉrɨ Yéesu, akamuluumbya, “Mukiindya!” Maa akamʉsʉndɨra.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Ɨra mpuka ɨkamʉkwaata Yéesu, maa vakamʉvɨɨka mɨkonwii yaavo.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Aho, ʉmwɨ wa vara ˆvajáa na Yéesu akakʉʉla nyaasʉka njatwii, akamʉtema kutu dúú mʉtʉ́mwa wa mweeneɨsɨ mʉkʉʉlʉ!
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Yéesu akavasea, “Nɨɨnɨ ndɨrɨ mʉhóki vaantʉ viintʉ muújire no kʉʉnkwaata na nyaasʉka na nkusi wʉʉ?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Sikʉ joosi nɨjáa na nyuunyu noovariyʉla waámii wa Kaaya Njija ya Ijʉva. Amwɨ sɨ mwaankwaatáa kʉra? Haaha vyavɨ́ɨre sa Masáare ˆYarɨ Mpeho yakiimane.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Aho, vapooji voosi vakoofa maatʉkʉ vii, vakamʉtɨɨja, maa vakamʉreka yeemweene.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Kwajáa kwatɨɨte mʉtavana ʉmwɨ ˆamutuubáa Yéesu, ajáa iiwɨ́ɨkɨɨre lweénda lwa kɨtáani vii. Ɨra mpuka ˆɨkayere kʉmʉkwaata,
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 akavahonyoka, akareka lweénda lwaachwe lwa kɨtáani mɨkonwii yaavo, maa akatɨɨja na kɨsava mwaarya.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Hara, vakamʉtwaala Yéesu na kwa mweeneɨsɨ mʉkʉʉlʉ. Maa vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva, vawosi, na vakiindya va Miiro, vakalʉmana hamwɨ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Peéteri ne ajáa amutúubire Yéesu kwa kʉlɨ, akɨɨngɨra waámii kwa mweeneɨsɨ mʉkʉʉlʉ, maa akiikala na valʉkalʉka yookoota mooto.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na Balása Nkʉʉlʉ yoosi, vasaakɨráa ʉshahíidi fuma kwa vaantʉ vɨɨngɨ, sa vamusitaakye Yéesu de vamʉʉlae. Maa kaa, sɨ vaturya kɨɨntʉ tʉkʉ.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Na vaantʉ ˆvarɨ foo vatooláa ʉshahíidi wa ʉloongo, maa kaa, ʉshahíidi waavo sɨ wiifwaana baa kiduudi vii tʉkʉ.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Aho, vɨɨngɨ vakɨɨma, vakamʉlongowererya voosea,
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 “Tamʉteera yoosea, atɨ, ‘Nɨɨnɨ girimʉla ndɨrɨ ɨhɨ Kaaya Njija ˆyajeengwa nɨ vaantʉ, maa de njeenge yɨɨngɨ kwa sikʉ itatʉ vii. Maa kaa, ɨyo sɨ ɨrɨ jeengwa nɨ vaantʉ tʉkʉ.’”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Baa jeyyo ʉshahíidi waavo ukiitaa.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Maa akɨɨma mweeneɨsɨ mʉkʉʉlʉ mbere ya Balása Nkʉʉlʉ, akamuurya Yéesu, “Eri, sɨ wookuuyirya kɨɨntʉ chochoosi tʉkʉ wʉʉ? Aya masáare ava vaantʉ ˆvookusitaakya nɨ kɨɨntʉ che?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Maa kaa, Yéesu akakirinya sawu baa kuuyirya tʉkʉ. Hara mweeneɨsɨ mʉkʉʉlʉ akamuurya kei, “Weewe noo Masía, Mwaana wa Mʉlʉʉngʉ ˆAtalariwa wʉʉ?”
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Yéesu akasea, “Hɨɨ, noo nɨɨnɨ.
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Mweeneɨsɨ mʉkʉʉlʉ ˆakateere jei, maa akamoola ɨngo yaachwe na nkalari, yoosea, “Mashahíidi va che kei?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Mʉʉtéɨɨre uhiintiki waachwe! Haaha nɨ joolɨ moosea?” Voosi vakalʉʉsa irya voosea, “Ʉhʉ, inkwya noo kɨɨntʉ ˆkɨmʉtéire!”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Vaangɨ vaavo vakaanda kʉmʉchwɨɨra matɨ, vakamuchuunga ntaamɨ miiswii, vakamʉvaa ngúumi, de vandoomʉhenchʉla, “Lʉʉsa, nɨ ani akʉváire?” Baa valʉkalʉka va aho ˆvakamʉhokerere, vakamʉhapʉla makóofi.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Mpɨɨndɨ ijo joosi, Peéteri ajáa akaarɨ waámii, maa akʉʉja muhíínja ʉmwɨ wa vatʉ́mwa va mweeneɨsɨ mʉkʉʉlʉ.
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 ˆAkamoone Peéteri yookoota mooto, akamutuurirya miiso, kʉnʉ yoosea, “Baa weewe nɨ hamwɨ waarɨ na ʉhʉ Yéesu wa Nasaréeti!”
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Peéteri akasiita, yoosea, “Sɨ mányire na sɨ nootaanga ˆcheene woolʉʉsa tʉkʉ.” Maa akiinʉka, akɨtookɨɨma mutiryaangwii. Hara nkʉkʉlʉme ɨkavɨɨka.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Ʉra mʉtʉ́mwa ˆakamoone Peéteri, akavasea kei vara vaantʉ ˆvajáa viímire ne aho, “Ʉhʉ ne nɨ ʉmwɨ waavo!”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Peéteri akasiita kei gɨgɨrɨ. Mpɨɨndɨ kiduudi ˆɨkalooke, vara vaantʉ ˆvajáa viímire ne aho, vakamʉsea Peéteri, “Kɨmaarɨ, weewe ʉrɨ ʉmwɨ waavo, sa ʉrɨ Mʉgaliláaya weewe hamwɨ na ava!”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Peéteri akaanda kiijuma no kiilaha yoosea, “Sɨ namʉmányire ʉhʉ mʉʉntʉ ˆmoolʉʉsa tʉkʉ.”
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Hahara, maa nkʉkʉlʉme ɨkavɨɨka lwa kavɨrɨ. Maa Peéteri akakʉmbʉkɨra rɨra isáare ˆaarɨ awyɨ́ɨrɨɨrwe nɨ Yéesu, “Nkʉkʉlʉme sɨ ɨnavɨɨka lwa kavɨrɨ, sea ʉrɨ sɨ waamányire tʉkʉ katatʉ.” Aho, akaanda kiita miísoori nɨ ʉsʉʉngʉ.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.