Lucas 20
lag (LAG) vs ACF
1 Sikʉ ɨmwɨ, Yéesu avavariyʉrɨráa Masáare Maaja vaantʉ waámii wa Kaaya Njija ya Ijʉva. Vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva, vakiindya va Miiro na vawosi vakamʉʉjɨra.
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Aho, vakamuurya voosea, “Tʉwyɨɨre nɨ kwa wiimiriri wa ani wootʉmama masáare aya? Nɨ ani akʉheera wiimiriri ʉhʉ?”
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Ne akavasea, “Naanɨ kuvuurya ndɨrɨ, mʉʉngwyɨɨre,
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 eri, ʉbatíiso wa Yooháani nɨ kurumwii wafuma, bakʉ kwa vaantʉ?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Aho, vakalʉʉsɨkanʼya voovo kwa voovo, “Koonɨ taséire ‘Wafuma kwa Mʉlʉʉngʉ,’ sea arɨ, ‘Haaha amwɨ sɨ mwamuruma?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Maa kaa, koonɨ taséire, ‘Wafuma kwa vaantʉ,’ vaantʉ voosi kʉtʉvaa varɨ na mawye tukwye sa vaantʉ voosi vamuruma Yooháani nɨ mʉláali na mʉtwe wa Mʉlʉʉngʉ.”
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Aho, maa re vakamʉsea, “Sɨ tamányire kʉʉntʉ wiimiriri waachwe ˆwafuma tʉkʉ.”
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Yéesu ne akavasea, “Naanɨ sɨ ndɨrɨ vawyɨɨra nɨ kwa wiimiriri ʉrɨkwɨ nootʉmama aya tʉkʉ.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Aho, maa Yéesu akaanda kʉvavaɨra vaantʉ lusímo ʉlʉ, “Mʉʉntʉ ʉmwɨ ajáa ahaanda mɨsabíibu iwundii kwaachwe. Ɨro iwʉnda akarɨkojya kwa varimi. Maa yeeye akakera njɨra na ɨsɨ ya kʉlɨ. Ʉko akɨɨta kiikala kwa sikʉ ˆjiri foo.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Mpɨɨndɨ jo chwa ˆjikafike, akamʉtʉma mʉtʉmami waachwe kwa vara vaantʉ sa vamʉheere haantʉ haachwe ha sabíibu ˆvachwíire. Maa kaa, vara varimi ˆajáa avakojya vakamʉvaa ʉra mʉtʉmami, maa vakamukibirya na mɨkono mɨtʉhʉ.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Akamʉtʉma mʉtʉmami wɨɨngɨ, ʉhʉ ne vakamʉvaa, vakamʉbweeyyirya masáare ya soni, maa vakamukibirya na mɨkono mɨtʉhʉ.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Kei akamʉtʉma wa katatʉ, ʉhʉ ne vakamʉtamikya, maa vakamʉfweitɨra na weerwii ya iwʉnda.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 Maa re mweeneiwʉnda ra mɨsabíibu akiiyurya, ‘Che ndɨrɨ bweeyya? Haaha kʉmʉtʉma niise mwaana waanɨ. Ʉhʉ namweenda maatʉkʉ! Ʉhʉ ifaanaa vamʉnyemye.’
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Maa kaa, vara ˆvakojiwa iwʉnda ˆvakamoone vii, maa vakiiwyɨɨra voovo kwa voovo voosea, ‘Ʉhʉ noo mʉpaari wa ɨrɨ iwʉnda. Tʉmʉʉlae haaha sa ʉpaari waachwe ʉve wiiswi.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Vakamʉfweitɨra na weerwii ya iwʉnda ra mɨsabíibu, maa vakamʉʉlaa.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Kʉʉja arɨ na kʉvʉʉlaa arɨ avo vaantʉ ˆavakojya iwʉnda na kʉvakojya arɨ vaantʉ vɨɨngɨ ɨrɨ iwʉnda ra mɨsabíibu.” Vaantʉ ˆvakateere ayo masáare, maa vakasea, “Aka tʉkʉ! Karɨ baa luu vifʉmɨre vii tʉkʉ!”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Yéesu akavalaanga, maa akavasea, “Masáare aya ˆYarɨ Mpeho nɨ che yalʉʉsa?
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 Kɨra mʉʉntʉ ˆawíjaa mweeri ya iwye ɨrɨ, ngʼenyekangʼenyeka arɨ, na ʉra ˆrɨrɨ muwyɨɨra, chɨnɨka arɨ kamwɨ.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Vakiindya va Miiro, na vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva, vakasaakɨra njɨra yo mʉkwaata chaangʉ sa vajáa vatáangire lusímo ʉlo nɨ voovo lʉjáa lwavalúusire. Maa kaa, vakavoofa vaantʉ.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Aho, vakʉ́ʉ́lʉ va Vayahúudi vakava voomʉrɨɨra iyeo. Vakatʉma vaantʉ viibweeyye vawoloki sa vandoomʉsola. Vabweeyyáa jei sa vapate kɨɨntʉ cho mʉkwaatɨra, vamʉvɨɨke ɨsɨ ya ngururu na wiimiriri wa gávana.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Avo vuurikiriri vakamuurya, “Mukiindya, tamányire weewe ʉlʉ́ʉsaa na ʉváriyʉlaa ya kɨmáárɨ. Weewe sɨ woófaa ʉkʉ́ʉ́lʉ wa vaantʉ tʉkʉ, weewe wakíindyaa kɨmáárɨ ja ˆvyeene Mʉlʉʉngʉ asáakaa.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Eri, ndairiri jaruma tʉndoorɨha kóodi kwa Kaisáari bakʉ tʉkʉ?”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Maa kaa, Yéesu akataanga ʉkwaata waavo, maa akavasea,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 “Ndairi mpía ya dináari. Buuwo ɨhɨ na irina ɨrɨ nɨ vya ani?” Vakuuyirya voosea, “Nɨ vya Kaisáari.”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Aho, Yéesu akavasea, “Vya Kaisáari, mʉheeri Kaisáari. Na vya Mʉlʉʉngʉ, mʉheeri Mʉlʉʉngʉ.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Vakasiindwa kʉmʉkwaata kwa yara ˆalʉʉsáa mbere ja vaantʉ. Vakahwaalala maatʉkʉ vii kwa vira ˆvyeene uuyiryáa, vakakirinya sawu.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Mpɨɨndɨ ˆjikalooke, Masadukáayo, noo kʉsea vaantʉ vara ˆvaséaa kusiina kʉfʉfʉka tʉkʉ, vajáa vamʉʉjɨra Yéesu,
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 maa vakamuurya, “Mukiindya, Mʉ́sa ajáa atwaandɨkɨra, ‘Koonɨ mʉʉntʉ akwíire baa kʉva na vaana tʉkʉ, mwaanaavo yoosaakwa amʉpaale ʉwo mʉlala sa amʉvyaarɨre vaana mwaanaavo ʉra ˆaakwya.’
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Haaha, kʉjáa kwatɨɨte vaana valʉme mufungatɨ va mʉʉntʉ ʉmwɨ. Ndaambere yaachwe ajáa aloola, maa akawulala baa kʉva na mwaana tʉkʉ.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Wa kavɨrɨ [akamʉpaala ʉwo mʉlala, ne akawulala baa reka mwaana tʉkʉ.]
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 Wa katatʉ ne akamʉpaala ʉwo mʉlaala, ne akakwya baa reka mwaana tʉkʉ. Ɨkava viivyo kwa vaana voosi mufungatɨ ˆvamʉloola ʉra mʉʉntʉ muki, na kusiina ˆareka mwaana tʉkʉ.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Maa reerʉ ʉra mwaana muki akawulala.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Haaha, sikʉ ya ʉfʉfʉ́ʉko nɨ muki wa ani arɨ kʉva? Sa ajáa aloolwa nɨ voosi mufungatɨ.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Yéesu akavasea, “Aha weerwii vaantʉ valóolaa no loolwa.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Maa kaa, vara ˆvarɨ valwa nɨ Mʉlʉʉngʉ, vafʉfʉlwe fuma inkwyii na vaturye nkalo weerwii ifya, avo sɨ varɨ loola no loolwa tʉkʉ.
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Ava sɨ varɨ kukwya kei tʉkʉ, sa avo kʉva varɨ ja mirimʉ miija. Voovo nɨ vaana va Mʉlʉʉngʉ sa voovo nɨ vaana ˆvafʉfʉlwa.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Maa kaa, kwa isáare ra vara ˆvaakwya kʉfʉfʉka, baa Mʉ́sa alʉʉsa vaantʉ ˆvaakwya fʉfʉka varɨ. Alʉʉsa aya masáarii ya rɨra itʉʉndʉ ˆrakoreráa mooto. Alʉʉsa ˆakamwaanɨrɨre Ijʉva nɨ Mʉlʉʉngʉ wa Aburaháamu, Mʉlʉʉngʉ wa Isaka na wa Yaakúupu.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Yeeye sɨ Mʉlʉʉngʉ wa vaantʉ ˆvaakwya tʉkʉ. Yeeye nɨ Mʉlʉʉngʉ wa vaantʉ ˆvarɨ nkaasʉ, na kwaachwe voosi nɨ nkaasʉ varɨ.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Vamwɨ va vakiindya va Miiro vakamʉsea, “Mukiindya, ulúusire kɨkomi kamwɨ!”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Kwaandɨra aho, kusiina ˆayera kumuurya tʉkʉ.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Aho, maa Yéesu akavuurya, “Eri, nɨ joolɨ vyaava vaantʉ vandoomwaanɨrɨra Masía Mwaana wa mʉtemi Daúdi?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Daúdi mweeneevyo alʉʉsa jei kɨtáabwii cha Sabúuri,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 fʉʉrʉ nɨvavɨɨke vavɨ vaako,
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Koonɨ Daúdi yoomwaanɨrɨra ‘Mweenevyoosi’ waachwe, haaha joolɨ Masía arɨ kʉva Mwaana wa Daúdi?”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Na mpɨɨndɨ vaantʉ voosi ˆvamʉteereráa, Yéesu akavasea vapooji vaachwe,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Mʉvalaange neeja vakiindya va Miiro. Voovo veenda kwiivɨkɨra nkáancho ndɨɨhɨ na veenda luumbiwa kwa nyemi masóokwii. Kei, veenda kwiikala machuumbii ya mbere masinagóogii, na na haantʉ ha nyemi ngovii.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Vanyáhɨraa nyuumba ja valala. Na ʉkweembi vamʉlóombaa Mʉlʉʉngʉ vilɨɨhɨlɨɨhɨ. Vaantʉ ja ava, heewa varɨ irya ikʉʉlʉ fuma kwa Mʉlʉʉngʉ.”
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.