Lucas 19

lag (LAG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yéesu ˆakɨɨngɨre na múuji wa Yerɨ́ɨko, akakwaatɨra na katɨkatɨ ya ʉwo múuji.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ʉko, kʉjáa kwatɨɨte mʉʉntʉ ʉmwɨ mʉkʉʉlʉ wa vasaankanʼyi kóodi. Ʉhʉ mʉʉntʉ nɨ musúngaati ajáa na irina raachwe noo Sakáayo asewáa.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Sakáayo akava yoosaaka kʉmoona Yéesu. Maa kaa, sa viintʉ ajáa mukufi, akasiindwa kʉmoona Yéesu sa kʉjáa kwatɨɨte mpuka nkʉʉlʉ ya vaantʉ.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Sa jeyyo, akakʉʉrɨka itɨ́ɨjo, akalongorera na mbere. Akaambʉka mʉsaambwii sa amoone Yéesu kati ˆyoolooka.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Yéesu ˆakafike hara mʉsaambwii, akalaanga mweeri, maa akamʉsea Sakáayo, “Sakáayo, kiima chaangʉ! Isikʉ nɨ kwaako ndɨrɨ kʉʉmba!”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Aho, Sakáayo akakiima chaangʉ na ɨsɨ, maa akamʉteengya Yéesu na kaayii kwaachwe na cheerʉ.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Vaantʉ voosi ˆvakoone, vakaanda ngʼuula voosea, “Sa che yookɨɨngɨra noo va mʉyeni kwa iduwalo?”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Maa kaa, Sakáayo akɨɨma, ma akamʉsea Mweenevyoosi, “Aaɨ laanga, haaha jei kera niise máari yaanɨ havɨrɨ. Ivaru rɨmwɨ vaheera ndɨrɨ vakɨva na koonɨ nasʉmʉla kɨɨntʉ cha mʉʉntʉ kwa ʉloongo, ʉwo mʉhɨndʉrɨra ndɨrɨ mara kanɨ ya ɨkyo kɨɨntʉ ˆnasʉmʉla.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Aho, Yéesu akamʉsea, “Ʉlamuriri wɨɨ́ngɨɨre kʉrɨ kaaya ɨhɨ, sa baa weewe umurúmire Mʉlʉʉngʉ ja taáta wiitʉ Aburaháamu.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Sa Mwaana wa Mʉʉntʉ ʉʉja joo saakɨra no lamurirya vara ˆvarɨmɨra.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Vaantʉ vara ˆvamʉteereráa Yéesu yoovavaɨra símo viiseáa Ʉtemi wa Mʉlʉʉngʉ fika wiise, sa viintʉ vajáa vaséngerɨɨre fika múuji wa Yerusaléemu.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Aho, Yéesu akavasea, “Kʉjáa kwatɨɨte mʉʉntʉ ʉmwɨ wa lʉkolo lwa kɨtemi. Yeeye ajáa akera njɨra na ɨsɨ ya kʉlɨ. Ʉko ajáa atamanya noo heewa ʉtemi de ahɨndʉke na ɨsɨ yaachwe kʉʉntʉ ˆarɨ kʉva mʉtemi.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 De alooke, ajáa avaanɨrɨra vatʉmami vaachwe ikimi, akavaheera kɨra mʉʉntʉ mpía ˆjiri foo akavasea, ‘Saakiri kʉnáálo na mpía iji fʉʉrʉ sikʉ ˆndɨrɨ hɨndʉka!’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Maa kaa, vaantʉ va ɨsɨ yaachwe vajáa vamʉsʉʉla, sa jeyyo vakatʉma vaantʉ nyuma yaachwe voosea, ‘Sɨ toosaaka mʉʉntʉ ʉhʉ ave mʉtemi wiitʉ tʉkʉ.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Baa neembe vajáa valʉʉsa jeyyo, yeeye ajáa aheewa ʉtemi. ˆAkahɨndʉke, akavaanɨrɨra vara vatʉmami ˆajáa avaheera mpía sa ataange kʉnáálo ˆngʼeene vaturya.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Mʉtʉmami wa ncholo ˆakʉʉje, maa akasea, ‘Ee mʉtemi, mpía ˆngʼeene waampeera, nasaakɨrɨra kʉnáálo nkapata malʉʉndʉ ikimi yɨɨngɨ.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Ʉra mʉtemi akamʉsea, ‘Wabweeyya vyabooha mʉtʉmami mʉʉja! Sa viintʉ waava wo kiilaangiwa kwa viintʉ viduudi, kʉheera ndɨrɨ wɨɨmɨrɨre míiji ikimi.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Mʉtʉmami wa kavɨrɨ ne akʉʉja akasea, ‘Ee mʉtemi, mpía ˆngʼeene waampeera nasaakɨrɨra kʉnáálo nkapata malʉʉndʉ yɨɨngɨ yasaano.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Mʉtemi akamʉsea ʉhʉ mʉʉntʉ, ‘Baa weewe nakʉhɨ́ɨre wɨɨmɨrɨre míiji ɨsaano.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Maa re, akʉʉja ʉra mʉtʉmami wɨɨngɨ akasea, ‘Ee mʉtemi, mpía jaako nɨ iji aha. Najichʉʉngɨrɨra kɨtabárii sa jidɨɨre rɨmɨra.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Nɨjáa nakoofa sa weewe ʉrɨ mʉʉntʉ mʉfafu. Ʉsʉ́mʉlaa viintʉ haantʉ sɨ ˆwavɨɨka, na wachwíjaa kʉʉntʉ sɨ ˆʉhaanda.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Mʉtemi akamʉsea, ‘Mʉtʉ́mwa mʉvɨ weewe! Kwa masáare ˆyafúmire mʉlomwii waako kʉkʉlamʉrɨra niise! Weewe ʉjáa ʉmányire nɨɨnɨ ndɨrɨ mʉʉntʉ mʉfafu, nasʉ́mʉlaa kʉʉntʉ sɨ ˆnavɨɨka kɨɨntʉ, baa kei nachwíjaa kʉʉntʉ sɨ ˆnahaanda.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Ha de haaha, sa che sɨ ujivɨɨka mpía jaanɨ kwa vaantʉ ˆvachúrushaa sa nɨɨnɨ ˆndɨrɨ hɨndʉka nsʉmʉle mpía jaanɨ na kʉnáálo yaachwe?’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Aho, mʉtemi akavasea vara vaantʉ ˆvajáa viímire aho, ‘Mʉhóki ilʉʉndʉ raachwe mʉkamʉheere ʉra ˆarɨ na ikimi.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Maa kaa, voovo vakamʉsea, ‘Mʉkʉ́lʉ, amwɨ ʉra atɨɨte malʉʉndʉ ikimi!’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Ne akavasea, ‘Nɨ kʉvawyɨɨra niise, kɨra ˆarɨ na kɨɨntʉ, koongereriwa arɨ kʉlookya, maa kaa, ʉra ˆasiina kɨɨntʉ, vuulwa arɨ baa kɨra kidúúdi ˆarɨ nocho.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Na kwa vara vavɨ vaanɨ, vara sɨ ˆvasaakáa nɨve mʉtemi mweeri yaavo, vareeti na aha, mʉvʉʉlae mbere yaanɨ.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Yéesu ˆakahʉmʉle kʉlʉʉsa ayo, akavalongorera mbere yookaambʉka na Yerusaléemu.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 ˆVakasengerere maturii ya Besifáage na Besanía ˆyarɨ luulwii ˆlwaséwaa Lʉʉlʉ lwa Mɨseitúuni, akavatʉma vapooji vaachwe vavɨrɨ,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 akavasea, “Tamanyi na ituri ˆrɨrɨ mbere yaanyu, na kati ˆmookɨɨngɨra koona mʉrɨ mwaana wa ndákwi sɨ ˆanavereka mʉʉntʉ, achúungirwe aho. Muchunguriri, mʉmʉreete na aha.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Koonɨ mʉʉntʉ avuúriirye, ‘Sa che moomʉchʉngʉrɨra mwaana wa ndákwi?’ mʉsei, ‘Mweenevyoosi yoomʉsaaka.’ ”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Vara vapooji vakadoma, maa vakashaana kɨra kɨɨntʉ ja ˆvyeene Yéesu ajáa avawyɨ́ɨrɨɨre.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Kati ˆvamʉchʉngʉrɨráa ʉra mwaana wa ndákwi, veene ndákwi vakavuurya, “Amwɨ moomʉchʉngʉrɨra mwaana wa ndákwi?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Vara vapooji vakavasea, “Mweenevyoosi yoomʉsaaka.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Vakamʉtwaarɨra Yéesu. ˆVakahʉmʉle kwaala ɨngo jaavo mweeri ya ʉwo mwaana wa ndákwi, vapooji vaachwe vakamwaambukya ndákwii.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Mpɨɨndɨ Yéesu ˆatamanyáa, vaantʉ vakaala ɨngo jaavo njirii.Yéesu yookɨɨngɨra na Yerusaléemu na siriri|alt="Jesus enters Jerusalem with joy" src="DN00487b.tif" size="col" copy="United Bible Societies, 1989, Nairobi, Kenya" ref="19:36"
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Yéesu ˆakafike mugiritwii wa Lʉʉlʉ lwa Mɨseitúuni, mpuka yoosi na vapooji vaachwe vakaanda vaa siriri kʉnʉ voomʉdʉʉmba Mʉlʉʉngʉ na sawúti nkʉʉlʉ, sa myuujíisa yoosi ˆvajáa voona Yéesu yoobweeyya.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Vaseáa jei,
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Vamwɨ va Mafarisáayo ˆvajáa vamwaarɨ mʉra mpukii, maa vakamʉsea Yéesu, “Mukiindya, valairirye vapooji vaako vakirinye.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yéesu akavasea, “Nɨ kʉvawyɨɨra niise, koonɨ ava vakíriinye, mawye tʉla yarɨ isóso.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Yéesu akasengerera múuji wa Yerusaléemu. ˆAkʉʉyone múuji, maa akʉʉrɨrɨra,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 yoosea, “Ngaarɨ wataanga sikʉ ɨhɨ yara ˆyarɨ kʉretera mwiikalo mʉʉja, haaha yaviswa miiswii yaako.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Kɨkomi, sikʉ kʉʉja jiise, vavɨ vaako kʉkereesa varɨ, na kʉrɨɨngɨrɨra varɨ nkaande joosi na kʉkɨtɨra varɨ isii.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Kʉkʉkanya varɨ weewe na vaantʉ vaako voosi. Kei sɨ varɨ reka iwye baa rɨmwɨ mweeri ya rɨɨngɨ tʉkʉ, sa sɨ ʉtaanga mpɨɨndɨ Mʉlʉʉngʉ ʉʉja na kwaako tʉkʉ.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Aho, Yéesu akɨɨngɨra Kaayii Njija ya Ijʉva akaanda vakibirya vaantʉ ˆvaváa iyoombe viintʉ aho.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Akavasea, “Yaandɨkwa Masáarii ˆYarɨ Mpeho, ‘Nyuumba yaanɨ kʉva ɨrɨ nyuumba yo mʉloomba Mʉlʉʉngʉ.’ Maa kaa, nyuunyu mwɨɨválandwɨɨre ɨkava ‘mpaanga ya viívi.’”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Kɨra siikʉ akiindyáa Kaayii Njija. Maa kaa, vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na vakiindya va Miiro na valongooli va vaantʉ vasaakɨráa njɨra yo mʉʉlaa Yéesu.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Maa kaa, vakasova njɨra sa vaantʉ voosi vateereráa masáare yaachwe na vamʉteeráa matu kamwɨ.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.