Lucas 16

lag (LAG) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kei Yéesu akavawyɨɨra lusímo ʉlʉ vapooji vaachwe, yoovasea, “Kʉjáa kwatɨɨte musúngaati ʉmwɨ na mwiimiriri wa máari jaachwe. Ʉwo musúngaati akateera mwiimiriri wa máari jaachwe yoosaambʉla máari.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Sa jeyyo ʉwo musúngaati akamwaanɨrɨra mwiimiriri akamʉsea, ‘Natéɨɨre kɨra ˆwoobweeyya na máari jaanɨ! Laɨra kɨra ˆʉbweeyyirya máari jaanɨ, sa sɨ ʉrɨ kʉva mwiimiriri wa máari jaanɨ tʉkʉ.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Ʉra mwiimiriri akiiririkana mutimii waachwe, ‘Musúngaati waanɨ nɨ kʉʉnseyya iise murimwii waanɨ. Haaha nɨ che ndɨrɨ bweeyya? Nɨɨnɨ nsiina ngururu jo rɨma tʉkʉ, na nookoona soni yo loombaloomba.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Natáangire ˆcheene ndɨrɨ bweeyya, sa ˆndɨrɨ rekiwa mʉrɨmo waanɨ vaantʉ vaanteengye na nyuumbii jaavo.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Jeyyo, akavaanɨrɨra vaantʉ voosi vara ˆvadaayiwáa noongwa nɨ musúngaati waachwe. Wa ncholo akamuurya, ‘Noongwa yaako kwa musúngaati waanɨ nɨ viintʉ vingaɨ?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Ne akasea, ‘Noongwa yaanɨ ndáayiwaa nɨ líita mayana yatatʉ na magana mufungatɨ (3,700) ya makuta ya saitúuni.’ Aho, mwiimiriri akamʉsea, ‘Toola karatáasi ɨhɨ ˆngʼeene yaandɨkwa noongwa yaako chaangʉ, andɨka noongwa yaako nɨ líita iyana rɨmwɨ, magana yanaanɨ na makumi yasaano (1,850).’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Aho, akamuurya wa kavɨrɨ akamʉsea, ‘Weewe viintʉ vingaɨ ʉdáayiwaa?’ Ʉra akamʉsea, ‘Magunía magana yatatʉ na makumi yatatʉ (330) ya ngáano.’ Mwiimiriri akamʉsea, ‘Toola karatáasi ɨhɨ ˆngʼeene yaandɨkwa noongwa yaako, andɨka magana yavɨrɨ na makumi mʉsasatʉ (260).’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Ʉra musúngaati akamʉdʉʉmbɨrɨra ʉra mwiimiriri sɨ ˆarɨ wo kiilaangiwa, sa viintʉ ˆajáa abwéeyyiirye ʉweere. Sa kʉrɨ vaantʉ va mbyaala ɨhɨ, vara sɨ ˆvamurúmaa Mʉlʉʉngʉ nɨ vaweere mʉnʉmʉʉnʉ kwa masáare ya ɨhɨ weerʉ, kʉlookya vaantʉ vara ˆvamuruma Mʉlʉʉngʉ.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Nɨ kʉvawyɨɨra niise, vaambiriryi viivaanyu na máari jaanyu ja aha weerwii, sa ˆjiri sira mʉteengiwe na kiikalwii cha sikʉ ˆjisiina ʉhero.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Mʉʉntʉ ˆiiláangiwaa kwa masáare maduudi, kiilaangiwa eende kwa masáare makʉʉlʉ. Noo jeyyo, mʉʉntʉ ʉra ˆasova ʉwoloki kwa viintʉ viduudi, kʉva arɨ mʉʉntʉ ˆasova ʉwoloki kwa viintʉ ˆviri foo.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Na koonɨ sɨ mʉrɨ vo kiilaangiwa kwa máari ja ɨhɨ weerʉ, nɨ ani ˆarɨ viilaangya kwa máari ya kɨkomi?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Kei koonɨ sɨ mʉrɨ kiilaangiwa kwa máari ya mʉʉntʉ wɨɨngɨ, nɨ ani ˆarɨ kʉvaheera máari yaanyu veeneevyo?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Kusiina mʉtʉmami ˆadáhaa tʉmamɨra vasúngaati vavɨrɨ tʉkʉ. Sa mʉsʉʉla arɨ ʉmwɨ na amweende wɨɨngɨ, au mʉnyemya eende ʉmwɨ na kumuchwa eende matɨ wɨɨngɨ. Sɨ mʉrɨ daha kʉmʉtʉmamɨra Mʉlʉʉngʉ na máari tʉkʉ.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Mafarisáayo ˆvakateere masáare yoosi Yéesu alʉʉsáa, maa vakamʉseka ko muchwa matɨ, sa vajáa veenda mpía maatʉkʉ vii.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Yéesu akavawyɨɨra yoovasea, “Nyuunyu mwiiyónekyaa kɨkomi mbere ja vaantʉ mʉrɨ vawoloki. Maa kaa, Mʉlʉʉngʉ amányire mɨtɨma yaanyu. Sa vira viintʉ vaantʉ ˆvavyoónaa nɨ vya kɨkomi, Mʉlʉʉngʉ avisʉʉla.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Miiro na masáare ya valáali na mʉtwe, yavariyʉlwa fʉʉrʉ mpɨɨndɨ ja Yooháani Mʉbatisáaji. Fuma mpɨɨndɨ ijo, Masáare Maaja ya Ʉtemi wa Mʉlʉʉngʉ yaváriyʉlwaa na kɨra mʉʉntʉ iiyingiryáa ʉtemii ʉwo na ngururu.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Maa kaa, nɨ vyoolo kwa kurumu na weerʉ kʉlooka, kʉlookya lʉtalo baa lʉmwɨ kʉrɨmɨra fuma Miirwii ya Mʉlʉʉngʉ.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Mʉʉntʉ mʉlʉme ˆamusíitaa muki waachwe, maa akaloola muki wɨɨngɨ, ʉwo ayéendaa na muki wa mʉʉntʉ. Kei, mʉʉntʉ mʉlʉme ʉra ˆamʉlóolaa mʉʉntʉ muki ˆarekwa nɨ mʉlʉme waachwe, ʉwo ayéendaa na muki wa mʉʉntʉ.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Haaha, kʉjáa kwatɨɨte musúngaati ʉmwɨ, ˆiivɨkɨráa ɨngo ja kɨtáani ˆjiri gyaa ja kisúngaati, ˆjalʉkwa na mputi ja kɨkomi. Na sikʉ joosi yeeye arijáa chóorya cha kibuya.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Kei, kʉjáa kwatɨɨte mʉkɨva ʉmwɨ ˆasewáa Lasáaro. Areetwáa, maa akavɨɨkwa mʉryaangwii kwaachwe. Ʉhʉ ajáa atɨɨte viloonda mʉvɨrɨ vʉʉ.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Yeeye iikaláa mʉryaangwii na ajáa atɨɨte mpɨɨma yo rya mangʼenyengʼenye ˆyawíire ɨsɨ ya méesa kwa ʉhʉ musúngaati. Kei, kúri jʉʉjáa noo mʉnaampa viloonda vyaachwe.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Sikʉ ˆjikalooke, ʉra mʉkɨva akakwya. Mirimʉ miija ɨkʉʉja noo mʉsʉmʉla, ɨkamʉtwaala fʉʉrʉ kɨpeembii cha Aburaháamu. Ʉra musúngaati ne akɨjoowulala na akataahwa.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Yeeye akatamanya na ntarii. Ʉko uturikirii, akiinurirya miiso yaachwe na mweeri, maa akamoona Aburaháamu kwa kʉlɨ arɨ na Lasáaro.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Aho, ʉra musúngaati akamwaanɨrɨra Aburaháamu, ‘Taáta Aburaháamu, naanga na riiso ra wʉʉja. Nooloomba ʉmʉtʉme Lasáaro atukye imaamba raachwe luujii, maa atoonyerye lurimii lwaanɨ sa lʉhole. Kɨkomi nɨ tʉrɨkɨra niise mʉnʉmʉʉnʉ mootwii ʉhʉ.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Aho, Aburaháamu akamʉsea, ‘Mwanawaanɨ, kʉmbʉkɨra, weewe mpɨɨndɨ ˆʉjáa mooyo, ʉjáa ʉtɨɨte viintʉ vyoosi ˆvyabooha ˆʉsaakáa. Maa kaa, Lasáaro nɨ uturikiri vii apatáa. Haaha yeeye atúuriiwe mʉtɨma aha na weewe ʉmwaarɨ wootʉrɨkɨra mʉnʉmʉʉnʉ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Sɨ jeyyo vii tʉkʉ, katɨkatɨ yiiswi na nyuunyu kwatɨɨte iduundu ikʉʉlʉ mʉnʉmʉʉnʉ. Iduundu ɨro, ravɨɨkwa sa vaantʉ va kʉnʉ ˆvarɨ saaka kʉʉja nooko kwaanyu, vasiindwe fɨrɨra na vaantʉ va ʉko vasiindwe kʉʉja na kʉnʉ.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Aho, ʉra musúngaati akasea, ‘Haaha nookʉloomba ee taáta ʉmʉtʉme Lasáaro atamanye na kaayii kwa taáta wiitʉ.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Ʉko natɨɨte vaaniitʉ vasaano. Lasáaro akavalʉme kutu sa karɨ luu vʉʉje na kʉnʉ kʉʉntʉ kwa uturikiri tʉkʉ.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Maa kaa, Aburaháamu akamʉsea, ‘Vaanaanyu vatɨɨte ʉtali wa Mʉ́sa na valáali na mʉtwe va Ijʉva, vayateere ayo!’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ʉra musúngaati akamʉsea, ‘Taáta Aburaháamu tʉkʉ! Koonɨ mʉʉntʉ afúfukire na adome akavawyɨɨre, aho, valandʉka varɨ fuma uvii waavo.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Aburaháamu akamʉsea, ‘Koonɨ sɨ vatéerɨɨre yara ˆyaandɨkwa nɨ Mʉ́sa na valáali na mʉtwe, sɨ varɨ ruma baa ya mʉʉntʉ afúfukire tʉkʉ.’”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.