Lucas 13
lag (LAG) vs NVT
1 Mpɨɨndɨ yɨɨyo, vaantʉ vamwɨ vajáa vamuwyɨɨra Yéesu masáare ya Vagaliláaya vamwɨ ˆveene Piláato ajáa avʉʉlaa mpɨɨndɨ ˆvamʉtooreráa Mʉlʉʉngʉ mpóryo.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Aho, maa Yéesu akavuurya, “Eri, mukiisea ava Vagaliláaya ˆvaakwya inkwya ɨhɨ, nɨ vavɨ vajáa kʉlookya Vagaliláaya vɨɨngɨ voosi vʉʉ wʉʉ?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Aka tʉkʉ! Noovawyɨɨra, koonɨ sɨ mʉválandukire fuma uvii waanyu, voosi sira mʉrɨ jeyyo!
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 Au vara ikimi na vanaanɨ (18) ˆveene valaarɨrwa nɨ mʉnáara vakakwya kʉra Siloáamu, nɨ kiisea mwiise nɨ vavɨ vajáa kʉlookya vaantʉ vɨɨngɨ voosi ˆveene viikaláa múujii wa Yerusaléemu wʉʉ?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Aka tʉkʉ! Noovawyɨɨra nyuunyu, koonɨ sɨ mʉválandukire fuma uvii waanyu, baa nyuunyu sira mʉrɨ viivyo!”
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Aho, maa Yéesu akavawyɨɨra lusímo ʉlʉ, “Mʉʉntʉ ʉmwɨ ajáa atɨɨte mʉsaambu ˆwahaandwa iwundii raachwe ra sabíibu. Sikʉ ɨmwɨ akatamanya noo tʉʉnda saambu aho mʉsaambwii, maa kaa, sɨ ashaana saambu baa ɨmwɨ tʉkʉ.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Sa jeyyo akamʉsea mʉtʉmami wa iwundii raachwe, ‘Laanga, kwa myaaka ɨtatʉ nʉʉja noo tʉʉnda saambu ja mʉtɨ ʉhʉ, maa kaa, sɨ nɨnapata baa saambu ɨmwɨ vii tʉkʉ! Ʉkanye! Sa nɨ woosaambʉla iwʉnda vii!’
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Ʉra mʉtʉmami wa iwundii akamʉsea, ‘Mʉkʉ́lʉ, ʉreke ʉhʉ mwaaka kei, nɨɨnɨ kʉʉrɨmɨra ndɨrɨ na kʉʉvɨkɨra ndɨrɨ nchuúkuru.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Koonɨ ʉrɨ tʉʉnga saambu mwaaka ˆwookʉʉja, booha viri, koonɨ sɨ jeyyo wʉʉkanye.’ ”
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Sikʉ ɨmwɨ ya Sabáato, Yéesu akiindyáa sinagóogii ɨmwɨ.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Aho sinagóogii, kʉjáa kwatɨɨte mʉʉntʉ muki ʉmwɨ, ˆajáa na murimʉ mʉvɨ. Ʉwo murimʉ mʉvɨ ʉjáa wamukukumarya na sɨ adaháa woloka tʉkʉ kwa myaaka ikimi na ɨnaanɨ (18).
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Yéesu ˆakamoone, maa akamwaanɨrɨra yoosea, “Íyo, ʉrékɨɨrwe nɨ ndwáala yaako!”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Aho, Yéesu akamʉvɨkɨra mɨkono yaachwe, na hahara akawoloka na akaanda kʉmʉbweeyyirya Mʉlʉʉngʉ nkongojima.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Maa kaa, mʉkʉ́ʉ́lʉ wa sinagóogi akakalala sa viintʉ Yéesu ˆajáa amʉhóriirye ʉra mʉʉntʉ muki sikʉ ya Sabáato. Sa jeyyo, ʉra mʉkʉ́ʉ́lʉ akavasea vaantʉ, “Júma yatɨɨte sikʉ mʉsasatʉ jo tʉmama. Moosaakwa mʉndookʉʉja noo horiwa sikʉ ijo na sɨ sikʉ ya Sabáato tʉkʉ!”
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Maa kaa, Mweenevyoosi akamʉsea, “Aka, nyuunyu vakweembi! Eri, nɨ ani sɨ ayʉ́ʉrɨraa ngʼoombe jaachwe na ndákwi fuma waámii noo jitwaala noo nyweesha sikʉ ya Sabáato?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Ʉhʉ mʉʉntʉ muki nɨ mwaana wa Aburaháamu. Irimʉ ramuchuunga kwa myaaka ikimi na ɨnaanɨ. Eri, sɨ asaakwa arekerwe fuma mʉnyololwii sikʉ ya Sabáato tʉkʉ wʉʉ?”
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Yéesu ˆakalʉʉse aya, vavɨ vaachwe vakakwaatwa nɨ soni, maa kaa, vaantʉ vakavyeenda sa masáare ˆyoohwaalarya ˆatʉmamáa.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Aho, maa Yéesu akavuurya, “Ʉtemi wa Mʉlʉʉngʉ wiifwɨ́ɨne na che? Nʉʉfwaanirirye na che?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Wiifwɨ́ɨne na mpeke nduudi ya haradáali ˆngʼeene mʉʉntʉ atoola akahaanda iwundii raachwe. Ɨyo mbeyʉ ɨkamera, ɨkava mʉtɨ na ndee jikajeenga vivururu matáampii yaachwe.”
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Yéesu akavuurya kei, “Na che ndɨrɨ kʉʉfwaanirirya Ʉtemi wa Mʉlʉʉngʉ?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Wiifwɨ́ɨne na ʉsasɨ ˆmweene mʉʉntʉ muki atoola, akakaandɨra muchu wa ngáano viháárɨ vitatʉ vya saimʉ. Ʉra ʉsasɨ, ʉkasuuwya muchu woosi.”
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Yéesu akatuuba njɨra yaachwe ɨra ˆadomáa na Yerusaléemu. Na njirii akiindyáa vaantʉ míijii na maturii kʉʉntʉ ˆatweeráa.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Sikʉ ɨmwɨ, mʉʉntʉ ʉmwɨ akamuurya, “Mʉkʉ́lʉ, nɨ vake vii noo Mʉlʉʉngʉ arɨ lamurirya wʉʉ?”
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 “Ifafiriryi mwɨɨngɨre na mʉryaango ˆwafinya. Kɨkomi noovawyɨɨra, ˆvarɨ foo saaka varɨ kwɨɨngɨra maa kaa, sɨ varɨ daha tʉkʉ.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Mpɨɨndɨ kʉʉja jiise, mweenenyuumba kiinʉka arɨ na chuunga arɨ mʉryaango, aho kɨɨma mʉrɨ weerwii de mwaande luumbya kʉnʉ moosea, ‘Ee mʉkʉ́lʉ, tʉyʉʉrɨre!’ Maa kaa, yeeye vasea arɨ, ‘Sɨ nɨvamányire na sɨ nootaanga kʉʉntʉ ˆmufúmire tʉkʉ!’
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 Naanyu sea mʉrɨ, ‘Suusu noo vara ˆtarijáa no nywa hamwɨ na weewe! Kei, weewe utukiindyáa maturii ya mɨɨtʉ.’
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Ne vasea arɨ, ‘Navawyɨ́ɨrɨɨre, sɨ nɨvamányire tʉkʉ, na sɨ mányire kʉʉntʉ ˆmufúmire tʉkʉ! Isunki kwaanɨ nyuunyu vavɨ!’
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 Ʉko rɨra mweende no sha mayeo, mpɨɨndɨ ˆmʉrɨ moona Aburaháamu, Isaka na Yaakúupu na valáali na mʉtwe Ʉtemii wa Mʉlʉʉngʉ na kʉnʉ nyuunyu mʉfwéitirwe na weerwii.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Vaantʉ kʉʉja varɨ, fuma itʉʉmba na ʉsweero, ʉtʉ́rʉko na saame, novo kiikala varɨ haantʉ ˆviimiriwa neeja ngovii ʉko Ʉtemii wa Mʉlʉʉngʉ.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Laanga, vamwaarɨ va mukirii ˆvarɨ kʉva va ncholo, na va ncholo varɨ kʉva mukirii.”
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Mpɨɨndɨ jiijo, Mafarisáayo vamwɨ vakɨɨta na kʉrɨ Yéesu, maa vakamʉsea, “Looka aha, tamanya na kwɨɨngɨ sa Heróode saaka iise kʉkʉʉlaa.”
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Yéesu akavasea, “Tamanyi mʉkɨɨsee ɨra mʉʉnjʉ ˆɨrɨ kɨnchʉnkʉla, ‘Laanga, mwaarɨ nookibirya mirimʉ mɨvɨ, no horya vaantʉ isikʉ na lomʉtóondo. Na sikʉ ya katatʉ marikirirya ndɨrɨ mʉrɨmo waanɨ.’
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Baa neembe nɨ jeyyo, tuuba niise na njɨra yaanɨ isikʉ, lomʉtóondo na kukyɨɨre fika ndɨrɨ. Bweeyya niise jeyyo, sa sɨ vyasaakwa mʉláali na mʉtwe akwye haantʉ hɨɨngɨ tʉkʉ, maa kaa, nɨ Yerusaléemu vii.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 Aka Yerusaléemu, aka Yerusaléemu, weewe ˆwʉʉ́laa valáali na mʉtwe no vavaa na mawye vara ˆvatʉ́mwaa kwaako! Nɨ kangaɨ nasáakaa kʉvajiinga vaana vaako ja nkʉkʉ viintʉ ˆijíingaa nchʉʉ́rʉ jaachwe mbavii? Baa jei sɨ wuunduma tʉkʉ!
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Laangi! Mʉlʉʉngʉ avarékɨɨre nyuumba jaanyu nyuuveene! Nɨ kʉvawyɨɨra niise, sɨ mʉrɨ kʉʉnyona kei tʉkʉ, fʉʉrʉ mpɨɨndɨ ˆmʉkaséire, ‘Atalariwa yeeye ˆyookʉʉja kwa irina ra Ijʉva.’”
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.