Hebreus 12
lag (LAG) vs NTLH
1 Haaha sa viintʉ tarɨɨngɨrɨrwa nɨ mpuka nkʉʉlʉ mʉnʉmʉʉnʉ ya vaantʉ ˆvoonekya kuruma kʉkʉʉlʉ, tʉseyye vyoosi ˆvyootʉkɨtɨra na tʉreke ʉvɨ ˆwootʉbweeyya tuwye. Na tʉmanyɨke kʉtɨɨja itɨ́ɨjo ˆrɨrɨ mbere yiitʉ ko yimirirya.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Tʉndoomʉlaanga Yéesu, sa yeeye noo ˆatʉchʉngʉrɨra njɨra tʉndoomuruma Mʉlʉʉngʉ. Kei, yeeye noo ˆyootʉheera mʉtɨma sa tutuube kumuruma Mʉlʉʉngʉ fʉʉrʉ kukiimana. Yeeye ayimirirya inkwya hara mʉsaláabii baa koona soni tʉkʉ, sa cheerʉ ˆcheene kɨjáa mbere yaachwe. Yeeye iikala mʉkono wa kʉlʉme wa ichuumbi ra kɨtemi ra Mʉlʉʉngʉ.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Hoonɨ iririkani yara Yéesu ˆalʉmana noyo kufuma kwa vaantʉ vavɨ na yeeye ayayimirirya, sa mʉdɨɨre katala kumuruma Mʉlʉʉngʉ mitimii yaanyu na mʉmʉreke.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Baa neembe mʉlwɨ́jaa kuusiinda ʉvɨ, sɨ mʉnaalwa fʉʉrʉ mwiite sakami yaanyu tʉkʉ.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Eri, mwarimirya masáare yo vaheera mʉtɨma yara Mʉlʉʉngʉ ˆavasea nyuunyu ja vaana vaachwe wʉʉ? Mʉlʉʉngʉ asea jei,
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 Sa Ijʉva amʉwólolaa mwiikalo mʉʉntʉ ʉra ˆamweenda,
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Haaha yimiriryi uturikiri mpɨɨndɨ Mʉlʉʉngʉ ˆyoovawolola mwiikalo waanyu. Nɨ bweeyya iise jeyyo sa nyuunyu nɨ vaana vaachwe. Eri, kwatɨɨte mwaana sɨ ˆawólolwaa mwiikalo waachwe nɨ taáta waavo wʉʉ?
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Mʉlʉʉngʉ avawólolaa vaana vaachwe voosi. Koonɨ Mʉlʉʉngʉ sɨ yoovawolola mwiikalo waanyu, mʉtaange nyuunyu nɨ vaana va ʉlʉrɨ, sɨ vaana vaachwe tʉkʉ.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Kei suusu voosi tatɨɨte vala baaba va mʉvɨrɨ, avo vatʉwólolaa mwiikalo wiiswi, na suusu tavanyemyáa. Eri, sɨ tasaakwa twiivɨɨke ɨsɨ ya Mʉlʉʉngʉ Taáta wiitʉ wa kurumwii kʉlookya sa tʉve nkaasʉ tʉkʉ wʉʉ?
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 Vala taáta wiitʉ va mʉvɨrɨ vatʉwólolaa mwiikalo wiiswi kwa mpɨɨndɨ nduudi sa vatoonekye vira ˆvoonáa nɨ viija. Maa kaa, Mʉlʉʉngʉ yootʉwolola mwiikalo wiiswi sa kʉnáálo yiiswi na tʉve hamwɨ ne wuujii waachwe.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Kusiina mʉʉntʉ ˆavyeéndaa mpɨɨndɨ ˆyoowololwa mwiikalo waachwe tʉkʉ, kɨrɨ vyoova jeyyo, avisʉ́ʉlaa. Maa kaa, vara ˆvarúmaa kʉwololwa jeyyo, avo vavyáalaa ndɨɨwa ja mwiikalo mʉʉja na ʉwoloki.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Sa jeyyo, fafyi mɨkono yaanyu ˆɨrɨ na nkamamáángi, na machwaamɨro yaanyu ˆyaakwya iyandiyandi.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 Mʉndooyeendera njirii ˆyawoloka sa vara majeo yaavo ˆyaakwya iyandiyandi vadɨɨre kunguvala na vawye, maa kaa, vahone.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Haaha mʉndoomanyɨka kwiikala mwiikalo mʉʉja na vaantʉ voosi. Kei mʉmanyɨke kʉva vaaja mbere ya Mʉlʉʉngʉ mwiikalwii waanyu, sa kusiina mʉʉntʉ sɨ ˆarɨ na ʉwo wʉʉja ˆarɨ moona Mweenevyoosi tʉkʉ.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Mʉlaange neeja karɨ jɨ kʉve na mʉʉntʉ ˆarɨ siindwa turya nduwo ya Mʉlʉʉngʉ tʉkʉ. Kei, mʉlaange neeja karɨ kʉve na vaantʉ ˆvarɨ kʉva ja miriri ya ʉsʉʉngʉ ˆɨtʉ́rɨkaa kʉrɨ nyuunyu tʉkʉ. Sa mʉʉntʉ ja ʉwo vajuuwa arɨ na bweeyya arɨ mɨtɨma ya vaantʉ ˆvarɨ foo ɨve na njeo.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Mʉlaange neeja karɨ mʉʉntʉ jɨ ave mʉhanguti au sɨ ˆamʉnyémyaa Mʉlʉʉngʉ ja Esáau tʉkʉ. Yeeye avaa iyoombe kʉva ndaambere kwaachwe sa chóorya cha mpɨɨndɨ ɨmwɨ vii.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Nyuunyu mwamányire baa mpɨɨndɨ asaakáa hokera ɨra ntálarya, taáta waavo ajáa asiita. Sɨ aturya nkalo yo valandʉka fuma uvii tʉkʉ, baa neembe Esáau ajáa arɨra mʉnʉmʉʉnʉ, taáta waavo sɨ amʉtalarya tʉkʉ.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Nyuunyu sɨ mwafika Luulwii lwa Sináai lʉra ˆlʉrɨ daha koonwa noo kwaatwa tʉkʉ. Sɨ mʉnafika luulwii ʉlo ˆlʉkóreraa mooto, ˆlʉrɨ na kilwiirya kɨkʉʉlʉ na ihúmbuuto ikʉʉlʉ tʉkʉ.
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 Nyuunyu sɨ mwafika haantʉ Viisiraéeli ˆvajáa vateera marimʉ yoorɨra na sawúti nkʉʉlʉ ya Mʉlʉʉngʉ tʉkʉ. ˆVakateere sawúti ɨyo, Viisiraéeli vajáa voofa maatʉkʉ, vakamʉloomba Mʉ́sa voosea, karɨ Mʉlʉʉngʉ ɨndoolʉʉsɨka novo kei tʉkʉ.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Valʉʉsa jeyyo, sa sɨ vadaha yimirirya ʉlairiri ˆmweene Mʉlʉʉngʉ alairiryáa tʉkʉ, yoosea, “Baa koonɨ nɨ nchúwo au nɨ mʉʉntʉ ˆarɨ saasya lʉʉlʉ ʉlʉ, yoosaakwa avawe mawye akwye.”
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Yoosi ˆyafʉmɨra Luulwii lwa Sináai yoofyáa maatʉkʉ, baa Mʉ́sa ajáa asea, “Nootetema maatʉkʉ sa nookoofa.”
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Maa kaa, nyuunyu mwafika Luulwii lwa Sayúuni, Yerusaléemu ya kurumwii. Múuji ʉwo nɨ múuji wa Mʉlʉʉngʉ ˆArɨ Nkaasʉ. Ʉko múujii mirimʉ miija mayana na mayana yiijiinga ɨrɨ na cheerʉ.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Nyuunyu mwafika mpukii ya vaantʉ ˆvamuruma Yéesu va ncholo. Marina ya vaantʉ ava yaandɨkwa kurumwii. Mwafika mbere ya Mʉlʉʉngʉ, yeeye ˆarɨ Mʉlamuli wa vaantʉ voosi na mbere ya mɨtɨma ya vaantʉ vaaja ˆveene Mʉlʉʉngʉ avakiimanʼya.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Nyuunyu mʉʉja na kwa Yéesu, yeeye nɨ mʉkʉndɨkanʼyi wa mʉháko mufya, yeeye avamyaahɨra sakami yaachwe sa ʉvɨ waanyu, sɨ ja sakami yo rɨha kɨsáasi ya Abéeli tʉkʉ.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Laangi neeja, karɨ mʉndoosiita kʉmʉteerera Mʉlʉʉngʉ mpɨɨndɨ ˆyoolʉʉsɨka tʉkʉ. Koonɨ voovo sɨ vaneha kʉlaɨrwa chiirʉ ˆvakamusiite Mʉ́sa mpɨɨndɨ ˆavalʉmáa kutu aha weerwii, joolɨ suusu tʉrɨ hona koonɨ sɨ toomʉteerera Mʉlʉʉngʉ yeeye ˆyootʉlʉma kutu fuma kurumwii?
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Mpɨɨndɨ jira Mʉlʉʉngʉ ˆalʉʉsɨka fuma Luulwii lwa Sináai, weerʉ yoosi ɨjáa yasɨngɨsɨka. Maa kaa, haaha iichúungire, “Kamudu kei, sɨ ndɨrɨ singisya weerʉ vii tʉkʉ, singisya ndɨrɨ baa kurumu.”
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 Isáare ɨrɨ “kei” roonekya viintʉ vyoosi Mʉlʉʉngʉ ˆʉʉmba kʉrɨ ɨhɨ weerʉ, singisiwa viri na seyyiwa viri, sa vichaale vira sɨ ˆvisɨ́ngɨsɨkaa.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Jeyyo, tʉndoomʉdʉʉmba Mʉlʉʉngʉ sa tooheewa ʉtemi sɨ ˆʉsɨ́ngɨsɨkaa. Tʉndoomwiinamɨra Mʉlʉʉngʉ kwa njɨra ˆɨmweéryaa mʉtɨma, kʉnʉ tookiikiimya na ɨsɨ na toomʉnyemya.
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 Sa Mʉlʉʉngʉ wiitʉ nɨ ja mooto ˆwahʉʉmba arɨ, mooto ʉwo wachɨ́mɨkaa na wamálaa kamwɨ.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.