Atos 28
lag (LAG) vs NTLH
1 ˆTʉkafike tʉrɨ nkaasʉ nyambʉko, tʉkataanga ɨra ɨsɨ ˆyarɨɨngɨrɨrwa nɨ maaji nɨ Malíta ɨséwaa.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Vaantʉ va ɨyo ɨsɨ vakatʉteengya vyabooha mʉnʉmʉʉnʉ baa neembe sɨ vajáa vatʉmányire. Vakatʉkorerya mooto, maa vakatʉsea toote, sa mbula yaváa na kʉjáa kwatɨɨte mpeho.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Paúli akɨɨta noo sasawuta inkwi, maa akajivɨkɨra mootwii. Koonka, njoka ˆɨdɨ́ɨmwɨɨrwe nɨ irʉtɨra, ɨkamʉkoma, maa ikiifarimbirirya mʉkonwii wa Paúli.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Vaantʉ va ɨyo ɨsɨ ˆvakoone njoka iníngʼinire mʉkonwii wa Paúli, maa vakiiwyɨɨra, “Sɨ viri reka tʉkʉ, ʉhʉ mʉʉntʉ nɨ mʉʉlai, baa neembe ahónire ʉko mayiyii, mʉlʉʉngʉ wiitʉ ʉhʉ ˆtamʉkémeraa Ʉwoloki, sɨ arúmire ave nkaasʉ tʉkʉ.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Maa kaa, Paúli akɨɨkonkomera ɨra njoka na mootwii, yeeye baa kʉva kɨɨntʉ chochoosi tʉkʉ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Vara vaantʉ vakatuuba woojera asuuwe, au awye no kwya chaangʉ. ˆVakoone mpɨɨndɨ joodoma baa kʉva kɨɨntʉ chochoosi tʉkʉ, maa vakavarindʉla miiririkano yaavo vakaanda sea Paúli nɨ ʉmwɨ wa mɨlʉʉngʉ yaavo.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Heehi na hara haantʉ vaantʉ ˆvajáa vatʉkóreriirye mooto, kʉjáa kwatɨɨte mawʉnda ya mʉʉntʉ ʉmwɨ ˆasewáa Púbulio. Ʉhʉ noo mʉkʉ́ʉ́lʉ wa ɨyo ɨsɨ ˆyarɨɨngɨrɨrwa nɨ maaji ajáa. Akatʉteengya vyabooha na kwaachwe, tukiikala kwa sikʉ itatʉ.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Mpɨɨndɨ jiijo, taáta waala Púbulio nɨ nchiirii ajáa na ajáa alwɨ́ɨre ndwáala yo fwaaha sakami. Aho, Paúli akɨɨngɨra na haantʉ mʉlwɨ́ɨrɨ ˆajáa. Akamʉloombera kwa Mʉlʉʉngʉ ko mʉvɨkɨra mɨkono mweeri yaachwe, maa akahola.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Ayo ˆyakafʉmɨre, aho, valwɨ́ɨrɨ ˆvarɨ foo va ɨra ɨsɨ vʉʉjáa na vahoriwáa.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Vaantʉ va ɨra ɨsɨ, vakatʉnyemya mʉnʉmʉʉnʉ. Na mpɨɨndɨ ˆtakwaatáa njɨra na méeli, vakatwaambirirya kwaambukya na méelii viintʉ vira ˆtasaakáa.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Myeeri ɨtatʉ ɨkava yalóokire. Tʉkakwaata njɨra fuma ɨyo ɨsɨ, na méeli ˆngʼeene ɨjáa aho kʉwoojera mpɨɨndɨ ja mpeho jilooke. Ɨhɨ méeli nɨ ya múujii wa Alekisándiria ɨjáa na ɨjáa yatɨɨte sanáamu ja vidabalaíyo maása.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Mpɨɨndɨ ˆjikalooke, tʉkafika múuji wa Sirakúusa, aho, tukiikala sikʉ itatʉ.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Fuma aho, tʉkarɨɨngɨrɨra fʉʉrʉ múuji wa Réjio. Sikʉ ˆɨtʉ́ʉbɨrɨɨre, mpeho ya saame ɨkaanda fwɨɨra, na sikʉ ya kavɨrɨ tʉkafika múuji wa Puteóoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Aho, tʉkavashaana vaaniitʉ, na vakatʉteengya na vakatʉkalaamya twiikale novo kwa sikʉ mufungatɨ. Jeyyo, tʉkatuuba na njɨra yiiswi na lwa kʉʉlʉ fʉʉrʉ múuji wa Róoma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Na vaaniitʉ va Róoma ˆvakateere tʉmwaarɨ njirii tootamanya na kwaavo, maa vakʉʉja noo tusingirirya. Vamwɨ vakatʉwoojera Isóokwii ra Apíio na vɨɨngɨ vakatʉwoojera haantʉ ˆhaséwaa Nyuumba Itatʉ ja Vayeni. Paúli ˆakavoone, akamʉdʉʉmba Mʉlʉʉngʉ, maa akiiheera mʉtɨma.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 ˆTʉkɨɨngɨre múujii wa Róoma, Paúli akarekerwa ɨndookiikala yeemweene na mulwi nkoondo ʉmwɨ wo mʉlaangirirya.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Sikʉ itatʉ ˆjikalooke, Paúli akavaanɨrɨra vakʉ́ʉ́lʉ va Vayahúudi va ʉko. ˆVakiijiinge, maa akavasea, “Vandʉʉ vaanɨ, kusiina mʉʉntʉ wa lʉkolo lwiitʉ ˆnamʉbweeyyirya ʉvɨ wowoosi tʉkʉ. Baa kusiina tʉʉva ja vala baaba wiitʉ ˆnawuna tʉkʉ. Baa neembe nɨ jeyyo, vakʉ́ʉ́lʉ va Vayahúudi vaankwaata ʉko Yerusaléemu, maa vakaambɨɨka mɨkonwii ya Varúumi.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Na avo Varúumi ˆvakachukurume masáare yaanɨ neeja, vasaakáa kʉʉndekera sa sɨ voona ʉvɨ wowoosi ˆnabweeyya wo lamʉrɨrwa nʉʉlawe tʉkʉ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Maa kaa, Vayahúudi ˆvakasiite ndɨɨre rekerwa, nkava nadoomereriiwe nkere rufáa na kʉnʉ kwa Kaisáari, sa masáare yaanɨ yateererwe nɨ Kaisáari. Baa neembe nɨ jeyyo, nsiina isáare roroosi kwa vaantʉ va ɨsɨ yiitʉ tʉkʉ.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Navaánɨrɨɨre na aha isikʉ, sa nɨvoone na ndʉʉsɨke na nyuunyu. Nɨɨnɨ nachuungwa na ɨhɨ mɨnyololo, sa kʉra kwiilaangya kwa Viisiraéeli.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Aho, maa vara vakʉ́ʉ́lʉ va Vayahúudi vakamʉsea Paúli, “Suusu tusiina barʉ́wa yoyoosi ˆtahokera fuma Yudéea ˆngʼeene yalʉʉsa masáare yaako tʉkʉ, baa kei, kusiina mʉndʉʉ wiitʉ baa ʉmwɨ vii ˆʉʉja na aha noo tuwyɨɨra masáare yaako au baa ʉvɨ waako tʉkʉ.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Maa kaa, suusu toowoojera tʉteere ˆcheene weewe wookiiririkana, sa ɨhɨ njɨra ˆngʼeene wookiituuba, tamányire yalʉ́ʉswaa vyavɨɨha kɨra haantʉ.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Aho, vakiirʉmɨra na Paúli sikʉ yo lʉmana. Sikʉ ɨyo, Vayahúudi ˆvarɨ foo vakiijiinga haantʉ Paúli ˆiikaláa nachuuri fʉʉrʉ nakyʉʉlwa. Paúli akatuuba koonekya kɨkomi Ʉtemi wa Mʉlʉʉngʉ. Akavaheemba ko tweera Miiro ya Mʉ́sa na masáare ya valáali na mʉtwe, vamurume Yéesu.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Vamwɨ vaavo vakaruma yara ˆmeene Paúli alʉʉsáa, maa kaa, vɨɨngɨ vakasiita kʉyaruma.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Jeyyo, vakahɨtana kiiteerwa voovo kwa voovo sa masáare ˆmeene Paúli ajáa alúusire. Aho, vakiimyaaha. De valooke, Paúli akavasea, “Mʉtɨma Mʉʉja alʉʉsa kɨkomi mpɨɨndɨ ˆavawyɨɨráa vala taáta waanyu ko tweera mʉláali na mʉtwe waachwe Isáaya,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘Tamanya na kwa vaantʉ ava, ʉvasee jei,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Sa mɨtɨma ya vaantʉ ava yafafa,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Haaha taangi! Masáare aya ya ʉlamuriri wa Mʉlʉʉngʉ, yatwaalwa na kwa vaantʉ sɨ ˆvarɨ Vayahúudi, novo yahokera varɨ.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 ˆAkahʉmʉle lʉʉsa ayo masáare, maa vara Vayahúudi vakalooka, kʉnʉ vookiiruta ndihi mʉnʉmʉʉnʉ.]
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Paúli akiikala kwa myaaka ɨvɨrɨ nyuumbii yaachwe ˆngʼeene ajáa apaanga. Na vaantʉ voosi ˆveene vʉʉjáa na kwaachwe avateengyáa.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Kwa myaaka ɨyo ɨvɨrɨ, Paúli akatuuba variyʉla masáare ya Ʉtemi wa Mʉlʉʉngʉ, na akatuuba kʉvakiindya masáare ya Yéesu Kirisitʉ Mweenevyoosi, ko kiitema, baa ʉmwɨ wo mukitirirya tʉkʉ.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.