Atos 27

lag (LAG) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 ˆVakalamʉle doma tʉrɨ na ɨsɨ ya Itália ko kwaambʉka méeli, maa vakamʉvɨɨka Paúli na vaantʉ vɨɨngɨ ˆvajáa mʉnyololwii mɨkonwii ya mʉkʉ́ʉ́lʉ wa valwi nkoondo ʉmwɨ ˆasewáa Juliáasi. Ʉhʉ, Juliáasi nɨ wa mpuka ya valwi nkoondo va Kaisáari Agúusto mʉtemi mʉkʉʉlʉ ajáa.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Aho, tʉkaambʉka méeli fuma múuji wa Adiramitío, ˆngʼeene yadomáa na míijii ˆɨrɨ mbarɨmbarɨ ya mayɨya ya ɨsɨ ya Ásia. Mpɨɨndɨ ˆtwiinʉkáa aho, nɨ hamwɨ tʉjáa na Aristáriko mʉʉntʉ ˆamuruma Yéesu, Mʉmakedonía fuma múuji wa Tesaloníike.Paúli yootwaalwa na múuji wa Róoma|alt="Pauls Journey to Rome" src="Rangi HG-K-Paul-Rome BW.ai" size="span" copy="Sil" ref="27:1–28:16"
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Lomʉtóondo yaachwe ˆkʉkeere, tʉkafika múujii wa Sidóoni ˆʉrɨ mbarɨmbarɨ ya mayɨya. Aho, Juliáasi akamʉbweeyyirya wʉʉja Paúli ko mʉrekera adome noo valuumbya vijeengi vyaachwe sa vamwaambirirye viintʉ ˆasaakáa.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Fuma aho, tʉkakwaata njɨra na méeli yiiswi. Na sa viintʉ ihúmbuuto ratʉkɨtɨráa tʉkakwaatɨra na ʉtʉ́rʉko wa ɨsɨ ˆyarɨɨngɨrɨrwa nɨ maaji ˆɨséwaa Kúpuro sa twiikitirirye ɨro ihúmbuuto.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Tʉkafɨrɨra mayɨya ko tweera na ivarwii ra ɨsɨ ya Kilikía na Pamufilía, aho, tʉkafika múujii wa Míira ˆʉrɨ ɨsɨ ya Líkia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Aho, mʉkʉ́ʉ́lʉ wa valwi nkoondo akashaana méeli fuma múuji wa Alekisándiria, ˆyoodoma na Itália, maa akatwaambukya aho méelii.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Kwa sikʉ ˆjiri foo tʉkayeenda na méeli kwa uturikiri mpolɨ mpolɨ fʉʉrʉ tʉkasengerera múuji wa Níido. Na sa viintʉ kʉjáa na ihúmbuuto ˆrootʉkɨtɨra tʉdɨɨre doma ja ˆvyeene tatamanyáa, maa tʉkakwaata na nyʉngʉre ya ɨsɨ ˆyarɨɨngɨrɨrwa nɨ maaji ya Kɨréete, tʉkatweera heehi na múuji wa Salimóoni.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Tʉkalooka ko tʉrɨkɨra kʉnʉ tookɨɨyambalakana Kɨréete mpaka tʉkafika kʉʉntʉ ˆkʉséwaa Bandáari ˆYabooha, heehi na múujii wa Laséa.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Tatuuba lʉyeendo kwa sikʉ ˆjiri foo, na lʉyeendo lʉjáa lwavɨɨha maatʉkʉ vii. Ngovi yo kiirekya kurya ɨkava yalóokire. Jeyyo, Paúli akavakalamya valongooli va méeli yoovasea,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Arumi, nookoona ʉlʉ lʉyeendo lwiiswi reeta lʉrɨ marema na máari ˆjiri foo rɨmɨra jiri. Ɨhɨ méeli na miriwa yaachwe sɨrɨra ɨrɨ mayiyii. Sɨ jeyyo vii tʉkʉ, baa nkaasʉ jiiswi rɨmɨra jiri.”
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Maa kaa, ʉra mʉkʉ́ʉ́lʉ wa valwi nkoondo kɨrɨ vyo mʉteerera Paúli, yeeye akateerera masáare ya mʉlongooli wa méeli na mweeneméeli.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Na sa viintʉ ɨyo bandáari sɨ ɨjáa yabooha so kiikala mpɨɨndɨ ja mpeho, vaantʉ ˆvarɨ foo vakalamʉla twiinʉke aho, sa viiseáa fika tʉrɨ Foiníike, na twiikale ʉko mpɨɨndɨ ja mpeho. Foiníike nɨ bandáari ˆɨrɨ ɨsɨ ya Kɨréete ɨjáa, na ɨjáa yalaanga ivaru ra saame kʉmweéri na ʉtʉ́rʉko kʉmweéri.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Mpeho ya kifwiiriri ˆɨkaande fwɨɨra fuma ivaru ra saame, vakiisea kiimikirirya varɨ mɨryʉʉngʉ yaavo. Aho, vakakʉʉla náanga, maa vakakwaata njɨra na mbarɨmbarɨ ya ɨsɨ ˆyarɨɨngɨrɨrwa nɨ maaji ya Kɨréete.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Kamʉsaambo kiduudi vii keende ˆtʉkalooke, maa rɨkʉʉja ihúmbuuto ˆradalavadalaava ˆraséwaa Ihúmbuuto ra Ʉtʉ́rʉko Itʉʉmba fuma Kɨréete, rɨkawuva.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Ɨro ihúmbuuto rɨkavaa lʉvaru lwa méeli, aho, tʉkasiindwa nɨ rɨra ihúmbuuto, tʉkɨɨrekera, maa tʉkatwaalwa na katɨ na katɨ ya mayɨya.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 ˆTʉkafike nyʉngʉre ya ɨsɨ nduudi ˆyarɨɨngɨrɨrwa nɨ maaji ˆɨséwaa Kaúuda, tʉkava twakítiririiwe kiduudi rɨra ihúmbuuto nɨ ɨyo ɨsɨ. Aho, tʉkadaha chʉngʉla mashʉ́wa yo honerya vaantʉ kwa uturikiri.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Vatʉmami va méeli ˆvakahʉmʉle kwiirʉtɨrɨra ɨra mashʉ́wa, vakiiyingirya na méelii. Aho, vakariingirirya ndihi na itakwii ra méeli, maa vakiichuunga méeli neeja sa ɨdɨɨre wʉnɨka. Vabweeyya jeyyo sa voofáa kʉtwaalwa na isaárii ra mbarɨmbarɨ ya Síriti, vakaburukirya náanga sa méeli ɨyeende mpolɨ mpolɨ, maa vakarekera méeli ɨkʉndʉlwe nɨ ɨro ihúmbuuto.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ihúmbuuto rɨkavaa méeli mʉnʉmʉʉnʉ, sa jeyyo, lomʉtóondo yaachwe ˆkʉkeere, maa vatʉmami va méeli vakaanda fweitɨra miriwa na luujii.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Sikʉ ya katatʉ, maa vakaanda fweita saama ja méelii na mayiyii kwa mɨkono yaavo veeneevyo.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Sikʉ ˆjiri foo jikalooka baa koona mwaasʉ na nyényeeri tʉkʉ. Rɨra ihúmbuuto ˆradalava rɨjáa rakonkomala kuwuva mʉnʉmʉʉnʉ, maa re kwiilaangya kwiiswi hona tʉrɨ, kʉkasira vʉʉ.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Na vaantʉ ˆvakiikale sikʉ ˆjiri foo baa kurya tʉkʉ, Paúli akɨɨma katɨkatɨ yaavo, maa akavasea, “Arumi, vijáa mʉʉnteerere mpɨɨndɨ ˆtʉjáa Kɨréete. Ngaarɨ ʉsaambʉ ʉhʉ na mukube ʉhʉ mʉʉnéhire.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Haaha noovaloomba mʉfafye mɨtɨma yaanyu, sa kusiina mʉʉntʉ baa ʉmwɨ ˆarɨ taaha nkaasʉ yaachwe tʉkʉ. Nɨ méeli vii noo ɨrɨ nyɨmɨra.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Nɨɨnɨ ndɨrɨ mʉʉntʉ wa Mʉlʉʉngʉ na ndɨrɨ mʉtʉmami waachwe. Uchikʉ wa isikʉ, murimʉ waachwe mʉʉja waanfʉ́mɨɨre,
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 na waanséire jei, ‘Paúli koofa tʉkʉ, weewe nɨ mpaka wɨɨme mbere ya Kaisáari. Laanga! Mʉlʉʉngʉ kwa ʉwoloki waachwe, akʉhɨ́ɨre weewe nkaasʉ ya vaantʉ voosi ˆʉrɨ novo méelii.’
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Haaha arumi itemi, sa Mʉlʉʉngʉ nimwiiláangyaa tʉmama arɨ yara ˆmeene aangwyɨɨrɨɨré.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Maa kaa, nɨ mpaka tʉfweitɨrwe kaɨsɨ kaduudi ˆkarɨɨngɨrɨrwa nɨ maaji vii.”
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Uchikʉ wa sikʉ ya ikimi na ine (14) ˆʉkafike, tʉjáa tʉkaarɨ toofiindwa nɨ rɨra ihúmbuuto kʉnʉ na kʉra haantʉ ha mayɨya ya Adiriáati. Kati na kati ya uchikʉ ʉwo, vatʉmami va méeli vakiisea vaséngerɨɨre fika ɨsɨ ɨmwɨ.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Sa jeyyo, vakakiimya ludihi luujii sa vataange ʉlɨ́ɨ́hɨ wa maaji, vakashaana nɨ míita makumi yanɨ (40). ˆVakaseese na mbere kiduudi, vakashaana míita makumi yatatʉ (30).
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Aho, vakaanda koofa vookiisea méeli ifaanaa ɨhamɨre mwaalaliwye, sa jeyyo, vakafweitɨra náanga ine na nyuma ya méeli. Maa vakaanda loomba kweere chaangʉ.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Vatʉmami va méeli vasaakáa tɨɨja fuma méelii, aho, vakakiimya ɨra mashʉ́wa luujii kʉnʉ vookiibweeyya ja voosaaka fweitɨra náanga na ivaru ra mbere ya méeli.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Aho, maa Paúli akamʉsea mʉkʉ́ʉ́lʉ wa valwi nkoondo na valwi nkoondo ˆvarɨ ɨsɨ yaachwe, “Koonɨ ava vatʉmami va méeli sɨ vachɨ́hɨɨre na suusu aha méelii, nyuunyu sɨ mʉrɨ hona tʉkʉ.”
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Reerʉ, valwi nkoondo vakakera ndihi ˆngʼeene jijáa jachuunga ɨra mashʉ́wa, maa vakɨɨreka ɨwyɨɨre na luujii ɨsʉmʉlwe nɨ maaji.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 ˆKʉkasengerere kweera, Paúli avakalaamyáa voosi varye chákurya, kʉnʉ yoosea, “Isikʉ mufíkiirye sikʉ ikimi na ine (14) ntɨ ˆmoololokera vii baa kei sɨ mʉnaarya chochoosi tʉkʉ.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Haaha kalaami murye chákurya, sa ɨkyo noo kɨrɨ valamurirya. Kusiina baa ʉmwɨ waanyu ˆarɨ taaha lʉjwɨ́ɨrɨ lwaachwe tʉkʉ.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Paúli ˆakahʉmʉle lʉʉsa ayo, akatoola mʉkáate, akamʉdʉʉmba Mʉlʉʉngʉ mbere ya vaantʉ voosi, akabendʉlabendʉla, maa akaanda kurya.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Aho, voosi vakiiheera mʉtɨma, maa vakaanda kurya.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Na vaantʉ voosi tʉjáa aho méelii, nɨ magana yavɨrɨ, makumi mufungatɨ na vasasatʉ (276).
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Voosi ˆvakarye no kiikuta, vakafweita miriwa ya ngáano na luujii, sa méeli yaangʉhe.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 ˆKʉkeere, vatʉmami va méeli vakoona ɨsɨ, maa kaa, sɨ vɨɨtaangáa ɨra ɨsɨ tʉkʉ. Kei, vakoona haantʉ maaji ya mayɨya ˆyɨɨngɨra ˆharɨ nɨ isaáre. Vakalamʉla koonɨ viri dahɨka vɨɨtwaale méeli na aho.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Aho, vakakera ndihi ja náanga, maa vakajireka mayiyii. Vakachʉngʉla ndihi ya usukáani wo wolorera méeli, maa vakachʉʉnga lweénda ncholwii ya ngururyo ya mbere, sa mpeho yɨɨkʉndʉle méeli na mbarɨmbarɨ ya mayɨya.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Maa kaa, méeli ˆɨkaseese kiduudi vii, mpula ya méeli ɨkakita na ngururu isaárii, maa ikiibokera aho. Nyuma ya méeli ɨkava yoovawa nɨ mapúunta ya maaji mpaka méeli ɨkaanda wʉnɨka.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Aho, vara valwi nkoondo vakalamʉla vavʉʉlae vara vaantʉ voosi ˆvachuungwa, sa vakɨtɨre mʉʉntʉ yoyoosi kooyerera, maa atɨɨje.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Maa kaa, ʉra mʉkʉ́ʉ́lʉ wa valwi nkoondo sɨ asaakáa Paúli ʉʉlawe tʉkʉ, sa jeyyo, akavakaanʼya vara valwi nkoondo vareke bweeyya jeyyo. Aho, akalairirya, vara ˆvamányire kooyerera, viifweitɨre na luujii sa vafɨrɨre na nyambʉko.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Na vara ˆveene sɨ vamányire kooyerera, vatoole mbáwo, vamwɨ mabéendʉ ya méeli sa vooyerere novyo. Jeyyo, noo ˆvyeene tafɨrɨra voosi nkaasʉ fʉʉrʉ nyambʉko.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.