Atos 10

lag (LAG) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ʉko múujii wa Kaisaría, kʉjáa kwatɨɨte mʉkʉ́ʉ́lʉ wa valwi nkoondo ʉmwɨ ˆasewáa Kornéeli. Ʉhʉ ɨɨmɨrɨráa valʉkalʉka fuma mpuka nkʉʉlʉ ya valʉkalʉka ˆyasewáa Mpuka ya Kiitalía.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Kornéeli nɨ mʉʉntʉ mʉʉja ajáa, na amʉnyemyáa Mʉlʉʉngʉ hamwɨ na vaantʉ voosi va kaaya yaachwe. Yeeye amʉloombáa Mʉlʉʉngʉ mpɨɨndɨ joosi na avaambiriryáa vakɨva.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Sikʉ ɨmwɨ mpɨɨndɨ ja cháámuusi, akoona njori. Aho njorii akoona murimʉ mʉʉja wa Mʉlʉʉngʉ woomwaanɨrɨra kwa irina raachwe, “Kornéeli!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Kornéeli akʉʉlaanga ʉra murimʉ mʉʉja na woowa, maa akuurya, “Ee aaɨ nɨ che?” Murimʉ mʉʉja ʉkamʉsea, “Mʉlʉʉngʉ atéɨɨre kʉloomba kwaako na ɨɨ́ne ˆvyeene ʉvaambɨráa vakɨva. Ivyo vyoosi vyafíkire kwa Mʉlʉʉngʉ na vikʉmbʉkɨra iise.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Haaha, tʉma vaantʉ vatamanye na múujii wa Yóopa, sa vakamʉreete mʉʉntʉ ʉmwɨ ˆaséwaa Simóoni irina rɨɨngɨ Peéteri.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Kʉʉntʉ ˆyookiikala nɨ kwa Simóoni mʉtengeneshi wa ndɨrɨ. Nyuumba yaachwe nɨ mbarɨmbarɨ ya mayɨya ɨrɨ.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Murimʉ mʉʉja ˆʉkahʉmʉle kumuwyɨɨra Kornéeli ayo masáare, maa ʉkalooka. Aho, maa akavaanɨrɨra vatʉmami vaachwe vavɨrɨ na mulwi nkoondo ʉmwɨ ˆmweene ajáa mʉʉja.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Akavawyɨɨra yoosi ˆyajáa yamʉfʉ́mɨɨre, maa akavatʉma vadome na Yóopa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Sikʉ ya kavɨrɨ mpɨɨndɨ ja mpoloonge, vaantʉ ˆveene Kornéeli ajáa avatʉma vakava vaséngerɨɨre Yóopa. Mpɨɨndɨ yɨɨyo, Peéteri ne akaambʉka na ikekeerii noo mʉloomba Mʉlʉʉngʉ.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Mpɨɨndɨ ˆasaaryáa, njala ɨkamwaava mʉnʉmʉʉnʉ. Maa kaa, mpɨɨndɨ chóorya ˆchiimiwáa neeja, akoona njori.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Aho njorii, akoona kurumu kwayúurikire, na kɨɨntʉ ja lweénda lʉkʉlʉkʉʉlʉ ˆlwakwáatirwe makondowa yoosi lʉkakiima fʉʉrʉ ɨsɨ.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Isii ya ʉlo lweénda, kʉjáa kwatɨɨte maka ja kɨra ivala. Kʉjáa kwatɨɨte maka ˆjiri na mawʉlʉ yanɨ, viintʉ ˆvitámbaalaa na ndee.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Aho, akateera sawúti yoomʉsea, “Peéteri, inʉka, ʉsɨɨnje, urye.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Maa kaa, Peéteri akamʉsea, “Ee Mweenevyoosi, tʉkʉ! Nɨɨnɨ sɨ nɨnaarya baa kamudu vii tʉkʉ kɨɨntʉ chochoosi ˆkɨrɨ na njeo.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Kei ɨyo sawúti ɨkamʉsea lwa kavɨrɨ, “Kuvisea viintʉ ˆavijirʉla Mʉlʉʉngʉ viri na njeo tʉkʉ.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Ivi vijáa vyafʉmɨra katatʉ, maa lʉra lweénda lʉkahɨndʉlwa na kurumwii.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Mpɨɨndɨ Peéteri ˆajáa akaarɨ ahwáalɨɨre, vaantʉ vara ˆvajáa vatúmirwe nɨ Kornéeli vakuurikirirya ɨra nyuumba ya Simóoni, maa vakɨɨtaanga. Aho, maa vakɨɨma mʉryaangwii.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Vakaluumbya, maa vakuurya, “Eri, aha kwatɨɨte mʉyeni ˆaséwaa Simóoni, na irina rɨɨngɨ Peéteri wʉʉ?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Na mpɨɨndɨ Peéteri ˆiiririkanáa ɨra njori, Mʉtɨma Mʉʉja akamʉsea, “Simóoni, ʉko ɨsɨ vamwaarɨ vaantʉ vatatʉ vookʉsaakɨra.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Kiima na ɨsɨ na ʉdomanʼye novo. Kʉva na kivundu tʉkʉ, nɨ nɨɨnɨ mweeneevyo nɨvatúmire kwaako.”
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Aho, Peéteri akakiima na ɨsɨ, maa akavasea, “Nɨɨnɨ noo ˆmweene mookʉʉnsaakɨra. Che kɨvaréetire?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Vakamʉsea, “Mʉkʉ́ʉ́lʉ ʉmwɨ wa valwi nkoondo atutúmire. Irina raachwe noo Kornéeli aséwaa. Yeeye nɨ mʉwoloki na amʉnyémyaa Mʉlʉʉngʉ na Vayahúudi voosi vamʉdʉ́ʉmbaa. Haaha murimʉ mʉʉja wamʉsea, akʉteengye na kaayii kwaachwe na ateerere masáare ˆʉrɨ muwyɨɨra.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Aho, maa Peéteri akavateengya na nyuumbii, vave vayeni vaachwe.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Kukyɨɨre yaachwe, vakafika Kaisaría. Kʉra vakamʉshaana Kornéeli avajíingire vandʉʉ vaachwe na vijeengi vyaachwe, yoovawoojera.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Peéteri ˆakɨɨngɨre vii kaayii kwa Kornéeli, maa Kornéeli akɨɨta noo musingirirya, akachwaama mbere yaachwe, maa akamwiinamɨra.Kornéeli yoomʉteengya Peéteri|alt="Cornelius wecomes Peter" src="WA03964b.tif" size="col" copy="United Bible Societies, 1989, Nairobi, Kenya" ref="10:25"
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Maa kaa, Peéteri akamwiimya, kʉnʉ yoomʉsea, “Ɨma, nɨɨnɨ ndɨrɨ mʉʉntʉ ja weewe.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Aho, Kornéeli akɨɨma, vakaanda lʉʉsɨka hamwɨ, maa vakɨɨngɨra na nyuumbii, vakashaana vaantʉ viijíingire.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Aho, Peéteri akavasea, “Nyuunyu veeneevyo mwamányire, suusu Vayahúudi Miiro yiiswi yakaanʼya ko valuumbya vaantʉ sɨ ˆvarɨ Vayahúudi baa kʉsaangɨrɨra novo. Maa kaa, Mʉlʉʉngʉ aankáaniirye ndeke kʉmʉlaanga mʉʉntʉ wɨɨngɨ yoyoosi ja ˆarɨ na njeo.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Noo ˆchooreka sɨ nasiitiré kʉʉja mpɨɨndɨ ˆʉkavatʉme vaantʉ na kwaanɨ jɨ vaandeete na aha. Haaha nɨ kuvuurya niise, sa che mʉʉnyánɨrɨɨre?”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Kornéeli akamʉsea, “Jalóokire sikʉ ine keende mpɨɨndɨ ɨra ˆnamʉlóombaa Mʉlʉʉngʉ aha nyuumbii, mpɨɨndɨ ja iji ja cháámuusi. Koonka, noona mʉʉntʉ iímire mbere yaanɨ iivɨ́kɨɨre ɨngo ˆjilavalaváa.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Ʉhʉ mʉʉntʉ aansea, ‘Kornéeli! Kʉlʉʉsɨka kwaako Mʉlʉʉngʉ akʉtéɨɨre na kʉvaambirirya kwaako vakɨva, Mʉlʉʉngʉ akwɨɨ́ne.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Haaha, tʉma vaantʉ vadome vakamwaanɨrɨre Simóoni ˆvamʉséaa Peéteri. Ʉhʉ iíkalaa Yóopa kwa mʉʉntʉ ʉmwɨ irina raachwe Simóoni ˆmweene aténgeneshaa ndɨrɨ. Nyuumba ya ʉhʉ Simóoni nɨ mbarɨmbarɨ ya mayɨya ɨrɨ.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Aya noo yaambweeyyiiryé ntʉme chaangʉ vaantʉ jɨ vakwaanɨrɨre, na weewe wabwéeyyiirye vyabooha viintʉ ˆwuújire. Haaha suusu voosi nɨ mbere ya Mʉlʉʉngʉ tʉrɨ, toowoojera kʉteera masáare Mweenevyoosi ˆakʉláiriirye utuwyɨɨre.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Aho, maa Peéteri akavasea, “Haaha natáangire, nɨ kɨkomi Mʉlʉʉngʉ sɨ asínanalaa vaantʉ tʉkʉ.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Yeeye avarúmaa vaantʉ va kɨra ɨsɨ ˆveene vamʉnyémyaa na vabwéeyyaa ʉwoloki mbere jaachwe.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Nyuunyu mwamányire, Mʉlʉʉngʉ atʉma vaantʉ vaachwe kʉvavariyʉrɨra ViisiraéeliMasáare Maaja, vapate mwiikalo mʉʉja kwa njɨra ya YéesuKirisitʉ, Mweenevyoosi wa vaantʉ voosi.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Mwamányire yara ˆyafʉ́mɨɨre Yudéea yoosi, kwaandɨra Galiláaya mpɨɨndɨ Yooháani ˆavavariyʉrɨráa vaantʉ vabatisiwe.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Mwamányire ˆvyeene Mʉlʉʉngʉ amʉhaka makuta Yéesu wa Nasaréeti ko mʉheera Mʉtɨma Mʉʉja na lʉvɨro. Yéesu adomáa ʉko na ʉko, yoobweeyya maaja no horya vaantʉ voosi ˆveene vaturikiriwáa nɨ ngururu ya Ikʉ́ʉ́lʉ ra Mirimʉ Mɨvɨ, sa Mʉlʉʉngʉ nɨ hamwɨ ajáa ne.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Ayo yoosi Yéesu ayatʉmamáa ʉko ɨsɨ ya Vayahúudi na Yerusaléemu múujii, na suusu tʉrɨ vara ˆvoona. Mpɨɨndɨ ˆjikalooke, vakamʉʉlaa ko muningʼinʼya mʉsaláabii.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Maa kaa, sikʉ ya katatʉ Mʉlʉʉngʉ akamʉfʉfʉla na akamoonekya kwa vaantʉ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Sɨ oonekana kwa kɨra mʉʉntʉ tʉkʉ, maa kaa, kʉrɨ suusu Mʉlʉʉngʉ ˆajáa atʉsaawʉla tʉve vara ˆvoona. Suusu twaarya, no nywa ne ˆakafʉfʉke.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Akatʉlairirya tʉvavariyʉrɨre vaantʉ Masáare Maaja, na toonekye kɨkomi yeeye noo avɨɨkwa nɨ Mʉlʉʉngʉ avalamʉrɨre vaantʉ ˆvarɨ mooyo na ˆvaakwya.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ʉhʉ Yéesu valáali na mʉtwe voosi voonekya ʉkʉ́ʉ́lʉ waachwe, vakasea, mʉʉntʉ yoyoosi ˆarɨ kumuruma ʉvɨ waachwe sira ʉrɨ kwa irina raachwe.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Kati Peéteri ˆavijáa akaarɨ yoolʉʉsɨka ayo, vaantʉ voosi ˆvajáa aho vooyateerera ayo masáare, Mʉtɨma Mʉʉja akavakiimɨra.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Vayahúudi ˆvajáa vamuruma Yéesu vara ˆvajáa vʉʉjanʼya na Peéteri, vakahwaalala koona vaantʉ sɨ ˆvarɨ Vayahúudi novo vookiimɨrwa nɨ Mʉtɨma Mʉʉja.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Voovo vajáa vavatéɨɨre voolʉʉsɨka kwa ndʉʉsɨka ˆjiísimiresimire voomʉdʉʉmba Mʉlʉʉngʉ. Aho, Peéteri akasea,
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “Vaantʉ ava, novo vamʉhókɨɨre Mʉtɨma Mʉʉja ja ˆvyeene suusu tamʉhokera. Nɨ ani ˆarɨ daha siita vadɨɨre batisiwa na maaji?”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Haaho Peéteri akalairirya Kornéeli na viivaachwe vabatisiwe kwa irina ra Yéesu Kirisitʉ. Maa reerʉ, vakamʉloomba iikale novo kwa sikʉ nke.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.