Apocalipse 9
lag (LAG) vs NTLH
1 Murimʉ mʉʉja wa saano ʉkafwɨɨra irimʉ raachwe. Aho, nkoona nyényeeri ˆyawyíire fuma kurumwii fʉʉrʉ ɨsɨ. Ɨyo nyényeeri ɨkaheewa ʉfʉngʉ́wo wa iduundu ra Ntarii.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Ɨkarɨchʉngʉla ɨro iduundu ra Ntarii, aho, maa muuki ʉkafuma. Ʉwo muuki ʉkaambʉka na mweeri ja muuki wa itanúuru ikʉʉlʉ. Mwaasʉ na kurumu vikava na kilwiirya cha ʉra muuki ˆwafúmire ntarii.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Aho, nkʉʉmbɨ jikafuma hara muukii, jikeenera ɨsɨ, maa jikaheewa ngururu yo lʉma ja ngururu ja ingi.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Ijo nkʉʉmbɨ jikakaaniwa jidɨɨre saambʉla masaambɨ ya ɨsɨ, baa mʉmero tʉkʉ baa mʉtɨ wowoosi tʉkʉ. Maa kaa, jivaturikirye vara voosi ˆvasiina mʉtooso wa Mʉlʉʉngʉ vipáamii vyaavo.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Ijo nkʉʉmbɨ sɨ jijáa jarekerwa jivʉʉlae tʉkʉ, maa kaa, kʉvaturikirya vii kwa myeeri ɨsaano. Ʉsʉʉngʉ wo lʉmwa nɨ ijo nkʉʉmbɨ ʉjáa nɨ ja ulúmirwe nɨ ingi.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Mpɨɨndɨ ijo, vaantʉ saakɨra veende inkwya, maa kaa, sɨ varɨ kɨɨpata tʉkʉ. Merirya veende matɨ inkwya, maa kaa, inkwya vatɨɨja yeende.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Haaha ijo nkʉʉmbɨ jijáa nɨ ja faráasi ˆjiímiiwe neeja sa nkoondo. Mitwii yaavo jijáa jiivɨkɨra kɨɨntʉ ˆkɨrɨ ja itáaji ra saháabu. Visho vyaavo vijáa viifwɨ́ɨne visho vya vaantʉ.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Njwɨɨrɨ jaavo jijáa jiifwɨ́ɨne njwɨɨrɨ ja vaantʉ vaki. Mayeo yaavo yajáa nɨ ja mayeo ya siimba.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Jijáa jatɨɨte ngawo ya chʉʉ́ma ˆyakʉnɨkɨrɨra kɨpeembe. Sawúti ya mbava jaavo, ɨjáa nɨ ja sawúti ya magáari ˆyarútwaa nɨ faráasi ˆyarɨ foo ˆyootɨɨja na nkoondwii.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Mɨkɨra yaavo ɨjáa yatɨɨte kɨdoboko ja mɨkɨra ya ingi, na ɨjáa yatɨɨte ngururu yo turikirya vaantʉ kwa myeeri ɨsaano.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Ijo nkʉʉmbɨ jijáa jatɨɨte mʉtemi, ʉwo mʉtemi waavo noo murimʉ mʉʉja wa Ntarii. Irina raachwe kwa Kɨeburanía noo Abadóoni aséwaa, na kwa Kɨgiríki noo Apolóoni aséwaa, noo kʉsea, “Mʉmali.”
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Irema ra ncholo ralóokire. Haaha mʉtaange yakaarɨ marema yavɨrɨ ˆyookʉʉja.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Murimʉ mʉʉja wa sasatʉ ʉkafwɨɨra irimʉ raachwe. Aho, nkateera sawúti yoofʉmɨra mpeembii ine ja masabáahʉ ya saháabu ˆɨrɨ mbere ya Mʉlʉʉngʉ.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Sawúti ɨyo, ɨkamʉsea jei murimʉ mʉʉja wa mʉsasatʉ ʉra ˆajáa na irimʉ, “Ɨchʉngʉrɨre mirimʉ miija ɨne, ɨra ˆyachuungwa aho ibootii ikʉʉlʉ ˆriíkaa maaji ra Efuráati.”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Ɨyo mirimʉ miija ɨne ɨkachʉngʉrɨrwa sa yʉʉlae ivaru rɨmwɨ ra mavaru yatatʉ ya vaantʉ voosi va weerʉ. Ɨyo mirimʉ miija ɨjáa yavɨɨkwa neeja sa mpɨɨndɨ ɨhɨ, sikʉ ɨhɨ, mweeri ʉhʉ na mwaaka ʉhʉ.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Aho, vakʉʉja valwi nkoondo ˆvarɨ foo ˆviivérekiirye faráasi. Nkateera hesáabu yaavo nɨ mayana magana yavɨrɨ mara iyana (200,000,000).
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Haaha aho njorii, jei noo ˆvyeene joonekana ijo faráasi na vaambuki faráasi, vipeembii vyaavo, vajáa vatɨɨte ngawo ja mooto ˆjiri nkʉʉndʉ, ˆjiri gyaa na ˆjiri ubúusi ja sálʉfa. Ijo faráasi mɨtwe yaavo ɨjáa nɨ ja mɨtwe ya siimba, mɨlomwii yaavo kwafumáa lʉrɨɨjo lwa mooto, muuki na sálʉfa.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Kwa ayo marema yatatʉ, ivaru rɨmwɨ ra mavaru yatatʉ ya vaantʉ voosi va weerʉ vakʉʉlawa nɨ mooto, muuki na sálʉfa ngʼeene yafumáa malakii yaavo.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Ngururu ja ijo faráasi nɨ mɨlomwii na mikirii yaavo jijáa. Mɨkɨra yaavo nɨ ja njoka ˆjiri na mɨtwe yo turikirirya vaantʉ ɨjáa.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Vaantʉ ˆveene sɨ vʉʉlawa nɨ ayo marema, sɨ vamʉvalandʉkɨra Mʉlʉʉngʉ tʉkʉ, vareke ʉvɨ wa mɨrɨmo ya mɨkono yaavo. Voovo vajáa vatuuba kwiinamɨra mirimʉ mɨvɨ, vidabalaíyo ˆvyatengeneshiwa kwa saháabu, chʉʉ́ma cha mpía, sháaba, mawye na mabambari. Vidabalaíyo ivyo sɨ vyoonáa tʉkʉ, sɨ vyateeráa tʉkʉ, baa kei sɨ vyayeendáa tʉkʉ.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Avo vaantʉ sɨ vamʉvalandʉkɨra Mʉlʉʉngʉ fuma kʉʉlaa kwaavo, ʉsavɨ waavo, ʉhanguti waavo na wiivi waavo tʉkʉ.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.