Atos 27
A quet u tʼʌnoʼ a ricʼbenoʼ (LACNT) vs NAA
1 Barej caj u tucrajob caj binob purbir Pablo ich chem tu ru'umin Italia, a tenob in wet binacob, quij Lucas. Caj c'ubij Pablo caj bin purbir yejer yet c'ʌra'anob winiquirob caj c'ubij ti' u yʌjt'ʌnir cien soldados. Julio u c'aba' yʌjt'ʌnir cien soldados. A Juliojo', cu ts'urinta'r ten jun much' soldado pʌcha'an u c'aba' Augusto, quire' Augusto u rey yʌnin.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Ti' yʌn u jer yet binac xan, Aristarco u c'aba'. Tar u tar tu ru'umin Macedonia, chen u jach cajaro' Tesalónica. Jeroj tune', caj oquenob ich u chemir c'ac'nab a cu tar tu cajar Adramitio. Tabar u bin chem, bin u ca' ocar tu ya'ab u jor u chemin ich tu cotor u chi'c'ac'nab tu ru'umin Asia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Caj sasij caj c'uchenob ich u jor u chemin tu cajar Sidón. Julio caj u betaj tsoy ti' Pablo, rajen cha'b u bin yirir u yet acsa'orirob. Caj acsa'b Pablo ten u yet acsa'orirob ich yatochob.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Jeroj tune', caj ruq'uenob tu jor chem Sidón. Quire' ich c'ac'nab, caj in nupajob ic', rajen caj in masajob tu noj tu petenin c'ac'nab Chipre, tu mʌ' nec'am yic'ari'.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Jeroj tune', caj in p'ʌtajob u chi' c'ac'nab tu quin manob ich u chemic'ac'nab quir in ch'ʌcticob a c'ac'nabo'. Ra' u c'ac'nabir ti' yʌn tu yʌn u ru'umin Cilicia yejer u ru'umin Panfilia. Jeroj tune', caj c'uchenob tu cajar Mira, a ti' yʌn tu ru'umin Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Caj c'uchenob ich u chemin c'ac'nab tu cajar Mira a ti' yʌno' ich u ru'umin Licia. Tiri' Julio yʌjt'ʌnir cien soldados caj u cʌxtaj u jer chem quir in binob. Caj u yiraj u jer chem a tar u tar tu cajar Alejandría. Jeroj tune', caj acsa'benob ten Julio quir in binob tu ru'umin Italia.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Jach ya'ab u q'uinin ama'an binenob tu quin binob ich chem. Chan ber caj binenob, quire' c'am yic'ar caj in nupob. Jach yaj caj c'uchenob ʌcʌtan tu cajar Gnido, quire' a yic'aro'. Caj binenob tu noj u petenin c'ac'nabir Creta, jach baytʌc tu cajar Salmón.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 U chemin c'ac'nab, caj bin chan ber ich tu cotor u chi'c'ac'nab hasta tac c'uchenob tu jor chem u cajar Buenos Puertos, jach baytʌc ti' u cajar Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Quire' jach chan ber caj binenob ich u chemin c'ac'nab. Rajen caj u ch'aj sajquirob u binob ich c'ac'nab, quire' ra' u q'uinin tan ja' yejer yic'ar. Mʌ' ja wirej, toc manij u q'uinin cu wa'quic u q'uiq'uer yʌrʌc' soc u ruc'sic u si'pirob. Rajen tsibanʌjij Pablo a ba' cu tucrique'.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Caj u ya'araj:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Chen yʌjt'ʌnir cien soldados caj u chen quibaj a ba' ara'b ti' ten a mac yʌnin chem yejer a mac a cu ts'ur chem, mʌ' ju quibaj a ba' ara'b ti' ten Pablo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 U jor u chemin tu yʌnenob mʌ' tsoyi', ca' bin c'uchuc tu q'uinin tan ja' yejer u ch'ic yum yic'ar, rajen orac tu cotor caj u tucrajob tsoy caj cʌxtajob u jer u jor u chemin tu tsoy u masicob u q'uinin tan ja' yejer c'am yic'ar. Rajen caj u tucrajob u binob ich u jor u chemin tu cajar Fenice. A ray u jor u chemin ti' yʌn ich u petenin c'ac'nab Creta. Bayiri' xan, yʌn u wich xʌman ca'an yejer quir u tar q'uin, rajen mʌ' c'am yic'ar cu tar tu jor u chemin Fenice.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Barej caj u yirob cu tar ic' ich nojar chan ber yusta'r, jeroj caj u tucrajob jach tsoy in binob ich chem, quire' mʌ' xʌman ca'an. Rajen caj u ric'sajob u mascab a ti' yʌn ich yit' ja'. A je' mascaba', cu su'sic chem soc mʌ' u picta'r ten ic'. Caj joc'ob caj binob ich u chemin c'ac'nab caj u manob tu chi' u c'acnabir u petenin Creta. Jach bʌytʌc u petenin caj binob.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Jach tabar caj tar u ch'ic yum ic'. Tar u tar u wich ich u ru'umin u petenin Creta. Jeroj tune' in cheminob caj u nup'aj yic'ar. A je' yic'ara', pʌcha'an u c'aba' Yic'ar Xʌman Ca'an, c'ʌs quir u tar q'uin.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Caj cuch u chemin c'ac'nab ten yic'ar, quire' mʌ' c'ucha'an in worob in binob ich yic'ar, rajen caj in cha'ajob u cuchiquenob, quij Lucas.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Tu manenob caj in masajob u petenin Clauda. Caj manenob Clauda, mʌ' ne c'am yic'ar tarij, quire' bʌra'an ten u ru'umin, nojar. Jeroj caj in chopʌtajob u chan chemin a cu jita'r ten u chemin c'ac'nab. Jach chich ic beyajob, quij Lucas, hasta caj in wacsajob u chan chem ich u chemin c'ac'nab.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Caj ts'oc in nacsicob u chan chem ich u chemin c'ac'nab, jeroj caj u c'ʌxajob u chemin c'ac'nab yejer sum. Mʌ' ja wirej, caj u masaj a sumo' yaran chem quir u nup c'ʌxtic, soc u qui' nup'ur u chemin tu bʌja'an, quire' jewer u chemin c'ac'nab. Caj u jach ch'aj sajquirob, quire' ti' yʌn ch'ic ya'ab sa'am jach baytʌc tu yʌnob. A ra' sa'amo', pach u c'aba' Sirte. Mʌ' ja wirej, cu sʌjta'r wa cu nich'ir chem ich yoc'or a sa'amo', quire' c'ʌs yaram c'ac'nab ti' yʌn u sa'amin. Rajen caj u yensajob u noquirob u chem tu t'ina'an, soc mʌ' u picta'r ten ic' soc u bʌjiri' cu ts'ich'inta'r u chemin c'ac'nab ten yic'ar c'ac'nab.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Caj sasij mʌ' toy ch'enac u ch'ic yum ic'. Mʌ' ja wirej, quire' a ic'o', caj u yʌnchun u puricob u cuch chem soc c'ʌs mʌna' u cuch chem.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Caj c'uchij mʌna' u nup u q'uinin, tu cotorenob yejer in c'ʌbob caj in rʌc jarob a ju cuch chem a p'at tu japnin chem, caj in rʌc purajob ich c'ac'nab.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Quire' mʌ' jin wirajob a q'uino', mʌna' sab caj manij ya'ab u q'uinin. Mʌ' ja wirej, ti' yʌn u ch'ic yum ic' yejer ja' ich c'ac'nab, rajen caj in tucrajob bin in ca'ob quimin tu cotorenob.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Quire' caj man ya'ab u q'uinin mʌ' jin jantajobi' waj, rajen caj bin Pablo u t'ʌnic a mac a ti' yʌn ich chem:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Chen baje'rer, chichquintex a worex, mʌna' mac ich a je' chema' cu bint ja'. Jari' a chemo', cu bint yit' c'ac'nab.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Jo'oraj ac'bir, caj u tuchi'taten C'uj turiri' yʌjmasir u t'ʌn C'uj tu yʌnen, ―quij Pablo―. Caj u tuchi'taten C'uj, quire' raji' quin jach ts'urintic C'uj xan, bayiri' xan, quin beyaj ti'.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Caj u ya'araj ten yʌjmasir u t'ʌn C'uj: “Mʌ' a ch'ic sajquir Pablo. Ca' a ch'icraquech ʌcʌtan ich u rey César. Mʌ' jarari', quire' a techo', caj a t'ʌnaj C'uj ti' a mac a ti' yʌn ich chem, a C'ujo', quire' jach manan tsoy je' u tocar tu cotor mac yejerech.”
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Rajen, quen, chichquintex a worex in wet xibirechex, mʌ' ja wirej, a teno' quin wacsic tin wor a ba' caj u toc araj C'uj, quire' in jach wer a ba' cu ya'aric C'uj cu chen betic.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Jari' bin u ca' u puro'onex a ic'o' ich turiri' u petenin ich c'ac'nab.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Mʌ' ja wirej, quin binob ich u chemin c'ac'nab ca'tur semana. Jeroj, caj ac'birchʌjij a yic'aro' caj u purenob ich u c'ac'nabir u c'aba' Adria. Caj c'uchij chumuc ac'bir a mac a cu naj beyajob ich chem caj tucrajob tan in nats'arob ich ru'um.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Rajen caj u ch'aj u p'is u yirob mun u tamin yʌn u yit' c'ac'nab. Caj ts'oc u puricob u sumin quir yiricob caj u yiraj treinta y seis metros. Sasam caj u ca' ch'u p'is caj u yirob veintisiete metros u tamin.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Jeroj, caj u ch'aj sajquirob u c'uchurob tu yʌn a tunicho', rajen caj u jurquintajob u mascabir ich yach chem ca' xuruc u bin. Rʌc yʌn u nup u mascabir caj u jurquintajob. Caj ts'oc u jurquinticob u mascabir cu jach pachticob u sastarob. Jach yaj yorob cu yubicob u pajicob u sastar.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 A mac a cu naj beyajob ich chem u c'at u puts'urob ti' a chemo', rajen caj u yemsajob ich ja' a chan chemo', a c'ʌxa'an tu japnin u chemir c'ac'nab, soc u puts'urob rajen caj u ya'arajob:
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Rajen Pablo caj u ya'araj ti' yʌjt'ʌnir cien soldados:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Rajen u soldados caj u xonch'ʌctajob u sumin chan chem, caj u chaj u bʌjiri' cu bin chan chem ich c'ac'nab.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Ac'ab caj sasij caj ara'b ti'ob ten Pablo cu chich aric ti'ob:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Rajen janʌnex ca' tac a muq'uex quin chich aric techex quire' mʌna' mac cu bint ja'. Mʌ' ja bin yajtarex xan.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Caj ts'oc u ya'aric aro', Pablo caj u chucaj u yo'och waj caj u ya'araj: “Bayo' C'uj”, quire' yo'och. Baxuc caj u betaj ʌcʌtan tu cotor mac ich chem, caj u yʌnxchun u janʌn.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Tu cotor mac caj u ch'aj u yorob caj u jantajob yo'och xan.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Tu cotor mac a ti' yʌnob yejerenob, quij Lucas, yʌn doscientos setenta.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Caj ts'oc u nachʌjʌrenob caj u purajob a yo'och trigojo' ich c'ac'nab soc satar u chemin.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Barej caj ts'oc u sastare', a mac a cu naj beyajob ich chem, mʌ' ju c'ʌ'otajob u ru'umin tu c'uchenob. Chen caj u yirob u c'ʌbir c'ac'nab. Caj u yirob yʌn sa'am. Caj u tucrajob wa c'ucha'an yorob ti' ca' u nacsejob u chemin c'ac'nab ich yoc'or a sa'amo'.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Jeroj tune', caj u rʌc xat'ajob u sumin, a ti' c'ʌxa'an ti' u mascabir soc u xur chem. Caj rub u mascabir chem ich c'ac'nab. Bayiri' xan, caj u c'ʌs siptajob u sumin, a ti' c'ʌxa'an tu cu bab, aro' soc u tajquinticob u ber tu cu bin ich c'ac'nab. Jeroj tune', caj u t'inajob u noquir chem quir u bin, aro' ti' yʌn tu jor chem. Caj ts'oc u t'inicob u noq'uir chem quir u cuchur ten ic', caj bin u chemin tu yʌn u chi' c'ac'nab.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Chen caj cuchob ten ic' tu yʌn ca'tur u yoc c'ac'nab, tiri' pac' a chemo' ich sa'am. U jor chem chich caj pac' ich sa'am. Rajen, mʌ' c'ucha'an yorob u nats'ar ich chi' c'ac'nab a chemo'. U yamin c'ac'nab, caj u yʌnxchun u rʌc xet'ar u yach a chemo', quire' jach chich u yamin.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 U soldado, caj u tucrajob u rʌc quinsicob u c'ʌr winiquirob uch. Mʌ' ja wirej, sajʌcob u puts'urob wa cu puricob u bʌj ich c'ac'nab.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Chen a yʌjt'ʌnir cien soldados u c'at u taquic Pablo, rajen mʌ' ju cha'j u quinsicob a ju c'ʌr winicobe'. Raji' caj u ya'araj:
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 A mac a mʌ' yer ʌrʌc' ja'o', ca' u cʌxtej che' soc u c'uchob ich u chi' c'ac'nab.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.