Atos 22
A quet u tʼʌnoʼ a ricʼbenoʼ (LACNT) vs NTLH
1 ―U'yex ba' quin wa'aric techex in wet winiquirob judío a in wet ch'ibarob. U'yex ba' quin wa'aric techex u winiquirob judío a nuxibo'. U'yex ba' quin bin in wa'aric techex soc ʌcʌtan techex tu cotor soc a werex mʌna' in si'pir a teno' ―quij Pablo.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Caj yubob tan u t'ʌn ich u t'ʌnob u winiquirob judío, mʌ' c'ʌs ba' cu tsicbarob u winiquirob judío. Jeroj caj u ya'araj ti'ob:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―A teno' ―quij Pablo―, u winiquiren judío, caj u rochen in nʌ' tu cajar Tarso tar ich u ru'umin Cilicia. Chen te' ch'ijen ich u cajar Jerusalén. A tera' caj u camsajen Gamaliel uch. A ba' nanij u camsic ti' ic nunquirex ra' caj in cʌnaj. Gamaliel tu qui' camsajen. Jach manan in c'at in betej an ten bic a teno' caj in tucraj a C'ujo' u c'at. Rajen ts'ajan in wor in betej an ten bic tu cotorechex baje'rer.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 A ucho' ―quij Pablo―, caj binen in cʌxtej a yacsmʌnob tu yorob u t'ʌn Jesús, quir in chuquic in c'ʌxej quir in bin in purej quinsbir, cax wa xib, cax wa xquic caj in c'ubajob c'ʌrbirob.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 U jach ts'uirob u sacerdote u winiquirob judío yejer u jach ts'urirob u winiquirob judío, a nuxibo', c'ucha'an yorob ya'aricob techex bic tabar caj u chucajob ju'un ten soc in puric ti' in wet winiquirob judío ich u cajar Damasco. Mʌ' ja wirej, ti' binen uch quir in chuquic u pach a mac a yacsmʌnob tu yorob u t'ʌn Jesús, soc toc c'ʌxa'an ca' taquen in purej mʌcbir ich u cajar Jerusalén, soc u ts'abʌr u muc'yajob ten u ts'urirob u winiquirob judío.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Caj ya'araj Pablo:
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 A teno', caj ruben ich bej, a ra'iri' u q'uinin, caj in wu'yaj u t'ʌn mac, raji' caj u ya'araj ten: “Saulo, Saulo, quire' ra' in c'aba' a ucho'? Biquinin, ca man a chuc quin pach. Mʌ' ja wirej, a mac a cu chuquic u pach a mac a cu sayʌrob tin pach, tan u chuquic in pach xan.”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 A teno' tune', caj in nuncaj: “An maquech, Jaj Ts'ur?” ―quen. Raji' caj u ya'araj ten: “A teno' Jesúsen a cʌja'anen tu cajar Nazaret uch. Tan a chuquic in pach a teno'.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 A mac a ti' yʌnob, a jin wet taracob, cax caj u yirob u sasirir ca'anan, caj jaq'uij yorob. Chen mʌ' ju yubob u t'ʌn a cu t'ʌniqueno'.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Caj in wa'araj tune': “Ba' ca bin a wa'are ten in Jaj Ts'urir.” Caj u ya'araj ten Jaj Ts'ur: “Riq'uen, joq'uen xen ich u cajar Damasco. A rayo' ti' yʌn mac a cu bin ya'aric tech tu cotor ba' a C'ujo' u c'at tech ca' a betej.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Caj riq'uen ―quij Pablo―, mʌ' jin wiraj in ber, quire' ac'birchʌjij in wich ten u ch'ic yum sasirir C'uj. Caj mach in c'ʌb quir u pʌyicob in ber. U pʌybarob in ber in wet binob, jeroj caj oquen ich u cajar Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Tiri' ich u cajar Damasco ti' yʌn turiri' xib, Ananías u c'aba'. A ray xibo', cu jach c'ujintic C'uj. Cu naj betic tu cotor a ba' ts'iba'an ich u t'ʌn Moisés uch. Bayiri' xan, tu cotor u winiquirob judío cu tucricob wa tsoy cu betic Ananías.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Caj c'uchij Ananías tu yʌnen, ti' ch'ica'an tin wicnʌn uch caj u ya'araj ten: “Baje'rer in wet acsa'orirech Saulo bin a ca' irej a ber.” Seb caj ca' sasichʌjij in wich, jeroj caj in wiraj Ananías.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Caj ya'ara ten Ananías ―quij Pablo―: “U c'ujir ic nunquirex a tu c'ujintajob uch, caj u tetech ca' a najtej a ba' u c'at tech. Caj u tetech soc a wu'yic u t'ʌn tu chi' Jesús. Caj u tetech C'uj soc a wiric u parar a mac taj yore'.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Mʌ' ja wirej, a C'ujo' caj u tetech quir a toc aric u t'ʌn ʌcʌtan tu cotor mac cax a ba' a wirmʌn yejer a ba' a wu'ymʌn.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Baje'rer, quij ya'araj Ananías, ba'wir ca pajic, riq'uen ca' xico'on soc in wacsic ja' ta jo'r. Ca' a t'ʌnej Jaj Ts'ur soc u jawsic a si'pir C'uj.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Caj ya'araj Pablo ti' a pim u winiquirob judío:
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Caj in wiraj in Jaj Ts'urir, raji' caj u ya'araj ten: “Joq'uen p'ʌtej u cajar Jerusalén. Sebquint a bin quire' u winiquirob judío a mʌ' ju yacsajob tu yorob a ba' ca tsec'tiquenob ti' mʌ' ju bin u c'ʌmob.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Chen a teno', caj in wa'araj: “Jaj Ts'ur, quen, robob u toc erob a teno' caj in chucaj caj in puraj mʌcbir a mac a yacsmʌnob tu yorob a t'ʌn tech. Robob u toc yerob a teno' caj oquen ich jujuntur u chan najir tu cu naj c'ujinticob C'uj u winiquirob judío, caj in cʌxtaj a mac a yacsmʌnob tu yorob a t'ʌn quir in chuquicob in mʌquej tu cu ma'cʌr mac, caj in chich jʌts'ajob xan.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Caj ch'in Esteban ten u winiquirob judío soc ca' quimic. Ra'iri' u q'uinin caj quimij Esteban, jach tsoy caj in tucraj. Mʌ' ja wirej, a teno' caj in cʌnantic u noc'ob a cu ch'ininob Esteban uch.” Aro' caj tsicbʌnʌjen yejer Jaj Ts'ur.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Caj ya'araj ten Jaj Ts'ur: “Joq'uen xen ich a mʌ' u winiquirob judío.” Jeroj tune', caj u tuchi'ten C'uj ich tantanxer ru'um nachir.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 A pim u winiquirob judío caj yubob u t'ʌn Pablo hasta yubob ya'aric: “A mʌ' u winiquirob judío.” Jeroj tune', c'am caj awatnʌjob u winiquirob judío, tan ya'aricob:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Mʌ' ja wirej, caj c'am awʌtob soc yesicob jach p'ujob. U bʌjiri'ob caj u jʌtajob u noc'ob u winiquirob judío, caj u purajob u noy ru'um ich ca'anan soc yer jach p'ujob.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Caj irir ten u jach ts'urir u soldados romano bic caj p'ujob. Caj u t'ʌnaj u soldados soc u pururob Pablo ich yatoch tu cu naj wenʌnob a soldadojo'. Caj ara'b ten u jach ts'urir soldados ti' u soldados ca' chich jats' Pablo:
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Barej caj ts'oc u c'ʌxic Pablo yejer ot' quir u jʌts'ic u pach, caj u ya'araj Pablo:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Barej caj u yubaj ya'ara' ten Pablo aro', a yʌjt'ʌnir cien soldados caj joc'. Caj bin ich u jach ts'urir quir ya'aric ti' a ba' ara'b ti' ten Pablo. Caj c'uchij, caj u ya'araj ti':
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Rajen u jach ts'urir tu cotor soldados, caj bin ich Pablo. Caj u ya'araj ti':
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Caj u nuncaj u jach ts'urir tu cotor soldados:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Seb caj p'at Pablo ten a soldadojo' a cu bin jʌts'bir u pach Pablo uche'. Yet binac u jach ts'urir tu cotor soldados, quire' jach sajʌc caj u yubajob u winiquir romano Pablo. Caj u ch'aj sajquir xan, quire' caj u c'ʌraj yejer mascab.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Caj sasij soc yer jach taj mʌ' ba'wir cu taquicob u jo'r Pablo, u jach ts'urir tu cotor soldados caj u tuchi'taj t'ʌnbir tu cotor u jach ts'urirob sacerdote u winiquirob judío, yet taracob u jach ts'urir u winiquirob judío, a nuxibo'. Caj u tuchi'taj t'ʌnbir ca' rʌc tarob u much'quinticob u bʌj. Caj pit tu c'ʌxa'an Pablo caj bin purbir ʌcʌtan tu cotor u jach ts'urirob u winiquirob judío. Ʌcʌtan ch'icric Pablo.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.