Atos 27
Lacandon NT (LAC_TBL) vs ACF
1 Barej caj u tucrajob caj binob purbir Pablo ich chem tu ru'umin Italia, a tenob in wet binacob, quij Lucas. Caj c'ubij Pablo caj bin purbir yejer yet c'ʌra'anob winiquirob caj c'ubij ti' u yʌjt'ʌnir cien soldados. Julio u c'aba' yʌjt'ʌnir cien soldados. A Juliojo', cu ts'urinta'r ten jun much' soldado pʌcha'an u c'aba' Augusto, quire' Augusto u rey yʌnin.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Ti' yʌn u jer yet binac xan, Aristarco u c'aba'. Tar u tar tu ru'umin Macedonia, chen u jach cajaro' Tesalónica. Jeroj tune', caj oquenob ich u chemir c'ac'nab a cu tar tu cajar Adramitio. Tabar u bin chem, bin u ca' ocar tu ya'ab u jor u chemin ich tu cotor u chi'c'ac'nab tu ru'umin Asia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Caj sasij caj c'uchenob ich u jor u chemin tu cajar Sidón. Julio caj u betaj tsoy ti' Pablo, rajen cha'b u bin yirir u yet acsa'orirob. Caj acsa'b Pablo ten u yet acsa'orirob ich yatochob.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Jeroj tune', caj ruq'uenob tu jor chem Sidón. Quire' ich c'ac'nab, caj in nupajob ic', rajen caj in masajob tu noj tu petenin c'ac'nab Chipre, tu mʌ' nec'am yic'ari'.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Jeroj tune', caj in p'ʌtajob u chi' c'ac'nab tu quin manob ich u chemic'ac'nab quir in ch'ʌcticob a c'ac'nabo'. Ra' u c'ac'nabir ti' yʌn tu yʌn u ru'umin Cilicia yejer u ru'umin Panfilia. Jeroj tune', caj c'uchenob tu cajar Mira, a ti' yʌn tu ru'umin Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Caj c'uchenob ich u chemin c'ac'nab tu cajar Mira a ti' yʌno' ich u ru'umin Licia. Tiri' Julio yʌjt'ʌnir cien soldados caj u cʌxtaj u jer chem quir in binob. Caj u yiraj u jer chem a tar u tar tu cajar Alejandría. Jeroj tune', caj acsa'benob ten Julio quir in binob tu ru'umin Italia.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Jach ya'ab u q'uinin ama'an binenob tu quin binob ich chem. Chan ber caj binenob, quire' c'am yic'ar caj in nupob. Jach yaj caj c'uchenob ʌcʌtan tu cajar Gnido, quire' a yic'aro'. Caj binenob tu noj u petenin c'ac'nabir Creta, jach baytʌc tu cajar Salmón.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 U chemin c'ac'nab, caj bin chan ber ich tu cotor u chi'c'ac'nab hasta tac c'uchenob tu jor chem u cajar Buenos Puertos, jach baytʌc ti' u cajar Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Quire' jach chan ber caj binenob ich u chemin c'ac'nab. Rajen caj u ch'aj sajquirob u binob ich c'ac'nab, quire' ra' u q'uinin tan ja' yejer yic'ar. Mʌ' ja wirej, toc manij u q'uinin cu wa'quic u q'uiq'uer yʌrʌc' soc u ruc'sic u si'pirob. Rajen tsibanʌjij Pablo a ba' cu tucrique'.
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 Caj u ya'araj: ―U'yex ba' quin wac techex in wet xibirechex. A teno', quin tucric bin u caj tar to'onex ya'ab u yajirir, wa quic binex ich yoc'or c'ac'nab baje'rer. Je' ix ti' ic jururex xan yejer tu cotor u ba'tacob. Baje'rer ix ti' ic binex ja' to'onex xan.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Chen yʌjt'ʌnir cien soldados caj u chen quibaj a ba' ara'b ti' ten a mac yʌnin chem yejer a mac a cu ts'ur chem, mʌ' ju quibaj a ba' ara'b ti' ten Pablo.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 U jor u chemin tu yʌnenob mʌ' tsoyi', ca' bin c'uchuc tu q'uinin tan ja' yejer u ch'ic yum yic'ar, rajen orac tu cotor caj u tucrajob tsoy caj cʌxtajob u jer u jor u chemin tu tsoy u masicob u q'uinin tan ja' yejer c'am yic'ar. Rajen caj u tucrajob u binob ich u jor u chemin tu cajar Fenice. A ray u jor u chemin ti' yʌn ich u petenin c'ac'nab Creta. Bayiri' xan, yʌn u wich xʌman ca'an yejer quir u tar q'uin, rajen mʌ' c'am yic'ar cu tar tu jor u chemin Fenice.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Barej caj u yirob cu tar ic' ich nojar chan ber yusta'r, jeroj caj u tucrajob jach tsoy in binob ich chem, quire' mʌ' xʌman ca'an. Rajen caj u ric'sajob u mascab a ti' yʌn ich yit' ja'. A je' mascaba', cu su'sic chem soc mʌ' u picta'r ten ic'. Caj joc'ob caj binob ich u chemin c'ac'nab caj u manob tu chi' u c'acnabir u petenin Creta. Jach bʌytʌc u petenin caj binob.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Jach tabar caj tar u ch'ic yum ic'. Tar u tar u wich ich u ru'umin u petenin Creta. Jeroj tune' in cheminob caj u nup'aj yic'ar. A je' yic'ara', pʌcha'an u c'aba' Yic'ar Xʌman Ca'an, c'ʌs quir u tar q'uin.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Caj cuch u chemin c'ac'nab ten yic'ar, quire' mʌ' c'ucha'an in worob in binob ich yic'ar, rajen caj in cha'ajob u cuchiquenob, quij Lucas.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Tu manenob caj in masajob u petenin Clauda. Caj manenob Clauda, mʌ' ne c'am yic'ar tarij, quire' bʌra'an ten u ru'umin, nojar. Jeroj caj in chopʌtajob u chan chemin a cu jita'r ten u chemin c'ac'nab. Jach chich ic beyajob, quij Lucas, hasta caj in wacsajob u chan chem ich u chemin c'ac'nab.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Caj ts'oc in nacsicob u chan chem ich u chemin c'ac'nab, jeroj caj u c'ʌxajob u chemin c'ac'nab yejer sum. Mʌ' ja wirej, caj u masaj a sumo' yaran chem quir u nup c'ʌxtic, soc u qui' nup'ur u chemin tu bʌja'an, quire' jewer u chemin c'ac'nab. Caj u jach ch'aj sajquirob, quire' ti' yʌn ch'ic ya'ab sa'am jach baytʌc tu yʌnob. A ra' sa'amo', pach u c'aba' Sirte. Mʌ' ja wirej, cu sʌjta'r wa cu nich'ir chem ich yoc'or a sa'amo', quire' c'ʌs yaram c'ac'nab ti' yʌn u sa'amin. Rajen caj u yensajob u noquirob u chem tu t'ina'an, soc mʌ' u picta'r ten ic' soc u bʌjiri' cu ts'ich'inta'r u chemin c'ac'nab ten yic'ar c'ac'nab.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Caj sasij mʌ' toy ch'enac u ch'ic yum ic'. Mʌ' ja wirej, quire' a ic'o', caj u yʌnchun u puricob u cuch chem soc c'ʌs mʌna' u cuch chem.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Caj c'uchij mʌna' u nup u q'uinin, tu cotorenob yejer in c'ʌbob caj in rʌc jarob a ju cuch chem a p'at tu japnin chem, caj in rʌc purajob ich c'ac'nab.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Quire' mʌ' jin wirajob a q'uino', mʌna' sab caj manij ya'ab u q'uinin. Mʌ' ja wirej, ti' yʌn u ch'ic yum ic' yejer ja' ich c'ac'nab, rajen caj in tucrajob bin in ca'ob quimin tu cotorenob.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Quire' caj man ya'ab u q'uinin mʌ' jin jantajobi' waj, rajen caj bin Pablo u t'ʌnic a mac a ti' yʌn ich chem: ―U'yex, ba' quin wac techex, in wet xibirechex. Wa caj a quibajex in t'ʌn uche' ti' toy yʌno'onex ich u petenin Creta. Chen ra'iri' u q'uinin, caj joco'onex yejer chem ich c'ac'nab ij cʌnmʌnex a je' yajirira' tu jaq'uex ij corex.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Chen baje'rer, chichquintex a worex, mʌna' mac ich a je' chema' cu bint ja'. Jari' a chemo', cu bint yit' c'ac'nab.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Jo'oraj ac'bir, caj u tuchi'taten C'uj turiri' yʌjmasir u t'ʌn C'uj tu yʌnen, ―quij Pablo―. Caj u tuchi'taten C'uj, quire' raji' quin jach ts'urintic C'uj xan, bayiri' xan, quin beyaj ti'.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Caj u ya'araj ten yʌjmasir u t'ʌn C'uj: “Mʌ' a ch'ic sajquir Pablo. Ca' a ch'icraquech ʌcʌtan ich u rey César. Mʌ' jarari', quire' a techo', caj a t'ʌnaj C'uj ti' a mac a ti' yʌn ich chem, a C'ujo', quire' jach manan tsoy je' u tocar tu cotor mac yejerech.”
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Rajen, quen, chichquintex a worex in wet xibirechex, mʌ' ja wirej, a teno' quin wacsic tin wor a ba' caj u toc araj C'uj, quire' in jach wer a ba' cu ya'aric C'uj cu chen betic.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Jari' bin u ca' u puro'onex a ic'o' ich turiri' u petenin ich c'ac'nab.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Mʌ' ja wirej, quin binob ich u chemin c'ac'nab ca'tur semana. Jeroj, caj ac'birchʌjij a yic'aro' caj u purenob ich u c'ac'nabir u c'aba' Adria. Caj c'uchij chumuc ac'bir a mac a cu naj beyajob ich chem caj tucrajob tan in nats'arob ich ru'um.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Rajen caj u ch'aj u p'is u yirob mun u tamin yʌn u yit' c'ac'nab. Caj ts'oc u puricob u sumin quir yiricob caj u yiraj treinta y seis metros. Sasam caj u ca' ch'u p'is caj u yirob veintisiete metros u tamin.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Jeroj, caj u ch'aj sajquirob u c'uchurob tu yʌn a tunicho', rajen caj u jurquintajob u mascabir ich yach chem ca' xuruc u bin. Rʌc yʌn u nup u mascabir caj u jurquintajob. Caj ts'oc u jurquinticob u mascabir cu jach pachticob u sastarob. Jach yaj yorob cu yubicob u pajicob u sastar.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 A mac a cu naj beyajob ich chem u c'at u puts'urob ti' a chemo', rajen caj u yemsajob ich ja' a chan chemo', a c'ʌxa'an tu japnin u chemir c'ac'nab, soc u puts'urob rajen caj u ya'arajob: ―Atenob, bin in ca' in purob u jer u mascabir quir u su'sic ic chemex a ti' yʌn tu jor chem.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Rajen Pablo caj u ya'araj ti' yʌjt'ʌnir cien soldados: ―Wa robob mʌ' u p'atʌrob ich chem, je' a rʌc bint ja'ex.
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Rajen u soldados caj u xonch'ʌctajob u sumin chan chem, caj u chaj u bʌjiri' cu bin chan chem ich c'ac'nab.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Ac'ab caj sasij caj ara'b ti'ob ten Pablo cu chich aric ti'ob: ―Joq'uenex ta janʌnex quire' yʌn ca'tur semana mʌ' janʌnechex mʌ' ja wenenex quire' ca pajiquex ca' manac ja'.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Rajen janʌnex ca' tac a muq'uex quin chich aric techex quire' mʌna' mac cu bint ja'. Mʌ' ja bin yajtarex xan.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Caj ts'oc u ya'aric aro', Pablo caj u chucaj u yo'och waj caj u ya'araj: “Bayo' C'uj”, quire' yo'och. Baxuc caj u betaj ʌcʌtan tu cotor mac ich chem, caj u yʌnxchun u janʌn.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Tu cotor mac caj u ch'aj u yorob caj u jantajob yo'och xan.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Tu cotor mac a ti' yʌnob yejerenob, quij Lucas, yʌn doscientos setenta.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Caj ts'oc u nachʌjʌrenob caj u purajob a yo'och trigojo' ich c'ac'nab soc satar u chemin.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Barej caj ts'oc u sastare', a mac a cu naj beyajob ich chem, mʌ' ju c'ʌ'otajob u ru'umin tu c'uchenob. Chen caj u yirob u c'ʌbir c'ac'nab. Caj u yirob yʌn sa'am. Caj u tucrajob wa c'ucha'an yorob ti' ca' u nacsejob u chemin c'ac'nab ich yoc'or a sa'amo'.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Jeroj tune', caj u rʌc xat'ajob u sumin, a ti' c'ʌxa'an ti' u mascabir soc u xur chem. Caj rub u mascabir chem ich c'ac'nab. Bayiri' xan, caj u c'ʌs siptajob u sumin, a ti' c'ʌxa'an tu cu bab, aro' soc u tajquinticob u ber tu cu bin ich c'ac'nab. Jeroj tune', caj u t'inajob u noquir chem quir u bin, aro' ti' yʌn tu jor chem. Caj ts'oc u t'inicob u noq'uir chem quir u cuchur ten ic', caj bin u chemin tu yʌn u chi' c'ac'nab.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Chen caj cuchob ten ic' tu yʌn ca'tur u yoc c'ac'nab, tiri' pac' a chemo' ich sa'am. U jor chem chich caj pac' ich sa'am. Rajen, mʌ' c'ucha'an yorob u nats'ar ich chi' c'ac'nab a chemo'. U yamin c'ac'nab, caj u yʌnxchun u rʌc xet'ar u yach a chemo', quire' jach chich u yamin.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 U soldado, caj u tucrajob u rʌc quinsicob u c'ʌr winiquirob uch. Mʌ' ja wirej, sajʌcob u puts'urob wa cu puricob u bʌj ich c'ac'nab.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Chen a yʌjt'ʌnir cien soldados u c'at u taquic Pablo, rajen mʌ' ju cha'j u quinsicob a ju c'ʌr winicobe'. Raji' caj u ya'araj: ―A mac a yer ʌrʌc' ja', ca' u purob u bʌj soc u c'uchur ich u chi' c'ac'nab.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 A mac a mʌ' yer ʌrʌc' ja'o', ca' u cʌxtej che' soc u c'uchob ich u chi' c'ac'nab. Mʌ' ja wirej, soc u bosarob yejer che'. Tu pajar che', caj u cʌxtajob quir u puricob u bʌj ich c'ac'nab. A baywo', caj rʌc c'uchob ich chi' c'ac'nab, mʌna' mac bint ja' rʌc joc'ob.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.