Juízes 19
ꤜꤤ꤬ꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤞꤢꤧ꤭ ꤔꤢ ꤜꤤ꤬ꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤜꤟꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤜꤟꤤ꤬ꤍꤟꤥ (KYUK) vs NTLH
1 ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤋꤢꤧ꤭, ꤤ꤬ꤎꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ꤋꤝꤤ ꤥ꤬ ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤟꤤꤔꤢ ꤢꤨ꤭ ꤒꤥ꤬꤯ ꤙꤢꤧ꤬ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣꤋꤢꤧ꤭ ꤜꤢꤩ꤬ꤠꤤꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤢꤩꤠꤢ꤬ꤚꤢꤩ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤢ꤬ꤊꤟꤢꤩ ꤏꤥ꤬ꤊꤜꤢꤧ꤭ ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩꤐꤛꤢꤩ꤬ ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣꤢꤧꤊꤟꤢ꤬ ꤔꤟꤤ ꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤙꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧ꤬ꤜꤢꤧ꤬ꤟꤢꤧ꤬ ꤙꤤ ꤛꤢꤨꤘꤢ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤢ꤬ꤊꤟꤢꤩꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬꤯
1 Naqueles dias em que Israel não tinha rei, um levita foi morar bem longe, na região montanhosa de Efraim. Ele arranjou uma jovem de Belém de Judá para ser a sua concubina .
2 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤢꤪ ꤔꤢ ꤜꤢꤨ꤭ ꤒꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤖꤢꤧ꤭ꤟꤤ꤬, ꤘꤣ ꤛꤢꤨꤘꤢ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤢ꤬ꤊꤟꤢꤩ ꤠꤟꤤ꤭ꤙꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧ꤬ꤜꤢꤧ꤬ꤟꤢꤧ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ꤥ꤬ꤔꤟꤤ ꤟꤢꤪ ꤙꤤ ꤔꤌꤣ꤬ ꤜꤝꤟꤤ꤭ꤜꤢꤧ꤭꤯
2 Porém ela brigou com ele e voltou para a casa do seu pai, em Belém. E ficou lá durante quatro meses.
3 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤠꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤜꤢꤨ꤭ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤡꤛꤣꤤ꤬ꤜꤢꤪ꤭ꤊꤟꤢ꤬ꤔꤟꤤ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤜꤢꤨ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤢꤧꤡꤛꤣ ꤔꤟꤤ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤗꤟꤛꤢ꤬ꤢꤪꤜꤛꤢ ꤔꤛꤢꤩ꤭ꤘꤟꤌꤣ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣꤒꤟꤌꤣꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢꤧ꤬ꤊꤢ꤬ꤔꤟꤌꤣ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤖꤢꤧ꤭ꤟꤤ꤬, ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤊꤚꤟꤢꤦ꤭ꤞꤢꤧꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤢꤧꤗꤟꤥ꤬ꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭꤯
3 Então o homem resolveu ir a Belém atrás dela, para tentar convencê-la a voltar. Ele foi com o seu empregado e levou dois jumentos. E a moça o recebeu na casa do seu pai. Quando o pai da moça viu o levita, recebeu-o com alegria
4 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤢꤧꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ ꤒꤢ꤬ꤘꤢꤦ꤬ꤘꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤞꤌꤣ꤭ꤑꤢꤩ꤭꤯ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤢꤩ꤬ꤥ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭, ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤥ꤬ꤗꤛꤢꤩ꤭ ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤜꤢꤨ꤭ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤞꤌꤣ꤭ꤑꤢꤩ꤭꤯
4 e insistiu para que ficasse na sua casa. E ele ficou ali três dias. Assim o casal tomou as suas refeições e passou as noites ali.
5 ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤜꤝꤟꤤ꤭ꤑꤢꤩ꤭ ꤒꤣ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ꤚꤟꤥ꤬ꤗꤢꤦ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤓꤢꤩ꤬ꤊꤟꤢ꤬ ꤟꤢꤪ꤯ ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ ꤟꤢꤩ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤢꤩ꤬ꤥ꤭ ꤔꤟꤤꤟꤢꤧ꤭ꤔꤟꤤꤚꤢꤩ꤬ ꤊꤟꤌꤣꤚꤢꤩ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤔꤟꤢꤩ ꤔꤢ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬ꤡꤣ꤬ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣꤔꤥ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤔꤤ꤯”
5 No quarto dia eles se levantaram cedo e se aprontaram para ir embora. Mas o pai da moça disse ao levita: — Coma alguma coisa antes de ir e assim você se sentirá melhor. Você pode ir mais tarde.
6 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤞꤢꤧꤔꤛꤢꤩ꤭ ꤥ꤬ꤔꤛꤢ꤭ ꤢꤩ꤬ꤥ꤭ ꤚꤟꤥꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤜꤢꤨ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ ꤢꤧꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ ꤒꤢ꤬ꤘꤢꤦ꤬ꤘꤢꤦ꤬ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤜꤢꤨ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤋꤛꤢꤞꤢꤧꤘꤥ꤭ ꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ꤭ꤕꤟꤥ ꤊꤟꤌꤣꤚꤢꤩ ꤙꤤꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤣ꤬ꤞꤢꤧ꤭ ꤚꤢꤪ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤗꤟꤥ꤬ꤞꤢꤨ꤬ꤗꤟꤥ꤬ꤞꤢꤧ ꤔꤟꤤꤕꤟꤥ ꤊꤟꤌꤣꤚꤢꤩ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤯”
6 Então os dois homens se sentaram, e comeram, e beberam juntos. Aí o pai da moça disse: — Por favor, fique mais uma noite e divirta-se.
7 ꤚꤢꤪ ꤜꤢꤩ꤬ꤠꤤꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤓꤢꤩ꤬ꤊꤟꤢ꤬ ꤟꤢꤪ ꤒꤢ꤬ꤘꤣ꤬ꤚꤢꤪ, ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ ꤟꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤞꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ ꤥ꤬ꤗꤛꤢꤩ꤭ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤔꤌꤣ꤬꤯
7 O homem se levantou para sair, mas o pai da moça insistiu muito que ele ficasse. E assim o levita passou outra noite ali.
8 ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤑꤟꤢ꤭ꤑꤢꤩ꤭ ꤒꤣ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ꤚꤟꤥ꤬ꤗꤢꤦ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤓꤢꤩ꤬ꤊꤟꤢ꤬ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ꤯ ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ ꤟꤢꤩ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤢꤩ꤬ꤥ꤭ ꤔꤟꤤꤟꤢꤧ꤭ꤔꤟꤤꤚꤢꤩ꤬ ꤊꤟꤌꤣꤚꤢꤩ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤯ ꤚꤢꤪ ꤓꤢꤩ꤬ꤊꤟꤢ꤬ ꤏꤛꤢꤩ꤮ ꤗꤟꤢꤪꤓꤌꤣ꤬ꤊꤝꤟꤤ ꤕꤢ꤭꤯” ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤞꤢꤧꤔꤛꤢꤩ꤭ ꤢꤩ꤬ꤥ꤭ ꤚꤟꤥ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤜꤢꤨ꤭꤯
8 No quinto dia, bem cedo, ele se levantou para ir, mas o pai da moça pediu: — Por favor, coma alguma coisa. Espere até mais tarde. E os dois homens comeram juntos.
9 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬, ꤔꤢ ꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤓꤢꤩ꤬ꤊꤟꤢ꤬ ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ ꤢꤧꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ ꤒꤢ꤬ꤘꤢꤦ꤬ꤘꤢꤦ꤬ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤜꤢꤨ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤗꤛꤢꤗꤢꤪ꤭, ꤒꤢ꤬ꤗꤟꤢꤪ ꤊꤟꤢꤦꤚꤟꤢꤩ ꤒꤟꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤜꤤ꤮ ꤟꤢꤪ꤯ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤞꤢꤧ꤭ ꤥ꤬ꤕꤟꤥ ꤊꤟꤌꤣꤚꤢꤩ ꤙꤤꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤗꤟꤥ꤬ꤞꤢꤨ꤬ꤗꤟꤥ꤬ꤞꤢꤧꤔꤟꤤ ꤊꤟꤌꤣꤚꤢꤩ ꤕꤟꤥ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤯ ꤚꤢꤪ ꤏꤛꤢꤩ꤮ ꤕꤢ꤬ꤚꤥ꤭ꤕꤢ꤭ ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ꤊꤟꤢ꤬ꤚꤟꤥ꤬ꤘꤢꤦ꤬ ꤘꤣ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤟꤤ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤔꤤ,” ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬꤯
9 Quando o homem, a moça e o empregado iam saindo, o pai disse: — Olhe! Agora já é quase noite. É melhor você ficar para passar a noite aqui. Logo vai ficar escuro. Fique aqui e divirta-se. Amanhã você poderá se levantar cedo e viajar de volta para casa. — Por que não paramos e passamos a noite nesta cidade dos jebuseus ?
10 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤥ꤬ꤕꤟꤥ ꤕꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤞꤢꤧ꤭ ꤒꤥ꤬, ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤢꤧꤊꤟꤢ꤬ꤔꤟꤤ ꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤔꤢ ꤗꤟꤛꤢ꤬ꤢꤪꤜꤛꤢ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤘꤛꤢ꤬ꤔꤟꤤ ꤔꤢ ꤒꤟꤢ꤭ꤤ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ ꤔꤛꤢꤩ꤭ꤘꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤊꤟꤢ꤬ꤊꤛꤢ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ꤒꤥ꤭ꤘꤢꤧ꤭ꤡꤢꤪ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤛꤢꤩ꤬ꤙꤢꤨꤎꤤ ꤘꤣ ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢ ꤢꤨ꤭ ꤢꤧ ꤔꤢ ꤠꤟꤤ꤭ꤛꤢ꤬ꤚꤢꤨꤏꤛꤢ꤬ꤜꤢꤩ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤒꤣ꤬ꤊꤛꤢꤩ꤭꤯
10 — ausente —
11 ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤟꤛꤢ꤭ꤖꤢꤦ꤬ꤟꤢꤪ ꤔꤢ ꤠꤟꤤ꤭ꤛꤢꤩ꤬ꤙꤢꤨꤎꤤ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤖꤢꤦ꤬ ꤗꤟꤢꤪꤋꤤ ꤒꤢ꤬ꤜꤤ ꤜꤢ꤭ꤟꤢꤪ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤟꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤟꤌꤣ꤭ ꤘꤣ ꤛꤢꤩ꤬ꤙꤢꤨꤎꤤꤗꤛꤢꤩ꤭ꤡꤣ꤬ꤖꤢꤨ ꤢ꤬ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢꤨ꤭ ꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤟꤌꤣ꤭ꤥ꤬ꤗꤛꤢꤩ꤭ꤊꤟꤌꤣ ꤙꤤ ꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤥ꤯”
11 — ausente —
12 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤒꤥ꤬, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤥ꤭ ꤥ꤬ꤗꤛꤢꤩ꤭ꤊꤟꤌꤣ ꤘꤣ ꤗꤛꤢꤩ꤭ꤡꤣ꤬ꤚꤟꤌꤣ꤬ꤖꤢꤨ ꤢ꤬ꤠꤟꤤ꤭ ꤒꤥ꤬꤯ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤗꤢ꤬ ꤤ꤬ꤎꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤗꤛꤢꤩ꤭ꤡꤣ꤬ ꤗꤟꤢꤒꤥ꤬꤯ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣꤒꤟꤢ꤭ꤕꤜꤢꤩ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤕꤟꤥ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤤꤙꤢꤧ ꤕꤢ꤭꤯
12 Mas o patrão respondeu: — Não vamos parar numa cidade onde o povo não é israelita. Vamos continuar até Gibeá.
13 ꤡꤛꤣ, ꤢꤛꤢꤡꤢꤦ ꤡꤛꤣꤒꤟꤢ꤭ꤕꤜꤢꤩ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤒꤟꤌꤣꤕꤟꤥ ꤊꤟꤌꤣꤚꤢꤩ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤤꤙꤢꤧ ꤗꤟꤢꤒꤥ꤬ꤚꤢꤪ ꤠꤟꤤ꤭ꤚꤢ꤬ꤗꤢ ꤚꤢꤪ ꤡꤛꤣꤥ꤬ꤗꤛꤢꤩ꤭ꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤒꤣ꤬ꤠꤟꤤ꤭ꤠꤟꤤ꤭ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤕꤢ꤭꤯”
13 É melhor a gente andar mais um pouco e passar a noite em Gibeá ou Ramá.
14 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣꤕꤟꤥ, ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣꤒꤟꤌꤣꤖꤢꤦ꤬ꤟꤢꤪ ꤔꤢ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤤꤙꤢꤧ ꤙꤤ ꤙꤢꤧ꤬ꤡꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤢ꤬ꤊꤟꤢꤩꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭, ꤗꤟꤢꤪꤒꤟꤢ꤭ ꤊꤛꤢ꤭ꤟꤢꤪ꤯
14 Então passaram pela cidade de Jebus e continuaram a viagem. O sol já se havia escondido quando eles chegaram a Gibeá, cidade da tribo de Benjamim.
15 ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤥ꤬ꤗꤛꤢꤩ꤭ꤊꤟꤌꤣ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣ ꤥ꤬ꤔꤛꤢ꤭ꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤤꤙꤢꤧ ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩꤘꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬, ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤢꤨ꤭ ꤢꤧꤔꤟꤌꤣ꤭ꤥ꤬ꤗꤛꤢꤩ꤭ꤥ꤬ ꤔꤢ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ꤟꤤ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤮ ꤒꤥ꤬꤯
15 Aí saíram da estrada para passar a noite na cidade. O levita chegou e se sentou na praça. Mas ninguém o convidou para dormir na sua casa.
16 ꤙꤤ ꤗꤟꤢꤪꤋꤤꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤗꤟꤌꤣꤕꤚꤟꤢꤧ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤚꤟꤛꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤕꤚꤢꤧꤋꤢꤨ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤢꤩꤠꤢ꤬ꤚꤢꤩ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤢ꤬ꤊꤟꤢꤩ ꤏꤥ꤬ꤊꤜꤢꤧ꤭, ꤚꤢꤪ ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢ ꤢ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤥ꤬ ꤊꤟꤌꤣꤜꤢꤧ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤤꤙꤢꤧ ꤔꤌꤣ꤬꤯ ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤥ꤬ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤤꤙꤢꤧꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤢꤧꤒꤢ꤬ꤊꤤ꤬ ꤙꤢꤧ꤬ꤡꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤕꤚꤢꤧ꤯
16 E aconteceu que passou por ali um velho que estava voltando do seu trabalho na roça. Ele era da região montanhosa de Efraim, mas estava morando em Gibeá. O povo dali era da tribo de Benjamim.
17 ꤙꤤ ꤗꤟꤌꤣꤕꤚꤟꤢꤧ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤪ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤡꤛꤣꤊꤜꤛꤢ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤥ꤬ꤔꤛꤢ꤭ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩꤘꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤏꤢꤨ꤬ꤘꤛꤢ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ, “ꤞꤤ꤭ ꤥ꤬ ꤙꤤꤒꤢꤩ꤭ ꤟꤛꤢ꤭? ꤚꤢꤪ ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤙꤤꤒꤢꤩ꤭?”
17 O velho viu o viajante na praça e perguntou: — De onde você é? Para onde vai?
18 ꤚꤢꤪ ꤜꤢꤩ꤬ꤠꤤꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤙꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧ꤬ꤜꤢꤧ꤬ꤟꤢꤧ꤬ ꤙꤤ ꤛꤢꤨꤘꤢ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤢ꤬ꤊꤟꤢꤩꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬, ꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ ꤘꤣ ꤢꤩꤠꤢ꤬ꤚꤢꤩ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤢ꤬ꤊꤟꤢꤩ ꤏꤥ꤬ꤊꤜꤢꤧ꤭ ꤠꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩꤥ꤬ ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩꤐꤛꤢꤩ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤡꤛꤣꤥ꤬ꤜꤢꤩ꤭ ꤓꤌꤣ꤭ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤙꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧ꤬ꤜꤢꤧ꤬ꤟꤢꤧ꤬ ꤙꤤ ꤛꤢꤨꤘꤢ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤢ꤬ꤊꤟꤢꤩꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬꤯ ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤮ ꤢꤨ꤭ ꤢꤧꤔꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ꤟꤤ꤬ ꤒꤥ꤬꤯
18 O levita respondeu: — Eu estou viajando de Belém de Judá para bem longe, para a região montanhosa de Efraim, onde moro. Fui a Belém e agora estou voltando para casa, mas ninguém me ofereceu hospedagem para esta noite.
19 ꤙꤌꤣꤕꤢꤨ꤭ ꤔꤢ ꤙꤌꤣ ꤘꤣ ꤜꤟꤢꤩꤘꤛꤢꤩꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤗꤟꤛꤢ꤬ꤢꤪꤜꤛꤢ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤥ꤬ꤟꤢꤪ꤯ ꤋꤢꤪꤗꤢꤨ꤭ ꤔꤢ ꤎꤢ꤬ꤕꤛꤤꤓꤛꤢꤩ꤭ꤐꤟꤢ꤭ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ꤗꤢꤩ꤭ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤜꤟꤢꤩꤢꤩ꤬ꤜꤟꤢꤩꤥ꤭ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭꤮ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ꤥ꤬ ꤟꤢꤪꤟꤢꤪ꤯ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤜꤥ꤬ꤙꤢꤧ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤔꤢ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬꤮ ꤒꤥ꤬꤯”
19 Nós temos alimento e palha para os jumentos, e pão e vinho para mim, para a minha concubina e para o meu empregado. Temos tudo o que precisamos.
20 ꤚꤢꤪ ꤗꤟꤌꤣꤕꤚꤟꤢꤧ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤊꤤ꤬ꤟꤢꤩꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ, ꤡꤛꤣ ꤊꤟꤢ꤬ꤥ꤬ꤗꤛꤢꤩ꤭ ꤊꤟꤌꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ꤟꤤ꤬ ꤛꤢꤩ꤭꤯ ꤞꤤ꤭ ꤜꤥ꤬ꤙꤢꤧ꤬ ꤤ꤭ꤒꤢꤩ꤭ꤒꤢꤩ꤭꤮ ꤔꤌꤣ꤬ ꤠꤢ꤭ ꤘꤛꤢꤩ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤕꤜꤤ꤭ ꤘꤢꤦ꤬ ꤞꤤ꤭ ꤕꤢ꤭꤯ ꤥ꤬ꤗꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤢꤧ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩꤘꤢ꤭ꤋꤢꤨ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤢꤧ꤭ꤗꤟꤢꤩ꤯”
20 O velho disse: — Venham comigo; vocês serão bem-recebidos na minha casa. Eu cuidarei de vocês. Por favor, não passem a noite na praça.
21 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤢꤧꤊꤟꤢ꤬ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤙꤟꤌꤣ꤬ꤢꤩ꤬ ꤕꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ꤗꤟꤛꤢ꤬ꤢꤪꤜꤛꤢ ꤏꤢꤧ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤏꤤ꤭ꤕꤜꤤ꤭ꤓꤌꤣ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢ꤭ꤘꤟꤌꤣ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤢꤩ꤬ꤥ꤭ꤚꤟꤥ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭꤯
21 Então ele os levou para a sua casa e deu de comer aos jumentos. Os seus hóspedes lavaram os pés, comeram e beberam.
22 ꤙꤤ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤢꤩ꤬ꤥ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤊꤚꤟꤢꤦ꤭ꤞꤢꤧꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤟꤢ꤭ꤚꤤ꤬ꤡꤟꤛꤢ ꤥ꤬ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬, ꤟꤛꤢ꤭ꤙꤢꤪ꤬ꤒꤢ꤬ꤠꤟꤢ꤬ ꤗꤟꤌꤣꤕꤚꤟꤢꤧ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤘꤢꤪ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤢꤧꤓꤥ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤗꤟꤌꤣꤕꤚꤟꤢꤧꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤟꤤ꤬ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ, “ꤢꤧꤓꤢꤩ꤬ ꤕꤢꤩ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤟꤛꤢ꤭ꤔꤟꤌꤣ꤭ ꤘꤣ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤟꤤ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤊꤜꤢꤪ꤭ꤛꤢꤩ꤭꤯ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤥ꤬ꤗꤛꤢꤩ꤭ꤒꤟꤣ ꤔꤢ ꤜꤢꤨ꤭꤯”
22 Enquanto eles conversavam alegremente, alguns homens imorais daquela cidade cercaram a casa e começaram a bater na porta. E disseram ao velho: — Traga para fora o homem que está na sua casa! Nós queremos ter relações com ele.
23 ꤚꤢꤪ ꤟꤤ꤬ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤟꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ, “ꤒꤥ꤬, ꤕꤟꤌꤣꤠꤟꤛꤢꤞꤤ꤭, ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤢꤧ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤨ꤭ꤗꤟꤛꤢꤚꤤ꤬ꤡꤟꤛꤢ ꤖꤢꤨꤛꤢꤩ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤯ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤠꤢ꤭ꤏꤤ꤭ꤕꤚꤟꤢꤩ꤯ ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤢꤧ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤟꤢꤧ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤯
23 Aí o velho saiu e disse: — Não, meus amigos! Por favor, não façam essa coisa tão má e tão imoral! Este homem é meu hóspede.
24 ꤗꤛꤢꤗꤢꤪ꤭, ꤛꤢꤩ꤭ꤜꤟꤢꤩ ꤠꤢ꤭ꤖꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ꤖꤢꤨꤞꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ꤏꤤ꤭ꤕꤚꤟꤢꤩ ꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬꤯ ꤠꤢ꤭ ꤢꤧꤓꤢꤩ꤬ ꤕꤢꤩ ꤘꤢꤦ꤬ ꤞꤤ꤭ ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢ ꤚꤢꤪ ꤞꤤ꤭ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤗꤢꤨ꤭ꤗꤟꤛꤢꤚꤤ꤬ꤡꤟꤛꤢ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤖꤢꤨꤒꤢꤩ꤭ꤒꤢꤩ꤭꤮ ꤙꤢꤧ꤬ꤙꤢꤧ꤬, ꤒꤢ꤬ꤚꤟꤢꤨ꤮ ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤘꤢꤦ꤬ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭꤯ ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤗꤢꤨ꤭ꤗꤟꤛꤢꤚꤤ꤬ꤡꤟꤛꤢ ꤒꤢꤧ꤭ ꤠꤢ꤭ꤏꤤ꤭ꤕꤚꤟꤢꤩ ꤛꤢꤩ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤯”
24 Olhem! Estão aqui a minha filha virgem e a concubina dele. Eu vou pôr as duas para fora, e vocês poderão fazer com elas o que quiserem. Mas não façam essa coisa horrível com este homem!
25 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ꤍꤟꤥ ꤒꤥ꤬꤯ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤜꤢꤩ꤬ꤠꤤꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢꤧ ꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤏꤛꤢ꤬ꤓꤢꤩ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤥ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤗꤢꤨ꤭ꤗꤛꤢꤚꤤ꤬ꤡꤟꤛꤢ, ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤙꤢꤪ꤭ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤙꤛꤢꤩ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤒꤣ꤬ꤞꤢꤧ꤭꤮ ꤒꤣ꤬ꤞꤢꤧ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤕꤜꤝꤥ꤭ꤊꤟꤢ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤙꤤ ꤗꤟꤢꤪꤋꤤꤢꤪ ꤕꤢ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬꤯
25 Mas eles não quiseram ouvi-lo. Então o levita pegou a sua concubina, a pôs para fora e a entregou a eles. E eles a forçaram, e abusaram dela a noite toda, e só a deixaram de manhã.
26 ꤙꤤ ꤗꤟꤢꤪꤜꤤ꤭ꤙꤢꤨ꤭ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ ꤜꤢ꤬ꤋꤢꤦꤒꤟꤢ꤭ ꤥ꤬ ꤙꤤ ꤢ꤬ꤠꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ꤔꤟꤤ ꤟꤤ꤬ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤗꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ꤘꤢꤨ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤒꤟꤌꤣꤡꤢꤪ ꤘꤣ ꤗꤟꤢꤪꤜꤤ꤭ꤜꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤡꤢꤪ꤯
26 Ao amanhecer a mulher veio e caiu na frente da casa onde o seu marido estava. E ficou ali até clarear o dia.
27 ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤗꤟꤢꤪꤜꤤ꤭ ꤢ꤬ꤠꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤙꤢꤗꤥ꤭ ꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤡꤛꤣ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤟꤢꤪ ꤊꤜꤛꤢ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ꤋꤛꤢꤩ ꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤜꤢ꤬ꤋꤢꤦꤒꤟꤢ꤭ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤟꤤ꤬ꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ꤓꤢꤦ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤕꤟꤢꤪ꤭ꤚꤟꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤒꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤘꤣ ꤊꤢ꤬ꤒꤟꤢꤪꤜꤟꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤋꤛꤢꤩ꤮ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ꤯
27 De manhã o marido se levantou para continuar a viagem. Quando abriu a porta, achou a sua concubina caída em frente da casa, com as mãos na soleira da porta.
28 ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤠꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ ꤗꤢꤪ꤭, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ꤟꤢꤪ ꤕꤥ꤯” ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤏꤢꤦ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬꤮ ꤒꤥ꤬꤯ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤠꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤛꤢ꤬ꤓꤛꤢ꤬ꤔꤟꤤ ꤜꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤗꤟꤛꤢ꤬ꤢꤪꤜꤛꤢꤜꤟꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤘꤛꤢ꤬ꤊꤟꤢ꤬ꤔꤟꤤ ꤊꤛꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬꤯
28 Aí lhe disse: — Levante-se! Vamos embora! Porém não teve resposta. Então pôs o corpo dela atravessado sobre o jumento e seguiu viagem para casa.
29 ꤙꤤ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ ꤒꤟꤌꤣꤟꤢꤪ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤖꤛꤢꤩ ꤔꤢꤧ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤕꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤦ꤭ ꤊꤢꤊꤝꤥ꤬ ꤊꤛꤢ꤭ ꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩꤊꤜꤟꤢꤪ ꤏꤛꤢꤩꤔꤛꤢꤩ꤭ꤊꤝꤥ꤬꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤞꤢꤨ꤭ꤡꤛꤣ ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤘꤣ ꤤ꤬ꤎꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤢ꤬ꤊꤟꤢꤩꤊꤢꤨ꤭ ꤕꤝꤟꤥ꤭꤮ ꤒꤣ꤬ꤊꤟꤢꤩ꤯
29 Quando chegou lá, entrou, pegou uma faca e cortou o corpo da concubina em doze pedaços. Depois mandou um pedaço para cada uma das doze tribos de Israel.
30 ꤚꤢꤪ ꤢꤨ꤭ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤮ ꤗꤢ꤬ ꤢꤨ꤭ ꤟꤢꤩ ꤔꤢ, “ꤡꤢꤔꤟꤤ ꤙꤤ ꤤ꤬ꤎꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤤ꤬ꤡꤛꤤꤊꤟꤢꤩ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣꤊꤛꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤒꤟꤌꤣꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢ, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ꤔꤢꤪ ꤔꤢ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ ꤖꤢꤨꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤢ꤬ꤋꤛꤢꤒꤥ꤬꤯ ꤒꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ꤗꤛꤢ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤥ꤭꤮ ꤙꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬ꤡꤣ꤬ ꤟꤢꤪ꤯ ꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤥ꤭ꤙꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤖꤢꤨꤒꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤟꤢꤩꤗꤢꤪ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭꤯”
30 E todos os que viam isso diziam: — Nunca vimos uma coisa assim! Nunca houve uma coisa igual a essa, desde o tempo em que os israelitas saíram do Egito! Pensem! O que vamos fazer agora?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.