Atos 16

ꤜꤤ꤬ꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤞꤢꤧ꤭ ꤔꤢ ꤜꤤ꤬ꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤜꤟꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤜꤟꤤ꤬ꤍꤟꤥ (KYUK) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤡꤛꤣ ꤕꤜꤢꤩ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤕꤟꤥ ꤘꤣꤑꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣꤒꤟꤌꤣ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤘꤢꤩ꤬ꤙꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤠꤟꤤ꤭ꤜꤢꤨꤎꤢ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢ꤬꤯ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤜꤢꤨꤎꤢ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢ꤬ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤑꤟꤢꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤗꤝꤟꤤ꤬ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤒꤤ꤬ꤗꤢ꤬ꤞꤢꤩ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤗꤟꤌꤣ ꤗꤢ꤬ ꤛꤢꤨꤘꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤑꤟꤢꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬, ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤖꤢꤧ꤭ ꤗꤢ꤬ ꤊꤚꤤꤗꤛꤢꤩ꤭ꤡꤣ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤯
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego;
2 ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤜꤢꤨꤎꤢ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢ꤬ ꤔꤢ ꤠꤟꤤ꤭ꤤꤊꤢ꤬ꤔꤤ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤓꤢꤨ꤬ꤞꤢꤧ ꤔꤟꤤꤘꤛꤢꤩ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤜꤢꤨ꤭ ꤡꤢꤪ꤯
2 Do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤢꤧꤊꤚꤝꤥ꤭ꤡꤛꤣꤔꤟꤤ ꤋꤢꤨ꤭ꤒꤤ꤬ꤗꤢ꤬ꤞꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤢ꤬ ꤘꤢꤦꤒꤢ꤬ꤜꤤ ꤕꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤖꤢ꤯ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤖꤢꤨꤛꤢꤩ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤭ꤟꤢꤩꤚꤢꤪ, ꤛꤢꤨꤘꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤕꤜꤤ꤭ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤒꤤ꤬ꤗꤢ꤬ꤞꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤖꤢꤧ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬ ꤊꤚꤤꤗꤛꤢꤩ꤭ꤡꤣ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤢꤦꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤘꤢꤦꤒꤢ꤬ꤜꤤ ꤕꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤖꤢ ꤕꤚꤢꤧ꤯
3 Paulo quis que este fosse com ele; e tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 ꤙꤤ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣ ꤔꤟꤌꤣ꤭ꤒꤣ꤬ꤠꤟꤤ꤭ ꤓꤢꤩ꤬ꤒꤣ꤬ꤠꤟꤤ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤡꤛꤣ ꤤ꤬ꤞꤛꤥꤤ꤬ꤞꤛꤢ꤬ ꤓꤌꤣ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤕꤢꤩ ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤟꤢꤪ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤪ꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤤ꤬ꤞꤛꤥꤤ꤬ꤞꤛꤢ꤬ ꤕꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤖꤢꤨ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤘꤣ꤬ꤑꤢ꤭ꤖꤢꤨ ꤔꤢ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤕꤜꤢꤪꤗꤟꤢꤨ꤬ ꤗꤟꤌꤣꤕꤚꤢꤦ꤭ꤗꤟꤌꤣꤕꤚꤟꤢꤧ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤛꤢ꤬ꤚꤢꤨꤏꤛꤢ꤬ꤜꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤩꤊꤜꤟꤢꤪ꤬ꤟꤢꤩꤗꤢ꤬ ꤙꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢ꤭ꤙꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤩ꤬ ꤓꤌꤣ꤭ꤟꤢꤪ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤩ꤬ꤊꤛꤢ꤭ꤍꤟꤥ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤪ꤯
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤕꤜꤢꤪꤗꤟꤢꤨ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤐꤟꤢꤦꤒꤟꤢꤧ꤬ꤑꤟꤢ ꤢ꤬ꤏꤛꤥ꤬ꤢ꤬ꤏꤢꤪ꤭ ꤟꤛꤢ꤭ꤒꤟꤥ, ꤓꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤬ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤥ꤬ꤚꤟꤥꤓꤛꤢ꤬ ꤔꤢ ꤥ꤬ꤚꤟꤥꤓꤛꤢ꤬ ꤡꤢꤪ ꤕꤝꤟꤥ꤭꤮ ꤒꤣ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤡꤢꤪ꤯
5 De sorte que as igrejas eram confirmadas na fé, e cada dia cresciam em número.
6 ꤙꤤ ꤢ꤬ꤏꤛꤢꤊꤟꤢꤩꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤞꤢꤧꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣ ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ꤘꤣ꤬ꤑꤢ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤢ꤬ꤜꤟꤢ꤭ꤢ꤬ꤍꤟꤥ ꤒꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣꤋꤥ ꤚꤢꤪ ꤡꤛꤣꤕꤜꤢꤨꤙꤢꤧꤊꤛꤢ꤭ ꤔꤢ ꤖꤚꤢꤨꤊꤤꤊꤟꤢꤩ ꤔꤢ ꤊꤢ꤬ꤜꤢ꤬ꤒꤤꤊꤟꤢꤩ꤯
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 ꤙꤤ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣꤒꤟꤌꤣ ꤘꤣ ꤗꤢꤨꤎꤤ꤬ꤛꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤩꤊꤢꤦ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤢꤛꤢꤡꤢꤦ ꤡꤛꤣꤔꤟꤌꤣ꤭ ꤘꤣ ꤙꤤ꤬ꤞꤢꤨ꤬ꤔꤤ ꤊꤟꤢꤩꤊꤢꤨ꤭ ꤒꤢ꤬ꤘꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤛꤢꤩ꤬ꤏꤛꤢꤨ ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤔꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣꤔꤟꤌꤣ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤒꤥ꤬꤯
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito não lho permitiu.
8 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣ ꤒꤢ꤬ꤜꤝꤥꤊꤛꤢ꤭ ꤗꤢꤨꤎꤤ꤬ꤛꤢ꤬ꤊꤟꤢꤩ ꤚꤢꤪ ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤪ꤭ꤢ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤕꤚꤢꤧ꤯
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤞꤢꤧ꤭, ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ꤜꤝꤥ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ꤜꤝꤥ ꤔꤢ ꤗꤢꤧ꤬ꤎꤤ꤬ꤘꤥꤔꤤ꤬ꤛꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤩꤖꤢꤨ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ ꤊꤝꤤ꤭ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤪ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤟꤛꤢ꤭ꤔꤟꤌꤣ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤡꤝꤟꤥ ꤕꤢꤩꤊꤟꤌꤣ꤭ꤚꤢꤩ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤗꤢꤧ꤬ꤎꤤ꤬ꤘꤥꤔꤤ꤬ꤛꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤩꤊꤢꤨ꤭ꤛꤢꤩ꤭꤯”
9 E Paulo teve de noite uma visão, em que se apresentou um homem da Macedônia, e lhe rogou, dizendo: Passa à Macedônia, e ajuda-nos.
10 ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ꤜꤝꤥ ꤓꤌꤣ꤭ ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤢ, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤭ ꤕꤟꤢꤧ꤬ꤔꤟꤢꤩ ꤔꤢ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤗꤢꤧ꤬ꤎꤤ꤬ꤘꤥꤔꤤ꤬ꤛꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤩ, ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤭ꤟꤢꤩꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤢꤧ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤡꤛꤣ ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ꤘꤣ꤬ꤑꤢ꤭ ꤕꤢꤩꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤗꤢꤧ꤬ꤎꤤ꤬ꤘꤥꤔꤤ꤬ꤛꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤩꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧꤊꤚꤟꤢꤦ꤭ꤗꤤ꤬ꤜꤢ꤬ ꤢ꤬ꤚꤤ꤬ꤢ꤬ꤊꤛꤢ꤭꤯
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤪ꤭ꤢ ꤔꤌꤣ꤬ ꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤏꤤ꤬ꤘꤛꤢꤔꤟꤤ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣ ꤒꤥ꤭ꤘꤢꤧ꤭ ꤡꤢꤪꤡꤢꤪ ꤘꤣ ꤎꤢ꤬ꤗꤥ꤬ꤞꤢ꤬ꤚꤢꤧꤊꤢꤩ꤬ꤊꤜꤢꤦ ꤥ꤬ꤔꤟꤤ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬, ꤕꤢ꤬ꤚꤥ꤭ ꤒꤣ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣ ꤕꤜꤢꤩ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤕꤟꤥ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤔꤢꤕꤢ꤬ꤜꤤ꤬꤯
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤚꤢꤪ, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣ ꤘꤤ꤭ꤒꤟꤢꤦꤕꤟꤥ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤖꤤꤜꤤ꤬ꤕꤤ꤬꤯ ꤠꤟꤤ꤭ꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤣ꤬ꤠꤟꤤ꤭ ꤗꤢ꤬ ꤠꤟꤤ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤒꤣ꤬ꤠꤟꤤ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤗꤢꤧ꤬ꤎꤤ꤬ꤘꤥꤔꤤ꤬ꤛꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤩꤊꤢꤨ꤭ ꤚꤢꤪ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤚꤟꤥꤗꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨꤊꤟꤢꤩꤖꤢꤨ ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤕꤝꤟꤥ꤭꤮ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤢꤪ꤯ ꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤞꤌꤣ꤭ꤜꤝꤟꤤ꤭ꤑꤟꤢ꤭ꤑꤢꤩ꤭꤯
12 E dali para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia, e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 ꤙꤤ ꤛꤢꤨꤘꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤗꤟꤢꤪꤑꤢꤩ꤭ꤘꤟꤌꤣ꤬ ꤙꤢꤧ꤬ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤜꤢꤪ꤭ ꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣ ꤘꤤ꤭ꤒꤟꤢꤦ ꤘꤣ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤊꤜꤥ꤭ꤓꤢꤦ꤭꤯ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬ ꤛꤢꤨꤘꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤜꤟꤢꤩꤊꤝꤤ꤭ꤡꤢꤪꤙꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩ ꤥ꤬ꤊꤥ꤭ꤜꤢꤩ꤬ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤟꤢꤩ꤬ ꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣ꤮, ꤚꤢꤪ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤥ꤬ꤕꤜꤢꤪ ꤥ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ ꤚꤟꤢꤩ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ꤔꤛꤢ꤭ꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭꤯
13 E no dia de sábado saímos fora das portas, para a beira do rio, onde se costumava fazer oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤢ꤭ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤊꤜꤢꤧ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ꤗꤝꤟꤤ꤬ ꤔꤢ ꤗꤢꤪ꤬ꤜꤢꤩꤘꤤ꤬ꤛꤣ꤬, ꤢꤧ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤠꤟꤤ꤭ꤞꤝꤢ꤬ꤒꤤꤚꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤤ꤬ꤏꤢꤧ꤭ ꤤ꤬ꤊꤟꤢꤧ꤭ ꤒꤢ꤬ꤖꤢꤧ꤬ꤜꤢꤪꤞꤢꤪ꤭ ꤍꤟꤢꤨ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤯ ꤢꤧ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤡꤢꤪꤙꤢꤨ꤬ꤡꤢꤪꤙꤢꤧ꤭ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤢ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤘꤣ꤬ꤑꤢ꤭ꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ ꤕꤢꤩ ꤢꤨ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ, ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤙꤢꤗꤥ꤭ ꤕꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬꤯
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 ꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬ꤖꤢꤨꤖꤛꤢ꤭ꤖꤢꤨ ꤔꤢ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤥ꤬ ꤜꤢ꤭ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤙꤤ ꤗꤢꤪ꤬ꤜꤢꤩꤘꤤ꤬ꤛꤣ꤬ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤕꤜꤝꤥ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ ꤔꤢ ꤓꤛꤢꤩ꤭꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤢꤧꤊꤟꤢ꤬ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤔꤢ, “ꤞꤤ꤭ ꤊꤤ꤬ ꤘꤛꤢ꤬ꤑꤢ꤭ꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ ꤗꤢ꤬ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤑꤟꤢꤢꤩ꤬ ꤒꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤢꤪ ꤟꤢꤩꤚꤢꤪ, ꤞꤤ꤭ ꤙꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ꤥ꤬ꤜꤢꤩ꤭ ꤒꤟꤌꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ꤟꤤ꤬,” ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤢꤧꤒꤢ꤬ꤘꤢꤦ꤬ ꤕꤟꤢꤧ꤬, ꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤙꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤡꤢꤪ ꤜꤢꤨ꤭꤯
15 E, depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 ꤒꤣ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤋꤢꤧ꤭ ꤙꤤ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤝꤤ꤭ꤡꤢꤪꤙꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩ ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤒꤟꤢ꤭ꤏꤢꤦ꤬ ꤔꤢ ꤡꤟꤢꤦꤗꤟꤌꤣ ꤕꤢ꤬ꤡꤟꤢꤧꤖꤢꤨ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬, ꤡꤟꤢꤦꤗꤟꤌꤣꤖꤢꤨ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤔꤌꤣ꤬ ꤋꤤ꤭ꤔꤢꤩꤋꤤ꤭ꤔꤢꤪ꤭ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤜꤢꤨ꤭ꤊꤢꤨ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤟꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤏꤛꤣꤒꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤧ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤟꤛꤢ꤭ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤘꤣꤑꤢꤩ꤭ ꤕꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤚꤤ꤬ꤢ꤬ꤊꤛꤢ꤭꤯ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ ꤕꤢꤩ ꤢꤨ꤭ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤟꤤꤙꤢꤧ꤬ ꤢꤧꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤚꤢꤦ꤭ ꤔꤢ ꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤡꤢꤪ꤯
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem, que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 ꤢ꤬ ꤊꤚꤝꤥ꤭ꤡꤛꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤔꤢ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ, ꤢ꤬ ꤢꤧꤓꤥ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤔꤢ, “ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤓꤢꤨ꤭ ꤒꤢ꤬ꤘꤢꤦ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤜꤢꤨ꤬ꤜꤢꤩ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤪ꤯ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ꤘꤣ꤬ꤑꤢ꤭ ꤜꤟꤌꤣ꤭ ꤕꤢꤩ ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤤ꤬ꤕꤜꤢꤧꤊꤟꤢ꤬ ꤞꤤ꤭ ꤢ꤬ꤚꤤ꤬ꤢ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤟꤢꤪ꤯”
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤗꤟꤢꤪꤑꤢꤩ꤭ꤗꤟꤢꤪꤞꤢꤧ꤭ ꤑꤟꤢꤩ꤭ꤟꤢꤪ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤏꤢꤨꤏꤢꤘꤤꤘꤛꤢ꤭ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤢ꤬ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤚꤤ ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤒꤥ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤋꤤ꤭ꤔꤢꤩꤋꤤ꤭ꤔꤢꤪ꤭ꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤢ, “ꤘꤣ ꤛꤢꤩ꤬ꤏꤛꤢꤨꤋꤚꤤ ꤢ꤬ꤗꤝꤟꤤ꤬ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤠꤢ꤭ ꤔꤢꤪ꤭ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣꤊꤛꤢ꤭ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭,” ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤓꤌꤣ꤭ ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣꤒꤌꤣ꤭ ꤋꤤ꤭ꤔꤢꤩꤋꤤ꤭ꤔꤢꤪ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤘꤟꤌꤣ꤭ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣꤊꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤜꤢꤨ꤭ꤊꤢꤨ꤭꤯
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 ꤙꤤ ꤕꤢ꤬ꤡꤟꤢꤧꤗꤟꤌꤣꤖꤢꤨ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ꤟꤢꤪ ꤔꤢ ꤢ꤬ ꤜꤟꤢꤩꤔꤟꤤꤙꤢꤧ꤬ꤚꤢꤦ꤭ ꤊꤜꤛꤢ ꤥ꤬ ꤕꤢ꤭ꤒꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤕꤟꤢꤦ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤎꤤꤜꤢ꤬ ꤚꤢꤪ ꤡꤝꤤ꤬ꤡꤛꤣ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤘꤣ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤘꤢꤨ꤬ ꤊꤢ꤬ꤏꤢꤨ꤬ꤓꤢꤨ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤜꤟꤢꤩꤥ꤬ꤔꤟꤤ ꤢ꤬ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩ ꤘꤣ ꤊꤜꤢꤧꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬꤯
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas, e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤢꤧꤡꤛꤣ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤎꤤꤜꤢ꤬ ꤘꤣ ꤚꤟꤥꤗꤢꤩ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ ꤗꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ, “ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤛꤢꤨꤘꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤢ꤬ꤞꤢꤦ꤭ꤒꤢ꤬ꤜꤟꤢꤦ꤭ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤕꤜꤤ꤭ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢꤨ꤭꤯
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade,
21 ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤤ꤬ꤞꤛꤥꤤ꤬ꤞꤛꤢ꤬ꤒꤟꤢ꤭ ꤍꤟꤥ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤋꤥꤘꤢꤦ꤬ ꤔꤢ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤛꤥꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤛꤢ꤬ ꤢ꤬ꤜꤟꤢꤩꤊꤜꤥ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤯ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤚꤟꤥꤗꤢꤩ꤬ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨꤊꤟꤢꤩꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤟꤢꤨ꤭ꤢꤩ꤬, ꤊꤚꤝꤥ꤭ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤙꤢꤧ ꤊꤟꤌꤣ꤭ꤡꤟꤛꤢ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤢ꤬ꤜꤟꤢꤩꤊꤜꤥ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤥ꤬,” ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤟꤢꤩ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬꤯
21 E nos expõem costumes que não nos é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤙꤢꤧꤗꤟꤢꤨ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤓꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤕꤜꤤ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤎꤤꤜꤢ꤬꤯ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤓꤢꤪꤐꤟꤢ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤞꤢꤧꤔꤛꤢꤩ꤭ ꤟꤛꤢꤩ꤬ꤡꤟꤢ꤬, ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤒꤟꤢ꤭ ꤢ꤬ꤍꤟꤥ ꤔꤢ ꤙꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤦ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ ꤤ꤬ꤕꤜꤤꤚꤝꤟꤤ꤯
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 ꤢꤨ꤭ ꤗꤟꤢꤦ꤭ꤡꤟꤛꤢꤩ꤭ꤗꤟꤢꤦ꤭ꤡꤟꤢꤦ꤬ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤚꤢꤪ ꤘꤣꤋꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤨ꤭ ꤘꤢꤪꤔꤟꤌꤣ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ꤊꤢꤨ꤭, ꤚꤢꤪ ꤢꤨ꤭ ꤔꤢꤪ꤭ ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪꤗꤢ꤬ ꤒꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤩ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤯
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 ꤢꤨ꤭ ꤊꤜꤥꤥ꤬ꤗꤢ꤬ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤎꤤꤜꤢ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢ꤭ꤘꤟꤌꤣ꤬ ꤘꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤟꤢꤪ ꤕꤜꤢꤧ꤬ꤊꤢꤨ꤭|alt="Paul and Silas in stocks" src="lb00337.png" size="col" copy="Louise Bass, The British & Foreign Bible Society 1994" ref="16:24" ꤙꤤ ꤍꤟꤥ ꤟꤛꤢ꤭ꤒꤟꤌꤣꤟꤢꤪ ꤘꤣ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤘꤢꤪꤔꤟꤌꤣ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤒꤣ꤬ꤒꤟꤥ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤜꤥꤗꤢ꤬ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤋꤢ꤭ꤘꤟꤌꤣ꤬ ꤔꤢ ꤞꤢꤪ꤬ꤙꤛꤢꤩ꤬ꤘꤢꤨ꤬꤯
24 O qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior, e lhes segurou os pés no tronco.
25 ꤙꤤ ꤗꤟꤢꤪꤔꤟꤢꤩ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤎꤤꤜꤢ꤬ ꤊꤝꤤ꤭ꤡꤢꤪꤙꤢꤧ꤭ ꤚꤢꤪ ꤤ꤬ꤚꤥ꤭ ꤓꤢꤨ꤬ꤞꤢꤧꤓꤛꤢ꤬ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭, ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤢ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤝꤤ꤭ꤡꤢꤪꤙꤢꤧ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤤ꤬ꤚꤥ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤯
25 E, perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣꤚꤢꤪ ꤒꤢ꤬ꤔꤢꤩꤓꤢꤪꤘꤤ꤭ ꤓꤛꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤓꤢꤪ ꤏꤛꤥ꤬ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤚꤢꤪ ꤜꤟꤢꤩꤘꤢꤪ ꤥ꤬ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤋꤢ꤭ꤏꤛꤢꤩ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤊꤢ꤬ꤐꤟꤌꤣ꤭ꤒꤟꤌꤣ ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤡꤢꤪ꤯ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣꤒꤌꤣ꤭, ꤜꤟꤢꤩꤘꤢꤪ ꤥ꤬ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤜꤟꤢꤨ꤬ꤗꤥ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤛꤢꤩ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤘꤢꤦ꤬ ꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤬ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤏꤢꤨ꤬ꤕꤜꤛꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤪꤓꤢꤧ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤡꤢꤪ꤭ꤗꤢ꤬ ꤔꤢ ꤢꤨ꤭ ꤘꤢꤪꤥ꤬ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤜꤢ꤬ꤜꤛꤢꤩ꤭ ꤓꤢꤩ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤔꤟꤤꤘꤛꤢꤩꤘꤢꤦ꤬ ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤯
26 E de repente sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 ꤙꤤ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤞꤢꤧꤔꤟꤢꤩꤓꤛꤢ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤕꤟꤥ꤬ ꤢ꤬ꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ ꤜꤟꤢꤨ꤬ꤗꤥ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤢꤨ꤭ ꤘꤢꤪꤒꤟꤢ꤭ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤜꤛꤢ꤬ꤓꤢꤩ꤬ꤕꤜꤢꤧ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤟꤢꤪ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤙꤢꤓꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤔꤢꤧ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦꤚꤟꤢꤩ ꤏꤢꤦ꤭ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤛꤢꤩ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤯
27 E, acordando o carcereiro, e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada, e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤋꤢꤧ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤢꤧꤓꤥ꤭ꤡꤛꤣ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤏꤢꤦ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤘꤛꤢꤩꤒꤢꤧ꤭ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤔꤟꤢꤩ ꤒꤢꤧ꤭ꤗꤟꤢꤩ꤯ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤕꤜꤤ꤭ ꤙꤤꤛꤢꤩ꤭ ꤕꤚꤢꤧ꤯”
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪ ꤔꤢꤪ꤭ꤖꤛꤢꤩꤟꤛꤢ꤭ ꤢꤨ꤭ ꤗꤤ꤬ꤊꤢꤪ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤜꤛꤢ꤬ꤔꤟꤌꤣ꤭ ꤘꤢꤍꤟꤢꤦ꤬ꤒꤟꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤔꤛꤢ꤭ꤒꤢ꤬ꤘꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤎꤤꤜꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤋꤢ꤭ꤘꤟꤌꤣ꤬ꤏꤛꤢꤩ꤯
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤢꤧꤓꤢꤩ꤬ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤎꤤꤜꤢ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤊꤜꤢꤪ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤏꤢꤨ꤬ꤘꤛꤢ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ, “ꤕꤟꤌꤣꤠꤟꤛꤢ ꤞꤤ꤭꤮, ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤠꤢ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤔꤟꤤꤙꤢꤧ꤬ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤏꤤ꤬ꤕꤜꤢꤧꤊꤟꤢ꤬ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤠꤢ꤭ ꤒꤥ꤭ꤙꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤖꤢꤨꤒꤢꤩ꤭?”
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤑꤟꤢꤢꤩ꤬ ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤛꤢꤩ꤬ꤏꤛꤢꤨ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤚꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ ꤥ꤬ꤜꤢ꤭ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤟꤤ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤔꤟꤤꤙꤢꤧ꤬ ꤘꤢꤦ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤤ꤬ꤕꤜꤢꤧꤊꤟꤢ꤬ ꤕꤢ꤭꤯”
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤎꤤꤜꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ꤘꤣ꤬ꤑꤢ꤭ ꤕꤢꤩ ꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤜꤢꤨ꤭ꤟꤤ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤜꤟꤢ꤭ꤢ꤬ꤍꤟꤥ꤯
32 E lhe pregavam a palavra do Senhor, e a todos os que estavam em sua casa.
33 ꤙꤤ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤞꤢꤧ꤭ꤞꤢꤧ꤭ ꤕꤚꤢꤧ, ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤏꤤ꤭ꤕꤜꤤ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤕꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤢ꤬ꤡꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤓꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬, ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣꤒꤌꤣ꤭ ꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤢ꤬ ꤟꤤ꤬ꤖꤢꤨꤖꤛꤢ꤭ꤖꤢꤨ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤕꤜꤝꤥ꤭ ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ ꤔꤢ ꤓꤛꤢꤩ꤭꤯
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 ꤢ꤬ ꤢꤧꤊꤟꤢ꤬ꤔꤟꤤ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤎꤤꤜꤢ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬, ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤘꤛꤢꤩꤢꤩ꤬ꤘꤛꤢꤩꤥ꤭ ꤕꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤏꤢꤧ꤬ꤢꤩ꤬ꤏꤢꤧ꤬ꤥ꤭꤯ ꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤢ꤬ ꤟꤤ꤬ꤖꤢꤨꤖꤛꤢ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤑꤟꤢꤢꤩ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤟꤢꤪ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤊꤚꤟꤢꤦ꤭ꤞꤢꤧꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤊꤢ꤬ꤔꤟꤥ꤮ ꤒꤥ꤬꤯
34 E, levando-os à sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 ꤘꤣꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤣ꤬ꤚꤥ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤚꤟꤥꤗꤢꤩ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪ ꤠꤟꤤ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤘꤣ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ ꤥ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣꤟꤢꤩ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ, “ꤕꤜꤝꤥ꤭ꤓꤢꤩ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤯”
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤚꤢꤪ, ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ꤜꤟꤌꤣ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤔꤢ, “ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤡꤤ꤬ꤚꤛꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤩꤒꤟꤢ꤭ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤍꤟꤥ ꤔꤢ ꤙꤢꤧ꤬ꤕꤜꤝꤥ꤭ꤓꤢꤩ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤎꤤꤜꤢ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤞꤤ꤭ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣ ꤔꤟꤤ ꤟꤢꤪ꤯ ꤡꤛꤣꤗꤟꤥ꤬ꤗꤟꤥ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤔꤤ꤮꤯”
36 E o carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪ ꤠꤟꤤ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ, “ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤚꤟꤥꤗꤢꤩ꤬ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨꤊꤟꤢꤩꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤕꤚꤢꤧ꤯ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤏꤢꤨ꤬ꤘꤛꤢ꤭ꤡꤟꤢꤩ꤬ꤗꤛꤢ ꤟꤤ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣ꤮ ꤒꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣꤗꤟꤢꤦ꤭ꤡꤛꤣꤕꤟꤢꤪ꤬ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤕꤜꤤ꤭ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤜꤢꤨ꤬ꤒꤣ꤬ꤖꤢꤧ꤬ ꤗꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧ꤬ꤑꤢꤩ꤭, ꤓꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤬ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣꤘꤢꤪꤒꤟꤢ꤭ ꤒꤟꤌꤣ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤡꤢꤪ꤯ ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢꤚꤢꤪ, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤔꤢꤪ꤭ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣꤟꤌꤣ꤬ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤟꤢꤧ꤭? ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣꤗꤟꤢꤩ꤬ꤖꤢꤨꤛꤢꤩ꤭ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ꤔꤟꤤ ꤒꤥ꤬꤯ ꤚꤟꤥꤗꤢꤩ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤥ꤭ꤙꤢꤧ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ ꤙꤤꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤙꤢꤧ꤬ꤟꤛꤢ꤭ꤕꤜꤝꤥ꤭ꤓꤢꤩ꤬ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤯”
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪ ꤠꤟꤤ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ꤜꤟꤌꤣ꤭ ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤕꤢꤩ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ ꤘꤣ ꤚꤟꤥꤗꤢꤩ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤟꤤꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤎꤤꤜꤢ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤚꤟꤥꤗꤢꤩ꤬ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨꤊꤟꤢꤩꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤕꤚꤢꤧ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤞꤢꤧꤤ꤬ꤏꤢꤩ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭꤯
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤚꤟꤥꤗꤢꤩ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ ꤊꤝꤤ꤭ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤪ꤬ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤎꤤꤜꤢ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤞꤢꤨ꤭ꤓꤢꤩ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ꤊꤜꤢꤪ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤝꤤ꤭ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤪ꤬ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣꤒꤢ꤬ꤖꤢ꤭ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢꤨ꤭ ꤛꤢꤩ꤭꤯
39 E, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤎꤤꤜꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤓꤢꤩ꤬ ꤚꤢꤪ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤗꤢꤪ꤬ꤜꤢꤩꤘꤤ꤬ꤛꤣ꤬ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬꤯ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤘꤛꤢꤩꤟꤢꤧ꤭ꤘꤛꤢꤩꤚꤢꤩ꤬ ꤓꤌꤣ꤭ ꤢꤨ꤭ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣꤊꤛꤢ꤭꤯
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.