Atos 12
ꤜꤤ꤬ꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤞꤢꤧ꤭ ꤔꤢ ꤜꤤ꤬ꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤜꤟꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤜꤟꤤ꤬ꤍꤟꤥ (KYUK) vs NAA
1 ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ ꤋꤝꤤꤟꤢꤩ꤬ꤚꤥ꤬ ꤡꤢꤓꤛꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤡꤟꤛꤢꤩ꤭ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤡꤟꤢꤦ꤬ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤕꤜꤢꤪꤗꤟꤢꤨ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤯
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤒꤟꤢ꤭ ꤢ꤬ꤍꤟꤥ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤢꤨ꤭ ꤏꤢꤦ꤭ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤛꤥ꤭ꤟꤢ꤬ ꤢ꤬ꤠꤟꤛꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤢꤩ꤭ꤗꤢ꤬ꤎꤣ꤬ ꤔꤢ ꤔꤢꤧ꤯
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 ꤢ꤬ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤖꤢꤨꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ꤒꤥ꤭ ꤔꤢ ꤛꤢꤨꤘꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤒꤟꤢ꤭ꤕꤟꤥ ꤢ꤬ꤍꤟꤥ ꤔꤢ ꤙꤢꤧ꤬ ꤕꤟꤢꤦ ꤕꤟꤥ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ꤯ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤙꤤ ꤕꤝꤢꤧ꤬ꤋꤢꤪꤗꤢꤨ꤭ ꤏꤥ꤭ꤘꤥ꤭ ꤟꤌꤣ꤭ꤗꤢꤦ꤬ꤒꤢ꤬ꤖꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬꤯
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 ꤢꤨ꤭ ꤕꤟꤢꤦ ꤓꤌꤣ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤚꤢꤪ ꤢꤨ꤭ ꤘꤢꤪꤒꤟꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ꤊꤢꤨ꤭꤯ ꤢꤨ꤭ ꤘꤛꤢꤩꤒꤟꤢ꤭ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤜꤝꤟꤤ꤭ꤗꤟꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤘꤣ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤙꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪꤔꤟꤤ ꤜꤢꤨ꤭꤯ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪ ꤒꤣ꤬ꤗꤟꤢꤨ꤬ ꤓꤌꤣ꤭ ꤒꤣ꤬ꤗꤟꤢꤨ꤬꤯ ꤒꤣ꤬ꤗꤟꤢꤨ꤬ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤞꤢꤧꤜꤝꤟꤤ꤭꤯ ꤙꤤ ꤕꤝꤢꤧ꤬ ꤓꤌꤣ꤭ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤋꤝꤤꤟꤢꤩ꤬ꤚꤥ꤬ ꤒꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤡꤟꤢꤩ꤬ꤗꤛꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤡꤤ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤙꤢꤧꤗꤟꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ ꤗꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤕꤢ꤭꤯
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢꤨ꤭ ꤘꤢꤪꤥ꤬ ꤒꤢ꤬ꤘꤢꤦ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ꤊꤢꤨ꤭꤯ ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤕꤜꤢꤪꤗꤟꤢꤨ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ꤏꤛꤥ꤬ ꤊꤝꤤ꤭ꤡꤢꤪꤙꤢꤧ꤭ ꤕꤢꤩ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤘꤣ ꤜꤢꤨ꤭ꤑꤢꤩ꤭꤯
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 ꤙꤤ ꤋꤝꤤꤟꤢꤩ꤬ꤚꤥ꤬ ꤢꤧꤓꤢꤩ꤬ ꤒꤛꤢ꤬ꤟꤤ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤘꤣ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤙꤢꤧꤗꤟꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ ꤗꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤟꤤꤒꤥ꤬ ꤒꤣ꤬ꤞꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤥ꤬ꤗꤛꤢꤩ꤭ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤞꤢꤧꤔꤛꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤕꤜꤢꤧ꤬ꤊꤢꤨ꤭꤯ ꤢꤨ꤭ ꤡꤢꤪ꤭ꤊꤜꤟꤢꤪ꤬ꤗꤢ꤬ ꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤏꤢꤨ꤬ꤕꤜꤛꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤪꤓꤢꤧ ꤔꤛꤢꤩ꤭ꤙꤥ꤭꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤬ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪ ꤥ꤬ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤙꤤ ꤜꤟꤢꤩꤘꤢꤪꤒꤟꤢ꤭ ꤢꤨ꤭ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ꤓꤢꤦ꤭ꤔꤌꤣ꤬꤯
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤔꤢꤩꤗꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ ꤥ꤬ꤜꤟꤌꤣ꤭ꤋꤛꤢꤩ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤜꤤ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤙꤤ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤥ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤛꤢꤩ ꤢ꤬ ꤕꤟꤥ꤬ꤊꤢꤨ꤭ꤔꤌꤣ꤬꤯ ꤒꤢ꤬ꤔꤢꤩꤗꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤖꤢꤨ ꤕꤜꤟꤛꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤕꤜꤢ꤭ꤋꤢꤨ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤓꤢꤨ꤬ꤚꤟꤛꤢ꤭ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ꤕꤚꤛꤢ꤭ꤗꤢꤪ꤭,” ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣꤒꤌꤣ꤭ ꤏꤢꤨ꤬ꤕꤜꤛꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤪꤓꤢꤧ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤢ꤬ꤒꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤔꤛꤢꤩ꤭ꤋꤥꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤜꤢ꤬ꤒꤟꤢ꤭ ꤕꤜꤝꤥꤓꤢꤩ꤬ ꤊꤛꤢ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤔꤟꤤꤘꤛꤢꤩꤘꤢꤦ꤬ ꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤯
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤒꤢ꤬ꤔꤢꤩꤗꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤖꤢꤨ ꤟꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤑꤟꤢꤓꤛꤢ꤬ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤑꤟꤢꤓꤢꤪ ꤚꤢꤪ ꤘꤛꤢꤔꤟꤤ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤖꤢꤔꤌꤣ꤬꤯” ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤊꤚꤝꤥ꤭ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤔꤢꤩꤗꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤖꤢꤨ ꤟꤢꤩ ꤢꤧ꤬ ꤔꤌꤣ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤕꤟꤥ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤤ꤬ꤓꤢꤪꤓꤛꤢ꤬ꤔꤟꤤ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤤ꤬ꤊꤟꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤚꤢꤪ ꤊꤚꤝꤥ꤭ꤡꤛꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤠꤢ꤭ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤛꤢꤩ꤭꤯”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤊꤚꤝꤥ꤭ꤓꤢꤩ꤬ ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤟꤌꤣꤘꤣ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ꤊꤜꤢꤪ꤭꤯ ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤒꤢ꤬ꤔꤢꤩꤗꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤖꤢꤨ ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤕꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤖꤢꤨ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤜꤢ꤬ꤊꤥ꤭ ꤟꤟꤢꤧ꤭, ꤗꤟꤢꤒꤥ꤬ ꤟꤟꤢꤧ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ ꤒꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤥ꤬꤯ ꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ꤕꤚꤢꤧ ꤔꤢ ꤢ꤬ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ꤜꤝꤥꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤕꤚꤢꤧ꤯
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣꤒꤢ꤬ꤜꤝꤥꤙꤢꤧꤊꤛꤢ꤭ꤓꤌꤣ꤭ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ ꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤣ ꤒꤣ꤬ꤒꤟꤥ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣ ꤒꤢ꤬ꤜꤝꤥꤙꤢꤧ ꤕꤟꤥ ꤔꤛꤢꤩ꤭ꤒꤟꤥꤒꤣ꤬ꤒꤟꤥ꤯ ꤘꤣꤋꤛꤢꤩ꤭ꤜꤣ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣꤒꤟꤌꤣ ꤘꤣ ꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤒꤟꤢꤪꤓꤢꤧ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤊꤢꤨ꤭꤯ ꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ꤊꤢꤨ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤊꤢꤨ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣꤜꤢꤨ꤬ꤕꤜꤢꤨ ꤔꤟꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤭ ꤡꤢꤪ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢꤨ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤜꤟꤢꤨ꤬ꤗꤥ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤕꤢꤩ ꤔꤟꤤꤘꤛꤢꤩꤘꤢꤦ꤬ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤕꤚꤢꤧ, ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣꤊꤛꤢ꤭ ꤙꤤ ꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤊꤢꤨ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤊꤚꤝꤥ꤭ꤡꤛꤣꤚꤝꤥ ꤕꤚꤢꤧ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢꤨ꤭ꤊꤜꤛꤢ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤙꤥ꤭ ꤚꤢꤪ ꤒꤢ꤬ꤔꤢꤩꤗꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤖꤢꤨ ꤜꤢ꤬ꤗꤟꤢꤩꤋꤛꤢꤩꤊꤛꤢ꤭ ꤕꤢꤩ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ꤯
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 ꤢ꤬ ꤜꤢ꤬ꤗꤟꤢꤩꤓꤌꤣ꤭ ꤕꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤒꤢꤦꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ꤔꤥ꤬ ꤕꤚꤢꤧ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤓꤛꤢ꤬ꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ ꤔꤢ ꤢꤧ꤬ꤛꤢꤩ꤭ ꤕꤚꤢꤧ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤔꤢ, “ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢꤛꤢꤩ꤭ ꤠꤢ꤭ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ꤟꤢꤪ ꤔꤢ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ ꤖꤢꤨꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤜꤢ꤬ꤊꤥ꤭ ꤡꤢꤪ꤯ ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤔꤢꤩꤗꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤖꤢꤨ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤤ꤬ꤕꤜꤢꤧ ꤓꤢꤩ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤠꤢ꤭ ꤘꤣ ꤋꤝꤤꤟꤢꤩ꤬ꤚꤥ꤬ ꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤚꤛꤢꤩ꤭ꤏꤛꤥ꤬ꤏꤢꤪ꤭ ꤢ꤬ꤜꤟꤢꤧ꤭, ꤓꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤬ ꤢ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤤ꤬ꤕꤜꤢꤧꤊꤟꤢ꤬ ꤠꤢ꤭ ꤘꤣ ꤛꤢꤨꤘꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤗꤛꤢꤏꤢꤦ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤡꤟꤛꤢꤩ꤭ ꤠꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤢꤨ꤭꤯”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 ꤙꤤ ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭ꤟꤢꤪ ꤔꤢ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩꤛꤢꤩ꤭ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤜꤢ꤬ꤊꤥ꤭ ꤡꤢꤪ ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤋꤢꤨ꤭ꤛꤥ꤭ꤟꤢ꤬ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤢꤧꤕꤟꤥ ꤢ꤬ꤗꤝꤟꤤ꤬ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤗꤢ꤬ꤊꤢꤨ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤗꤟꤌꤣ ꤗꤟꤌꤣꤗꤢ꤬ꤚꤤ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬, ꤚꤢꤪ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ꤒꤥ꤭ꤒꤢꤦ ꤔꤢ ꤢꤨ꤭ ꤟꤛꤢ꤭ ꤥ꤬ꤕꤜꤢꤪꤥ꤬ꤕꤜꤢꤨ꤬ ꤊꤝꤤ꤭ꤡꤢꤪꤙꤢꤧ꤭ ꤚꤟꤥꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬꤯
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤊꤟꤢ꤬ꤘꤢꤪ꤬ ꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤘꤣ ꤟꤤ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤒꤣ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤚꤢꤪ ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ ꤔꤢ ꤗꤢ꤬ꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤭ ꤘꤢꤪ꤬ ꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ ꤕꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤚꤢꤪ ꤜꤢꤨ꤬ꤜꤢꤩ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤗꤝꤟꤤ꤬ ꤔꤢ ꤗꤢꤪ꤬ꤚꤢꤪ꤭ꤘꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤩ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣꤗꤛꤢꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭꤯
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤜꤟꤢ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤊꤚꤟꤢꤦ꤭ ꤒꤢ꤬ꤜꤝꤥꤏꤢꤦ꤭ꤜꤢꤦ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤏꤥ꤭ꤒꤢ꤬ꤕꤟꤢ꤬ ꤙꤢꤗꤥ꤭ ꤕꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤜꤛꤢ꤬ꤊꤢ꤬ꤔꤟꤌꤣ꤭ ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ ꤕꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤊꤜꤢꤪ꤭ꤔꤌꤣ꤬꤯
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 “ꤗꤢ꤬ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤢ꤬ꤗꤝꤤ꤭ ꤟꤟꤢꤧ꤭?” ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤗꤢꤪ꤬ꤚꤢꤪ꤭ꤘꤢꤩ꤬ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬, ꤒꤢ꤬ꤘꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤜꤢ꤬ꤊꤥ꤭ ꤡꤢꤪ ꤗꤢꤪ꤬ꤚꤢꤪ꤭ꤘꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤢ꤭ꤕꤚꤟꤢꤧꤏꤢꤦ꤬ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬꤯ “ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤢ꤬ꤐꤟꤥ꤬ ꤕꤚꤢꤧꤊꤥ꤭,” ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬꤯
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤘꤢꤪ꤬ ꤕꤜꤢꤩ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤕꤟꤥ ꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤙꤢꤗꤥ꤭ ꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤋꤛꤢꤩꤞꤢꤨ꤬ꤋꤛꤢꤩꤞꤢꤧ ꤊꤢ꤬ꤔꤟꤥ꤮ ꤒꤥ꤬꤯
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤔꤢꤪ꤭ꤞꤌꤣ꤬ꤞꤌꤣ꤬꤮ ꤥ꤬ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤠꤟꤢꤦꤠꤟꤛꤢꤜꤟꤌꤣ꤭ ꤕꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤒꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ ꤕꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤤ꤬ꤕꤜꤢꤧꤓꤢꤩ꤬ ꤊꤚꤛꤢ꤮ ꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤖꤢꤨꤒꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤚꤤ꤬ꤢ꤬ꤊꤛꤢ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤔꤢ, “ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ ꤕꤢꤩꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤢꤩ꤭ꤗꤢ꤬ꤎꤣ꤬ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤚꤟꤌꤣ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤔꤤ꤮,” ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤟꤢꤩꤓꤌꤣ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤕꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣꤊꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤚꤟꤌꤣ꤬ ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬꤯
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 ꤗꤟꤢꤪꤜꤤ꤭ꤙꤢꤨ꤭ ꤟꤢꤪ ꤚꤢꤪ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ꤏꤢꤨꤏꤢ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤔꤟꤤꤘꤛꤢꤩ ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤡꤛꤣꤓꤢꤩ꤬ꤕꤜꤢꤧꤡꤟꤛꤢ ꤖꤢꤨꤒꤢꤩ꤭ꤒꤢꤩ꤭?”
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 ꤋꤝꤤꤟꤢꤩ꤬ꤚꤥ꤬ ꤟꤢꤩꤒꤟꤢ꤭ ꤢ꤬ꤍꤟꤥ ꤔꤢ, ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ ꤗꤛꤢꤕꤟꤢꤨ꤭ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤢ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤘꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤒꤥ꤬꤯ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣ ꤡꤟꤢꤩ꤬ꤗꤛꤢ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤒꤟꤢ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤢ꤬ꤍꤟꤥ ꤔꤢ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤯
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 ꤋꤝꤤꤟꤢꤩ꤬ꤚꤥ꤬ ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤠꤟꤤ꤭ꤓꤢꤛꤣ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤠꤟꤤ꤭ꤎꤤꤘꤥ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤯ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤚꤢꤪ ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤡꤛꤣꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ꤔꤟꤤ ꤔꤢ ꤋꤝꤤꤟꤢꤩ꤬ꤚꤥ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤠꤟꤤ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤡꤛꤣꤚꤟꤥꤜꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤋꤝꤤꤟꤢꤩ꤬ꤚꤥ꤬ ꤢ꤬ ꤥ꤬꤯ ꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤣ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ ꤕꤜꤥ꤭ꤚꤟꤢꤩ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤙꤢ꤬ꤜꤢꤎꤢ꤬ꤒꤟꤢꤨ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤡꤝꤟꤥ ꤕꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭, ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤭ꤟꤢꤩꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤓꤝꤟꤥ꤭ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤐꤟꤢꤨ꤭ꤊꤜꤛꤢꤐꤟꤢꤨ꤭ꤊꤜꤥ꤭ ꤡꤝꤟꤥ ꤋꤝꤤ ꤚꤢꤪ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤋꤝꤤ ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤔꤟꤤ ꤜꤢꤨ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤯ ꤘꤣꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣꤊꤝꤤ꤭ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤕꤟꤢꤩ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤘꤝꤥ꤭ ꤘꤣ ꤋꤝꤤ ꤢ꤬ ꤥ꤬, ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤭ꤟꤢꤩꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤢ꤬ꤊꤟꤢꤩ ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤡꤝꤟꤥ ꤕꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨꤊꤟꤢꤩꤖꤢꤨ ꤔꤢ ꤏꤢꤧ꤬ꤢꤩ꤬ꤏꤢꤧ꤬ꤥ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤯
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 ꤒꤣ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤋꤢꤧ꤭ ꤙꤤ ꤢꤨ꤭ ꤔꤝꤥꤓꤛꤢ꤬ ꤋꤥꤘꤢꤦ꤬ ꤟꤢꤪ ꤋꤝꤤꤟꤢꤩ꤬ꤚꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ꤊꤢꤦ꤭ꤢ꤬ꤞꤛꤢꤓꤛꤢ꤬ꤔꤟꤤ ꤋꤝꤤꤟꤛꤢꤩ꤬ꤡꤟꤢ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤥ꤬ꤔꤛꤢ꤭ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤋꤝꤤ ꤢ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤛꤢꤓꤢꤧ꤭ꤓꤛꤢ꤬ꤜꤣ꤭ꤋꤢꤨ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ꤒꤟꤢ꤭ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤙꤢꤧꤗꤟꤢꤨ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤯
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤢꤧꤓꤥ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤔꤢ, “ꤋꤝꤤ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤜꤟꤢꤨ꤬ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤗꤟꤢꤒꤥ꤬꤯ ꤗꤟꤢꤡꤢꤪꤘꤢꤦ꤬ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤢꤪꤟꤢꤪ꤯”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣꤒꤌꤣ꤭, ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤔꤢꤩꤗꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤝꤤꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤢꤧ꤭ ꤋꤝꤤꤟꤢꤩ꤬ꤚꤥ꤬, ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤭ꤟꤢꤩꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤒꤥ꤭ ꤓꤢꤨ꤬ꤞꤢꤧꤓꤛꤢ꤬ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤘꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣ ꤔꤢꤪ꤭ꤓꤢꤨ꤬ꤞꤢꤧꤓꤛꤢ꤬ ꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ ꤔꤢ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤜꤟꤢꤨ꤬ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤐꤟꤢ꤭ ꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭꤯
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤢ꤬ꤜꤟꤢ꤭ꤢ꤬ꤍꤟꤥꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤜꤟꤌꤣ꤭ꤕꤢ꤬ꤏꤤ꤭ꤡꤛꤣ ꤐꤛꤢꤩ꤬ ꤕꤜꤢꤩ꤬ꤟꤛꤢ꤭ꤕꤟꤥ ꤘꤣꤑꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢꤨ꤭ ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤑꤟꤢꤢꤩ꤬ ꤢꤧꤓꤛꤢ꤬ ꤔꤢ ꤢꤧꤓꤛꤢ꤬ ꤡꤢꤪ꤯
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤙꤢ꤬ꤔꤢ꤬ꤙꤢ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤎꤢꤪꤜꤢꤨ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤓꤌꤣ꤭ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤛꤢ꤬ꤚꤢꤨꤏꤛꤢ꤬ꤜꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤢꤧꤔꤟꤤ ꤋꤢꤨ꤭ꤛꤥ꤭ꤟꤢ꤬ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤢꤧꤕꤟꤥ ꤜꤢꤨ꤭ꤗꤝꤟꤤ꤬ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤗꤢ꤬ꤊꤢꤨ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤊꤟꤢ꤬ꤊꤛꤢ꤭꤯
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.