2 Samuel 15
ꤜꤤ꤬ꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤞꤢꤧ꤭ ꤔꤢ ꤜꤤ꤬ꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤜꤟꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤜꤟꤤ꤬ꤍꤟꤥ (KYUK) vs NAA
1 ꤘꤣ ꤢ꤬ꤔꤥ꤬ꤔꤌꤣ꤬ ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤡꤢꤓꤛꤢ꤬ꤙꤢꤩ꤬ꤥ꤬ ꤔꤟꤤ ꤒꤢ꤬ꤞꤤꤜꤟꤥ ꤒꤣ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤔꤢ ꤒꤢ꤬ꤞꤤ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤘꤣ ꤢꤧ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤔꤟꤤꤘꤢꤦ꤬, ꤓꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤬ ꤢ꤬ ꤙꤢꤩ꤬ꤥ꤬ꤔꤟꤤꤕꤟꤥ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤑꤟꤢ꤭ꤏꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤢ꤬ ꤓꤛꤢ꤬ꤏꤤ꤬ꤘꤛꤢꤔꤟꤤ ꤒꤢ꤬ꤞꤤꤜꤟꤥ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤡꤛꤣꤚꤟꤢꤩ ꤕꤢꤩ ꤘꤣ ꤜꤢꤨ꤭ꤑꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭꤯
1 Depois disso, Absalão arranjou uma carruagem, cavalos e cinquenta homens que corressem na sua frente.
2 ꤓꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤬ ꤕꤝꤟꤥ꤭ꤚꤥ꤭ꤚꤥ꤭꤮ ꤢ꤬ ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ꤚꤥ꤬ꤗꤟꤢꤦ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ꤥ꤬ ꤙꤤ ꤊꤜꤛꤢ ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢ꤬ꤘꤢ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤙꤥ꤭ ꤢ꤬ꤓꤢꤦ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤤ꤬ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤔꤢꤪ꤭ꤟꤛꤢ꤭ꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ ꤕꤜꤢꤦꤊꤛꤢ꤭ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬ꤡꤣ꤬ ꤔꤢ ꤋꤝꤤ ꤟꤢꤩꤚꤢꤪ, ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤡꤛꤣꤒꤥ꤭ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣꤏꤢꤨ꤬ꤘꤛꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ ꤙꤤ ꤒꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭?” ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤠꤢ꤭ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤛꤢꤩ꤭ ꤠꤢ꤭ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤤ꤬ꤎꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤒꤣ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤢ꤬ꤊꤜꤢꤧ꤭ ꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤟꤛꤢ꤭,” ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬꤯
2 Ele se levantava cedo e ficava à beira do caminho que levava ao portão da cidade. Quando passava um homem que tinha alguma demanda que devia ser submetida ao rei para julgamento, Absalão o chamava a si e lhe dizia: “De que cidade você é?” Quando ele respondia: “Este seu servo é de tal tribo de Israel”,
3 ꤚꤢꤪ ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤟꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤠꤢ꤭ ꤟꤢꤩ ꤔꤟꤢꤧ꤬, ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤚꤛꤢꤕꤚꤢꤧ, ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤒꤥ꤭ ꤕꤚꤢꤧꤕꤚꤢꤧ꤯ ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤ ꤢ꤬ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤢ꤭ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤮ ꤒꤥ꤬꤯”
3 Absalão lhe dizia: “Olhe, a sua causa é boa e justa, mas você não tem quem o ouça da parte do rei.”
4 ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤕꤟꤥ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤠꤢ꤭ ꤊꤤ꤬ ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤙꤛꤢꤩ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤙꤤ ꤊꤟꤢꤩꤊꤢꤨ꤭ꤛꤢꤩ꤭, ꤚꤢꤪ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤤ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ꤕꤜꤥ꤭ ꤠꤢ꤭ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬ꤡꤣ꤬ ꤟꤢꤩꤗꤢ꤬, ꤠꤢ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ꤓꤌꤣ꤭ꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ꤕꤜꤢꤦ ꤡꤢꤪꤒꤟꤢꤩ꤬ ꤕꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤕꤢ꤭꤯”
4 Absalão dizia mais: “Ah! Quem me dera ser juiz na terra, para que viesse a mim todo homem que tivesse demanda ou questão, para que eu lhe fizesse justiça!”
5 ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤖꤢꤦ꤬ ꤔꤢ ꤜꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤟꤛꤢ꤭ꤍꤟꤢꤪ꤬ꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤙꤢꤩ꤬ꤐꤟꤢꤦꤙꤢꤩ꤬ꤑꤟꤢ ꤘꤣ ꤜꤢꤨ꤭ꤗꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤖꤢꤦ꤭ꤞꤛꤢꤩ꤬ꤖꤢꤦ꤭ꤜꤛꤢ꤭ ꤢꤨ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤔꤟꤌꤣ꤬ꤗꤢꤦ ꤢꤨ꤭꤯
5 Também, quando alguém se aproximava para inclinar-se diante dele, ele estendia as mãos, abraçava-o e o beijava.
6 ꤚꤢꤪ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤤ꤬ꤎꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦꤚꤟꤢꤩ ꤔꤢꤪ꤭ ꤟꤛꤢ꤭ ꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ꤓꤌꤣ꤭ꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ꤕꤜꤢꤦ ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤋꤝꤤ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤗꤢ꤬, ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤕꤜꤤ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤝꤟꤥ꤭꤮ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤢꤪ꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤝꤤ꤬ꤔꤟꤤꤓꤢꤪꤔꤟꤤ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤕꤜꤤ꤭ ꤤ꤬ꤎꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ ꤜꤣꤊꤜꤢꤪ꤭ ꤡꤢꤪ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤖꤢꤧ꤭ ꤋꤝꤤꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤡꤢꤪ꤯
6 Absalão agia desta maneira com todo o Israel que vinha ao rei para pedir justiça e, assim, conquistava o coração dos homens de Israel.
7 ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤢ꤬ ꤙꤢ꤭ꤓꤛꤢ꤬ꤟꤢꤪ ꤜꤝꤟꤤ꤭ꤔꤢ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤟꤢꤩ ꤢ꤬ꤖꤢꤧ꤭ ꤋꤝꤤꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤔꤢ, “ꤋꤛꤢꤞꤢꤧꤘꤥ꤭ ꤕꤜꤝꤥ꤭ꤡꤛꤣ ꤠꤢ꤭ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤟꤢꤩ꤬ꤙꤚꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤡꤛꤣꤗꤟꤢꤩ꤬ꤜꤣꤗꤟꤢꤩ꤬ꤙꤢ꤭ꤔꤟꤤ ꤊꤟꤢꤦꤚꤟꤢꤩ ꤠꤢ꤭ ꤢꤪꤜꤟꤛꤢ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤓꤌꤣ꤭ꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ꤍꤟꤥ ꤔꤢ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤯
7 Ao fim de quatro anos, Absalão disse ao rei: — Deixe-me ir a Hebrom cumprir o voto que fiz ao
8 ꤙꤤ ꤠꤢ꤭ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢꤩ꤬ꤏꤛꤢꤨꤚꤢ ꤘꤣ ꤎꤢꤨ꤬ꤚꤤꤊꤟꤢꤩ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤠꤢ꤭ ꤢꤪꤜꤟꤛꤢ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤠꤢ꤭ꤍꤟꤥ ꤔꤢ, ‘ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤤ꤬ ꤞꤢꤨ꤭ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤠꤢ꤭ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤛꤢ꤬ꤚꤢꤨꤏꤛꤢ꤬ꤜꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤩꤗꤢ꤬, ꤠꤢ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤡꤢꤪꤙꤢꤧ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤘꤢꤦ꤬ ꤢꤧ꤬ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤟꤢꤩ꤬ꤙꤚꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤕꤢ꤭,’” ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬꤯
8 Porque, quando estava morando em Gesur, na Síria, este seu servo fez um voto, dizendo: “Se o Senhor me trouxer de volta a Jerusalém, prestarei culto ao Senhor .”
9 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤡꤛꤣꤗꤟꤥ꤬ꤡꤛꤣꤚꤛꤢ ꤘꤢꤦ꤬ ꤔꤤ꤮꤯” ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣꤊꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤟꤢꤩ꤬ꤙꤚꤥ꤬꤯
9 Então o rei disse: — Vá em paz. E Absalão levantou-se e foi para Hebrom.
10 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣꤥ꤬ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤟꤢꤩ꤬ꤙꤚꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣꤟꤌꤣ꤬ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤨ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤘꤣ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤤ꤬ꤎꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ ꤟꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ, “ꤙꤤ ꤞꤤ꤭ ꤔꤟꤤꤟꤌꤣ꤭ꤟꤢꤪ ꤊꤝꤟꤥ꤬ ꤕꤚꤟꤢ꤬ꤓꤛꤢ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤧꤓꤥ꤭ꤟꤢꤩ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤔꤢ, ‘ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤟꤢꤪ ꤤ꤬ꤎꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤋꤝꤤ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤟꤢꤩ꤬ꤙꤚꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ ꤟꤢꤪ,’ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤔꤤ꤯”
10 Absalão enviou emissários secretos por todas as tribos de Israel, dizendo: — Quando ouvirem o som das trombetas, digam: “Absalão é rei em Hebrom!”
11 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤗꤢꤩ꤬ꤟꤛꤢ꤭ꤔꤟꤤ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤥ꤬ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤛꤢ꤬ꤚꤢꤨꤏꤛꤢ꤬ꤜꤢꤩ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤛꤢꤩ꤭ꤐꤟꤢꤧ꤬, ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤗꤢꤩ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤕꤚꤢꤧ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤖꤢꤨ ꤢ꤬ꤏꤤ꤭ꤕꤚꤟꤢꤩ ꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤚꤢꤧ꤯ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤋꤝꤤꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤤ꤬ꤥ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬꤮ ꤒꤥ꤬꤯ ꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤡꤢꤪꤡꤢꤦ ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤚꤢꤧ꤯
11 De Jerusalém foram com Absalão duzentos homens convidados, porém iam na sua simplicidade, porque nada sabiam daquele plano.
12 ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤋꤝꤤꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ꤒꤛꤢ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤟꤢꤪ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨꤒꤟꤢꤧ꤬ꤜꤟꤛꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ ꤡꤛꤣꤢꤧꤟꤛꤢ꤭ ꤢꤨ꤭ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤢ꤬ꤟꤤꤒꤢꤪ꤬ꤖꤤ꤬ꤜꤢ꤯ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤘꤛꤢꤩꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ꤡꤝꤟꤥ ꤋꤝꤤꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬, ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤤꤜꤢꤪ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤚꤝꤥ꤭ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤋꤝꤤꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤥ꤬ꤚꤟꤥꤟꤛꤢ꤭ ꤔꤢ ꤥ꤬ꤚꤟꤥꤟꤛꤢ꤭ ꤡꤢꤪ, ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤤ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤟꤌꤣ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤝꤢꤧ ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤊꤜꤟꤢꤪ꤬ꤗꤢ꤬ ꤔꤢ ꤊꤜꤟꤢꤪ꤬ꤗꤢ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ ꤊꤛꤢ꤭꤯
12 Enquanto oferecia os seus sacrifícios, Absalão também mandou chamar Aitofel, o gilonita, do conselho de Davi, da sua cidade de Gilo. Assim a conspiração tornou-se poderosa, e o povo que tomava o partido de Absalão crescia em número.
13 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤨ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ ꤋꤝꤤꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤔꤢ, “ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤤ꤬ꤎꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤚꤝꤥ꤭ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤟꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤟꤢꤪ꤯”
13 Então um mensageiro veio a Davi, dizendo: — Todo o povo de Israel está seguindo Absalão.
14 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤟꤢꤩ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤢ꤬ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤭ ꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤜꤢꤨ꤭ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤛꤢ꤬ꤚꤢꤨꤏꤛꤢ꤬ꤜꤢꤩ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ, “ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤕꤚꤛꤢ꤭ꤗꤢꤪ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭! ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤙꤢꤧ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢ ꤡꤢꤪ ꤟꤢꤪ꤯ ꤊꤤ꤬ꤗꤟꤢꤒꤥ꤬ꤟꤢꤩꤗꤢ꤬, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤏꤤ꤬ꤕꤜꤢꤧꤙꤢꤧ ꤔꤢ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤢ꤬ꤒꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤮ ꤒꤥ꤬ ꤕꤢ꤭꤯ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤤ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣꤗꤢꤪ꤭ ꤒꤥ꤬ ꤟꤢꤩꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤜꤟꤢꤦ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤒꤟꤤ꤭ꤜꤢꤧ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤕꤟꤛꤢꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤢꤧ꤭, ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤗꤟꤢꤩ ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤥ꤬ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢꤨ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤕꤢ꤭꤯”
14 Diante disto, Davi disse a todos os servos que estavam com ele em Jerusalém: — Levantem-se, e vamos fugir, porque não poderemos nos salvar de Absalão. Saiam o mais depressa possível, para que ele não nos alcance, lance sobre nós a ruína e passe a cidade a fio de espada.
15 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤢ꤬ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤖꤢꤧ꤭ꤋꤝꤤ ꤟꤢꤩꤒꤟꤢ꤭ꤍꤟꤥ ꤤ꤭ꤒꤢꤩ꤭ꤒꤢꤩ꤭꤮ ꤙꤢꤧ꤬ꤙꤢꤧ꤬, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤭ ꤥ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤪ ꤘꤣ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤪ꤯”
15 Então os servos do rei lhe disseram: — Eis aqui os seus servos, dispostos a fazer tudo o que o rei, nosso senhor, determinar.
16 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬ꤖꤢꤨꤖꤛꤢ꤭ꤖꤢꤨ ꤔꤢ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣꤊꤛꤢ꤭ꤊꤜꤢꤪ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣꤒꤌꤣ꤭ ꤡꤢꤪ꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤙꤢꤩ꤬ꤊꤛꤢ꤭ꤕꤚꤢꤧꤒꤢꤦ ꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤏꤛꤢꤩ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪꤗꤛꤢꤋꤝꤢꤧ꤬ꤔꤟꤤ ꤋꤝꤤꤟꤥ꤭ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤚꤢꤧ꤯
16 O rei saiu, e todos os de sua casa o seguiram. Deixou, porém, dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣ ꤚꤟꤥꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤜꤢꤨ꤭, ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣꤒꤟꤌꤣ ꤟꤢꤪ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤜꤢꤪ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭꤯
17 Quando o rei e todo o povo estavam saindo da cidade, pararam na última casa.
18 ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤋꤝꤤ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤢ꤬ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ꤥ꤬ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪꤥ꤬ꤏꤛꤢꤔꤟꤤ ꤋꤝꤤ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤗꤟꤢ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤋꤤꤚꤤꤒꤤꤗꤛꤢꤩ꤭ꤡꤣ꤬ꤖꤢꤨ ꤔꤢ ꤕꤤꤜꤢꤧꤒꤤꤗꤛꤢꤩ꤭ꤡꤣ꤬ꤖꤢꤨ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤡꤛꤣꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤋꤝꤤ ꤑꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤬ ꤖꤤꤜꤤꤎꤢ꤬ꤒꤢꤩ꤭ꤗꤛꤢꤩ꤭ꤡꤣ꤬ ꤢ꤬ꤠꤟꤤ꤭ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢ꤬ꤒꤢꤖꤢꤨ ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤐꤟꤢꤧ꤬ꤞꤌꤣ꤭ꤞꤛꤥ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤮ ꤚꤢꤪ, ꤢ꤬ ꤡꤛꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤘꤣ ꤋꤝꤤꤑꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭ꤟꤛꤢ꤭꤯
18 Todos os seus servos passaram por ele. Também toda a guarda real e todos os geteus, seiscentos homens que o seguiram de Gate, passaram diante do rei.
19 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤ ꤟꤢꤩ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢ꤬ꤒꤢꤖꤢꤧ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤤꤒꤢꤧ ꤔꤢ, “ꤗꤢ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤭ꤚꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤚꤝꤥ꤭ꤡꤛꤣꤒꤟꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤭? ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤗꤛꤢꤩ꤭ꤡꤣ꤬ꤚꤟꤌꤣ꤬ꤖꤢꤨ ꤚꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤡꤟꤛꤢ ꤕꤢ꤭ ꤘꤣ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤊꤟꤢꤩ ꤒꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤊꤟꤢ꤬ ꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤋꤝꤤꤞꤢꤧ꤭ ꤋꤝꤤꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬꤯
19 Então o rei disse a Itai, o geteu: — Por que também você está indo conosco? Volte e fique com quem vier a ser o rei, porque você é estrangeiro e desterrado de sua pátria.
20 ꤚꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤥ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤙꤤꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤢ꤬ꤕꤜꤟꤣ꤬ꤖꤢꤨ ꤕꤚꤢꤧ꤯ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤡꤛꤣꤢꤧ ꤜꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤠꤟꤢ꤬ ꤔꤟꤤꤒꤟꤌꤣ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤖꤢꤨꤒꤢꤩ꤭? ꤠꤢ꤭ ꤡꤛꤣ ꤙꤤꤒꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤠꤢ꤭ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ ꤒꤥ꤬꤯ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢꤧꤔꤟꤤ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤚꤢꤪ ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤗꤢꤪ꤭꤯ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤥ꤬ꤔꤟꤤ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤥ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤕꤟꤢꤩꤡꤟꤛꤢ ꤒꤥ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤡꤢꤪ ꤘꤢꤦ꤬ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤔꤤ꤮꤯”
20 Você chegou ontem, e por que hoje eu já o levaria conosco a vaguear, quando eu mesmo não sei para onde vou? Volte e leve consigo os seus companheiros. E que a misericórdia e a fidelidade o acompanhem.
21 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤤꤒꤢꤧ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤖꤢꤧ꤭ꤋꤝꤤ, ꤠꤢ꤭ ꤙꤛꤢ꤭ꤡꤢꤪ ꤠꤢ꤭ꤍꤟꤥ ꤘꤣ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤑꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤔꤢ, ꤙꤤ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣ ꤙꤤ ꤒꤢꤩ꤭꤮ ꤙꤢꤧ꤬ꤙꤢꤧ꤬, ꤠꤢ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤡꤛꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤕꤢ꤭꤯ ꤞꤛꤢꤩ꤭ ꤙꤢꤧ꤬ꤙꤢꤧ꤬, ꤥ꤬ ꤙꤢꤧ꤬ꤙꤢꤧ꤬, ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ ꤙꤤꤒꤢꤩ꤭꤮ ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬ ꤙꤢꤧ꤬ꤙꤢꤧ꤬ꤔꤌꤣ꤬, ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭, ꤠꤢ꤭ ꤥ꤬ ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤢ꤭꤯”
21 Porém Itai respondeu ao rei: — Tão certo como vive o
22 ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤢ꤬ꤚꤛꤢ ꤟꤢꤪ, ꤡꤛꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ꤘꤢꤦ꤬ ꤔꤢ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤤ꤯” ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢ꤬ꤒꤢꤖꤢꤧ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤤꤒꤢꤧ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤢ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬ꤖꤢꤨꤖꤛꤢ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤚꤝꤥ꤭ꤡꤛꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤔꤢ ꤋꤝꤤꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬꤯
22 Então Davi disse a Itai: — Vá e passe adiante. E assim passaram adiante Itai, o geteu, todos os seus homens e todas as crianças que estavam com ele.
23 ꤙꤤ ꤋꤝꤤ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤢ꤬ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤨ꤭ ꤍꤟꤌꤣꤢꤧꤓꤥ꤭ꤢꤧꤗꤟꤥ꤬ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤒꤣ꤬ꤊꤟꤢꤩꤜꤟꤢꤧ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤡꤢꤪ꤯ ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤢꤨ꤭ꤊꤚꤝꤥ꤭ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤡꤛꤣꤙꤢꤧ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤊꤢꤩ꤬ꤘꤚꤥ꤬ꤜꤟꤛꤢ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣꤒꤥ꤭ ꤘꤣ ꤊꤟꤢꤩꤏꤢꤧ꤭ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤊꤛꤢꤩ꤭꤯
23 Toda a terra chorava em alta voz. E todo o povo e também o rei passaram o ribeiro de Cedrom, seguindo o caminho do deserto.
24 ꤚꤢꤪ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤋꤢꤧ꤭ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤜꤢꤨ꤭ꤒꤛꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤖꤢꤧ꤭ꤐꤢ꤬ꤘꤥ꤬ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤜꤢꤩ꤬ꤠꤤꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤡꤟꤢꤪ꤭ꤔꤟꤤ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤒꤣꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤡꤛꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤙꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢ꤭ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤣ꤭ꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤒꤣꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤚꤢꤪ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤜꤢꤨ꤭ꤒꤛꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤙꤛꤢ꤬ꤒꤢ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ꤒꤛꤢ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤜꤢꤨ꤭ꤒꤛꤢ꤭ ꤒꤟꤌꤣꤘꤣ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤒꤟꤌꤣꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤜꤢꤪ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤡꤢꤪ꤯
24 Eis que Zadoque também estava ali, e com ele todos os levitas que levavam a arca da aliança de Deus. Puseram ali a arca de Deus, até que todo o povo acabou de sair da cidade.
25 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤ ꤟꤢꤩ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤜꤢꤨ꤭ꤒꤛꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤖꤢꤧ꤭ꤐꤢ꤬ꤘꤥ꤬ ꤔꤢ, “ꤡꤟꤢꤪ꤭ꤊꤢ꤬ꤔꤟꤌꤣ꤭ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤣ꤭ꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤒꤣꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢꤨ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤔꤤ꤯ ꤢ꤬ ꤊꤤ꤬ꤒꤥ꤭ꤊꤤ꤬ꤙꤢꤧ꤬ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ ꤟꤢꤩꤚꤢꤪ, ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤔꤢꤪ꤭ ꤊꤟꤢ꤬ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤕꤟꤥ ꤠꤢ꤭ ꤔꤢ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤣ꤭ꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤒꤣꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤔꤢ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤜꤟꤢꤩꤥ꤬ ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩ ꤕꤢ꤭꤯
25 Então o rei disse a Zadoque: — Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se eu encontrar favor aos olhos do
26 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤤ꤬ ꤟꤢꤩ ꤔꤢ, ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ꤒꤥ꤭ ꤠꤢ꤭ ꤒꤥ꤬ ꤟꤢꤩꤚꤢꤪ, ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤘꤢꤦ꤬ ꤠꤢ꤭ ꤖꤢꤨ ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤠꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤔꤤ꤯”
26 Se ele, porém, disser: “Não tenho prazer em você”, eis-me aqui; faça de mim o que achar melhor.
27 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤ ꤟꤢꤩꤕꤟꤥ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤜꤢꤨ꤭ꤒꤛꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤖꤢꤧ꤭ꤐꤢ꤬ꤘꤥ꤬ ꤔꤢ, “ꤔꤟꤤꤘꤢ꤭ ꤠꤢ꤭ ꤟꤢꤩ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤤ꤯ ꤢꤧ ꤔꤟꤤ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤋꤢꤨ꤭ꤢ꤬ꤟꤤꤗꤢ꤬ꤐꤢ꤬ ꤔꤢ ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤙꤛꤢ꤬ꤒꤢ꤬ ꤔꤢ ꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤢꤪꤔꤢ꤬ꤒꤢ꤬ ꤔꤌꤣ꤬, ꤚꤢꤪ ꤊꤟꤢ꤬ ꤗꤟꤥ꤬ꤗꤟꤥ꤬ꤚꤛꤢꤚꤛꤢ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤘꤢꤦ꤬ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤔꤤ꤮꤯
27 O rei disse mais a Zadoque, o sacerdote: — Ó vidente, volte em paz para a cidade com o seu filho Aimaás e com Abiatar e o filho dele, Jônatas.
28 ꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤡꤛꤣꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪꤊꤟꤌꤣ ꤞꤤ꤭ ꤙꤤ ꤊꤜꤛꤢꤡꤛꤣꤜꤢ꤬ꤕꤜꤢꤨ ꤊꤟꤢꤩꤏꤢꤧ꤭ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤙꤤ ꤡꤟꤛꤢꤪ꤬ꤘꤢ꤬ꤜꤟꤛꤢ꤭ꤗꤟꤌꤣ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤚꤟꤢꤦ ꤢꤨ꤭ ꤒꤟꤢ꤭ꤡꤛꤣꤙꤢꤧ ꤔꤟꤤ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢ꤭ꤏꤛꤢꤩꤔꤌꤣ꤬ ꤒꤟꤌꤣꤘꤣ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤞꤢꤨ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤕꤢꤩ ꤠꤢ꤭ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤕꤢ꤭꤯”
28 Vejam: vou ficar esperando nos vaus do deserto até que me venham notícias de vocês.
29 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤖꤢꤧ꤭ꤐꤢ꤬ꤘꤥ꤬ ꤔꤢ ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤙꤛꤢ꤬ꤒꤢ꤬ ꤡꤟꤢꤪ꤭ꤔꤟꤤ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤣ꤭ꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤒꤣꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤛꤢ꤬ꤚꤢꤨꤏꤛꤢ꤬ꤜꤢꤩ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ꤥ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤙꤤ ꤔꤌꤣ꤬꤯
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém e lá ficaram.
30 ꤘꤣ ꤋꤝꤤꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤓꤛꤢ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢꤪꤜꤤꤠꤢ꤬ꤏꤥ꤬ꤜꤟꤥ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤢ꤬ ꤓꤛꤢ꤬ ꤘꤣ ꤏꤥ꤬ꤜꤟꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤘꤛꤢꤩꤜꤟꤌꤣ꤭ꤔꤟꤤ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧꤕꤜꤟꤢꤧ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤏꤤ꤬ꤘꤛꤢꤔꤟꤤ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤖꤢ ꤒꤥ꤬, ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤙꤤꤔꤟꤤ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤍꤟꤌꤣ꤯ ꤚꤢꤪ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤡꤛꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤮ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤊꤟꤌꤣ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤖꤢꤨ ꤔꤌꤣ꤬ꤔꤌꤣ꤬꤯
30 Davi seguiu pela encosta do monte das Oliveiras, subindo e chorando; tinha a cabeça coberta e caminhava descalço. Todo o povo que ia com ele, de cabeça coberta, subiu chorando.
31 ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤋꤢꤧ꤭ ꤢꤨ꤭ ꤟꤛꤢ꤭ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ ꤋꤝꤤꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤔꤢ, “ꤋꤢꤨ꤭ꤢ꤬ꤟꤤꤒꤢꤪ꤬ꤖꤤ꤬ꤜꤢ ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ ꤔꤟꤌꤣ꤭ꤊꤢꤨ꤭ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤊꤛꤢ꤭ꤟꤢꤪ ꤔꤢ ꤋꤝꤤꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤟꤢꤪ꤯” ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤊꤝꤤ꤭ꤡꤢꤪꤙꤢꤧ꤭ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ, “ꤊꤣ꤮ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬, ꤋꤛꤢꤞꤢꤧꤘꤥ꤭ ꤔꤢꤪ꤭ ꤥ꤬ꤜꤣꤥ꤬ꤊꤜꤢꤪ꤭ ꤊꤛꤢ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤘꤢꤦ꤬ ꤋꤢꤨ꤭ꤢ꤬ꤟꤤꤒꤢꤪ꤬ꤖꤤ꤬ꤜꤢ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤘꤛꤢꤩꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ꤡꤝꤟꤥ ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤤ꤮꤯”
31 Então contaram a Davi que Aitofel estava entre os que conspiravam com Absalão. Por isso Davi orou, dizendo: — Ó
32 ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤋꤝꤤꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤓꤛꤢ꤬ꤒꤟꤌꤣ ꤟꤢꤪ ꤘꤣ ꤏꤥ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤙꤤ ꤢꤨ꤭ ꤜꤟꤢꤩꤡꤢꤪꤙꤢꤧ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤋꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ꤢ꤬ꤜꤝꤤ ꤋꤢꤨ꤭ꤟꤢꤨꤏꤛꤢꤧ ꤟꤛꤢ꤭ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ꤏꤢꤦ꤬ ꤒꤥ꤭ꤒꤢꤦ꤮ ꤔꤢ ꤋꤝꤤ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤘꤛꤢꤩꤜꤟꤌꤣ꤭ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧꤕꤜꤟꤢꤧ꤭ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤪ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤓꤢꤪꤐꤟꤢꤧ꤭ꤓꤢꤪꤗꤢꤦ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤛꤢꤩꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤢ꤬ꤡꤟꤢ꤬ꤡꤝꤟꤥ꤬ꤓꤢꤨ꤭, ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤖꤢ꤬ꤓꤛꤢ꤬ ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤟꤢꤩ꤬ꤗꤢꤦ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤋꤢꤨ꤬꤯
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde se costuma adorar a Deus, eis que Husai, o arquita, veio encontrar-se com ele, de manto rasgado e com terra sobre a cabeça.
33 ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤟꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤤ꤬ ꤡꤛꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ ꤟꤢꤩꤗꤢ꤬, ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤡꤝꤟꤥꤡꤟꤛꤢ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ ꤒꤥ꤬꤯
33 Davi lhe disse: — Se você for comigo, será um peso para mim.
34 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤡꤝꤟꤥ ꤡꤟꤛꤢ ꤠꤢ꤭ ꤖꤢꤨꤒꤢꤩ꤭ ꤟꤢꤩꤚꤢꤪ, ꤊꤟꤢ꤬ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬, ꤚꤢꤪ ꤊꤟꤢ꤬ꤟꤢꤩ ꤋꤝꤤꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤔꤢ, ‘ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬, ꤘꤣ ꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤋꤢꤧ꤭ ꤔꤌꤣ꤬, ꤠꤢ꤭ ꤓꤝꤟꤥ꤭ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤘꤣ꤬ꤚꤢꤪ, ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤊꤟꤌꤣ꤭ꤊꤢꤩ꤬ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤕꤢ꤭,’ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤔꤤ꤯ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤟꤢꤩꤒꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤦ꤭ ꤔꤟꤤꤊꤛꤢ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤢ꤬ꤟꤤꤒꤢꤪ꤬ꤖꤤ꤬ꤜꤢ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤘꤛꤢꤩꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ꤡꤝꤟꤥ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤕꤢ꤭꤯
34 Mas, se voltar para a cidade e disser a Absalão: “Eu serei, ó rei, seu servo; como no passado fui servo de seu pai, assim agora serei seu servo”, você poderá me ajudar a frustrar o conselho de Aitofel.
35 ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤜꤢꤨ꤭ꤒꤛꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤖꤢꤧ꤭ꤐꤢ꤬ꤘꤥ꤬ ꤔꤢ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤜꤢꤨ꤭ꤒꤛꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤙꤛꤢ꤬ꤒꤢ꤬ ꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ꤭ꤘꤢꤦ꤬ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤢ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤋꤝꤤꤟꤥ꤭ꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬, ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤟꤤꤟꤌꤣ꤭ ꤢꤨ꤭ ꤟꤢꤩ ꤤ꤭ꤒꤢꤩ꤭ꤒꤢꤩ꤭꤮ ꤙꤢꤧ꤬ꤙꤢꤧ꤬, ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ꤜꤟꤌꤣ꤭ ꤕꤢꤩꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤔꤢ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤔꤤ꤯
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá com você. Conte a esses sacerdotes tudo o que você ouvir no palácio real.
36 ꤠꤢ꤭ ꤟꤢꤩ ꤔꤟꤢꤧ꤬, ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤜꤢꤨ꤭ꤒꤛꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤖꤢꤧ꤭ꤐꤢ꤬ꤘꤥ꤬ ꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤋꤢꤨ꤭ꤢ꤬ꤟꤤꤗꤢ꤬ꤐꤢ꤬ ꤔꤢ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤜꤢꤨ꤭ꤒꤛꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤙꤛꤢ꤬ꤒꤢ꤬ ꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤢꤪꤔꤢ꤬ꤒꤢ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤞꤢꤧꤔꤛꤢꤩ꤭ ꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ꤭ꤘꤢꤦ꤬ ꤔꤢ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤕꤢ꤭꤯ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤟꤤꤟꤌꤣ꤭ ꤤ꤭ꤒꤢꤩ꤭ꤒꤢꤩ꤭꤮ ꤙꤢꤧ꤬ꤙꤢꤧ꤬, ꤔꤢꤪ꤭ ꤟꤛꤢ꤭ ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ꤜꤟꤌꤣ꤭ ꤘꤤ꤭ꤒꤟꤢꤦ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤔꤤ꤯”
36 Lá estão também os filhos deles, Aimaás, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar. Por meio deles vocês podem me mandar notícias de todas as coisas que ouvirem.
37 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤢ꤬ꤋꤥ꤭ꤙꤢꤪꤞꤛꤥ ꤋꤢꤨ꤭ꤟꤢꤨꤏꤛꤢꤧ ꤊꤢ꤬ꤔꤟꤌꤣ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢꤨ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ꤒꤥ꤭ꤒꤢꤦ꤮ ꤔꤢ ꤋꤝꤤꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤔꤟꤌꤣ꤭ꤟꤢꤪ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤛꤢ꤬ꤚꤢꤨꤏꤛꤢ꤬ꤜꤢꤩ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤟꤢꤪꤟꤢꤪ꤯
37 Então Husai, amigo de Davi, foi para a cidade, e Absalão entrou em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.