2 Samuel 14
ꤜꤤ꤬ꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤞꤢꤧ꤭ ꤔꤢ ꤜꤤ꤬ꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤜꤟꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤜꤟꤤ꤬ꤍꤟꤥ (KYUK) vs VC
1 ꤒꤣ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤋꤢꤧ꤭ ꤗꤟꤌꤣꤐꤢꤩ꤬ꤚꤢꤨꤤ꤬ꤛꤢ꤬ ꤢ꤬ꤖꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤘꤢꤨ꤬ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤥ꤬ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ ꤔꤢ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬꤯
1 Joab, filho de Sarvia, percebendo que o coração do rei {se voltava de novo} para Absalão,
2 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤥ꤬ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤒꤢꤩ꤬ꤊꤥ꤬ꤢ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ ꤡꤛꤣꤢꤧꤟꤛꤢ꤭ ꤢꤨ꤭ ꤔꤢ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤤꤖꤢꤧꤥ꤬ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ, “ꤋꤛꤢꤞꤢꤧꤘꤥ꤭ ꤡꤟꤛꤢꤩ ꤞꤢꤧꤕꤜꤟꤢꤧ꤭ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤪ꤬ ꤍꤟꤌꤣꤟꤢꤧ꤬ꤔꤟꤤ ꤚꤢꤪ ꤊꤢꤦ꤭ꤞꤛꤢꤓꤛꤢ꤬ ꤟꤛꤢꤩ꤬ꤡꤟꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤕꤚꤢꤨ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤘꤛꤢꤩꤜꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧꤕꤜꤟꤢꤧ꤭ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤪ꤬ ꤔꤌꤣ꤬, ꤕꤜꤟꤢꤪꤒꤢꤧ꤭ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤜꤟꤌꤣ꤬ ꤔꤢ ꤗꤢꤢꤨ꤭ꤓꤛꤢꤩ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤯ ꤚꤢꤪ ꤡꤟꤛꤢꤩꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤖꤢꤨ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤕꤜꤟꤢꤧ꤭ꤔꤟꤢꤩ꤬ꤙꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤪꤑꤢꤩ꤭ꤗꤟꤢꤪꤞꤢꤧ꤭ ꤑꤟꤢꤩ꤭꤮ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤟꤢꤪ ꤘꤣ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤞꤛꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤔꤤ꤯
2 mandou vir de Técua uma mulher habilidosa e disse-lhe: Põe-te de luto; toma vestes de luto e não te unjas, para pareceres uma mulher que chora um morto há muito tempo.
3 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤡꤛꤣ ꤟꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤖꤢꤨꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤤ,” ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤥ꤬ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤓꤌꤣ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ꤔꤟꤤ ꤜꤢꤨ꤭ ꤍꤟꤥ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤒꤥ꤭ꤡꤛꤣꤟꤢꤩ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤯
3 Virás então ter com o rei e lhe falarás assim e assim. E Joab sugeriu-lhe o que ela devia dizer.
4 ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤒꤢꤩ꤬ꤊꤥ꤬ꤢ꤬ꤗꤟꤌꤣ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤒꤟꤌꤣꤟꤢꤪ ꤘꤣ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤘꤢꤍꤟꤢꤦ꤬ꤍꤟꤢꤪ꤬ꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤘꤣ ꤟꤢꤩ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤙꤢꤩ꤬ꤘꤢꤨ꤬ꤐꤟꤢꤦꤑꤟꤢ ꤔꤟꤤ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤔꤢ, “ꤊꤣ꤮ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬, ꤋꤛꤢꤞꤢꤧꤘꤥ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤡꤝꤟꤥ ꤠꤢ꤭ ꤔꤤ꤮꤯”
4 A mulher veio, pois, de Técua, e apresentou-se ao rei; lançou-se por terra e prostrou-se, dizendo: Salva-me, ó rei, salva-me!
5 ꤚꤢꤪ, “ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤕꤟꤛꤢꤒꤟꤢꤧ꤬ꤏꤢꤧ꤭ ꤥ꤬ ꤗꤢ꤬ꤤ꤭ꤒꤢꤩ꤭?” ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤏꤢꤨ꤬ꤘꤛꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤔꤢ, “ꤠꤢ꤭ꤗꤢ꤬ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ꤥ꤬ꤊꤚꤛꤢ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬, ꤠꤢ꤭ꤠꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤓꤌꤣ꤭ꤟꤢꤪ꤯
5 O rei disse-lhe: Que tens? Ai de mim, disse ela, sou uma viúva. Meu marido morreu.
6 ꤠꤢ꤭ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤛꤢꤩ꤭ ꤠꤢ꤭ꤖꤢꤨ ꤥ꤬ ꤞꤢꤧꤔꤛꤢꤩ꤭꤯ ꤒꤣ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤋꤢꤧ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤞꤢꤧꤔꤛꤢꤩ꤭ ꤠꤢꤦ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤑꤟꤢꤩ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢꤨ꤭ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤦ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤥ꤬ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤮ ꤒꤥ꤬꤯ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤦ꤭ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤚꤟꤌꤣ꤬ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤯
6 Tua serva tinha dois filhos. Brigaram no campo, e não havendo quem os separasse, um deles feriu o outro e matou-o.
7 ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢ ꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ꤊꤜꤝꤤ꤭ꤜꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ꤒꤣ꤬ꤜꤛꤢ꤭ ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤋꤝꤥꤒꤢ꤬ꤊꤢꤧ꤬ꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤟꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤟꤢꤪ, ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤟꤢꤩꤏꤛꤥ꤬ꤟꤢꤩꤏꤢꤪ꤭ ꤒꤢ꤬ꤘꤢꤦ꤬ꤘꤢꤦ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤔꤢ, ‘ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤢ꤬ꤠꤟꤛꤢ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤜꤟꤛꤢꤩ꤭ ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤏꤢꤦ꤬ ꤊꤢꤩ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤘꤛꤢꤩꤒꤟꤢ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤕꤟꤢꤧ꤬ꤒꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤛꤢꤩ꤭꤯ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤒꤥ꤭ ꤔꤟꤤꤙꤢꤧ꤬ ꤢꤨ꤬ꤡꤢꤧ꤭ꤒꤢ꤬ꤐꤟꤢꤧ ꤡꤢꤪ ꤙꤢꤧ꤬ꤙꤢꤧ꤬, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤙꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤔꤛꤢ꤭ꤕꤚꤢꤧ,’ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬꤯ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ꤖꤢꤨꤛꤢꤩ꤭ ꤠꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤗꤛꤢꤏꤢꤦ꤭ ꤘꤣꤋꤛꤢꤩ꤭ꤜꤣ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤞꤛꤢꤟꤢꤪ ꤔꤢ ꤗꤤ꤬ꤊꤜꤝꤥꤢꤦ꤭ ꤥ꤬ꤊꤛꤢ꤭ꤕꤚꤢꤧ ꤒꤣ꤬ꤊꤜꤝꤥ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤊꤟꤢꤦꤚꤟꤢꤩ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤕꤟꤤ꤭ꤊꤛꤢ꤭ꤕꤜꤢꤦ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤟꤢꤪ꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤬ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤊꤟꤢꤦꤚꤟꤢꤩ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤜꤢ꤬ꤒꤟꤢꤦ꤭ ꤊꤛꤢ꤭ꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ꤠꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ꤢ꤬ꤜꤝꤤ ꤙꤤ ꤟꤢꤩ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ ꤟꤢꤪ꤯”
7 E eis que agora se levanta contra a tua serva toda a família, dizendo-lhe: dá-nos o fratricida, para o matarmos em castigo do sangue do irmão que ele matou, e exterminaremos o herdeiro. Querem assim apagar a última brasa que me resta, de modo que não se conserve de meu marido nem nome, nem posteridade na terra.
8 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤟꤢꤩ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ, “ꤙꤢꤧ꤬ꤐꤟꤢꤪ꤬ ꤒꤢꤧ꤭ꤗꤟꤢꤩ, ꤊꤟꤢ꤬ ꤗꤢꤪ꤭ ꤘꤣ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤟꤤ꤬ ꤔꤌꤣ꤬, ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ꤛꤢꤩ꤭, ꤠꤢ꤭ ꤗꤛꤢꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ꤕꤜꤥ꤭ ꤕꤢꤩ ꤘꤢꤦ꤬ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤕꤢ꤭꤯”
8 O rei disse à mulher: Volta para a tua casa; tomarei providências a teu respeito.
9 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤠꤟꤤ꤭ꤒꤢꤩ꤬ꤊꤥ꤬ꤢ꤬ꤗꤟꤌꤣ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤊꤣ꤮ ꤠꤢ꤭ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬, ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤢꤨ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ ꤠꤢ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤥ꤬ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤡꤝꤟꤥ ꤠꤢ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ꤟꤤ꤬ꤖꤢꤨꤖꤛꤢ꤭ꤖꤢꤨ ꤊꤟꤢꤦ ꤋꤛꤢꤙꤢꤧ꤬ꤘꤢꤦ꤬ ꤢꤨ꤭ ꤘꤛꤢ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤦ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤔꤤ꤮꤯ ꤘꤣ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤔꤢ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬ꤖꤢꤨꤖꤛꤢ꤭ꤖꤢꤨ ꤚꤢꤪ ꤞꤤ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤜꤝꤥꤊꤛꤢ꤭ꤘꤢꤦ꤬ ꤔꤢ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤦꤒꤟꤢꤧ꤬ꤕꤜꤢ ꤕꤢ꤭ ꤔꤤ꤮꤯”
9 Mas a mulher de Técua disse ao rei: Sobre mim, e não sobre a casa de meu pai recaia a culpa; o rei e o seu trono serão inocentes.
10 ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤟꤢꤩꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤤ꤬ ꤟꤢꤩ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬ꤡꤣ꤬ ꤟꤢꤩꤚꤢꤪ, ꤢꤧꤟꤛꤢ꤭ ꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ꤥ꤬ ꤛꤢꤩ꤭꤯ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤢꤨꤏꤢ ꤕꤢ꤭ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣ ꤒꤥ꤬ ꤕꤢ꤭꤯”
10 O rei disse-lhe: Se alguém te ameaçar, traze-o à minha presença, e ele não te incomodará mais.
11 ꤚꤢꤪ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤠꤢ꤭ꤕꤟꤌꤣꤠꤟꤛꤢꤊꤜꤝꤤ꤭ꤜꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤒꤢꤪ꤬ꤜꤣ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤒꤥ꤭ꤙꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤜꤟꤛꤢꤩ꤭ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤏꤢꤦ꤬ ꤠꤢ꤭ꤖꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤗꤟꤢꤩꤊꤛꤢ꤭ ꤠꤢ꤭ꤖꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤒꤥ꤬ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤋꤛꤢꤞꤢꤧꤘꤥ꤭ ꤢꤪꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤠꤢ꤭ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤍꤟꤥ ꤘꤣ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤑꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤔꤤ꤮꤯”
11 Ela ajuntou: Queira o rei lembrar-se do Senhor, seu Deus, para que o vingador do sangue não agrave a desgraça, matando o meu filho! Pela vida de Deus, disse ele, não cairá um só cabelo da cabeça de teu filho!
12 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤢꤩ ꤔꤢ, “ꤋꤛꤢꤞꤢꤧꤘꤥ꤭ ꤘꤛꤢꤩꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ ꤕꤟꤥꤚꤟꤢꤩ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤔꤢ ꤍꤟꤥ ꤒꤣ꤬ꤗꤢꤦ꤭ ꤔꤤ꤮꤯”
12 A mulher então disse: Permite que a tua serva diga uma palavra ao rei, meu senhor? Fala.
13 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤋꤝꤤ ꤔꤢ, “ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣꤊꤚꤢꤩ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤋꤝꤥꤒꤢ꤬ꤊꤢꤧ꤬ꤏꤢꤦ꤬ ꤒꤟꤌꤣ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤞꤛꤢꤟꤢꤪ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ꤊꤜꤝꤤ꤭ꤜꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ꤒꤣ꤬ꤜꤛꤢ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤋꤝꤥꤒꤢ꤬ꤊꤢꤧ꤬ꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤗꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤭? ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬, ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤢꤩ ꤟꤢꤪ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤘꤛꤢꤩ ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤠꤢ꤭ꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ꤥ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤘꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤋꤢꤨ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤘꤣ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤠꤟꤢꤧꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣꤊꤛꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ, ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤢꤧꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤜꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤟꤥ꤭ꤊꤢꤨ꤭ ꤒꤥ꤬꤯ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬, ꤙꤤ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ ꤕꤢꤩ ꤍꤟꤥ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ꤑꤢꤩ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤛꤢꤩꤜꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤟꤤꤘꤢꤦ꤬ ꤟꤢꤪ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤢꤦ ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤔꤟꤢꤩ ꤔꤟꤤꤘꤢꤦ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤟꤢꤪ꤯
13 Por que, pois, pensas fazer o mesmo contra o povo do Senhor? Pronunciando essa sentença, o rei se confessa culpado, pelo fato de não se lembrar daquele que desterrou.
14 ꤕꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤜꤟꤢꤨ꤬ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤕꤜꤤ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤗꤢ꤬, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤙꤢꤧ꤬ ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤕꤢ꤭ ꤕꤚꤢꤧ, ꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤞꤛꤢꤊꤛꤢ꤭ ꤕꤚꤢꤧ ꤔꤢ ꤓꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤟꤢ꤭ꤕꤟꤢꤧ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤟꤢꤩ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢꤨ꤭ ꤖꤛꤢꤩꤘꤝꤥꤡꤟꤛꤢ ꤕꤢ꤭ꤒꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤕꤚꤢꤧ꤯ ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤔꤢꤪ꤭ ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤔꤢ ꤢꤨ꤭ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤒꤥ꤬꤯ ꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤭ ꤕꤢꤩ ꤊꤜꤛꤢ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤢꤧꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤠꤟꤢꤧꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣꤊꤛꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤯
14 Quando morremos, somos como a água que não mais se pode recolher, uma vez derramada por terra. Deus não faz voltar uma alma. Cuide, pois, o rei, que o banido não fique mais exilado longe dele.
15 ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤞꤢꤧꤤ꤬ꤏꤢꤩ꤭ ꤠꤢ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤠꤢ꤭ ꤟꤛꤢ꤭ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ ꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤔꤢ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤪ꤯ ꤚꤢꤪ, ‘ꤠꤢ꤭ ꤟꤛꤢ꤭ ꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤋꤝꤤ ꤕꤢ꤭, ꤚꤢꤪ ꤒꤢ꤬ꤚꤛꤢꤗꤢ꤬ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤢ꤭ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤝꤤ꤭ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤪ꤬ ꤕꤢ꤭꤯
15 Se eu vim falar desse assunto ao rei, foi porque o povo me aterrou. A tua serva disse: falarei ao rei: talvez o rei faça o que eu lhe pedir;
16 ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤗꤛꤢꤕꤟꤢꤨ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤜꤢ꤬ꤗꤟꤢꤩ ꤊꤛꤢ꤭ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤟꤢꤩꤋꤢꤨ꤬ ꤢꤨ꤬ꤡꤢꤧ꤭ꤒꤢ꤬ꤐꤟꤢꤧ ꤘꤣ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤘꤛꤢꤩ ꤔꤢ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤟꤢꤪ꤯ ꤚꤢꤪ ꤒꤢ꤬ꤚꤛꤢꤗꤢ꤬ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤤ꤬ꤕꤜꤢꤧ ꤊꤛꤢ꤭ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ꤖꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ ꤘꤣ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ꤒꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤭ꤊꤢꤨ꤭ ꤕꤢ꤭ ꤊꤥ꤭ꤜꤢꤩ꤬,’ ꤠꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬꤯
16 sim, o rei me ouvirá e livrar-me-á da mão do homem que procura excluir-nos, a mim o meu filho, da herança do Senhor.
17 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭, ꤠꤢ꤭ ꤟꤢꤩ ꤔꤢ, ‘ꤠꤢ꤭ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤛꤢꤩ꤭, ꤢ꤬ ꤞꤛꤢ ꤡꤢꤪ ꤔꤢ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤒꤢ꤬ꤔꤢꤩꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤙꤢꤩ꤭ꤖꤢꤧꤡꤟꤛꤢ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤛꤢ ꤔꤢ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤢ꤬ꤚꤛꤢ ꤒꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ ꤡꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤠꤢ꤭ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤍꤟꤥ ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤘꤛꤢꤩꤏꤛꤥ꤬ꤓꤛꤢ꤬ꤏꤢꤪ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢꤘꤢꤦ꤬ ꤠꤢ꤭ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤔꤤ꤮꤯ ꤚꤢꤪ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ꤭ꤘꤢꤦ꤬ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤤ꤮꤯’”
17 Que o rei, ajuntou ela, se digne pronunciar uma palavra de paz, porque o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus para discernir o bem do mal. Que o senhor, teu Deus, seja contigo!
18 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ, “ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢꤛꤢꤩ꤭, ꤠꤢ꤭ ꤏꤢꤨ꤬ꤘꤛꤢ꤭ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤍꤟꤥ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤕꤢ꤭, ꤚꤢꤪ ꤟꤢꤩꤓꤢꤩ꤬ ꤜꤟꤢꤜꤟꤢꤜꤤ꤭ꤜꤤ꤭ ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤠꤢ꤭ ꤔꤤ꤯”
18 O rei disse à mulher: Não me escondas nada do que te vou perguntar. A mulher respondeu: Que o rei, meu senhor, fale.
19 ꤚꤢꤪ, “ꤛꤢꤩ꤭ꤗꤢ꤬ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤥ꤬ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ ꤟꤛꤢ꤭ ꤟꤢꤩ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤖꤢꤨꤛꤢꤩ꤭ ꤠꤢ꤭ꤟꤢꤩꤒꤥ꤬?” ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤏꤢꤨ꤬ꤘꤛꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭, ꤚꤢꤪ “ꤊꤣ꤮ ꤠꤢ꤭ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬, ꤠꤢ꤭ ꤢꤪꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤡꤢꤪ ꤠꤢ꤭ꤍꤟꤥ ꤘꤣ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤑꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤔꤢ, ꤢꤨ꤭ ꤟꤢꤩꤓꤥ꤭ꤟꤢꤩꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤡꤟꤛꤢ ꤍꤟꤥ ꤘꤣ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤮ ꤒꤥ꤬꤯ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤤ꤬ꤞꤛꤥ ꤠꤢ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤠꤢ꤭ ꤖꤢꤨꤛꤢꤩ꤭, ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ ꤟꤢꤩ ꤠꤢ꤭ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤍꤟꤥ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬, ꤢ꤬ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤥ꤬ꤢ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ ꤟꤢꤪ꤯
19 Não anda a mão de Joab contigo em tudo isso? Por tua vida, respondeu-lhe ela, não se pode desviar para nenhum lado o que o rei acaba de dizer! Sim, foi o teu servo Joab quem me deu instruções e sugeriu à tua serva tudo o que ela disse.
20 ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤒꤢ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤬ ꤋꤥꤊꤛꤢ꤭ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤥ꤬ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤖꤢꤨꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤚꤢꤧ꤯ ꤠꤢ꤭ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤤꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤧ ꤥ꤬ ꤞꤛꤢ꤮ ꤔꤢ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤢ꤬ꤒꤢ꤬ꤔꤢꤩꤗꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤖꤢꤨ ꤚꤢꤪ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤙꤤ ꤊꤟꤢꤩꤊꤢꤨ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤕꤜꤤ꤭ ꤡꤢꤪ꤯”
20 Foi para dar a esse assunto uma nova feição que Joab fez isso. Porém tu, ó rei, meu senhor, és tão sábio como um anjo de Deus, para saber tudo o que se passa na terra!
21 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣꤢꤧꤟꤛꤢ꤭ ꤢꤨ꤭ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤥ꤬ꤢ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤢ꤬ꤚꤛꤢ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ, ꤠꤢ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤘꤢꤦ꤬ ꤕꤢ꤭꤯ ꤡꤛꤣ ꤗꤢꤪ꤭, ꤡꤛꤣꤢꤧꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤗꤢꤪ꤭ ꤕꤢ꤬ꤡꤟꤢꤧꤖꤢꤧ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬꤯”
21 O rei disse a Joab: A coisa está decidida. Vai, traze o jovem Absalão!
22 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤥ꤬ꤢ꤬ ꤘꤢꤍꤟꤢꤦ꤬ꤍꤟꤢꤪ꤬ꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤘꤣ ꤟꤢꤩ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤙꤢꤩ꤬ꤘꤢꤨ꤬ꤐꤟꤢꤦꤑꤟꤢ ꤔꤟꤤ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬, ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤏꤢꤪ꤭ꤚꤤ꤬ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤔꤢ, “ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤡꤟꤢꤨ꤭ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤝꤤ꤭ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤪ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤠꤢ꤭ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ ꤟꤢꤪ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤙꤝꤤꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤛꤢꤩ꤭ ꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤟꤢꤪ꤯”
22 Joab prostrou-se com o rosto por terra, e abençoou o rei, dizendo: Agora o teu servo reconhece que ganhou o teu favor, ó rei, meu senhor, pois que o rei cumpriu o desejo de seu servo!
23 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤥ꤬ꤢ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢꤩ꤬ꤏꤛꤢꤨꤚꤢ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣꤢꤧꤊꤟꤢ꤬ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤛꤢ꤬ꤚꤢꤨꤏꤛꤢ꤬ꤜꤢꤩ꤬꤯
23 Joab foi a Gessur e trouxe Absalão para Jerusalém.
24 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤟꤢꤩ ꤔꤢ, “ꤢ꤬ ꤙꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ꤔꤟꤤꤘꤢꤦ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤢꤦ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤚꤢꤧ꤯ ꤢ꤬ ꤙꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ꤔꤟꤤ ꤠꤢ꤭ꤗꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧ꤬ ꤒꤥ꤬꤯” ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤒꤥ꤬꤯
24 Mas o rei disse: Que ele vá para a sua casa, pois não será admitido à minha presença! Absalão retirou-se para a sua casa, e não se apresentou diante do rei.
25 ꤘꤣ ꤤ꤬ꤎꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤊꤟꤢꤩꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤖꤢꤧ꤭ꤒꤝꤟꤥꤖꤢꤧ꤭ꤞꤢ꤭ꤚꤛꤢ꤭ ꤖꤢꤨ ꤋꤢꤨ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤥ꤬ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤮ ꤒꤥ꤬꤯ ꤡꤢꤔꤟꤤꤘꤣ ꤢ꤬ꤊꤢ꤬ꤘꤢꤦ꤭ꤋꤢꤨ꤬ ꤒꤟꤢ꤭ꤜꤟꤛꤢ꤬ꤒꤟꤌꤣ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤋꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤜꤟꤢꤧ꤭ ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ꤜꤟꤢꤩꤟꤢꤩ ꤥ꤬ꤕꤢ꤭ ꤡꤢꤪ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬꤮ ꤒꤥ꤬꤯
25 Não havia em todo o Israel homem mais belo que Absalão, e que fosse tão admirado como ele. Da cabeça aos pés, não havia nele defeito algum.
26 ꤓꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤜꤟꤌꤣ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ꤘꤟꤌꤣ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤓꤢꤨ꤭ ꤚꤛꤢ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ, ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤓꤌꤣ꤬ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤘꤣ ꤜꤢꤨ꤭ꤑꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤢ꤬ ꤙꤢꤧ꤬ ꤤ꤬ꤡꤤ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤡꤢꤪ ꤒꤣ꤬ꤔꤢ꤬ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣ ꤡꤢꤪ꤯ ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤢ꤬ ꤡꤟꤛꤢ꤬ꤙꤢꤧ꤬ꤔꤟꤤ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤜꤟꤌꤣ꤬ ꤔꤢ ꤜꤢꤨ꤬ꤋꤛꤢ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤔꤢꤪ꤭ꤢꤩ꤬ ꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤋꤝꤤꤟꤥ꤭ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ꤥ꤬ ꤡꤢꤪ ꤒꤣ꤬ꤡꤝꤟꤢꤧ ꤔꤢ ꤞꤢ꤬ꤋꤢ꤬ ꤡꤢꤪ꤯
26 Quando cortava o cabelo - o que fazia a cada ano, porque sua cabeleira se tornava por demais pesada -, o peso deste era de duzentos siclos, pelo peso real.
27 ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ꤖꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤥ꤬ ꤞꤢꤧꤞꤌꤣ꤭, ꤢ꤬ꤖꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤥ꤬ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤢꤧꤗꤝꤟꤤ꤬ꤔꤟꤤ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤕꤟꤌꤣꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤗꤢꤪ꤬ꤒꤟꤢ꤬ꤗꤢ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤗꤢ꤬ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤗꤟꤌꤣꤒꤝꤟꤥ꤮ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤯
27 Nasceram-lhe três filhos e uma filha, chamada Tamar, que era de grande beleza.
28 ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ꤥ꤬ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤛꤢ꤬ꤚꤢꤨꤏꤛꤢ꤬ꤜꤢꤩ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤙꤢ꤭ ꤡꤢꤪꤟꤢꤪ ꤔꤛꤢꤩ꤭ꤔꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤘꤣ꤬ꤚꤢꤪ, ꤢ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣ꤮ ꤒꤥ꤬꤯
28 Absalão permaneceu em Jerusalém dois anos antes de ser admitido à presença do rei.
29 ꤒꤣ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤋꤢꤧ꤭ ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦꤔꤢꤪ꤭ ꤟꤢꤩꤡꤝꤟꤥꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤥ꤬ꤢ꤬ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤖꤢꤧ꤭ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣ ꤢꤧꤟꤛꤢ꤭ ꤢꤨ꤭ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤥ꤬ꤢ꤬꤯ ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤥ꤬ꤢ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤜꤢꤨ꤭ ꤒꤥ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣ ꤢꤧꤟꤛꤢ꤭ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤢꤨ꤭ ꤔꤛꤢꤩ꤭ꤖꤟꤌꤣ ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣ ꤒꤢ꤬ꤘꤣ꤬ꤚꤢꤪ, “ꤒꤥ꤬, ꤠꤢ꤭ ꤟꤛꤢ꤭ꤙꤢꤧ ꤒꤥ꤬,” ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬꤯
29 Mandou chamar Joab para mandá-lo ao rei, mas ele não quis vir. Chamou-o uma segunda vez, e ele recusou-se de novo.
30 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ, “ꤞꤤ꤭ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤥ꤬ꤢ꤬ ꤢ꤬ꤕꤚꤢꤧꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤥ꤬ꤖꤢꤦ꤬ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ꤕꤚꤢꤧ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤤ꤬ꤜꤟꤌꤣ ꤔꤢ ꤙꤌꤣꤙꤢ꤬ꤜꤤ꤬ ꤠꤢ꤭ꤟꤢꤩꤒꤥ꤬꤯ ꤡꤛꤣꤗꤢꤪ꤭, ꤡꤛꤣꤤ꤬ꤏꤢꤦ ꤊꤛꤢ꤭ ꤔꤢ ꤗꤤ꤬ ꤔꤌꤣ꤬꤯” ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤡꤛꤣ ꤤ꤬ꤏꤢꤦ ꤊꤛꤢ꤭ ꤕꤚꤢꤧ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤜꤟꤢꤩ ꤔꤢ ꤗꤤ꤬꤯
30 Disse então Absalão aos seus servos: Vedes o campo de Joab ao lado do meu, semeado de cevada? Ide e lançai-lhe fogo. Os servos de Absalão incendiaram o campo. Os servos de Joab foram ter com ele, rasgadas as suas vestes, e disseram-lhe: Os homens de Absalão incendiaram o teu campo.
31 ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤥ꤬ꤢ꤬ ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ꤟꤤ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣ ꤏꤢꤨ꤬ꤘꤛꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤡꤛꤣ ꤤ꤬ꤏꤢꤦꤊꤛꤢ꤭ ꤠꤢ꤭ꤕꤚꤢꤧ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤭?”
31 Joab foi então à casa de Absalão, e disse: Por que incendiaram os teus homens o meu campo?
32 ꤚꤢꤪ ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤠꤢ꤭ ꤟꤢꤩ ꤔꤟꤢꤧ꤬, ꤙꤤ ꤠꤢ꤭ ꤔꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣꤢꤧꤟꤛꤢ꤭ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ ꤒꤥ꤬꤯ ꤠꤢ꤭ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤔꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ꤖꤢꤧ꤭ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤔꤢꤪ꤭ꤏꤢꤨ꤬ꤘꤛꤢ꤭ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ, ‘ꤗꤢ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢꤩ꤬ꤏꤛꤢꤨꤚꤢ ꤚꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤠꤢ꤭ ꤙꤤꤛꤢꤩ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤭? ꤠꤢ꤭ ꤥ꤬ ꤕꤚꤢꤧ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤚꤢꤧ ꤟꤢꤩꤗꤢ꤬, ꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤮ ꤊꤜꤢꤪ꤭ ꤕꤢ꤭ꤡꤢꤪ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ꤑꤢꤩ꤭,’ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬꤯ ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢ ꤠꤢ꤭ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ꤜꤢ꤭ ꤔꤢ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬꤯ ꤠꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤦꤒꤟꤢꤧ꤬ꤕꤜꤢ ꤊꤤ꤬ ꤥ꤬ ꤜꤢ꤬ꤊꤥ꤭ ꤟꤢꤩꤚꤢꤪ, ꤔꤢꤪ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ ꤊꤛꤢ꤭ ꤠꤢ꤭ ꤔꤢ ꤢꤧ꤬ ꤔꤌꤣ꤬꤯”
32 Absalão respondeu: Eu te mandara chamar, dizendo: vem, pois quero enviar-te ao rei para dizer-lhe: por que vim eu de Gessur? Seria melhor ter ficado lá. Quero ser admitido à presença do rei; se sou culpado, que me matem!
33 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤥ꤬ꤢ꤬ ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ ꤔꤢ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤢꤧꤟꤛꤢ꤭ ꤖꤢꤧ꤭ꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤏꤛꤢ꤬ꤜꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤔꤟꤌꤣ꤭ ꤘꤣ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤘꤢꤍꤟꤢꤦ꤬ꤍꤟꤢꤪ꤬ꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤢ꤬ꤗꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤗꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧ꤬ꤑꤢꤩ꤭꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤔꤟꤌꤣ꤬ꤗꤢꤦ ꤜꤢꤨ꤭꤯
33 Joab foi ter com o rei e contou-lhe tudo. Absalão foi chamado, entrou à presença do rei e prostrou-se diante dele com o rosto por terra. E o rei o beijou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.