1 Samuel 25

ꤜꤤ꤬ꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤞꤢꤧ꤭ ꤔꤢ ꤜꤤ꤬ꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤜꤟꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤜꤟꤤ꤬ꤍꤟꤥ (KYUK) vs BKJ

Sair da comparação
1 ꤙꤤ ꤖꤢꤧ꤭ꤏꤛꤢ꤬ꤗꤢꤨ꤬ꤢꤩꤜꤢ꤬ ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤤ꤬ꤎꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤗꤛꤢꤩ꤭ꤡꤣ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤥ꤬ꤕꤜꤢꤪ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤕꤜꤤ꤭ ꤜꤢꤨ꤭, ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤟꤛꤢ꤭ꤍꤟꤌꤣꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤛꤢꤩ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤤ꤬ꤜꤌꤣꤊꤛꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤚꤢ꤬ꤗꤢ ꤙꤤ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬ꤋꤢ꤭ꤏꤛꤢꤩ ꤔꤌꤣ꤬꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤒꤟꤢ꤭ꤊꤢ꤬ꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤥ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤕꤢ꤬ꤚꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤩꤏꤢꤧ꤭ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤊꤛꤢꤩ꤭꤯
1 E Samuel morreu; e todos os israelitas estavam reunidos, e lamentavam por ele, e o sepultaram na sua casa, em Ramá. E Davi se levantou, e desceu ao deserto de Parã.
2 ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤋꤢꤧ꤭ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤗꤢ꤬ꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤖꤢꤧ꤭ ꤥ꤬ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢ꤬ꤚꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤬ꤜꤢ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤘꤢꤨ꤬ꤐꤟꤢ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ꤯ ꤢ꤬ꤕꤟꤢꤩ ꤥ꤬ ꤢ꤬ꤘꤟꤌꤣ꤭ꤒꤣ꤬ꤚꤤ, ꤢ꤬ꤞꤤꤗꤟꤤ ꤥ꤬ ꤢ꤬ꤘꤟꤌꤣ꤭ꤞꤌꤣ꤭ꤚꤤ꤯ ꤚꤢꤪ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ ꤤ꤬ꤡꤤ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤛꤢꤩ ꤢ꤬ꤕꤟꤢꤩ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤏꤢꤦ꤬ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢ꤬ꤚꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤬ꤜꤢ ꤔꤌꤣ꤬꤯
2 E havia um homem em Maom, cujas posses estavam no Carmelo; e o homem era mui abastado, e tinha três mil ovelhas, e mil cabras; e ele estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 ꤚꤢꤪ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤖꤢꤧ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ꤗꤝꤟꤤ꤬ ꤔꤢ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤖꤢꤧ꤭ꤊꤢ꤬ꤜꤢꤧ ꤢ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ꤢ꤬ꤜꤝꤤ꤯ (ꤘꤣ ꤟꤤꤙꤚꤢꤨꤍꤟꤥ ꤔꤌꤣ꤬ ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤢ꤬ꤍꤟꤥꤜꤢ꤬ꤏꤢ ꤗꤢ꤬ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤙꤢꤩ꤬ꤘꤢꤨ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤯) ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤭ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ꤗꤝꤟꤤ꤬ ꤔꤢ ꤗꤟꤌꤣꤢ꤬ꤙꤤꤊꤢꤧꤜꤢ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ꤕꤜꤥ꤭ꤖꤢꤧ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤗꤟꤌꤣꤒꤝꤟꤥ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ꤯ ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤠꤟꤢꤧ꤬ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ꤡꤟꤛꤢꤩ꤭ꤡꤟꤢꤦ꤬ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ, ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤪ꤬ꤔꤟꤤꤡꤟꤛꤢ ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤢꤨ꤭ ꤒꤥ꤬꤯
3 Ora, o nome do homem era Nabal, e o nome da sua esposa Abigail; e ela era uma mulher de bom entendimento, e de formosa aparência; mas o homem era grosseiro e mau nas suas ações; e ele era da casa de Calebe.
4 ꤒꤣ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤋꤢꤧ꤭ ꤙꤤ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤊꤟꤢꤩꤏꤢꤧ꤭ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤔꤟꤤꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤤ꤬ꤡꤤ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤛꤢꤩ ꤢ꤬ꤞꤤꤗꤟꤤꤏꤢꤦ꤬꤯
4 E Davi ouviu no deserto que Nabal tosquiava as suas ovelhas.
5 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣ ꤢ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤏꤛꤢꤩ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤔꤟꤤ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ, “ꤓꤛꤢ꤬ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢ꤬ꤚꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤬ꤜꤢ ꤔꤌꤣ꤬, ꤚꤢꤪ ꤡꤛꤣꤟꤢꤩꤗꤟꤥ꤬ꤟꤢꤩꤚꤛꤢ ꤜꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ꤑꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤔꤤ꤯
5 E Davi enviou dez jovens, e Davi disse aos jovens: Subi ao Carmelo, e ide até Nabal, e saudai-o em meu nome;
6 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤟꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, ‘ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤟꤤ꤬ꤖꤢꤨꤖꤛꤢ꤭ꤖꤢꤨ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤥ꤬ꤏꤛꤥ꤬ꤥ꤬ꤕꤚꤛꤢ꤭ ꤚꤢꤪ ꤞꤤ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤔꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ꤜꤢꤧ꤭ꤓꤢꤨ꤭ ꤥ꤬ꤗꤟꤥ꤬ꤥ꤬ꤖꤝꤤ꤭ꤘꤢꤦ꤬ ꤕꤢ꤭ꤔꤤ꤮꤯
6 e assim direis àquele que vive em prosperidade: A Paz seja contigo, a paz seja com a tua casa, e a paz seja com tudo o que tens.
7 ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢꤛꤢꤩ꤭, ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤔꤟꤤꤟꤌꤣ꤭ ꤟꤢꤪ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤤ꤬ꤡꤤ꤬ꤔꤟꤤ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤞꤤꤗꤟꤤꤏꤢꤦ꤬ ꤟꤢꤪ꤯ ꤙꤤ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤊꤟꤛꤢꤩ꤭ ꤕꤢꤩ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤞꤤꤗꤟꤤ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤊꤟꤛꤢꤩ꤭ꤒꤟꤌꤣ ꤞꤤꤗꤟꤤ ꤘꤣ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤙꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤢꤧ꤭ ꤔꤢꤪ ꤔꤢ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬꤮ ꤒꤥ꤭꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤬ ꤙꤤ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤥ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤙꤤ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢ꤬ꤚꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤬ꤜꤢ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ꤞꤤꤗꤟꤤ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤥ꤬ꤗꤟꤢꤩ ꤔꤢ ꤒꤣ꤬ꤘꤟꤌꤣ꤭꤮ ꤒꤥ꤬ꤒꤥ꤬꤯
7 E, ora, tenho ouvido que tu tens tosquiadores: Ora, os teus pastores que estavam conosco, nós não os ferimos, nem houve qualquer coisa que lhes faltasse, todo o tempo em que estiveram no Carmelo.
8 ꤒꤢ꤬ꤚꤟꤢꤨ꤮ ꤏꤢꤨ꤬ꤘꤛꤢ꤭ꤗꤢꤪ꤭ꤘꤢꤦ꤬ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨꤞꤤ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ꤔꤌꤣ꤬, “ꤢꤧ꤬ ꤟꤢꤩ ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤗꤟꤢ ꤠꤟꤢ꤭,” ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ꤘꤢꤦ꤬ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤢ꤭꤯ ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤟꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤙꤤ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤔꤟꤤ ꤕꤝꤢꤧ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤟꤢꤪ, ꤚꤢꤪ ꤋꤛꤢꤞꤢꤧꤘꤥ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤗꤟꤥ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤚꤛꤢꤔꤟꤤ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤘꤛꤢꤩꤕꤢꤩ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤋꤥ꤭ꤙꤢꤪꤞꤛꤥ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤏꤢꤧ꤬ꤢꤩ꤬ꤏꤢꤧ꤭ꤥ꤭ ꤙꤢ꤮ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤛꤢꤩꤙꤢꤧ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ ꤔꤤ꤮,’” ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣꤟꤢꤩꤔꤟꤤ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬꤯
8 Pergunta aos teus jovens, e eles te mostrarão. Portanto, permite que os jovens encontrem favor em teus olhos; pois chegamos em um bom dia; dá, rogo-te, o que quer que venha à tua mão aos teus servos e ao teu filho Davi.
9 ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤢ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤡꤛꤣꤒꤟꤌꤣ ꤟꤢꤪ ꤘꤣ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦꤚꤟꤢꤩ ꤟꤢꤩꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤏꤢꤦ꤬ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤖꤢꤨꤒꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪꤔꤟꤤꤘꤢ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭꤯
9 E quando os jovens de Davi vieram, eles falaram com Nabal segundo todas estas palavras em nome de Davi, e terminaram.
10 ꤚꤢꤪ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ, “ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤢꤨ꤭ ꤕꤢꤩ꤭? ꤟꤢꤦ! ꤖꤢꤧ꤭ꤡꤛꤢꤩꤏꤛꤢꤧ ꤢ꤬ꤖꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬ ꤢꤨ꤭ ꤕꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤒꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ ꤗꤛꤢꤗꤢ? ꤏꤛꤣꤋꤢꤧ꤭ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢꤛꤢꤩ꤭, ꤡꤟꤢꤦ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤬ꤡꤛꤣꤒꤢ꤬ꤖꤢ꤭ ꤊꤛꤢ꤭ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤥ꤬ꤚꤟꤥ꤮ ꤜꤥ꤭꤯
10 E Nabal respondeu aos servos de Davi, e disse: Quem é Davi? E quem é o filho de Jessé? Há muitos servos, atualmente, que rompem, cada qual, com o seu senhor.
11 ꤠꤢ꤭ ꤒꤥ꤭ꤙꤢꤧ꤬ ꤖꤛꤢꤩ ꤠꤢ꤭ꤋꤢꤪꤗꤢꤨ꤭ ꤔꤢ ꤓꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤐꤛꤢꤩ꤬ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤥ꤭ꤢꤩ꤬ ꤕꤢꤩ ꤔꤢ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤤ꤬ꤡꤤ꤬ ꤕꤢꤩ ꤠꤢ꤭ꤞꤤꤗꤟꤤꤏꤢꤦ꤬ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤙꤢꤧ꤬ ꤘꤛꤢꤩ ꤔꤢ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤥ꤬ꤙꤤꤒꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ ꤒꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤟꤢꤧ꤭?”
11 Devo eu, portanto, tomar do meu pão, e da minha água, e da minha carne, que matei para os meus tosquiadores, e dar a homens a quem não sei de onde são?
12 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤢ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭, ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤊꤟꤢ꤬ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ꤜꤟꤌꤣ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬꤯
12 Assim, os jovens de Davi voltaram no seu caminho, e se foram novamente, e vieram e lhe contaram todos aqueles dizeres.
13 ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤔꤟꤤꤟꤌꤣ꤭ ꤟꤢꤪ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ꤛꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤢ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ, “ꤕꤝꤟꤥ꤭꤮ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤟꤛꤢꤓꤛꤢ꤬ꤔꤟꤤꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤞꤤ꤭ꤔꤢꤧ ꤔꤌꤣ꤬!” ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤕꤝꤟꤥ꤭꤮ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤖꤢꤨ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤟꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤌꤣ꤬꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤚꤟꤛꤢꤓꤛꤢ꤬ ꤔꤟꤤꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤢ꤬ꤔꤢꤧꤔꤢꤧ꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤜꤝꤟꤤ꤭ꤐꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤚꤝꤥ꤭ꤡꤛꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤜꤢꤨ꤭꤯ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤔꤛꤢꤩ꤭ꤐꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪꤔꤟꤤꤊꤛꤢ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ ꤒꤟꤢ꤭ꤗꤟꤌꤣꤒꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬꤯
13 E Davi disse aos seus homens: Cingi sobre cada homem a sua espada. E eles cingiram sobre cada homem a sua espada; e Davi também cingiu a sua espada; e subiram lá atrás de Davi cerca de quatrocentos homens; e duzentos permaneceram junto aos pertences.
14 ꤚꤢꤪ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤭ ꤗꤟꤌꤣꤢ꤬ꤙꤤꤊꤢꤧꤜꤢ ꤔꤢ, “ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤟꤤꤟꤌꤣ꤭ ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤓꤌꤣ꤭ꤟꤢꤪ ꤟꤟꤢꤧ꤭? ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤊꤟꤢꤩꤏꤢꤧ꤭ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤨ꤭ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ ꤟꤛꤢ꤭ꤟꤢꤩꤗꤟꤥ꤬ꤟꤢꤩꤚꤛꤢ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ ꤕꤟꤢꤧ꤬ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬꤯ ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤕꤢ꤬ꤡꤟꤛꤢꤩꤤ꤬ꤏꤛꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤗꤢꤩ꤬ꤔꤢꤩ꤭꤯
14 Porém, um dos jovens contou a Abigail, esposa de Nabal, dizendo: Eis que Davi enviou mensageiros do deserto para saudar o nosso senhor; e ele ralhou com eles.
15 ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤗꤟꤥ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤚꤛꤢ ꤢꤧ꤮ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬꤯ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤙꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤢꤧ꤭ ꤔꤢꤪ ꤔꤢ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤢ꤬ꤋꤛꤢ꤮ ꤒꤥ꤬꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤬ ꤕꤝꤟꤥ꤭꤮ ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣ ꤙꤤ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ꤖꤢꤦ꤬ ꤔꤢ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤙꤤ ꤗꤟꤤ꤬ꤊꤜꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤢꤩ꤬ꤟꤌꤣ꤬ ꤔꤢ ꤕꤟꤢꤧ꤬ꤒꤟꤢ꤭ꤤ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬꤮ ꤒꤥ꤬ꤒꤥ꤬꤯
15 Porém, os homens foram muito bons para conosco, e não fomos feridos, nem nos faltou coisa alguma, contanto que estivéssemos em trato com eles, quando estávamos nos campos.
16 ꤗꤟꤢꤪꤟꤢꤩꤟꤢꤩ ꤗꤟꤢꤪꤜꤤ꤭ꤜꤤ꤭, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤒꤢ꤬ꤊꤢꤪꤒꤢ꤬ꤊꤟꤢꤧ꤬ꤔꤟꤤ ꤡꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤢꤪ꤯ ꤕꤝꤟꤥ꤭ꤖꤟꤌꤣꤖꤟꤌꤣ ꤙꤤ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤛꤢꤩ꤭ ꤞꤤꤗꤟꤤ ꤔꤢ ꤕꤟꤢꤩ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤥ꤬ꤕꤟꤢꤪꤥ꤬ꤏꤛꤢ ꤔꤟꤤ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤞꤛꤢꤡꤢꤪꤔꤢ ꤠꤟꤤ꤭ꤢꤨ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ ꤡꤢꤪ꤯
16 Eles eram uma muralha para nós tanto de dia, como de noite; todo o tempo estivemos com eles cuidando das ovelhas.
17 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢ, ꤒꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭, ꤚꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤡꤟꤛꤢ ꤖꤢꤨꤒꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤒꤢ꤬ꤚꤤ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤕꤚꤛꤢ꤭ ꤗꤢꤪ꤭꤯ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤤ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤗꤢꤪ꤭ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬ꤡꤣ꤬ ꤒꤥ꤬ ꤟꤢꤩꤗꤢ꤬, ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤟꤢꤪ꤬ꤞꤢꤧꤞꤢꤧꤤ꤬ꤏꤢꤩ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤜꤟꤛꤢ꤬ꤙꤢꤧ꤬ ꤟꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬ꤖꤢꤨꤖꤛꤢ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤕꤢ꤭꤯ ꤕꤟꤢꤧ꤬ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬, ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤡꤟꤛꤢꤩ꤭ꤚꤤ꤬ꤡꤟꤛꤢ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬, ꤚꤢꤪ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢꤨ꤭ ꤟꤢꤩꤙꤢꤦ꤬ ꤔꤢ ꤜꤢꤨ꤭ ꤒꤥ꤬꤯”
17 Agora, portanto, sabe e considera o que farás; pois o mal está determinado contra o nosso senhor, e contra toda a sua casa; pois ele é de tal modo filho de Belial, que um homem não consegue falar com ele.
18 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤗꤟꤌꤣꤢ꤬ꤙꤤꤊꤢꤧꤜꤢ ꤒꤢ꤬ꤕꤜꤟꤌꤣꤒꤢ꤬ꤕꤜꤛꤢꤩ꤭ ꤙꤢꤩ꤬ꤕꤜꤢꤪ ꤋꤢꤪꤗꤢꤨ꤭ ꤢ꤬ꤙꤛꤢꤩ꤬ꤔꤛꤢꤩ꤭ꤐꤟꤢꤧ꤬, ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤥ꤭ꤖꤢ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤥ꤬ꤙꤢ꤭ ꤔꤢ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤐꤟꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤔꤛꤢꤩ꤭ꤗꤢꤩ꤭, ꤞꤤꤗꤟꤤꤐꤛꤢꤩ꤬ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤥ꤭ꤥ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ ꤓꤌꤣ꤭ꤟꤢꤪ ꤔꤌꤣ꤬ ꤑꤟꤢ꤭ꤘꤟꤌꤣ꤭ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩ, ꤙꤌꤣꤕꤟꤢꤪ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤙꤌꤣꤞꤢꤧ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤔꤛꤢꤩ꤭ꤋꤝꤢꤧ꤭, ꤋꤢꤪꤗꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤎꤢ꤬ꤕꤛꤤꤞꤢꤧ꤬ꤊꤚꤢ꤭ ꤢ꤬ꤙꤛꤢꤩ꤬ ꤒꤣ꤬ꤐꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤋꤢꤪꤗꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤊꤢ꤬ꤘꤝꤤꤞꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤙꤛꤢꤩ꤬ꤔꤛꤢꤩ꤭ꤐꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤘꤛꤢ꤬ꤓꤛꤢ꤬ ꤔꤟꤤꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤘꤣ ꤗꤟꤛꤢ꤬ꤢꤪꤜꤛꤢꤜꤟꤥ꤬꤯
18 Então Abigail se apressou, e pegou duzentos pães, e duas garrafas de vinho, e cinco ovelhas recentemente preparadas, e cinco medidas de cereal tostado, e cem cachos de uvas passas, e duzentos bolos de figos, e os colocou sobre jumentos.
19 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ, “ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣꤚꤟꤢꤩ ꤗꤢꤪ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ꤑꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬, ꤠꤢ꤭ ꤊꤚꤝꤥ꤭ꤡꤛꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤘꤣ ꤞꤤ꤭ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤕꤢ꤭꤯” ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ꤜꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤠꤟꤢꤧ꤬ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬꤮ ꤒꤥ꤬꤯
19 E ela disse aos seus servos: Segui avante, antes de mim; eis que vou depois de vós. Ela, porém, não contou ao seu marido, Nabal.
20 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤓꤛꤢ꤬ꤏꤤ꤬ꤘꤛꤢꤔꤟꤤ ꤗꤟꤛꤢ꤬ꤢꤪꤜꤛꤢ ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤢ꤬ ꤊꤢ꤬ꤒꤟꤢ꤭ꤒꤟꤌꤣ ꤟꤢꤪ ꤘꤣ ꤏꤥ꤬ꤜꤟꤢꤧ꤭ ꤜꤟꤛꤢ꤭ꤊꤜꤥ꤭ ꤒꤢ꤬ꤊꤟꤢ꤬ ꤥ꤬ꤔꤟꤤ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ꤋꤛꤢꤩ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤒꤥ꤭ꤘꤢꤧ꤭ꤏꤢꤦ꤬ ꤜꤢꤨ꤭꤯
20 E assim foi que, enquanto ela montava o seu jumento, ela desceu pela cobertura do monte, e eis que Davi e os seus homens desceram contra ela; e ela os encontrou.
21 ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤟꤢꤩꤕꤢꤩ ꤓꤌꤣ꤭ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ, “ꤠꤢ꤭ ꤗꤛꤢꤋꤝꤢꤧ꤬ ꤒꤢ꤬ꤊꤢꤪꤒꤢ꤬ꤊꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤟꤤ ꤕꤢꤩ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨꤒꤟꤢꤧ꤬ꤜꤟꤛꤢꤩ꤬ ꤙꤤ ꤊꤟꤢꤩꤏꤢꤧ꤭ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ꤊꤛꤢ꤭ꤘꤢꤩ꤭ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤕꤜꤤ꤭ ꤕꤚꤢꤧ꤯ ꤢꤨ꤭ ꤢꤩ꤬ꤟꤌꤣ꤬ ꤔꤢꤪ ꤔꤢ ꤢꤧ꤬ꤒꤟꤢ꤭ꤤ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬꤮ ꤒꤥ꤬꤯ ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤘꤣ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤚꤛꤢ ꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤘꤛꤢꤩꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤏꤢꤦ꤬ ꤕꤚꤢꤧ ꤠꤢ꤭ ꤔꤢ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤨ꤭ꤗꤟꤛꤢꤚꤤ꤬ꤡꤟꤛꤢ ꤕꤚꤢꤧ꤯
21 Ora, Davi havia dito: Certamente, em vão guardei tudo o que este companheiro tem no deserto, de modo que nada faltou de tudo o que lhe pertencia; e ele me retribuiu o bem com o mal.
22 ꤏꤛꤢꤩ꤮ ꤕꤢ꤬ꤚꤥ꤭ ꤗꤟꤢꤪꤜꤤ꤭ꤙꤢꤨ꤭ ꤕꤢ꤭, ꤠꤢ꤭ ꤊꤤ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤟꤤꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤢ꤬ꤋꤥ꤭ꤕꤢ꤬ꤡꤟꤢꤧ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤥ꤬ ꤟꤢꤩꤗꤢ꤬, ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤕꤜꤤꤡꤟꤛꤢꤩ꤭ꤕꤜꤤꤡꤟꤢꤦ꤬ ꤘꤢꤦ꤬ ꤠꤢ꤭ ꤕꤢ꤭ ꤔꤤ!” ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬꤯
22 Assim, e ainda mais, faça Deus aos inimigos de Davi, se eu deixar de tudo o que lhe pertence, pela manhã, qualquer um que mije contra a parede.
23 ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤗꤟꤌꤣꤢ꤬ꤙꤤꤊꤢꤧꤜꤢ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤗꤟꤛꤢ꤬ꤢꤪꤜꤛꤢꤜꤟꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤕꤜꤟꤌꤣꤒꤢ꤬ꤕꤜꤛꤢꤩ꤭ ꤊꤢ꤬ꤒꤟꤢ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤘꤢꤍꤟꤢꤦ꤬ꤍꤟꤢꤪ꤬ꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤘꤣ ꤟꤢꤩ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤙꤤ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤢ꤬ꤗꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬꤯
23 E quando Abigail viu Davi, ela se apressou, e apeou do jumento, e caiu diante de Davi sobre a sua face, e se curvou até o chão,
24 ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤔꤢ, “ꤊꤣ꤮ ꤠꤢ꤭ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬, ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤙꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤦꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤋꤛꤢꤞꤢꤧꤘꤥ꤭ ꤘꤛꤢꤩꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤌꤣꤚꤢꤩ ꤠꤢ꤭ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤔꤟꤤꤘꤢ꤭ ꤊꤟꤌꤣꤚꤢꤩ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ ꤔꤤ꤮꤯
24 e caiu aos seus pés, e disse: Sobre mim, meu senhor, sobre mim deixa esta iniquidade estar: e deixa a tua criada, rogo-te, falar ao teu ouvido, e ouve as palavras da tua criada.
25 ꤊꤣ꤮ ꤠꤢ꤭ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬, ꤋꤛꤢꤞꤢꤧꤘꤥ꤭ ꤙꤢꤩ꤬ꤞꤢꤨ꤬ꤙꤢꤩ꤬ꤞꤢꤧ ꤒꤢꤧ꤭ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤗꤢꤨ꤭ꤗꤟꤛꤢꤚꤤ꤬ꤡꤟꤛꤢ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤯ ꤢꤧ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ꤞꤛꤢꤕꤚꤢꤧ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤗꤝꤟꤤ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤟꤢꤪ꤯ ꤢ꤬ꤗꤝꤟꤤ꤬ ꤢ꤬ꤍꤟꤥꤜꤢ꤬ꤏꤢ ꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤖꤛꤢꤩꤘꤢꤨ꤬ꤔꤟꤢꤩ, ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤖꤛꤢꤩꤘꤢꤨ꤬ ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ ꤖꤢꤨ ꤢ꤬ꤗꤝꤟꤤ꤬ ꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤟꤢꤪ꤯ ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤛꤢꤩ꤭, ꤠꤢ꤭ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤥ꤬꤯
25 Rogo-te que o meu senhor não leve em consideração este homem de Belial, a saber, Nabal; pois como é o seu nome, assim é ele: Nabal é o seu nome, e a loucura está com ele; mas eu, tua serva, não vi os jovens do meu senhor, aos quais enviaste.
26 ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢꤛꤢꤩ꤭ ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤜꤟꤛꤢꤩ꤭ ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤏꤢꤦ꤬ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤔꤟꤢꤩ ꤔꤟꤤꤘꤢꤦ꤬ ꤒꤥ꤬, ꤓꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤬ ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤦ ꤥ꤬ꤒꤥ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤥ꤬ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤦ꤭ ꤟꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤢꤪ꤯ ꤚꤢꤪ ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢꤛꤢꤩ꤭, ꤠꤢ꤭ ꤙꤛꤢ꤭ꤡꤢꤪ ꤠꤢ꤭ꤍꤟꤥ ꤘꤣ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤑꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤔꤢ, ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤙꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤢꤧ꤭ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤞꤛꤢ ꤊꤟꤌꤣ꤭ꤊꤛꤢ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤘꤢꤦ꤬ ꤔꤢ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤤ꤯
26 Agora, portanto, meu senhor, como vive o SENHOR, e como vive a tua alma, visto que o SENHOR te deteve de vir para derramar sangue, e de te vingar a ti mesmo com a tua própria mão; deixa, agora, os teus inimigos e aqueles que buscam o mal ao meu senhor, serem como Nabal.
27 ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢ ꤋꤛꤢꤞꤢꤧꤘꤥ꤭ ꤖꤛꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤗꤢꤪ꤭ ꤏꤛꤢꤩ꤭ꤐꤟꤢꤨ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤖꤛꤢꤩꤟꤛꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬, ꤚꤢꤪ ꤘꤛꤢꤩꤒꤟꤢ꤭ ꤕꤢꤩ ꤗꤢꤪ꤭ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤊꤚꤝꤥ꤭ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤤ꤮꤯
27 E, agora, esta bênção que a tua criada trouxe ao meu senhor, que seja também dada aos jovens que seguem o meu senhor.
28 ꤠꤢ꤭ ꤊꤤ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤜꤝꤥꤒꤢ꤬ꤜꤟꤛꤢꤩ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬ꤡꤣ꤬ ꤟꤢꤩꤚꤢꤪ, ꤋꤛꤢꤞꤢꤧꤘꤥ꤭ ꤕꤜꤝꤥ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤕꤢꤩ ꤊꤟꤌꤣꤚꤢꤩ ꤠꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤢꤦ ꤔꤤ꤮꤯ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤓꤛꤢ꤬ꤏꤢ ꤕꤢꤩ ꤟꤢꤪ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤏꤢ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤊꤜꤝꤤ꤭ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤜꤝꤤ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤗꤢ꤬, ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤔꤢꤪ꤭ꤓꤝꤟꤥ꤭ ꤗꤟꤢꤜꤢ꤬ꤊꤥ꤭ ꤡꤢꤪ ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ ꤋꤝꤤ ꤒꤣ꤬ꤓꤢꤦ꤭ꤓꤌꤣ꤭ ꤒꤣ꤬ꤓꤢꤦ꤭ ꤡꤢꤪ ꤕꤢ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤢꤦ ꤘꤢꤦ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬꤮ ꤒꤥ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤔꤤ꤮꤯
28 Rogo-te que perdoes a transgressão da tua criada; pois o SENHOR certamente fará do meu senhor uma casa segura; porque o meu senhor luta as batalhas do SENHOR, e o mal não foi encontrado em ti em todos os teus dias.
29 ꤏꤛꤢꤩ꤮ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤜꤟꤢꤦ꤬ꤏꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤜꤟꤢꤦ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤕꤢ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤒꤢ꤬ꤊꤢꤪꤒꤢ꤬ꤊꤟꤢꤧ꤬ ꤙꤤꤚꤛꤢꤔꤟꤤ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤞꤛꤢꤔꤢ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤙꤢꤩ꤬ꤘꤝꤥꤙꤢꤩ꤬ꤚꤛꤢ ꤔꤟꤤ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤍꤟꤢꤨ꤬ꤘꤢꤨ꤬ꤕꤚꤟꤤ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤢ꤭꤯ ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ꤔꤌꤣ꤬, ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤜꤢ꤬ꤗꤟꤢꤩ ꤊꤛꤢ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤖꤢꤨ ꤢꤨ꤭ ꤋꤢꤧꤜꤟꤢꤨ꤬ꤡꤛꤣꤗꤟꤢꤩꤊꤛꤢ꤭ ꤟꤢꤩ꤬ꤕꤜꤢꤪ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤕꤢ꤭꤯
29 Contudo, um homem se levantou para te perseguir, e para buscar a tua alma; mas a alma do meu senhor estará atada ao fardo da vida com o SENHOR teu Deus; e as almas dos teus inimigos, aquelas ele arremessará por funda, como se do meio de uma funda.
30 ꤏꤛꤢꤩ꤮ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤜꤣꤗꤟꤢꤩ꤬ꤙꤢ꤭ ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤕꤢꤩ ꤟꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤛꤢ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤢꤪꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤓꤌꤣ꤭ꤟꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬, ꤓꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤬ ꤏꤛꤢꤩ꤮ ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ ꤓꤝꤟꤥ꤭ ꤟꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤤ꤬ꤎꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤗꤛꤢꤩ꤭ꤡꤣ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤕꤢ꤭ꤔꤌꤣ꤬,
30 E sucederá, quando o SENHOR tiver feito ao meu senhor segundo todo o bem que falou a teu respeito, e tiver te indicado soberano sobre Israel;
31 ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤦ ꤥ꤬ꤒꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤥ꤬, ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤜꤟꤛꤢꤩ꤭ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤏꤢꤦ꤬ ꤢꤨ꤭ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤔꤟꤢꤩ ꤔꤟꤤꤘꤢꤦ꤬ ꤒꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤞꤢꤧꤕꤜꤟꤢꤧ꤭ ꤔꤢꤪ ꤔꤢ ꤒꤥ꤬ ꤕꤢ꤭꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤬ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤙꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤦ ꤔꤟꤤ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤔꤟꤢꤩ ꤒꤥ꤬ꤒꤥ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤗꤟꤥ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤚꤛꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤕꤢ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤋꤛꤢꤞꤢꤧꤘꤥ꤭ ꤞꤢꤧꤔꤟꤢꤩꤓꤛꤢ꤬ꤒꤟꤌꤣ ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤤ꤮꤯”
31 que isto não te será por angústia, nem ofensa de coração ao meu senhor, por teres tu derramado sangue sem motivo, ou ter o meu senhor vingado a si mesmo; mas quando o SENHOR tiver lidado bem com o meu senhor, lembra-te, então, da tua criada.
32 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤟꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ ꤗꤟꤌꤣꤢ꤬ꤙꤤꤊꤢꤧꤜꤢ ꤔꤢ, “ꤠꤢ꤭ ꤓꤢꤨ꤬ꤞꤢꤧꤓꤛꤢ꤬ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤤ꤬ꤎꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤗꤛꤢꤩ꤭ꤡꤣ꤬ꤖꤢꤨ ꤢ꤬ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤟꤛꤢ꤭ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤯
32 E Davi disse a Abigail: Bendito seja o SENHOR Deus de Israel, o qual te enviou neste dia para me encontrar;
33 ꤘꤣ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ꤡꤟꤛꤢ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤔꤟꤤꤙꤢꤧ꤬ꤘꤢꤦ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤏꤢꤪ꤭ꤚꤤ꤬ ꤔꤤ꤮꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤠꤢ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤦ ꤥ꤬ꤒꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤥ꤬, ꤓꤌꤣ꤭ꤒꤥ꤬ ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤠꤢ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤜꤟꤛꤢꤩ꤭ ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤏꤢꤦ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤢꤨ꤭ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ꤔꤟꤢꤩ ꤔꤟꤤꤘꤢꤦ꤬ ꤒꤥ꤬ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤦ꤭ꤏꤢꤦ꤬ ꤊꤛꤢ꤭ ꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤔꤟꤤꤙꤢꤧ꤬ꤘꤢꤦ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤏꤢꤪ꤭ꤚꤤ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤔꤤ꤮꤯
33 e bendito seja o teu conselho, e bendita sejas tu, que me impediste, neste dia, de vir a derramar sangue, e de vingar a mim mesmo com a minha própria mão.
34 ꤢ꤬ꤗꤟꤢꤜꤢ꤬ꤊꤥ꤭ ꤗꤢ꤬ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤤ꤬ꤎꤢ꤬ꤚꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤗꤛꤢꤩ꤭ꤡꤣ꤬ꤖꤢꤨ ꤢ꤬ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤦ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤙꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤢꤧ꤭ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤥ꤬ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤟꤢꤪ꤯ ꤠꤢ꤭ ꤙꤛꤢ꤭ꤡꤢꤪ ꤠꤢ꤭ꤍꤟꤥ ꤘꤣ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤑꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤤ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ꤏꤢꤦ꤬ꤕꤚꤛꤢ꤭ ꤔꤢ ꤠꤢ꤭ ꤒꤥ꤬ ꤟꤢꤩꤗꤢ꤬, ꤏꤛꤢꤩ꤮ ꤕꤢ꤬ꤚꤥ꤭ ꤗꤟꤢꤪꤜꤤ꤭ ꤕꤢ꤭ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤢ꤬ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤓꤌꤣ꤭ꤟꤢꤪ ꤕꤢ꤭꤯”
34 Pois, em verdade, como vive o SENHOR Deus de Israel, o qual me refreou de te ferir, se tu não tivesse se apressado e vindo me encontrar, certamente não teria sobrado a Nabal, pela luz do amanhecer, ninguém que mijasse contra a parede.
35 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤖꤛꤢꤩꤏꤢꤦ꤬ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤗꤟꤌꤣꤢ꤬ꤙꤤꤊꤢꤧꤜꤢ ꤒꤟꤢ꤭ꤤ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤖꤛꤢꤩꤟꤛꤢ꤭ꤔꤟꤤ ꤕꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤊꤟꤢ꤬ꤗꤟꤥ꤬ꤊꤟꤢ꤬ꤚꤛꤢ ꤗꤢꤪ꤭ꤘꤢꤦ꤬ ꤘꤣ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤟꤤ꤬ ꤔꤌꤣ꤬꤯ ꤠꤢ꤭ ꤔꤟꤤꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤢꤩ ꤠꤢ꤭ ꤖꤢꤨꤛꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤠꤢ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤘꤢꤦ꤬ ꤖꤢꤨ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤔꤢꤪ꤭ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤠꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤢ꤭꤯”
35 Assim, Davi recebeu da sua mão aquilo que ela havia lhe trazido, e lhe disse: Sobe em paz à tua casa; vê que atentei à tua voz, e aceitei a tua pessoa.
36 ꤙꤤ ꤗꤟꤌꤣꤢ꤬ꤙꤤꤊꤢꤧꤜꤢ ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤒꤟꤌꤣ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤟꤢꤪ ꤒꤣ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤔꤟꤤ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤥ꤭ꤕꤝꤢꤧ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤙꤤ ꤢ꤬ꤟꤤ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤖꤢꤨ꤮ ꤋꤝꤤ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤡꤢꤪ꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤊꤚꤟꤢꤦ꤭ꤞꤢꤧꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤢꤩ꤬ꤗꤟꤢꤦ꤬ꤥ꤭ꤕꤚꤛꤢ ꤔꤟꤤꤘꤛꤢꤩ꤯ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤒꤟꤌꤣ꤮ ꤗꤟꤢꤪꤜꤤ꤭ꤙꤢꤨ꤭ ꤒꤛꤢ꤬ꤟꤤꤒꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬, ꤗꤟꤌꤣꤢ꤬ꤙꤤꤊꤢꤧꤜꤢ ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ꤜꤟꤌꤣ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬꤮ ꤒꤥ꤬꤯
36 E Abigail veio a Nabal; e eis que ele fazia um banquete na sua casa, como o banquete de um rei; e o coração de Nabal estava alegre dentro de si, pois ele estava mui embriagado; pelo que ela não lhe contou nada, menos ou mais, até a luz do amanhecer.
37 ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤗꤟꤢꤪꤜꤤ꤭ ꤟꤢꤪ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤗꤟꤢꤦ꤬ ꤥ꤬ꤗꤟꤢꤩ ꤟꤢꤪ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤗꤟꤌꤣꤢ꤬ꤙꤤꤊꤢꤧꤜꤢ ꤟꤢꤩꤏꤥ꤬ꤜꤟꤌꤣ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤯ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤊꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤨꤊꤟꤢ ꤡꤟꤛꤢ ꤕꤢ꤭ ꤒꤥ꤬꤯
37 Porém, sucedeu pela manhã, quando o vinho saiu de Nabal, e a sua esposa lhe contou estas coisas, que o seu coração morreu dentro dele, e ele se tornou como uma pedra.
38 ꤙꤤ ꤢ꤬ꤙꤢ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤏꤛꤢꤩ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤤ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤭꤯
38 E sucedeu, cerca de dez dias depois, que o SENHOR feriu Nabal, e ele morreu.
39 ꤚꤢꤪ ꤙꤤ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤔꤟꤤꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤞꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤔꤢ, “ꤠꤢ꤭ ꤓꤢꤨ꤬ꤞꤢꤧꤓꤛꤢ꤬ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤯ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤕꤢ꤬ꤡꤟꤛꤢꤩꤤ꤬ꤏꤛꤢꤩ ꤠꤢ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤜꤟꤛꤢꤩ꤭ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤏꤢꤦ꤬ ꤕꤢꤩ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ꤑꤢꤩ꤭, ꤚꤢꤪ ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤗꤟꤢꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭, ꤠꤢ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤢꤦ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤒꤥ꤬ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤦ꤭ ꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤟꤢꤪ꤯ ꤚꤢꤪ ꤖꤢꤨ ꤖꤢꤧ꤭ꤔꤢ꤬ꤙꤢ꤬ꤜꤢ ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤨ꤭ꤗꤟꤛꤢ ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤡꤤ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤟꤢꤪ ꤜꤢꤨ꤭ ꤟꤢꤪ꤯” ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤨ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤘꤣ ꤗꤟꤌꤣꤢ꤬ꤙꤤꤊꤢꤧꤜꤢ ꤢ꤬ꤥ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ ꤡꤛꤣꤟꤢꤩꤙꤢꤧ꤬ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤋꤥ꤭ꤗꤟꤢꤧ꤭ ꤔꤢ ꤜꤢꤨ꤭ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭꤯
39 E, quando Davi ouviu que Nabal estava morto, ele disse: Bendito seja o SENHOR, que pleiteou a causa do meu vexame da mão de Nabal, e guardou o seu servo do mal; pois o SENHOR devolveu a impiedade de Nabal sobre a sua própria cabeça. E Davi mandou buscar e conversou com Abigail, para tomá-la para si por esposa.
40 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢ꤬ꤚꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤬ꤜꤢ ꤘꤣ ꤗꤟꤌꤣꤢ꤬ꤙꤤꤊꤢꤧꤜꤢ ꤢ꤬ꤥ꤬, ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣꤟꤢꤩ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ, “ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤖꤛꤢꤩ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤢꤧꤊꤟꤢ꤬ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤢꤧ꤬ꤥ꤬꤯”
40 E quando os servos de Davi chegaram a Abigail, no Carmelo, eles lhe falaram, dizendo: Davi nos enviou a ti, para te tomar para si por esposa.
41 ꤚꤢꤪ ꤗꤟꤌꤣꤢ꤬ꤙꤤꤊꤢꤧꤜꤢ ꤘꤢꤍꤟꤢꤦ꤬ꤍꤟꤢꤪ꤬ꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤘꤣ ꤟꤢꤩ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤔꤢ, “ꤠꤢ꤭ ꤗꤢ꤬ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤢꤪ ꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤥ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤤ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤭ꤔꤟꤢꤩ꤬ ꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ꤔꤟꤢꤩ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤓꤝꤟꤥ꤭ ꤢ꤬ꤡꤟꤢꤦ ꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤏꤤ꤭ꤕꤜꤤ꤭ ꤕꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢ꤭ꤘꤟꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤟꤢꤪ꤯”
41 E ela se levantou, e se curvou sobre a sua face até o chão, e disse: Vede, permite que a tua criada seja uma serva para lavar os pés dos servos do meu senhor.
42 ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤗꤟꤌꤣꤢ꤬ꤙꤤꤊꤢꤧꤜꤢ ꤒꤢ꤬ꤕꤜꤟꤌꤣꤒꤢ꤬ꤕꤜꤛꤢꤩ꤭ ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤓꤛꤢ꤬ꤏꤤ꤬ꤘꤛꤢ ꤔꤟꤤ ꤢ꤬ꤗꤟꤛꤢ꤬ꤢꤪꤜꤛꤢ, ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤞꤢꤧꤑꤟꤢ꤭ ꤡꤛꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤜꤢꤨ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤚꤝꤥ꤭ꤡꤛꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤓꤛꤢ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤭꤯
42 E Abigail se apressou, e se levantou, e montou em um jumento, com cinco das suas donzelas que iam após ela; e ela foi após os mensageiros de Davi, e se tornou sua esposa.
43 ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤖꤛꤢꤩ ꤓꤌꤣ꤭ꤘꤢꤦ꤬ ꤟꤢꤪ ꤔꤢ ꤘꤢꤪ꤭ꤡꤛꤢꤩ꤬ꤐꤢ꤬ꤚꤤ꤬ꤢꤩꤜꤢ꤬ꤗꤟꤌꤣ ꤗꤟꤌꤣꤢ꤬ꤟꤤꤔꤥ꤬ꤢ꤬ ꤟꤢꤪ꤯ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤞꤢꤧꤔꤛꤢꤩ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤊꤛꤢ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ꤗꤢꤩ꤭꤯
43 Davi também tomou Ainoã de Jezreel; e elas também foram, ambas, suas esposas.
44 ꤚꤢꤪ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭, ꤋꤝꤤꤎꤢꤪꤜꤢꤨ ꤘꤝꤥꤔꤟꤤꤊꤛꤢ꤭ ꤓꤌꤣ꤭ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤖꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤪ꤬ ꤗꤢꤪ꤬ꤗꤤꤋꤢ꤬ꤜꤢ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤗꤟꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤘꤢ꤬ꤠꤤ꤬ ꤢ꤬ꤗꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢ꤬ꤜꤤ꤬ꤗꤢ꤬ꤖꤢꤨ ꤖꤢꤧ꤭ꤜꤢꤧꤏꤛꤢ ꤢ꤬ꤖꤢꤨꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤋꤢꤨ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤖꤢꤜꤢ꤬ꤒꤤ꤬ ꤟꤢꤪ꤯
44 Porém Saul havia dado Mical, sua filha, esposa de Davi, a Palti, filho de Laís, o qual era de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.