Lucas 11
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs VC
1 Tônyěkhè̌ Jesǔ kwǐcò́bè̌ dố khǎlé̤ tôpho. Bí a kwǐcò́bè̌ htuô̌hò́ akhè̌, dố a khǒpacè̤̌ tahe aklè̌ tôprè̤nuô a hé lǔ, “Byacè, ithyó pé̤ kuô̌ pè̤ tè̤kwǐcò́bè̌ phú Giovanni ithyó pé̤ a khǒpacè̤̌ tahenuô.”
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Jesǔ hé èthǐ, “Bí thǐ kwǐcò́bè̌ akhè̌nuô, kwǐ lahyǎ phúyě ní:
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 Dyépé̤ pè̤ lé̤elé̤ǒ dố pè̤ lobè è tônyě ná tônyě agně yěnuô tahe ní꤮.
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 Plwǒkyǎ pé̤ré̤ pè̤ tè̤thû́ tahe ní꤮. Me̤těhérò pè̤ plwǒkyǎ htuô̌hò́ ǔ tè̤me̤thû́ dố ǔ me̤thû́ pè̤ nuôtahe hò́. Nò̌cuốnuô̌ tǎ pè̤ dố tè̤ilo-ilyá aklè̌nuô tǎmé̤ ní꤮.’”
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 Htuô̌rò Jesǔ hé a khǒpacè̤̌ tahe, “Hékuốré̤ dố thǐklè̌ tôprè̤prè̤nuô a ki cuố dố a khǒbò́thyó tôprè̤ ahi bí mò̤́ne̤khè̌ rò a ki cuốhé lǔ, ‘Khǒbò́thyó dyéló̤kuô̌ré̤ vǎ nè̤khò́mǔ thuô̌klò̤́.
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Vǎ khǒbò́thyó tôprè̤ a cuốklyá rò a hyǎtuố̤kuô̌ vǎ rò vǎ lé̤dyéesû è sèesèǒ o pǎ tôcô꤮ to hò́.’
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 “Rò a khǒbò́thyó o dố hidò́kǔ yětôprè̤ ki hésû lǔ, ‘Me̤súsá pǎ tǎ vǎ tǎmé̤. Vǎ me̤ mahò́ vǎkadǎ hò́, rò vǎ ná vǎphú tahe pè̤ cuốomyě lò̌ hò́. Vǎ kahtò dyé cyá̤ pǎ nè̤ to.’
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 Phúnuôrò vǎ hé thǐ, dốkhyě rò akhǒ yětôprè̤ ihtò dyé pé̤ lǔ khò́mǔ, manárò dố èthǐ yǒ mo̤ ní̤dyé nyacò́ lǔ akhu-akhyě yěnuô má̤to. A yǒ kwǐtadû lǔ akhu-akhyě a dyé pé̤ lò̌ lǔ lò̌꤮ tè̤ dố a lo nuôtahe prè́.
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 “Phúnuô akhu-akhyě vǎ hé thǐ, kwǐ mò̌ lahyǎ, thǐ ki ní̤bè pǎ! Myápṳ̌ mò̌ lahyǎ, thǐ ki myáhtye pǎ. Dòmò̌ lahyǎ kadǎnuô, Cò́marya ki bámǒ pé̤dû thǐ pǎ.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Me̤těhérò lò̌꤮ kayǎ dố a kwǐtè̤ tahenuô, a ki ní̤bè pǎ, rò lò̌꤮ kayǎ dố a myápṳ̌ tè̤ tahenuô, a ki myáhtye pǎ, rò lò̌꤮ kayǎ dố a dò kadǎ tahenuô, Cò́marya ki bámǒ pé̤ lǔ pǎ.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 “Thǐ dố a htwǒ phè̌ tahenuô, thǐphú ki kwǐe thǐ tè̤̌phú rò, thǐ dyée è ná rṳ́ nuôma a o nyǎ tôprè̤prè̤ è̌?
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Má̤torò thǐphú ki kwǐe thǐ shyědye rò thǐ dyée è ná dǎmè̤ è̌?
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 Thǐ ma kayǎ dố a cyě̤ricyá̤ taheprè́ tadû́rò thǐ thè́gně dyée thǐphúthǐlye̤ tahe ná tè̤dố aryá tahe cò́ kihérò, tane̤myámò̌ lahyǎ thǐphè̌ dố mò́khu yětôprè̤nuô, a ki dyé tǎ̤te̤ má̤lakǒ pé̤ cò́ kayǎ dố a kwǐhtya lǔ Thè́ Sǎsè̌ Byacè yěnuô pǎ.”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Jesǔ vè̤́htekyǎ khǐné dố a me̤pè́ ǔ nuôtôduô̌. Bí khǐné htecuốkyǎ htuô̌hò́ akhè̌nuô, kayǎpè́ yětôprè̤ hébè cyá̤ ka̤khyě khyěthyá rò kayǎ bè́mṳ tahe khyéthukhyéthè́ nyacò́.
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 Manárò kayǎ tahehe rò a hé, “A vè̤́htekyǎ cyá̤ khǐné tahe phúyě nuôma má̤prè́ khǐné khuklò́du Beelzebul dyé lǔ tè̤taryěpro̤prya̤ prè́.”
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Kayǎ dố aruô tahe hyǎkwǐ khákhomyábyeprè́ Jesǔ ná a ki dyéluô̌ pé̤ èthǐ tè̤pro̤tè̤prya̤ dố a o dố mò́khu hyǎ tôcôcô.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Manárò Byacè Jesǔ thè́gně èthǐ tè̤tane̤ tahe rò a hé èthǐ, “Ké̤tôké̤ akǔnuô akayǎ tahe kisákipǎ̤ ní̤dyédû lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ kihérò a lṳpruốlṳpryǎkyǎ pǎ. Hiphúphyǎphú tômuố̤ dố a krṳ̂̌klè̌ ní̤dyé lǔ to rò a kiklyékingǎ ní̤dyé lǔ hénuô, a ki lṳpruốlṳpryǎkyǎ lò̌ lǔ pǎ.
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 Phúnuô akhu-akhyě, khǐnéricyá̤ khuklò́ ahtyěaké̤ ki o ná khǐnékhǐnò̌ dố a me̤takhwótakè ní̤dyé khyělǔ tômṳ ná tômṳ hénuô, a oklò̤sò́ma cyá̤ to. Mame̤tě vǎ hé phúyě hénuôrò, thǐ hé ná vǎ vè̤́htekyǎ khǐné tahe nuôma má̤prè́ Beelzebul dyé vǎ tè̤pro̤prya̤ akhu-akhyě prè́, thǐ hé lahyǎ phúnuô.
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Ki vǎ vè̤́htekyǎ khǐné tahe ná Beelzebul a tè̤pro̤tè̤prya̤ prè́ hérò, thǐ khǒpacè̤̌ tahe vè̤́htekyǎ khǐnétahe ná ǔpě a tè̤pro̤tè̤prya̤ pě? Thǐ hébè yě athû́ prè́ nuô, thǐ khǒpacè̤̌ tahe ki khyáluô̌ athè́ pǎ.
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Manárò, vǎ ki vè̤́htekyǎ khǐnékhǐnò̌ yětahe ná Cò́marya a tè̤pro̤tè̤prya̤ kihérò yěnuôma a zṳ̌luô̌hò́ ná Cò́marya ki hyǎ pốhtyěpốké̤ yěnuô a hyǎtuố̤hò́ dố thǐ o hò́.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 “Bí kayǎ hè̌shyoresò̌ tôprè̤ opwǒ̤odwǒ ní̤dyé ná a takuô̤tabè̌ rò a opò̤́ ní̤dyé ahi akhè̌nuô, a tǎ̤muô̌tǎ̤tè̤ tahe lamé̤ cyá̤ to.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Manárò, bí kayǎ hè̌shyoresò̌klò̌ ná è tôprè̤ hyǎsápé̤kyǎ è akhè̌nuô, a ki phyéphekyǎ lò̌ lǔ takuô̤tabè̌ dố a thè́lè̤ ní̤dyé yětahe rò a tǎ̤muô̌tǎ̤tè̤ yětahenuô, a ki ibě pé̤ lò̌ ná akhǒ tahe pǎ.
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 “Kayǎ tôprè̤prè̤ dố a pó̤ ní̤dyékuô̌ vǎ to nuôma, má̤hò́ kayǎ dố a htékyǎ hò́ vǎ hò́. Kayǎ tôprè̤prè̤ dố a ihtuôplò́ cwó̤kuô̌ vǎ to nuôma má̤hò́ kayǎ dố a me̤ lṳpruốlṳpryǎ tè̤ hò́.
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 “Bí khǐnékhǐnò̌ tôduô̌ htecuốkyǎ htuô̌hò́ dố kayǎ tôprè̤ akǔ akhè̌nuô, a htecuố dố khǎlé̤krǎkrè tôpho rò a cuố myápṳ̌ akhǎlé̤ lé̤okuố tabè́thè́prá tadû́rò a ki myáhtye akhǎlé̤ tôpho꤮ to hérò, a hélya̤ ní̤dyé ané̤, ‘Vǎ ki ka̤khyě khyěthyá dố vǎhi dố vǎ lé̤htecuốkyǎ è nuôtômě héni,’ a hé phúnuô.
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 Rò bí a ka̤tuố̤ khyěthyá dố kayǎ nuôtôprè̤ a o akhè̌nuô, a ka̤myáhtye dố akhǎlé̤ lye̤ yěnuô, aplǐaphuố ryá, a o taná̤tashuô̌ twó̤ryá lò̌plǐ cò́ pwǒ̤tôcô.
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Rò a htecuố è́ka̤ní̤ pó̤ akhǒ dố a cyě̤ricyá̤ lốklò̌ cò́ ná lǔnuô thuô̌thyótôduô̌ cò́ rò èthǐ ka̤kanuô̌ o lahyǎ bínuô. Rò kayǎ nuôtôprè̤ ki cyě̤ lốklò̌ cò́ ná a khǎlé̤lye̤ nuô cò́ pǎ.”
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Bí Jesǔ hébèhtuô̌ ngó̤ phúyě akhè̌nuô, prè̤mò tôprè̤ o dố kayǎ oró̤oè́ aklè̌ rò a è́htǒcuố Jesǔ, “Prè̤mò dố a phúo ní̤dyé nè̤ rò a dyéǒnú ní̤dyé nè̤ nuôtôprè̤ nuôma má̤hò́ prè̤mò dố a ní̤bè tè̤sò̌ri hò́.”
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Manárò Jesǔ hésû lǔ, “Kayǎ dố a ní̤bè má̤lakǒ tè̤sò̌ri nuôma má̤hò́ kayǎ dố a ní̤huô̌ Cò́marya alǎ̤angó̤ rò a cṳ̌e nuôtahe prè́.”
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Bí kayǎ bè́mṳ hyǎplu ná hyǎplu dố Jesǔ o akhè̌nuô, Jesǔ hé èthǐ, “Kayǎ yětôhtû̌ tahe acyě̤aricyá̤ nyacò́. Èthǐ cuốkwǐmyá tuố̤ vǎ tè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ tôcô manárò vǎ ki dyéluô̌ pé̤tû́prè́ èthǐ tè̤pro̤tè̤prya̤ tôcô dố athyáná Prè̤pro̤ Jona nuô pǎ prè́.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 Phú Jona htwǒhtya tè̤mátè̤dyǎ tôcô dố Ninevephú tahe agněnuô, prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě a ki má̤ kuô̌dû tè̤mátè̤dyǎ tôcô dố kayǎ khǒnyá̤yě tôhtû̌ tahe agně pǎ.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Tè̤cirya amò̤́nyě pǎ tônyěnuô, ké̤ dố cílya̤ tôkyě akhwímuố̤ Sheba ki ihtò tố̤kuô̌ ná kayǎ dố a htwǒprè̤ khǒnyá̤yě tôhtû̌ tahe pǎ rò a ki betè̤thû́ dố èthǐ yětahe alo̤ pǎ, me̤těhérò thyáphú a ní̤huô̌nò́ kuô̌ Khwí Solomo a tè̤ithyóithya dố a lốbǎ ná tè̤thíphè́ yětahe agněnuôrò, a o cò́ dố ké̤ye̤ dố aruô tôké̤ tadû́rò a hyǎ cò́. Rò vǎ hé thǐ, kayǎ dố aduklò̌lố cò́ ná Khwí Solomo nuô a o bíyě tôprè̤.
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 Shyé꤮ tè̤cirya amò̤́nyě pǎ tônyěnuô, vǐ̤ Ninevephú tahe ki ihtò rò betè̤thû́ dố kayǎ khǒnyá̤ yětôhtû̌ tahe alo̤ pǎ, me̤těhérò bí èthǐ ní̤huô̌bè Jona hésodônyǎ pé̤ èthǐ akhè̌nuô, èthǐ za̤ ní̤dû kyǎlò̌. Rò vǎ hé thǐ, kayǎ dố aduklò̌lố ná Jona nuô, a o bíyě tôprè̤.
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 “Ǔ isǐlǐ htuô̌ mi rò ǔ dyauốbí lǔ takhyá꤮ to, kimá̤torò ǔ dya lǔ dố cǒ̤lè̤̌ takhyá꤮ to. Thyáphú a ki lǐ pé̤ kayǎ dố a hyǎnuô̌ tahe agně rò, ǔ dyahtya è dố mikò̌rè̤́khu.
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 Thǐ mèthèplò tahe nuôma athyáná mikò̌ tômě dố thǐ né̤klò̤́ agně yěnuôhò́. Thǐ mèthèplò ki lǐsè́ryá hérò, thǐ né̤klò̤́ sǐprè̤lò̌ luô̌lǐphó ryálò̌ hò́, manárò thǐ mèthè ki khí hérò, thǐ né̤klò̤́ sǐprè̤lò̌ a khílò̌plǐ hò́.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Me̤phúnuôrò tè̤lǐ o dố thǐkǔ yěnuô, thyáphú a ki htwǒ tǎ tè̤khítè̤lò̤ tǎmé̤nuô, rò̤ní̤ lahyǎ thǐné̤ ní꤮.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 Phúnuôrò thǐ né̤klò̤́ sǐprè̤ ki lốbǎ ná tè̤lǐ, rò a ki o dố tè̤khítè̤lò̤ akǔ to hénuô, a ki lǐtakhè̌rasǒ lò̌ thǐ né̤sǐprè̤ thyáná mikò̌ tômě lǐ takhè̌rasǒhtya dố thǐgněnuô pǎ.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Bí Jesǔ hébèhtuô̌ akhè̌nuô, Pharisěophú tôprè̤ è́e lǔ dǐ rò a krwǒcuốkuô̌ dố lǔhi. Èthǐ kíré̤ e lahyǎ hò́ dǐ rò a cuố onyǎo lahyǎ dố dǐrè̤́ khǎshyé.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Jesǔ kíré̤ esèe akhè̌nuô, a sǐplǐ kuô̌ǔ atakhu to rò Pharisěophú dố a kremyá lǔ yětôprè̤nuô, a khyéthukhyéthè́ kanó̤꤮ to, me̤těhérò Judaphú alé̤klǒ o ná bí ǔ e tyahí sè tonuô ǔ tǒbè sǐplǐré̤ takhu.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Phúnuô akhu-akhyě Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Pharisěophú thǐ, thǐ sǐplǐ ryá nyacò́ bělò̤́ ná dǐbě dố aklò̌ nuôtôkyě cò́. Manárò dố thǐ thè́plòkǔnuô, a lốbǎ cò́ ná tè̤kò́vè̌kò́pra e ní̤dyényě ná tè̤mǔmyá̤ricyá̤ thǐtahe cò́.
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 Kayǎ olốoklò̌ thǐ꤮, Cò́marya dố a byálya̤ tè̤aklò̌ yětôprè̤nuô, akǔ nuôma a byálya̤lya̤, má̤to è̌?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Tè̤ dố a o dố thǐ bělò̤́kǔ ná thǐ dǐběkǔ nuôtahenuô, dyékyǎ ná kayǎ sǒphásǒrya̤phú nuô tû́ma tè̤lò̌꤮ plǐ ki mwǒ̤plǐ lò̌ dố thǐgně prè́.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 “Pharisěophú thǐ꤮ tè̤cirya ki bè má̤lakǒ cò́ thǐ pǎ, me̤těhérò thǐ phyé lò̤́vya̤lè, bòkhèlè ná lò̌꤮ thòtò̤̌byǎlè yětahenuôrò thǐ lǔtyǎ ná Cò́marya pwíshyétôpwí. Manárò thǐ myá bè́khutǎ̤phuôkyǎhò́ tè̤cò́tè̤te̤ ná tè̤mo̤ Cò́marya tahe hò́. Thǐ dyé pwíshyétôpwí nuôma amá̤ hò́. Tû́nuôhtuô̌to, thǐ tǒbè dyakyǎní̤ tè̤cò́tè̤te̤ ná tè̤mo̤ Cò́marya yěnuôtahe to.
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 “Pharisěophú thǐ꤮, tè̤cirya ki bè má̤lakǒ cò́ thǐ pǎ, me̤těhérò thǐ thè́zṳ̂́ onyǎo lahyǎ khǎlé̤ htyalô̌ dố ǔ bezṳ̂́benyá̤ è dố tè̤cò́bè̌hǒkǔ nuôtahe, htuô̌to dố klè́kǔ nuôbèbè thǐ thè́zṳ̂́ nò̌hébè bezṳ̂́ ní̤ ǔ ná thǐné̤.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 “Tè̤cirya ki bè má̤lakǒ cò́ thǐ pǎ, me̤těhérò thǐ thyáná luô̤̌khu dố ǔ me̤máme̤dyǎ lǔ to tahe, rò kayǎ tahe cuố dố lǔkhu tadû́rò ǔ thè́gně ná luô̤̌khu má̤to.”
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tôprè̤ hé Byacè, “Thárá꤮, nè̤ hé ngó̤ yětômû̌ nuôma nè̤ hé takhwótakè hé mǔmyá̤ricyá̤ prè́ pè̤ vǎ.”
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 Rò Jesǔ hésû è, “Prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá thǐ꤮, tè̤cirya ki bè má̤lakǒ kuô̌ cò́ thǐ pǎpǎ, me̤těhérò thǐ dyahtya tè̤thyótè̤thya dố ǔlo̤ dố athyáná tè̤vítè̤zá dố ǔvíǔzá zǔ è to tahe, manárò thǐ rò, thǐ ki cò̤̌cwó̤ pé̤kuô̌ǔ tè̤vítè̤zá yětahe agněnuô, thǐ ki cò̤̌htyacwó̤ kuô̌ prè́ ná thǐ kanò̌ tômě prè́nuô, thǐ hyǎtôbè to.
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 “Thǐ bèbè, Cò́marya ki cirya má̤lakǒ cò́ thǐ pǎ, me̤těhérò thǐ byá pé̤ prè̤pro̤ dố thǐphyěthǐphuô̌ me̤thyě èthǐ mú꤮ nukhè̌ nuôtahe aluô̤̌kǔ ná lò̤́ nuô̌.
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 Phúnuôrò thǐ dyéluô̌ lǐphó cò́hò́ thǐné̤ ná thǐ thè́plò oícû̌ tố̤kuô̌, thǐ thè́plò thyákuô̌hò́ ná thǐphyěthǐphuô̌ dố꤮ nyénu tahe me̤tè̤thû́ nuôtahe hò́. Me̤těhénuô thǐphyěthǐphuô̌ tahe rò a yǒ me̤thyě prè̤pro̤ nuôtahe, thǐ rò thǐ yǒ byá pé̤ prè̤pro̤ nuôtahe aluô̤̌kǔ a yǒ me̤nuô̌.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 Dố tè̤ritè̤kyǎ yětôcô akhu-akhyě, Cò́marya o ná a tè̤thíphè́ rò a hé, ‘Vǎ ki nò̌hyǎ pé̤ èthǐ prè̤pro̤ tahe, ná prè̤dônyǎphú tahe pǎ, rò èthǐ ki me̤thyěkyǎ tahehe pǎ, taheherò èthǐ ki me̤cyě̤me̤cṳ̂ lǔ pǎ.’
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 Phúnuô akhu-akhyě cáhtya dố hekhuhtwǒlú mò́khuhtwǒthè̌ akhè̌, lò̌꤮ kayǎ dố a me̤thyě prè̤pro̤ tahe a tè̤thû́nuô, Cò́marya ki cirya dố kayǎ yětôhtû̌ yětahe pǎ.
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 Vǎ hé thǐ꤮, cáhtya bí Adam aphú me̤thyě ní̤dyé apuố̤ Abělè nuôrò tuố̤hyǎ dố ǔ me̤thyě Zekaria dố tè̤lǔtyǎ akhǎlé̤ ná tè̤khǎlé̤sǎsè̌ aplèkǔnuô, Cò́marya ki cirya má̤lakǒ cò́ dố thǐ yětôhtû̌ tahe pǎ.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 “Prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá thǐ꤮, tè̤cirya ki bè má̤lakǒ cò́ thǐ pǎ, me̤těhérò thò́hti dố ǔ lé̤vǐ̤mǒ tè̤thíphè́ ahi akadǎ yěnuô, thǐ phyécuốkyǎ. Thǐné̤ ní̤dû rò thǐ nuô̌ toto, kayǎ dố a thè́zṳ̂́ cuốnuô̌ tahe rò thǐ me̤tǎ̤tṳ̂̌ èthǐ thǐ.”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 Bí Jesǔ htecuốkyǎ htuô̌hò́ èthǐ khǎlé̤ akhè̌nuô, prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe ná Pharisěophú tahenuô, a me̤takhwótakè nyacò́ lǔ rò pṳ̌ sudyǎhtǒsudyǎlya̤ è́lǎ lǔ ngó̤ tahe.
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 Thyáphú èthǐ ki pṳ̂́ní̤ lǔ tè̤hébèthû́ tahenuôrò, èthǐ opò̤́ ní̤dǎ lǔ tè̤hébè tahe.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.