Hebreus 10
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARA
1 Khǒnyá̤yě pè̤ thè́gněplǒ hò́ ná tè̤thyótè̤thya dố Mosè dyakyǎ yěnuôma má̤prè́ tè̤zǎ̤zo̤ tè̤mátè̤dyǎ tôcôprè́. Tè̤amá̤lakǒ dố tè̤thyótè̤thya thè́zṳ̂́ zṳ̌luô̌ yěnuôma má̤hò́ lò̌꤮ tè̤twó̤tè̤ryá dố a hyǎ dǐtû́ dố Krístu a o yětahenuô hò́. Tè̤thyótè̤thya yěnuô a hé, pwǒ̤nana꤮ tǒbè lǔhtya tè̤phútè̤lye̤ yě akhu-akhyě, me̤lốme̤bǎhtya cyá̤ pé̤ prè̤lu kayǎ to.
1 Ora, visto que a lei tem sombra dos bens vindouros, não a imagem real das coisas, nunca jamais pode tornar perfeitos os ofertantes, com os mesmos sacrifícios que, ano após ano, perpetuamente, eles oferecem.
2 Tè̤lǔhtya tè̤phútè̤lye̤ yěnuô, a ki me̤mwǒ̤plǐ kayǎ dố a cò́bè̌htya Cò́marya tahe atè̤thû́ tôphuố prè́ rò a htuô̌plû́ lǎhò́ kihérò, èthǐ tǒ tane̤ ní̤dyé kuô̌ pǎ ané̤ ná atè̤thû́ o pǎ to hò́ kǒkǒ. Kihéphúnuô rò èthǐ tǒ okuốkyǎkǔ lò̌ a tè̤lǔtyǎhtya nuôtahe kǒkǒ.
2 Doutra sorte, não teriam cessado de ser oferecidos, porquanto os que prestam culto, tendo sido purificados uma vez por todas, não mais teriam consciência de pecados?
3 Manárò èthǐ atè̤lǔtyǎhtya yětahenuô, pwǒ̤nana꤮ a dyé thè́né̤htyabè khyě èthǐ ná a tè̤thû́o phúnuô prè́.
3 Entretanto, nesses sacrifícios faz-se recordação de pecados todos os anos,
4 Me̤těhérò pṳ́phè̌ló̤ athwi, pé̤ athwi yětahenuô a phyé taphǎkyǎ cyá̤ tè̤thû́ taki꤮ to.
4 porque é impossível que o sangue de touros e de bodes remova pecados.
5 Phúnuô akhu-akhyě bí Krístu hyǎlya̤ dố hekhuyě akhè̌nuô, a hé Cò́marya,
5 Por isso, ao entrar no mundo, diz: Sacrifício e oferta não quiseste; antes, um corpo me formaste;
6 Ǔ sû́û̌ lǔhtya sǐduô̌ cò́ tè̤phútè̤lye̤ tahe dố tè̤lǔ rè̤́khu bèbè, tè̤plwǒkyǎ tè̤thû́ a tè̤lǔtè̤tyǎ yě bèbè, nè̤ thè́plò okuô̌toto.
6 não te deleitaste com holocaustos e ofertas pelo pecado.
7 Phúnuôrò, vǎ hé, ‘Phú ǔ rǎo vǎrivǎkyǎ dố lisǎsè̌ akǔnuô, vǎ hé Cò́marya, vǎ o prè́, Kố꤮ Cò́marya, thyáphú vǎ ki hyǎ me̤ pé̤ nè̤ phú nè̤ thè́zṳ̂́ nò̌me̤ vǎ nuôtahe agněnuôrò, vǎ hyǎtuố̤hò́,’” Krístu hé Cò́marya phúnuô.
7 Então, eu disse: Eis aqui estou (no rolo do livro está escrito a meu respeito), para fazer, ó Deus, a tua vontade.
8 Byacè Krístu héré̤, “Lǔtyǎhtya tè̤phútè̤lye̤ yě bèbè, lǔtyǎhtya thòthè vèphǒ tahe bèbè, sû́û̌ lǔtyǎhtya tè̤phútè̤lye̤ tahe bèbè, lǔtyǎhtya tè̤lǔ dố a ki plwǒkyǎ pè̤ tè̤thû́ tahenuô bèbè nè̤ thè́plòoto,” (Èthǐ lǔhtya tè̤lǔtè̤tyǎ yětahe phú Mosè a tè̤thyótè̤thya onuô tadû́rò Byacè Krístu hé kuô̌dû phúnuô.)
8 Depois de dizer, como acima: Sacrifícios e ofertas não quiseste, nem holocaustos e oblações pelo pecado, nem com isto te deleitaste (coisas que se oferecem segundo a lei),
9 Phúnuôrò a hé pó̤ khyěthyá, “Thyáphú vǎ ki hyǎ me̤pé̤ nè̤ phú nè̤ tè̤thè́zṳ̂́ o nuôrò, myámò̌꤮ vǎ hyǎtuố̤hò́,” a hé khyěthyá phúnuô. Phúnuôrò Cò́marya dya taphǎkyǎ tè̤lǔtè̤tyǎ dố alye̤-alwǒ nuôtahe ná tè̤lǔtyǎhtya tè̤phútè̤lye̤ dố alye̤-alwǒ yětahe rò a htulya taplekhókyǎ ná klyá dố athè̌ tôbǒ.
9 então, acrescentou: Eis aqui estou para fazer, ó Deus, a tua vontade. Remove o primeiro para estabelecer o segundo.
10 Jesǔ Krístu yǒ me̤pé̤ phú Cò́marya a tè̤thè́zṳ̂́ onuô, htuô̌to dố a lǔhtya ané̤klò̤́ tôphuốprè́ rò a htuô̌plû́ lǎhò́ akhu-akhyě, a me̤ sǎsè̌ hò́ pè̤.
10 Nessa vontade é que temos sido santificados, mediante a oferta do corpo de Jesus Cristo, uma vez por todas.
11 Bwídu pwǒ̤꤮ tôprè̤ nuô, a bè ihtò me̤ tè̤cò́bucò́bè̌ a lé̤klǒlé̤khya tahe pwǒ̤nyěnyě꤮ cò́. Khǎlé̤lé̤꤮ èthǐ bè lǔtyǎhtya tôphuốhtuô̌ tôphuố. Tè̤lǔtè̤tyǎ yětahenuô a phyé taphǎkyǎ cyá̤ kayǎ tè̤thû́ tôcô꤮ to.
11 Ora, todo sacerdote se apresenta, dia após dia, a exercer o serviço sagrado e a oferecer muitas vezes os mesmos sacrifícios, que nunca jamais podem remover pecados;
12 Manárò Krístu lǔhtya pé̤ pè̤ tè̤thû́ agně yětahenuô, a lǔhtya tôphuốprè́ rò a htuô̌ plû́lǎ tacṳ́prè̤ hò́. Rò a ka̤ onyǎo hò́ dố Cò́marya atakhu cò́htwó tôkyě hò́.
12 Jesus, porém, tendo oferecido, para sempre, um único sacrifício pelos pecados, assentou-se à destra de Deus,
13 Khǒnyá̤rò Jesǔ ki opò̤́ tuố̤ shyé꤮ Cò́marya pṳ̂́ma pé̤ hò́ lǔ kayǎ dố a thè́hte lǔ nuôtahe pǎ, rò a ki dya-o pé̤hò́ lǔ dố akhǎduô lé̤zí̤ alè̤̌ nuô pǎ.
13 aguardando, daí em diante, até que os seus inimigos sejam postos por estrado dos seus pés.
14 Dố Krístu lǔhtya prè́ ané̤ tôphuố akhu-akhyě, kayǎ dố è me̤mwǒ̤plǐ htuô̌hò́ èthǐ tè̤thû́ tahenuô, a me̤cò́me̤te̤ hò́ èthǐ tacṳ́prè̤ hò́.
14 Porque, com uma única oferta, aperfeiçoou para sempre quantos estão sendo santificados.
15 Pè̤ thè́gně ná tè̤hébè ngó̤ yětômû̌nuô atǒ prè́. Me̤těhérò, dố lisǎsè̌ akǔnuô, Thè́ Sǎsè̌ Byacè hé thyákuô̌dû phúnuô, rò a hé,
15 E disto nos dá testemunho também o Espírito Santo; porquanto, após ter dito:
16 “Yěma tè̤ô̌lya̤ athè̌ dố vǎ ki hébè taple ná vǎkayǎ tahe shyé꤮ nopǎ agně yěnuô hò́, Byacè hé phúnuô. Vǎ ki sunuô̌ vǎ tè̤thyótè̤thya dố èthǐ athè́plòkǔ pǎ, rò vǎ ki rǎmárǎdyǎ o tè̤thyótè̤thya yěnuô dố èthǐ athè́plò a tè̤tane̤ alo̤ pǎ.”
16 Esta é a aliança que farei com eles, depois daqueles dias, diz o Senhor: Porei no seu coração as minhas leis e sobre a sua mente as inscreverei,
17 Htuô̌rò a hé pó̤,
17 acrescenta: Também de nenhum modo me lembrarei dos seus pecados e das suas iniquidades, para sempre.
18 Phúnuôrò khǒnyá̤yě Cò́marya plwǒkyǎhò́ tè̤thû́ yětahe akhu-akhyě, lǔhtya tè̤lǔtè̤tyǎ dố a ki plwǒkyǎ pè̤ tè̤thû́ tahenuô a lo pǎtohò́.
18 Ora, onde há remissão destes, já não há oferta pelo pecado.
19 Phúnuôrò, vǎ puố̤vyá̤ thǐ꤮. Dố Jesǔ athwi akhu-akhyě, pè̤ hyǎnuô̌ ná tè̤thè́plò khû̌hǎ dố tè̤khǎlé̤ sǎsè̌ lốǔ yětôpho ma aní̤ hò́.
19 Tendo, pois, irmãos, intrepidez para entrar no Santo dos Santos, pelo sangue de Jesus,
20 Byacè Jesǔ khyáthyě athè́ dố pè̤gně akhu-akhyě, è bámǒ pé̤ hò́ pè̤klyá athè̌ dố a dyé pè̤ thè́htwǒprè̤ yětôbǒ. Klyá yětôbǒnuô, a cuốnuô̌plú talwó bè́hò́ ná ǔ cò̤́tǎ̤tṳ̂̌ ikè̤̌ badu dố a má̤hò́ Krístu ané̤klò̤́ yětôbanuô hò́ rò a cuốtuố̤hò́ dố Cò́marya a o hò́.
20 pelo novo e vivo caminho que ele nos consagrou pelo véu, isto é, pela sua carne,
21 Prè̤lǔtyǎ khuklò́ dố adulốǔ rò a myákhwèní̤ Cò́marya ahi yětôprè̤nuô, pè̤ ní̤bèhò́ è hò́.
21 e tendo grande sacerdote sobre a casa de Deus,
22 Phúnuôrò pè̤ hyǎphû lahyǎ dố Cò́marya a o pó꤮. Pè̤ ki hyǎ ná pè̤ thè́plò dố acò́ate̤, ná pè̤ tè̤zṳ̂́ dố atǎ̤ate̤ yětahe pó꤮. Me̤těhérò, pè̤ thè́plò a tè̤tane̤ mǔmyá̤yě, thyáphú a ki mwǒ̤plǐthǐplo agněnuô, ǔ sǐplǐkyǎ htuô̌hò́ pè̤ ná Krístu athwi hò́. Htuô̌to pè̤né̤klò̤́ yěnuô, ǔ sǐplǐ htuô̌hò́ ná htyěsè́ yěnuôhò́.
22 aproximemo-nos, com sincero coração, em plena certeza de fé, tendo o coração purificado de má consciência e lavado o corpo com água pura.
23 Pè̤ ki pṳ̂́ma ní̤ryádyé pè̤ tè̤myásû̌ dố pè̤ hé pé̤ htuô̌hò́ ǔ yěnuôtahe pó꤮, me̤těhérò pè̤ thè́gně ná Cò́marya nuô acò́ ná a tè̤ò́lya̤ rò a me̤phú a hénuô pwǒ̤꤮ tôphuố cò́.
23 Guardemos firme a confissão da esperança, sem vacilar, pois quem fez a promessa é fiel.
24 Pè̤ tè̤mo̤ ní̤dyé lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ yě, thyáphú a ki o è́htya ná o è́htya rò, thyáphú pè̤ ki me̤tè̤ dố aryá tahe agněnuô, pè̤ ki tane̤ pé̤kuô̌ ǔ dố pè̤ ki dyéhè̌dyére ní̤dyé lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ phútě ari-akyǎ yětahenuô prè́ pó꤮.
24 Consideremo-nos também uns aos outros, para nos estimularmos ao amor e às boas obras.
25 Kayǎ tahehe nuô, a vǐkyǎ tè̤cò́bè̌ tố̤ró̤lǔ tahe, manárò pè̤ rò, vǐkyǎ kuô̌ tǎ ǔ pè̤ lé̤klǒ cò́bè̌ tố̤lǔyě phú èthǐ nuôtahe vǐkyǎ nuô tǎmé̤ ní꤮. Má̤tôkhónuô, pè̤ ki dyéhè̌dyére ró̤lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ pó꤮. Byacè kíré̤ hyǎkhyě mò̤́nyěmò̤́thè̌ yěnuô a phûhtyahò́ akhu-akhyě, pè̤ lé dyéhè̌dyére shyoklò̌ ní̤dyé klò̌lố pó̤ cò́ lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ pó꤮.
25 Não deixemos de congregar-nos, como é costume de alguns; antes, façamos admoestações e tanto mais quanto vedes que o Dia se aproxima.
26 Pè̤ ní̤bè htuô̌hò́ tè̤má̤tè̤cò́ a tè̤thè́khuthè́gně rò pè̤ ki me̤ takè plehyǎ tadûpǎ tè̤thû́ kihérò tè̤lǔtè̤tyǎ dố a ki plwǒkyǎ pè̤ tè̤thû́ agněnuô a o pǎ to.
26 Porque, se vivermos deliberadamente em pecado, depois de termos recebido o pleno conhecimento da verdade, já não resta sacrifício pelos pecados;
27 A okyǎ prè́tû́ tôcô dố pè̤ ki opò̤́prè́ Cò́marya a tè̤cirya ná mikyǎ̤ rahtǒdu dố a ki û̌thyěkyǎ lò̌꤮ kayǎ dố a thè́hte Cò́marya yětahenuô pǎ.
27 pelo contrário, certa expectação horrível de juízo e fogo vingador prestes a consumir os adversários.
28 Mú꤮ nukhè̌nuô kayǎ dố a me̤thû́ Mosè a tè̤thyótè̤thya tôprè̤prè̤ nuô, kayǎ thè́gně kimá̤torò thè́thuô̌ ki zṳ̌luô̌bè́ má̤lakǒ lǔ tè̤thû́ hénuô, ǔ bè me̤ thyěkyǎ lǔ, rò ǔ bè thè́zò̤ ní̤ lǔ tôprè̤꤮ to.
28 Sem misericórdia morre pelo depoimento de duas ou três testemunhas quem tiver rejeitado a lei de Moisés.
29 Phúnuôrò thǐ tane̤ myámò̌ kayǎ dố a hé takhwótakè Cò́marya aphúkhǔ yětahe, rò a vǐkyǎ lǔ tahenuô, Cò́marya ki cirya cyě̤klò̌nyǎ èthǐ pǎ. Htuô̌rò Krístu khyáthyě athè́ rò a dyé htwǒhtya hò́ Cò́marya a tè̤ô̌lya̤ athè̌ yěnuôhò́ rò Krístu sǐplǐkyǎ hò́ pè̤ ná athwi hò́. Phúnuôrò kayǎ dố a dya ngṳdupri̤du kuô̌ Krístu athwi to tahenuô, Cò́marya ki cirya cyě̤klò̌ èthǐ pǎ. Htuô̌to kayǎ yětahenuô a hé mǔmyá̤ricyá̤ Thè́ Sǎsè̌ Byacè dố a dyé èthǐ tè̤bwítè̤taryě yětôprè̤ akhu-akhyě, Cò́marya ki ciryacyě̤ klò̌lố cò́ èthǐ ná kayǎ dố a me̤thû́ Mosè a tè̤thyótè̤thya nuôtahe pǎ.
29 De quanto mais severo castigo julgais vós será considerado digno aquele que calcou aos pés o Filho de Deus, e profanou o sangue da aliança com o qual foi santificado, e ultrajou o Espírito da graça?
30 Me̤těhérò, pè̤ thè́gnědû hò́ ná Cò́marya hé, “Vǎ me̤lyě̤ ka̤khyěsû èthǐ pǎ. Vǎ ki dyélyě̤ ka̤khyěsû èthǐ phú èthǐ me̤thû́ htuô̌hò́ nuôtahe pǎ,” htuô̌rò a hé kuô̌ pó̤, “Byacè ki cirya ní̤dyédû akayǎ pǎ,” a hé phúnuô.
30 Ora, nós conhecemos aquele que disse: A mim pertence a vingança; eu retribuirei. E outra vez: O Senhor julgará o seu povo.
31 Kayǎ dố a tǎ̤tǒ dố Cò́marya dố a htwǒprè̤ yětôprè̤ tè̤cirya aklè̌ tôprè̤prè̤nuô, a taròthè́ thè́isě nyacò́.
31 Horrível coisa é cair nas mãos do Deus vivo.
32 Tane̤htya tuố̤bè khyěthyá lahyǎ mú꤮ nukhè̌ bí thǐ ní̤bè htuô̌thè̌mópǎ prè́ Cò́marya atè̤lǐ akhè̌nuô, thǐ myáhtyebè è́lǎ tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ tadû́rò thǐ khyáthè́plòhtǔbè́ lahyǎ prè́.
32 Lembrai-vos, porém, dos dias anteriores, em que, depois de iluminados, sustentastes grande luta e sofrimentos;
33 Tôphuốphuố nuô ǔ me̤ takhwótakè thǐ, ǔ me̤cyě̤me̤cṳ̂ thǐ dố kayǎ tôplutôphè anyěhyǎ, tôphuốphuốnuô thǐ cuố me̤cwó̤me̤kǒ tố̤pé̤kuô̌ kayǎ dố ǔ me̤cyě̤me̤cṳ̂ èthǐ phúnuô tahe.
33 ora expostos como em espetáculo, tanto de opróbrio quanto de tribulações, ora tornando-vos coparticipantes com aqueles que desse modo foram tratados.
34 Thǐ thè́zò̤ní̤ kayǎ dố ǔ dò́tǎ̤ lǔ dố htò̌kǔ nuôtahe. Ǔ pé̤epé̤ǒ pṳ̂́phe cuốkyǎ lò̌ thǐ tǎ̤muô̌tǎ̤tè̤ cò́ tadû́rò, thǐ dya thè́krṳ̂̌ lahyǎ prè́ thǐ thè́plò, me̤těhérò thǐ thè́gně ná thǐ tǎ̤muô̌tǎ̤tè̤ dố aryáklò̌ rò a oklò̤ma tacṳ́prè̤ yěnuô a o è́lǎpǎ dố mò́khu akhu-akhyě, thǐ thè́krṳ̂̌thè́lò̌ lahyǎ prè́,
34 Porque não somente vos compadecestes dos encarcerados, como também aceitastes com alegria o espólio dos vossos bens, tendo ciência de possuirdes vós mesmos patrimônio superior e durável.
35 Phúnuôrò dyashyo lahyǎ thǐ thè́plò. Thǐ ki ní̤bè tè̤me̤ní̤khwókè dố adu-azǎ̤ tahe pǎ.
35 Não abandoneis, portanto, a vossa confiança; ela tem grande galardão.
36 Thyáphú thǐ ki me̤tǒ phú Cò́marya thè́zṳ̂́ nò̌me̤ thǐ nuô, htuô̌rò thyáphú thǐ ki ní̤bè a tè̤ò́lya̤ dố a ò́lya̤ htuô̌hò́ thǐ tahe agněnuô, thǐ bèkhyáthè́plòhtǔ lahyǎ.
36 Com efeito, tendes necessidade de perseverança, para que, havendo feito a vontade de Deus, alcanceis a promessa.
37 Me̤těhérò, lisǎsè̌kǔ hé,
37 Porque, ainda dentro de pouco tempo, aquele que vem virá e não tardará;
38 Vǎ kayǎcò́kayǎte̤ thǐ tahenuô, dố a zṳ̂́enyá̤e vǎ akhu-akhyě, a ki htwǒprè̤ lahyǎ pǎ. Manárò kayǎ dố a cuố taphǎkhókyǎ ná vǎ tahenuô, atǒ vǎ thè́plò to,” lisǎsè̌kǔ hé phúnuô.
38 todavia, o meu justo viverá pela fé; e: Se retroceder, nele não se compraz a minha alma.
39 Pè̤ ma kayǎ dố a cuố taphǎ khókyǎ tahe, rò a cuốtuố̤ dố tè̤pyétè̤kyǎ pǎ nuôtahe má̤to. Pè̤ ma kayǎ dố a zṳ̂́e tè̤ tahe rò a ki ní̤bè tè̤me̤lwóhteka̤ pǎ tahe hò́.
39 Nós, porém, não somos dos que retrocedem para a perdição; somos, entretanto, da fé, para a conservação da alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.