1 Tessalonicenses 2

Kenga NT (KYQ_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Gɛnaamge, naase mala Ꞌjeelin̰ki, kɛn naaje jaay jꞋiŋgo gɔtse ki jaay naase Ꞌdɔɔɗ ɔkjekiro jiga se, cɛr eyo.
1 Porque vós mesmos, irmãos, sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Num naase kic Ꞌjeelki naaje se kꞋdabarjenoga ɔɔ kꞋnaajenoga maakŋ gɛgɛr kɛn Pilip ki, jaay ɓo kꞋjꞋiin̰ kꞋɓaaɗo gɔtse ki. Ey num jee wɔɔyjege se tap ɓo paac paac ɔn̰jen ɗoob eyo, naɓo Raa se, ɛɗjenga kaay kaama taa jꞋasen taaɗn Labar Jiga gɛn Isa *al‑Masi.
2 mas, mesmo depois de termos antes sofrido e sido envergonhados, como sabeis, em Filipos, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Taa taar Raa kɛn naaje kꞋɓaa kꞋtaaɗsen se, ɔk taar‑kɔɔɓ eyo. Ɔɔ naaje lɛ kꞋjꞋɔk saapm jaay jig ey se do nam ki eyo ɔɔ kꞋje kaan̰ nam dal eyo.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com malícia;
4 Gaŋ Raa se naan̰ aakje naaje jꞋan̰ kɔŋ kaas se jaay ɓo, naan̰ ɛɗjeno Labar Jiga gɛn Isa se kaam jije gɛn ɓaa taaɗn jeege tu. Anum naaje kꞋje kꞋtaaɗ se kꞋje ɓo kꞋtɛɗn nakŋ kɛn tɔɔl jikilimge tu eyo, num kɛn tɔɔl Raa ki, naan̰ kɛn jeel naŋ saapm maakjege tu paac.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, quem prova os nossos corações.
5 Taa naase Ꞌjeelki, naaje kꞋjꞋɔŋ kꞋtaaɗ te taar gɛn kaan̰ nam dal eyo ɔɔ kꞋje te ɗoobm tam eyo ɔɔ Raa kic ɓo jeele.
5 Porque nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Ɔɔ naaje se kꞋjeɗo te ɗoobm naase ɓo ajeki tɔɔm eyo ɔɔ kꞋje jee kuuy ɓo aje tɔɔm ey kici.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem ainda de outros, quando podíamos ser-vos pesados, como os apóstolos de Cristo;
7 Ey num naaje kꞋjee kaan̰ naabm al‑Masige se, naaje ɓo kɛn kꞋjee magalsegen kɛn jꞋɔk ɗoobo ajekiga tɛɗn naaba, gaŋ naaje kꞋjꞋɔŋ kꞋtɛɗin̰o te naan̰ se eyo. Num naaje jꞋiŋgo maakse ki se kꞋtɛɗo jeegen ɔn̰ roɗe urlu aan gɔɔ ko gaangen kɛn aak do gɛnɗege tu.
7 mas fomos brandos entre vós, como a ama que cuida de seus filhos.
8 Taa maak‑je naaje kꞋjꞋɔk dose ki se, kꞋje ɓo jꞋaseno taaɗn Labar Jigan gɛn Raa se sum eyo, num jꞋɔn̰ roje paac ɓo taa naase, taa naase Ꞌtɛɗkiga jee kɔɔn̰ maakjege.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não o evangelho de Deus apenas, mas ainda as nossas próprias almas; porque éreis muito queridos a nós.
9 Ɗeere gɛnaamge, naase utu Ꞌsaapki do dubarje ki ɔɔ do naab kɛn naaje kꞋtɛɗ jaay ɔɔr naŋjeno tak tak se. Naaje kꞋtɛɗo naaba nɔɔrɔ katara, taa maakse ki se naaje kꞋje kꞋkɔɔpm kaam ji nam eyo ɔɔ ute naan̰ se ɓo, naaje kꞋtaaɗseno Labar Jigan gɛn Raa se.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e dor; porque, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Naase kic ɓo saaɗjege ɔɔ Raa kic ɓo saaɗje: naaje jꞋiŋgo daan naase jeege tun aalkiga kaal maakse do Isa al‑Masi ki se, kiŋgje se, kiŋg *salal ute ɗoobin̰a ɔɔ nakŋ jaay akiro kɔŋ aak kus roje ki se gɔtɔ.
10 Vós sois testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco, os que crestes.
11 Naase Ꞌjeelki, maakse ki se, naŋa kic naaje jꞋaakin̰o don̰ ki aan gɔɔ bubm kɛn aak do gɛnin̰ge tu se.
11 Assim, como sabeis de que modo exortamos, consolamos e cobramos a cada um de vós, como o pai faz a seus filhos,
12 Naaje kꞋdɛjseno ɔɔ kꞋjꞋɛɗseno kaay kaama ɔɔ kꞋtaaɗseno kꞋje aki kiŋg aan gɔɔ kɛn Raa maakin̰ jen ro ki, naan̰ kɛn daŋseno taa aki kɛnd maakŋ gaarin̰ ki ɔɔ maakŋ *nookin̰ ki.
12 para que vós andásseis dignamente diante de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Taa naan̰ se ɓo naaje kꞋtiŋg kꞋtɔɔm Raa taa naase booy uunkiroga taar Raa kɛn naaje kꞋtaaɗseno se, naase Ꞌtookkiga do ki ɔɔ Ꞌjeelin̰ki taargen se gɛn jikilimge eyo num taar Raa. Ɔɔ ɗeere, naan̰ se taar Raa mala. Ɗeere, taar se utu tɛɗn naaba maakŋ naase kɛn aalkiga maakse do Isa *al‑Masi ki se kici.
13 Por isso também damos graças a Deus sem cessar, porque, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não a palavra de homens, mas segundo é, na verdade, a palavra de Deus, a qual também opera de forma eficaz em vós, os que crestes.
14 Bin num gɛnaamge, naase kic Ꞌtɛɗkiga aan gɔɔ jee *eglizgen taa naaŋ Jude ki kɛn tɛɗga jee Isa al‑Masige se. Naaɗe se, taasɗe Yaudgen mɛtin̰ge lee dabarɗeno ɔɔ ɓɔrse se, naase kic taassege lee dabarse bin kici.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos seguidores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Cristo Jesus; porquanto também sofrestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram,
15 Naaɗe Yaudge se ɓo kɛn tɔɔlo Mɛljege Isa ute jee kɛn taaɗ taar teeco taar Raa ki, ɔɔ naaɗe se ɓo kɛn lee dabarjeno naaje kici. Ɔɔ nakgen Yaudge tɛɗ se tɔɔl Raa ki eyo ɔɔ naaɗe se tɛɗga jee wɔɔy jikilimge paac.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Naaɗe Yaudgen ese se ɓo, gaasjen gɛn taaɗn taar Raa jeege tun Yaudge eyo taa naaɗe Ꞌkɔŋ kaaj eyo. Kɛn naaɗe tɛɗ bin se naaɗe lee ziiɗ *kusin̰ɗege do kusin̰ɗe kɛn naaɗe lee tɛɗ se. Ɔɔ ɓɔrse se kusin̰ɗe se deelga gɔtin̰a. Num do taar tɔɔlin̰ ki se, maak‑taar Raa se, bɔɔyoga doɗe ki.
16 E nos impedem de falar aos gentios para que possam ser salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até o fim.
17 Gɛnaamge, gɔtn kꞋjꞋiin̰ kꞋjꞋɔn̰seno sum se, daanin̰ dɔkga kꞋjꞋɔŋ kꞋjꞋaakki te daan‑kaam naapge eyo. Ute naan̰ se kic ɓo, naaje jꞋutu kꞋsaap dose ki. Bin num, ute ɗoobm gay kic ɓo naaje kꞋje jꞋasen ɓaa kaakŋ daala. Taa naaje se kꞋjꞋɔk maak‑je dose ki dɛn aak eyo.
17 Nós, porém, irmãos, separados da vossa presença por pouco tempo, não do coração, apressamo-nos o máximo possível para vermos vossas faces com grande desejo.
18 Taa naaje kꞋje kꞋkɔkŋ tɛrl jꞋasen ɓaa kaaka, kɛn tap ki se maam Pɔl ɓo mꞋtaaɗ mꞋɗɔɔlga ɗɔɔlɔ gɛn ɓaa kaak se, naɓo *Ɓubm sitange se gaasjen ɗoobo.
18 Por isso bem quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, uma e outra vez; mas Satanás nos impediu.
19 Gɛnaamge, Ꞌjeelki, naase ɓo jee kɛn naaje kꞋjꞋɔnd doje dose ki, ɔɔ ɛɗjen maak‑raapo ɓii kɛn Mɛljege Isa aɗe ɓaa se taa naase se naaje doje tɛɗn raan. Taa naase ɓo kɛn Ꞌtaaɗki jeege tu paac ɔɔki naabje se, naabm jiga.
19 Porque qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de glória? Por acaso não o sois vós na presença de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Ɗeer ɗeer, naaje se maakje raapm dose ki ɔɔ naaje *kꞋnook Raa taa naase.
20 Porque vós sois nossa glória e alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.