Tiago 1

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kɛse maam Jak mꞋdebm tɛɗn naabm *Raa ɔɔ gɛn Mɛljege Isa *al‑Masi ɓo mꞋraaŋ mꞋɔlsen tɔɔsum naase jee Raage tun wɔɔkkiga taa naaŋge tun gɔtɔ ɓaa se paac se.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que se encontram na Dispersão, saudações.
2 Gɛnaamge, kɛn nakŋ ɔɔn̰ jaay aanga dose ki num, ɔn̰ki maakse Ꞌraapo.
2 Meus irmãos, tende por motivo de toda alegria o passardes por várias provações,
3 ꞋJeelki, nakgen ɔɔn̰ se jaay aan dose ki se, taa kaal maaksen kɛn naase aalki do Raa ki se, asen kɛɗn kaay kaama.
3 sabendo que a provação da vossa fé, uma vez confirmada, produz perseverança.
4 Num ute kaay kaamse se Ꞌɗaarki tɔɔgɔ bini aki kaan do taar tɔɔlin̰ ki. Kɛn bin se naase aki tɛɗn jee *salal ɔɔ ɗim tap ɓo asen daay eyo.
4 Ora, a perseverança deve ter ação completa, para que sejais perfeitos e íntegros, em nada deficientes.
5 Kɛn maakse ki jaay nam jeel‑taar ey num, n̰Ꞌtɔnd mɛtn Raa an̰ kɛɗn jeel‑taara. Taa Raa se, naan̰ ɛɗ naka ute maraadin̰a ɔɔ uun kaam nam eyo. Ɗeer ɗeer, debm tɔnd mɛta se, naan̰ an̰ kɔŋ kɛɗa.
5 Se, porém, algum de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e nada lhes impropera; e ser-lhe-á concedida.
6 Num debm jaay ɓaa tɔnd mɛtn Raa num, n̰Ꞌaal maakin̰ paac do Raa ki ɔɔ n̰Ꞌɔn̰te naaja, taa debm maakin̰ naaj naaj se, tec aan gɔɔ maan baar kɛn kuulu ɔl ɓaansin̰ kaam ara kaam ara se.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; pois o que duvida é semelhante à onda do mar, impelida e agitada pelo vento.
7 Debm bin se, ɔn̰ten saapm n̰Ꞌɔɔ naan̰ Ꞌkɔŋ ɗim gɔtn Mɛljege tu.
7 Não suponha esse homem que alcançará do Senhor alguma coisa;
8 Taa debkilim bin se, ɔn̰ saapin̰ iŋg kaam kalaŋ eyo, ɔɔ ɗim naan̰ Ꞌbɛɛr kuun jaay an̰ tɛɗin̰ Ꞌkaan̰ kaama tap ɓo, gɔtɔ.
8 homem de ânimo dobre, inconstante em todos os seus caminhos.
9 Ɔn̰ gɛnaa ɗoobm *al‑Masi kɛn debm daaye se, n̰Ꞌtɛɗn maak‑raapo, taa Raa utu an̰ magalin̰ naanin̰ ki.
9 O irmão, porém, de condição humilde glorie-se na sua dignidade,
10 Gɛnaa debm maala kɛn ɗoobm al‑Masi ki se kic, n̰Ꞌɔn̰ maakin̰ raapo do kɛn kɛn Raa tɛɗin̰ n̰Ꞌɔɔp ron̰ baat se. Taa debm maala se, naan̰ kic utu deel aan gɔɔ pɔɔn̰ kambgen maakŋ kaag ki.
10 e o rico, na sua insignificância, porque ele passará como a flor da erva.
11 Taa kɛn kaaɗa jaay ookoga ɔɔ ɔŋgga se, tuutn ute muge se naatn ɔɔ pɔɔn̰in̰gen aak bɛɛ se lɛ utu sia. Bin ɓo debm maala kic, ɓii kalaŋ maakŋ naabin̰ge tun naan̰ iŋg tɛɗ paac se, naan̰ utu Ꞌkooy deel bin kici.
11 Porque o sol se levanta com seu ardente calor, e a erva seca, e a sua flor cai, e desaparece a formosura do seu aspecto; assim também se murchará o rico em seus caminhos.
12 Maak‑raapo deb kɛn jaay aay kaamin̰ ɗaar tɔɔgɔ ro nakge tun ɔɔn̰ kɛn Raa ɔn̰in̰ aan don̰ ki. Kɛn naan̰ jaay ɔŋ aasin̰ga do ron̰ ki se, naan̰ utu Ꞌkɔŋ bɛɗin̰a. Kɛse ɓo *kaajn̰ gɛn daayum kɛn Raa taaɗga taaɗ ɔɔ utu Ꞌkɛɗn jeege tun paacn̰ jen̰ se.
12 Bem-aventurado o homem que suporta, com perseverança, a provação; porque, depois de ter sido aprovado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Kɛn nam jaay nakŋ naama aanga don̰ ki num, ɔn̰ten ɗeekŋ ɔɔ: kɛse Raa ɓo naamuma. Taa Raa se nam tap ɓo an̰ kɔŋ naam jaay an̰ kɔlin̰ Ꞌtɛɗn *kusin̰ eyo. Ɔɔ naan̰ kic lɛ naam nam eyo.
13 Ninguém, ao ser tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele mesmo a ninguém tenta.
14 Gaŋ debkilimi se jaay nakŋ naam aanga don̰ ki se, kɛse saapm jig ey iin̰o maakin̰ ki se ɓo kɛn ɔlin̰ naan̰ lee dɔŋɔ.
14 Ao contrário, cada um é tentado pela sua própria cobiça, quando esta o atrai e seduz.
15 Kɛn saapm jig ey se jaay utu maakin̰ ki num, naan̰ ooj kusin̰a ɔɔ kɛn kusin̰ jaay dɛnga roi ki num, ɔli yo ki.
15 Então, a cobiça, depois de haver concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 Gɛnaa maakjemge, ɔn̰ten kaan̰ki rose dala:
16 Não vos enganeis, meus amados irmãos.
17 nakgen jiga ɔɔ aak bɛɛ paac se, iin̰o gɔtn Raa ki, naan̰ ɓo Mɛl‑kaal gɔtn wɔɔrɔ. Ɓɛrɛ, Raa se, ɔŋ tɛrl ron̰ aan gɔɔ nakgen do naaŋ kɛn lee tɛrl roɗe se eyo. Daayum naan̰ tiŋg gɔɔin̰ ki.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito são lá do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não pode existir variação ou sombra de mudança.
18 Raa uunoga doa ɔɔ aajjekiga aan gɔɔ kɛn maakin̰ jen ro ki ute taarin̰ kɛn mɛt ki se, taa bin ɓo naajege se, maakŋ nakge tun naan̰ aalɗeno paac se, naajege ɓo jꞋaki tɛɗn deete.
18 Pois, segundo o seu querer, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.
19 ꞋBooyki gɛnaa maakjemge, Ꞌsaapki do taar kɛn maam mꞋje mꞋasen taaɗ se: naŋa naŋa kic ɓo naar uɗ bia do taar kɛn kꞋtaaɗsen se. Ɔɔ kɛn nam jaay je kuun taara Ꞌtaaɗ kic num, ɔn̰ ron̰ urlu ɔɔ ɔn̰ten naar tɛɗn maak‑taara.
19 Sabeis estas coisas, meus amados irmãos. Todo homem, pois, seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 Taa debm jaay maakin̰ taarin̰ga se, naan̰ kɔŋ tɛɗn nakŋ kɛn ute ɗoobin̰ eyo aan gɔɔ kɛn Raa maakin̰ jen ro ki.
20 Porque a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21 Taa naan̰ se ɓo, nakgen paacn̰ asen tujn̰ rose se, ɔɔɗki dose ro ki ɔɔ nakgen kusin̰ se paac kic ɓo ɔɔɗki dose ro ki. Ɔn̰ki rose urlu gɛn kɔkŋ taar kɛn naase Ꞌbooyin̰kiga se, taa taar se ɓo ɔk tɔɔgɔ kɛn asen kaaja.
21 Portanto, despojando-vos de toda impureza e acúmulo de maldade, acolhei, com mansidão, a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar a vossa alma.
22 Nakŋ kɛn taar Raa taaɗsen se, Ꞌtɛɗin̰ki, ɔn̰ten Ꞌbooyin̰ki ute bise sum. Taa debm jaay booy taar kɛn Raa taaɗin̰ ɔɔ tɛɗin̰ ey se, kɛse naan̰ mala ɓo aan̰ ron̰ dala.
22 Tornai-vos, pois, praticantes da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 Debm jaay booy taar Raa ɔɔ Ꞌtook do ki ey se, naan̰ se tec aan gɔɔ debm aak daan‑kaamin̰ maakŋ kaam‑kaay‑naaŋ ki,
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra e não praticante, assemelha-se ao homem que contempla, num espelho, o seu rosto natural;
24 naɓo kɛn naan̰ aak aas jaay ɓaa ɓaa se, kɛn naan̰ ɓo tec ɔɔ ɗi kic ɓo, naar tɛɗin̰ dirigi.
24 pois a si mesmo se contempla, e se retira, e para logo se esquece de como era a sua aparência.
25 Num gaŋ debm jeel ɔk *Ko Taar mɛc gɛn Labar Jiga kɛn ɔɔɗ do jeege maakŋ kusin̰ ki ɔɔ ɔkin̰ ɔɔn̰ se, kɛn naan̰ jaay booyin̰ga se dirigin̰ eyo num iŋg do ki. Debm bin se, maakin̰‑raapo do nakge tun naan̰ tɛɗ se paac.
25 Mas aquele que considera, atentamente, na lei perfeita, lei da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte negligente, mas operoso praticante, esse será bem-aventurado no que realizar.
26 Debm saap ɔɔ ɔk taar Raa ɔɔn̰ɔ jaay ɔŋ bɔɔb ɔk rɔɔn̰in̰ ey se, kɛse naan̰ dɛrl ro naan̰ malin̰a ɔɔ ɗoobm Raa naan̰ uun se lɛ, ɔs aay eyo.
26 Se alguém supõe ser religioso, deixando de refrear a língua, antes, enganando o próprio coração, a sua religião é vã.
27 ꞋBooyki! Debm jaay uun ɗoobm Raa mala mala ɔɔ tɔɔl Bubjege tu Raa ki se, kɛse debm kɛn aak do gɛnaalge tu ɔɔ aak do mɛnd‑daayge tu maakŋ dubarɗe ki, ɔɔ bɔɔb ɔk ron̰ ro nakge tun kusin̰ kɛn maakŋ *duni ki.
27 A religião pura e sem mácula, para com o nosso Deus e Pai, é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações e a si mesmo guardar-se incontaminado do mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.