Romanos 14
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC
1 Gɛnaamge, jee maakjege tun kɛn ɔk tɔɔgɔ do ɗoobm *al‑Masi ki ey se, ɔkɗeki jiga. Ɔn̰te kɔjki bɔɔrɔ do nakge tun naaɗe lee saapin̰ se.
1 Acolhei aquele que é fraco na fé, com bondade, sem discutir as suas opiniões.
2 Maam je mꞋasen taaɗa taa nakgen jeege lee ɔsɔ. Jee mɛtin̰ge se saap ɔɔ ɔk ɗoobo gɛn kɔsn nakgen ɓaa se paac. Num jee mɛtin̰gen ɔk tɔɔgɔ ɗoobm Mɛljege tu ey se, ɔs daa eyo, naɓo lee ɔs kamb zɛɛrɛ sum.
2 Um crê poder comer de tudo; outro, que é fraco, só come legumes.
3 Debm ɔs daa se, ɔn̰te kaakŋ gɛnaan̰ kɛn ɔs ey se aan gɔɔ debm naan̰ aalin̰ maak eyo; ɔɔ debm ɔs daa ey se, ɔn̰te kɔjn̰ bɔɔrɔ do gɛnaan̰ kɛn ɔs daa se. Taa naaɗe paac se, *Raa ɔkɗega jiga.
3 Quem come de tudo não despreze aquele que não come. Quem não come não julgue aquele que come, porque Deus o acolhe do mesmo modo.
4 Naai ara tap ɓo naŋa, jaay kɔjn̰ bɔɔrɔ ro deb kɛn tɛɗ naaba nam ki se? Kɛn naan̰ jaay tɛɗ jig ey lɛ mɛlin̰ ɓo an̰ kaaka. Ɔɔ naan̰ se ɗaar tɔɔgɔ, taa Mɛlin̰ Raa se ɔk tɔɔgɔ kɛn an̰ kɔkin̰ naan̰ Ꞌkɔŋ kooc eyo.
4 Quem és tu, para julgares o servo de outros? Que esteja firme, ou caia, isto é lá com o seu senhor. Mas ele estará firme, porque poderoso é Deus para o sustentar.
5 Naan Raa ki se, jee mɛtin̰ge saap ɔɔ ɓiigen mɛtin̰ge se cir ɓiigen kuuy; num gaŋ jee mɛtin̰gen kuuy se, taaɗ ɔɔ naan Raa ki se, ɓiige paac aas kaasa. Bin se, naŋa naŋa kic ɓo tɛɗn aan gɔɔ kɛn naan̰ jeelin̰ maakin̰ ki mala mala.
5 Um faz distinção entre dia e dia; outro, porém, considera iguais todos os dias. Cada um proceda segundo sua convicção.
6 Debm saap ɔɔ ɓii mɛtin̰ge cir kɛngen kuuy se, ute saapin̰ se naan̰ *nook Mɛljege. Debm kɛn ɔs daa se, naan̰ kic tɛɗin̰ gɛn nookŋ Mɛljege, taa kɛn naan̰ ɓaa kɔsɔ se, tɔɔm Raa. Debm kɛn baate kɔsn daa se kic, naan̰ tɛɗin̰ gɛn nookŋ Mɛljege, taa naan̰ kic ɓo tɔɔm Raa.
6 Quem distingue o dia, age assim pelo Senhor. Quem come de tudo, o faz pelo Senhor, porque dá graças a Deus. E quem não come, abstém-se pelo Senhor, e igualmente dá graças a Deus.
7 ꞋJeelki, maakjege tu se, nam tap ɓo iŋg gɛn don̰ eyo ɔɔ nam tap ɓo ooy gɛn don̰ ey kici.
7 Nenhum de nós vive para si, e ninguém morre para si.
8 Taa naan̰ se ɓo, kɛn jꞋutu jꞋiŋgki zɛɛrɛ lɛ, naaje jꞋiŋgki gɛn Mɛljege. Ɔɔ kɛn jꞋaki kooy kic ɓo, jꞋaki kooy gɛn Mɛljege. Kɛn jꞋutuki zɛɛrɛ lɔ jꞋooykiga kooyo, naajege se kꞋgɛn Mɛljege.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; se morremos, morremos para o Senhor. Quer vivamos quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Taa al‑Masi se ooyga ɔɔ duroga daan yoge tu ɔɔ naan̰ ɓo Mɛl jee utu iŋg zɛɛrɛ ɔɔ Mɛl jee ooyga kooy kici.
9 Para isso é que morreu Cristo e retomou a vida, para ser o Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Naai tap ɓo naŋa jaay ɔj bɔɔrɔ do gɛnaai ki se? Ɔɔ tɛr naai tap ɓo naŋa jaay aal gɛnaai maak ki ey se? ꞋJeelki, naajege paac se jꞋutu jꞋaki ɓaa naan Raa kɛn utu ajeki kɔjn̰ bɔɔrɔ dojege tu.
10 Por que julgas, então, o teu irmão? Ou por que desprezas o teu irmão? Todos temos que comparecer perante o tribunal de Deus.
11 Taa naan̰ se ɓo Kitap taaɗ ɔɔ:
11 Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará glória a Deus {Is 45,23}.
12 Taa naan̰ se ɓo, naŋa naŋa kic ɓo naan̰ malin̰ ɓo Ꞌɓaa taaɗn taarin̰ naan Raa ki.
12 Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Bin se, jꞋɔn̰te kɔjki bɔɔrɔ do naapge tu. Naase ɔn̰te Ꞌtɛɗki nakŋ kɛn Ꞌtɛɗ gɛnaase Ꞌkoocn̰ ɗoobm al‑Masi ki ey lɛ kɛn an̰ gaasn gɛn tɛɗn bɛɛ.
13 Deixemos, pois, de nos julgar uns aos outros; antes, cuidai em não pôr um tropeço diante do vosso irmão ou dar-lhe ocasião de queda.
14 Anum aan gɔɔ maam te Mɛljege Isa kꞋtɛɗga kalaŋ se, maam mꞋjeel maakum ki, nakŋ kɔsn jaay kɛn tuj debkilimi naan Raa ki se, gɔtɔ. Num kɛn debm jaay aak nakŋ kɔs se aan gɔɔ nakŋ an̰ tujn̰ naan Raa ki num, ɔn̰te kɔsɔ.
14 Sei, estou convencido no Senhor Jesus de que nenhuma coisa é impura em si mesma; somente o é para quem a considera impura.
15 Kɛn taa kɔsɔ jaay naai tujn̰ maakŋ gɛnaai se, kɛse naai ɔk maakje don̰ ki eyo. ꞋJeele, al‑Masi se ooyga taa naan̰a, bin num taa kɔsɔ se, ɔn̰te Ꞌkutn gɛnaai.
15 Ora, se por uma questão de comida entristeces o teu irmão, já não vives segundo a caridade. Pela comida não causes a perdição daquele por quem Cristo morreu!
16 Nakŋ kɛn naai saap ɔɔ jiga se, ɔn̰ jee kuuy kic ɓo an̰ kaakin̰ aan gɔɔ nakŋ jiga.
16 Não venha a tornar-se objeto de calúnia a tua vantagem.
17 *Maakŋ Gaar Raa se, ɔlin̰ ute nakŋ kɔsɔ ɔɔ ute kaay eyo. Num maakŋ Gaar Raa se je nakŋ ute ɗoobin̰a, lapia ɔɔ maak‑raapm kɛn *Nirl Salal lee ɛɗ jeege tu.
17 O Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e gozo no Espírito Santo.
18 Debm ɗoobm al‑Masi ki jaay tɛɗn naabm ese se, naan̰ tɔɔl Raa ki ɔɔ jeege paac tɔɔmin̰a.
18 Quem deste modo serve a Cristo, agrada a Deus e goza de estima dos homens.
19 Bin num jꞋaayki kaamjege gɛn je lapia ute naapa; kꞋtɛɗki nakŋ kɛn ajeki noogo jꞋaki ziiɗn ɓaa ute naanjege ɗoobm al‑Masi ki.
19 Portanto, apliquemo-nos ao que contribui para a paz e para a mútua edificação.
20 Taa kɔsɔ se, ɔn̰te tujn̰ naabm Raa. Ɗeere, nakŋ kɔsn tuj debkilimi naan Raa ki se gɔtɔ, naɓo taa kɔs sum ɓo, Ꞌtɛɗ gɛnaai Ꞌkoocn̰ ɗoobm al‑Masi ki num, ɔn̰te kɔsn kɔsn se.
20 Não destruas a obra de Deus por questão de comida. Todas as coisas, em verdade, são puras, mas o que é mau para um homem é o fato de comer provocando um escândalo.
21 Bɛɛki se, nam ɔn̰te tɛɗ nakŋ kɛn Ꞌtɛɗ gɛnaan̰ koocn̰ ɗoobm al‑Masi ki: taa naan̰ se ɓo ɔn̰te kɔsn daa, ɔn̰te kaay tɔtɔ ɔɔ ɔn̰te tɛɗn ne ɗim kuuy kɛn Ꞌtɛɗn gɛnaai koocn̰ ɗoobm al‑Masi ki.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem outra coisa que para teu irmão possa ser uma ocasião de queda.
22 Nakŋ kɛn naai jeel maaki ki se, Ꞌbɔɔbin̰a. Ɔn̰ nakŋ se Ꞌtɛɗn daan naai ki ute Raa sum. Taa naan̰ se ɓo, debm kɛn tɛɗ naka jaay maakin̰ naaj eyo ɔɔ jeel nakŋ naan̰ tɛɗ se jaay jiga se, naan̰ se maakin̰ raap aak eyo.
22 Tens uma convicção; guarda-a para ti mesmo, diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo no ato a que se decide.
23 Num debm tɛɗ naka jaay maakin̰ naaj do ki ɔɔ jeelin̰ nakŋ naan̰ tɛɗ se jig ey se, bɔɔrɔ utu koocn̰ don̰ ki, taa naan̰ maakin̰ naaj naaja ute naan̰ se kic ɓo naan̰ ɔs tap. Bin num nakgen kꞋtɛɗ paac jaay, kɛn kꞋjeelin̰ki maakjege tu ɔɔ kꞋnaajki do ki ɔɔ kꞋtɛɗin̰kiga num, kɛse kꞋtɛɗkiga *kusin̰a naan Raa ki.
23 Mas, aquele que come apesar de suas dúvidas, condena-se, por não se guiar pela convicção. Tudo o que não procede da convicção é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.