Romanos 10

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gɛnaamge, maam se mꞋje ute maakum paac taasum Yaudge se kic Ꞌkɔŋ kaaja. Taa naan̰ se ɓo, maam mꞋeem *Raa taa naaɗe.
1 Irmãos, o desejo do meu coração e a súplica que dirijo a Deus por eles são para que se salvem.
2 Ɗeere, maam mꞋjeele naaɗe se dɔk maakɗe do Raa ki, naɓo Raa se naaɗe jeel ɔkin̰ te mala mala eyo.
2 Pois lhes dou testemunho de que têm zelo por Deus, mas um zelo sem discernimento.
3 Ɔɔ naaɗe jeɗo te ɗoobm kɛn Raa tɛɗn jeege aak bɛɛ naanin̰ ki se eyo. Num naaɗe malin̰ge ɓo je ɗoobm kɛn aɗen Ꞌtɛɗn aak bɛɛ naan Raa ki. Taa naan̰ se ɓo, ɗoobm kɛn Raa tɛɗ jeege aak bɛɛ naanin̰ ki se, naaɗe baate tookŋ do ki.
3 Desconhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria justiça, não se sujeitaram à justiça de Deus.
4 Taa tɔɔgŋ gɛn *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ɔk do jeege tu se, *al‑Masi Ꞌɗaarin̰ga taa jee paacn̰ kɛn aalga maakɗe do al‑Masi ki se, tɛɗga aak bɛɛ naan Raa ki.
4 Porque Cristo é o fim da lei, para justificar todo aquele que crê.
5 ꞋBooyki taar kɛn *Musa raaŋ do dɔkin̰ maakŋ *Ko Taar kɛn Raa ɛɗin̰o se, naan̰ ɔɔ taargen Ko Taar Raa taaɗ ɔɔ gɛn tɛɗa se: Debm kɛn tɛɗ aasin̰ ute ɗoobin̰ paac jaay ɓo Ꞌkɔŋ kaaja.
5 Ora, Moisés escreve da justiça que vem da lei: O homem que a praticar viverá por ela {Lv 18,5}.
6 Num ɗoobm kɛn ɔl jeege aal maakɗe do Raa ki jaay tɛɗn aak bɛɛ naanin̰ ki se, Kitap taaɗ ɔɔ: Ɔn̰te taaɗn ute maaki ɔɔ: «Naŋa jaay Ꞌkookŋ maakŋ raa ki» kɛse je ɗeekŋ ɔɔ: naŋa aɗe daŋ al‑Masi aɗe bɔɔy do naaŋ ki se.
6 Mas a justiça que vem da fé diz assim: Não digas em teu coração: Quem subirá ao céu? Isto é, para trazer do alto o Cristo;
7 Tɛr ɔn̰te taaɗn ɔɔ: naŋa jaay bɔɔy ɓaa maakŋ ɓee yoge tu, kɛse je ɗeekŋ ɔɔ: naŋa aɗe daŋ al‑Masi aɗe teecn̰ daan yoge tu.
7 ou: Quem descerá ao abismo? Isto é, para fazer voltar Cristo dentre os mortos.
8 Num maakŋ Kitap ki taaɗ ɔɔ: Taar Raa se, naan̰ gɔɔr ute naai; naan̰ utu maaki ki ɔɔ taari ki.
8 Que diz ela, afinal? A palavra está perto de ti, na tua boca e no teu coração {Dt 30,14}. Essa é a palavra da fé, que pregamos.
9 Kɛn naai jaay Ꞌtook ute maaki ɔɔ Ꞌjeel Raa se duroga Isa daan yoge tu, ɔɔ Ꞌtaaɗ naan jeege tu ɔɔ Isa se naan̰ ɓo Mɛli se, kɛse naai Ꞌkɔŋ kaaja.
9 Portanto, se com tua boca confessares que Jesus é o Senhor, e se em teu coração creres que Deus o ressuscitou dentre os mortos, serás salvo.
10 Taa kɛn naajege jaay jꞋaalkiga maakjege do Isa ki se, kꞋtɛɗkiga aak bɛɛ naan Raa ki. Ɔɔ kɛn kꞋtaaɗki naan jeege tu jꞋɔɔki: naan̰ ɓo Mɛljege se, jꞋaki kɔŋ kaaja.
10 É crendo de coração que se obtém a justiça, e é professando com palavras que se chega à salvação.
11 Aan gɔɔ taar kɛn Kitap taaɗ ɔɔ: Debm jaay aalga maakin̰ do naan̰ ki se, sɔkɔn̰ an̰ tɔɔl eyo.
11 A Escritura diz: Todo o que nele crer não será confundido {Is 28,16}.
12 Anum Yaudge ute Yaudge ey paac se naaɗe ɔŋga kaaja ute ɗoobm kalaŋ sum, taa naaɗe paac se Mɛlɗe ɓo kɛn kalaŋ ese sum. Naan̰ tɛɗ bɛɛ jeege tun paacn̰ kɛn lee eemin̰a.
12 Pois não há distinção entre judeu e grego, porque todos têm um mesmo Senhor, rico para com todos os que o invocam,
13 Taa naan̰ se ɓo Kitap taaɗ ɔɔ: Debm jaay eem ro Mɛljege se, Mɛljege an̰ kaaja.
13 porque todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,5}.
14 Kɛn bin num jeege jaay utu aal te maakɗe don̰ ki ey ɓɔrt se, naaɗe an̰ keem ɔɔ ɗi? Naaɗe kaal maakɗe don̰ ki ɔɔ ɗi? Ɔɔ kɛn nam jaay ɓaaɗo taaɗɗe te taarin̰ ey se, ute ɗoobm gay jaay naaɗe Ꞌbooy ron̰ se?
14 Porém, como invocarão aquele em quem não têm fé? E como crerão naquele de quem não ouviram falar? E como ouvirão falar, se não houver quem pregue?
15 Ɔɔ kɛn jꞋɔl te jee taaɗn Taar Raa gɔtɗe ki ey se, naŋa jaay aɗe ɓaa taaɗn taar se? Taa naan̰ se ɓo, Kitap taaɗ ɔɔ:
15 E como pregarão, se não forem enviados, como está escrito: Quão formosos são os pés daqueles que anunciam as boas novas {Is 52,7}?
16 Anum Labar Jigan ese, jee mɛtin̰ge sum ɓo took aal maakɗe do ki. Taa naan̰ se ɓo, debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi taaɗ maakŋ Kitap ki ɔɔ:
16 Mas não são todos que prestaram ouvido à boa nova. É o que exclama Isaías: Senhor, quem acreditou na nossa pregação {Is 53,1}?
17 Anum Ꞌbooyki: debm jaay took aal maakin̰ do taar kɛn ese se, booy kꞋtaaɗin̰ga taar se jaayo. Ɔɔ taar kɛn naan̰ booyin̰ ese se, iin̰o gɔtn al‑Masi ki.
17 Logo, a fé provém da pregação e a pregação se exerce em razão da palavra de Cristo.
18 Anum mꞋtɔnd mɛtse tu: taar se, Yaudge booyin̰ te ey la? Gɔtɔ! Taar se naaɗe booyin̰ga aan gɔɔ kɛn Kitap taaɗ ɔɔ:
18 Pergunto, agora: Acaso não ouviram? Claro que sim! Por toda a terra correu a sua voz, e até os confins do mundo foram as suas palavras {Sl 18,5}.
19 Tɛr mꞋtɔnd mɛtse daala: mɛtn taar se tap ɓo, gaan *Israɛlge booy ɔkin̰ te ey la? Ɗeere, naaɗe booy ɔkin̰ga naɓo baate tookŋ do ki. Taar se Musa ɓo uuno mɛtin̰ deete ɔɔ taaɗɗeno taar kɛn Raa ɔɔ:
19 E pergunto ainda: Acaso Israel não o compreendeu? Já Moisés lhes havia dito: Eu vos despertarei ciúmes com um povo que não merece este nome; provocar-vos-ei a ira contra uma nação insensata {Dt 32,21}.
20 Tɛr debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi se, aay kaamin̰ bini taaɗɗen daala ɔɔ:
20 E Isaías se abalança a dizer: Fui achado pelos que não me buscavam; manifestei-me aos que não perguntavam por mim {Is 65,1}.
21 Gaŋ ute gaan Israɛlge se Raa taaɗ ɔɔ:
21 Ao passo que a respeito de Israel ele diz: Todo o dia estendi as minhas mãos a um povo desobediente e teimoso {Is 65,2}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.