Mateus 2
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs BKJ
1 Isa se jꞋoojin̰ maakŋ gɛgɛr kɛn Betleem kɛn taa naaŋ Jude ki, do Gaar *Ɛrɔd ki. Kɛn Isa jaay jꞋoojin̰ se, jee jeel k‑dijge iin̰o kaam kaaɗa tookŋo ɔɔ ɓaa aan maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki.
1 Ora, tendo Jesus nascido em Belém da Judeia, nos dias do rei Herodes, eis que alguns homens sábios vieram do Oriente à Jerusalém,
2 Kɛn naaɗe jaay aan se, naaɗe tɔnd mɛtn jeege ɔɔ: «Goon kꞋjꞋoojin̰ jaay ute kɔsn gaar Yaudge se tap ɓo, gayo? Taa naaje se jꞋaako k‑dijin̰ kaam kaaɗa tookŋo ɔɔ naaje kꞋɓaaɗo kɛrgŋ naanin̰ ki.»
2 dizendo: Onde está aquele que é nascido REI DOS JUDEUS? Pois nós temos visto a sua estrela no Oriente, e viemos para adorá-lo.
3 Kɛn Ɛrɔd jaay booy taar se, nirlin̰ teece taa gaarin̰a; bin se ɔl jee Jeruzalɛm ki paac se ɓeere ɔkɗe.
3 Ouvindo estas coisas, o rei Herodes ficou preocupado, e toda Jerusalém com ele.
4 Gɔtn se Gaar Ɛrɔd daŋ tus magal *jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu paac ɔɔ ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raa paac kɛn maakŋ jeen̰ge tu ɔɔ naan̰ tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «*Al‑Masi do dɔkin̰ Raa taaɗ taa koojin̰ se tap ɓo, jꞋan̰ koojn̰ gayo?»
4 E quando ele tinha reunido todos os principais sacerdotes e escribas do povo, ele exigiu deles onde Cristo deveria nascer.
5 Gɔtn se, naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Naan̰ se jꞋan̰ koojn̰ maakŋ gɛgɛr kɛn Betleem kɛn taa naaŋ Jude ki, aan gɔɔ kɛn do dɔkin̰ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki raaŋin̰o ɔɔ:
5 E disseram-lhe: Em Belém da Judeia; pois assim está escrito pelo profeta:
6 Gɛgɛr kɛn Betleem kɛn taa naaŋ Jude ki se,
6 E tu, Belém, na terra de Judá, não és a menor entre as capitais de Judá; porque de ti virá um Governador que há de governar o meu povo Israel.
7 Gɔtn jaay Ɛrɔd daŋ jee jeel k‑dijge kalɗe ki se, nam kic ɓo jeel eyo. Kɛn naaɗe aan ɔŋin̰ se, naan̰ tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Kɛn tap ki se, k‑dijn̰ se tap ɓo naase aakin̰ki nuŋ ki?»
7 Então Herodes, chamando os homens sábios em particular, inquiriu diligentemente deles acerca do tempo em que a estrela lhes aparecera.
8 Ɔɔ naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƁaaki Betleem ki je ɔŋumkiro gɔtn goono se tak. Kɛn jaay ɔŋin̰kiroga num, Ꞌtɛrl Ꞌɓaakiro Ꞌtaaɗumki gɔtin̰a taa maam kic ɓo mꞋɓaa kɛrgŋ naanin̰ ki.»
8 E, enviando-os a Belém, disse: Ide, e perguntai diligentemente pelo menino, e quando o achardes, tragam-me a palavra novamente, para que eu também vá e o adore.
9 Kɛn naaɗe jaay booy taar gaarge aas sum se, gɔtn se naaɗe iin̰ ɓaa, ɔɔ kɛn naaɗe ɓaa ɓaa se, k‑dijn̰ kɛn naaɗe aakin̰o kaam gɔtn kaaɗa tookŋo se, tɛr teec naanɗe ki daala. K‑dijn̰ se tɔɔɗɗe bini ɓaa ɗaar do ɓee kɛn goon maak ki se.
9 Tendo eles ouvido o rei, partiram; e eis que a estrela que tinham visto no Oriente, ia adiante deles, até chegar e parar por sobre o lugar onde estava o menino.
10 Kɛn naaɗe aak k‑dijn̰ se maakɗe raap sakan̰.
10 E, vendo a estrela, regozijaram-se com grande júbilo.
11 Kɛn naaɗe aan se, ɛnd maakŋ ɓee ki ɔɔ ɔŋ goono ute kon̰ Mari. Naaɗe ɛrg naan goon ki ɔɔ tɔɔmin̰ jaay ɓo naaɗe tɔɔɗ taa ɓɔɔnɗege ɔɔ ɛɗin̰ nakgen bɛɛ bɛɛ: daab, nakŋ ooto, ute uubm ootn kꞋdaŋin̰ mir se.
11 E, entrando na casa, eles viram o menino com Maria sua mãe e, prostrando-se, o adoraram; e abrindo os seus tesouros, ofertaram-lhe dádivas: ouro, incenso e mirra.
12 Kɛn naaɗe iin̰ ɔn̰ Mari sum se, *Raa ɔɔjɗe maakŋ niɗe ki ɔɔ jꞋɔn̰ten tɛrl kaal gɔtn Gaar Ɛrɔd ki. Taa naan̰ se ɓo naaɗe uun ɗoobm kuuy ɔɔ tɛrl ɓaa taa naaŋɗe ki.
12 E sendo avisados por Deus em sonho para que não retornassem para Herodes, eles partiram para a sua terra por outro caminho.
13 Kɛn jee jeel k‑dijge jaay iin̰ ɓaa sum se, kɔɗn Mɛljege Raa kalaŋ ɓaaɗo taaɗ Yusup ki maakŋ nin̰ ki ɔɔ: «Iin̰ ute mɛndi ɔɔ uun goono aan̰ Ꞌɓaaki taa naaŋ Masar ki. Iŋg gɔtn naane bini maam mꞋai taaɗ jaay ɓo sɔm naai aɗe tɛrlɛ. Ɓɛrɛ, Gaar *Ɛrɔd se je je goono taa an̰ tɔɔlɔ.»
13 E, tendo eles partido, eis que o anjo do Senhor apareceu em sonho a José dizendo: Levanta-te, e toma o menino e sua mãe, e foge para o Egito, e permanece lá até que eu te informe, pois Herodes há de procurar o menino para matá-lo.
14 Maakŋ nɔɔr ki se sum ɓo, Yusup iin̰ ute mɛndin̰a uun goono ɔɔ aan̰ ɓaa taa naaŋ Masar ki.
14 Levantando-se, tomou o menino e sua mãe, durante a noite, e foi para o Egito.
15 Naan̰ tiŋg gɔtn naane bini Gaar Ɛrɔd ooyo. Nakŋ se aan ɗoobin̰ ki aan gɔɔ kɛn Mɛljege Raa taaɗo ute taar debm taaɗ taar teeco taar Raa ki do dɔkin̰ ɔɔ: Maam mꞋdaŋ mꞋɔɔɗo goonum gaaba naatn taa naaŋ Masar ki.
15 E lá permaneceu até a morte de Herodes, para que pudesse se cumprir o que foi dito pelo Senhor através do profeta, dizendo: Do Egito chamei o meu Filho.
16 Kaaɗ kɛn se Ɛrɔd utu zɛɛrɛ; ɔɔ naan̰ kɛn se naan̰ ɓaaɗo jeel ɔkga mɛtin̰a kɛn jee jeel k‑dijge dɛrlin̰ dɛrl se, gɔtn se naan̰ maakin̰ taarin̰ makɔn̰ɔ. Naan̰ und kulu ɔɔ num gaangen gaabgen ɔndo do ɓaar di ki jaay bɔɔyɔ bɔɔy paacn̰ kɛn maakŋ gɛgɛr kɛn Betleem ki ute maakŋ naaŋgen cɛɛs ki cɛɛs ki se, kꞋtɔɔlɗe paac. Taa ɓaar di ese se tum te kaaɗn kɛn jee jeel k‑dijge taaɗ Ɛrɔd ki gɛn k‑dijn̰ naaɗe aakin̰o.
16 Então Herodes, vendo que tinha sido enganado pelos homens sábios, irritou-se muito, e mandou matar todos os meninos que havia em Belém, e em todas as suas fronteiras, de dois anos para baixo, segundo o tempo que diligentemente inquirira dos homens sábios.
17 Bin ɓo, nakŋ se aanga ɗoobin̰ ki aan gɔɔ kɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki, ron̰ Jeremi, taaɗɗeno do dɔkin̰ ɔɔ:
17 Então se cumpriu o que foi dito pelo profeta Jeremias, dizendo:
18 KꞋbooy nɔɔ eem maakŋ naaŋ Rama ki
18 Ouviu-se em Ramá uma voz, lamentação, pranto e grande luto: Raquel chorando por seus filhos, não querendo ser consolada, porque já não existem.
19 Kɛn Gaar *Ɛrɔd jaay ooy sum se, kɔɗn Mɛljege Raa taaɗ Yusup ki maakŋ nin̰ ki kaaɗ kɛn naan̰ utu taa naaŋ Masar ki.
19 Mas, tendo Herodes morrido, eis que um anjo do Senhor apareceu para José em um sonho no Egito,
20 Naan̰ taaɗin̰ ɔɔ: «Iin̰ ute mɛndi ɔɔ uun goono ɔk Ꞌtɛrl Ꞌɓaaki taa naaŋ *Israɛl ki taa jeegen kɛn je tɔɔl goono se, naaɗe ooyga.»
20 dizendo: Levanta-te, e toma o menino e sua mãe, e vai para a terra de Israel; porque já estão mortos os que buscavam a vida do menino.
21 Ɔɔ Yusup iin̰ ute mɛndin̰a, uun goono ɔɔ ɔk tɛrl taa naaŋ Israɛl ki.
21 E ele levantando-se, tomou o menino e sua mãe, e foi para a terra de Israel.
22 Anum kɛn naan̰ booy ɔɔ Arkɛlɛɔs ɔsga gaar gɛn taa naaŋ Jude gɔɔ bubin̰ Ɛrɔd ki se, gɔtn se Yusup ɓeere ɔkin̰ gɛn tɛrl ɓaa taa naaŋ Jude ki. Ɔɔ Mɛljege Raa taaɗin̰ maakŋ nin̰ ki ɔɔ n̰Ꞌiin̰ ɓaa taa naaŋ Galile ki.
22 Mas ouvindo que Arquelau reinava na Judeia, no lugar de seu pai Herodes, temeu ir para lá; mas, avisado por Deus em sonho, desviou-se para as partes da Galileia.
23 Naan̰ iin̰ ɓaa iŋg maakŋ gɛgɛr kɛn kꞋdaŋin̰ Nazarɛt. Nakgen se aan ɗoobin̰ ki aan gɔɔ kɛn jee taaɗ taar teeco taar Raa ki taaɗo do dɔkin̰ ɔɔ: Naan̰ se jꞋan̰ daŋin̰ kɔɗ Nazarɛt.
23 E, ele veio e habitou em uma cidade chamada Nazaré, para que pudesse se cumprir o que fora dito pelos profetas: Ele será chamado Nazareno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.