Mateus 21

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kɛn Isa ute jee mɛtin̰ ki jaay aan gɔɔr ute Jeruzalɛm, cɛɛ naaŋ kɛn kꞋdaŋin̰ Bɛtpajɛ do *kɔsn ɔlib ki se, gɔtn se, maakŋ jeege tun mɛtin̰ ki se, Isa ɔl jeege di naaba.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƁaaki maakŋ naaŋ kɛn naanse ki se, ɔɔ naase aki ɓaa naar kɔŋ ko buuru kꞋdɔɔkin̰ga dɔɔkɔ ute goonin̰ cɛɛn̰ ki. Kon̰ se Ꞌtuutin̰kiro ɔɔ naaɗe di paac Ꞌɓaamɗekiro.
2 com a seguinte ordem:
3 Kɛn nam jaay ɗeeksenga taar ɗim num, Ꞌtɛrlin̰ki ɔɔki: Kɛse Mɛlje ɓo jeɗe. Ɔɔ naan̰ asesin̰ naar kɔn̰ɔ naase anɗekiro Ꞌɓaa.»
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Nakŋ se paac jaay aan se taa taar kɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki raaŋin̰o do dɔkin̰ se kaan ɗoobin̰ ki, kɛn ɔɔ:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 ꞋƊeekki jeege tun maakŋ gɛgɛr kɛn Sionki ɔɔki:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Gɔtn se jee mɛtn Isa ki iin̰ ɓaa ɔɔ ɓaa tɛɗin̰ aan gɔɔ kɛn Isa taaɗɗeno ro ki.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Naaɗe tuut ko buuru ute goonin̰a ɔɔ ɓaanɗeno. Gɔtn se naaɗe tɔɔɗ taal kal magalɗege do buurge tu se jaay Isa iŋg do ki.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Jeege dɛna tɔɔɗ taal kal magalɗege ɗoob ki ɔɔ jee mɛtin̰ge gaaŋo doomo ɓaaɗo tɔmbin̰ ɗoob ki.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Jee te dɛnɗe paacn̰ daanin̰ se, jee naan ki, jee mɔɔtn ɗɔɔb ɔɔy ɔɔ:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Kɛn Isa jaay ɛnd maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki se, jee maakŋ gɛgɛr ki se paac taaɗ gajalaŋ ɔɔ taaɗ ute naapa ɔɔ: «Naan̰ se tap ɓo naŋa?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Jee dɛngen ɔko mɛtin̰ se tɛrlin̰ ɔɔ: «Kɛse Isan debm taaɗ taar teeco taar Raa ki, kɛn iin̰o Nazarɛt kɛn taa naaŋ Galile ki.»
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Naan̰ kɛn se Isa ɓaa ɛnd daan bɔɔr Ɓee Raa ki ɔɔ gɔtn se naan̰ baag tuur jeegen ɓaano te nakɗege gɛn zoa ute jeegen ɓaaɗo dugu. Naan̰ tɔt tɔl tuun te tabil jee pɛlɛkŋ gursge naatn ɔɔ tɔt tɔl te nakgen jee tɛɗn zo dɛɛrge lee tiŋg do ki se kici.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Taar se kꞋraaŋin̰ga raaŋ maakŋ Kitap ki jꞋɔɔ: Ɓee maam se tɛɗn ɓee kɛn jeege ansum keeme, num gaŋ naase Ꞌtɛɗin̰ki tɛɗga gɔtn jee ɓoogge!»
13 Ele lhes disse:
14 Gɔtn se jee kaam‑tɔɔkge ute jee cɛkɛɗge ɓaaɗo ɔŋ Isa daan bɔɔr Ɓee Raa ki ɔɔ naan̰ ɛɗɗen lapia.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Kɛn *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage jaay aak nakŋ‑kɔɔɓgen Isa tɛɗo se, ɔɔ booy gaangen jaay tɔɔɗ tɔɔy daan bɔɔr Ɓee Raa ki ɔɔ: Ozaana, *kꞋnookki *Goon Daud se; gɔtn se naaɗe maakɗe tuj aak eyo.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Ɔɔ naaɗe taaɗ Isa ki ɔɔ: «Taar gaangen taaɗ se, naai utu Ꞌbooy ɗey?» Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Yɛɛ, mꞋutu mꞋbooyo. Num naase tap ɓo Ꞌdooyin̰ki te ey la, taar kɛn Kitap ɔɔ:
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Gɔtn se Isa iin̰ ɔn̰ɗe ɔɔ ɓaa tooɗ naaŋ kɛn Bɛtani ki.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Mɛtbeen̰ki tanɔɔrin̰ kɛn Isa iin̰ Bɛtani ki jaay ɔk tɛrlo ɓaaɗo ɓaa Jeruzalɛm ki se, naan̰ naam ɓo tɔɔlin̰a.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Naan̰ aak ko ba se ɗaar ɗaar cɛɛ ɗoob ki. Naan̰ ɓaaɗo mɛtn ko ba ki se, naɓo ɔŋ kamba sum. Gɔtn se naan̰ taaɗ ko ba ki se ɔɔ: «Naan ki se, mɔɔtn naai kooj ey sum!» Ɔɔ gɔtn se sum ɓo ko ba se naar tuutu.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay aak nakŋ Isa tɛɗ se, ɔkɗen taaɗ eyo, ɗeek ɔɔ: «Tɛɗ ɔɔ ɗi jaay ko ba se naar tuut yɔkɔɗ bin se?»
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: kɛn naase jaay aalki maakse do Raa ki ɔɔ ɔkki naaja maakse ki ey se, naase aki kɔŋ tɛɗn nakŋ maam mꞋtɛɗ do ko ba ki se sum eyo, num aki ɗeekŋ kɔs ki ɔɔki: ‹Iin̰ ooc maakŋ baar ki› ɔɔ naan̰ Ꞌkiin̰ kooco.
21 Então Jesus disse:
22 Kɛn nakŋ paacn̰ naase Ꞌtɔndki mɛta ro ki jaay aalki maakse paac do Raa ki se, naase utu an̰ki kɔŋɔ.»
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Isa ɓaaɗo ɛnd daan bɔɔr *Ɓee Raa ki ɔɔ baag dooy jeege. Gaŋ *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ɔɔ magal taa ɓee Yaudge ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai tap ɓo tɔɔgi se ɔŋin̰o gay jaay ɔli Ꞌtɛɗ nakgen bin se? Kɛn undi kulu tɛɗ nakgen se tap ɓo naŋa?»
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Maam kic mꞋɔk taara kalaŋ mꞋje tɔnd mɛtse. Kɛn naase jaay ɔŋ Ꞌtɛrlumkiga num, maam kic mꞋasen taaɗn debm kɛn undum kulu gɛn tɛɗn nakgen se.
24 Jesus respondeu:
25 ꞋTaaɗumki tu: kɛn ɔlo Jan‑Batist *batiz jeege se, Raa lɔɓu jikilimge lɛ?» Naaɗe baag taaɗ ute naapa ɔɔ: «Kɛn kꞋtaaɗkiga jꞋɔɔki: Raa ɓo ɔlin̰o lɛ, naan̰ ajeki ɗeekŋ ɔɔ: Gɛn ɗi jaay Ꞌbaate Ꞌkuunki taar Jan se?
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Kɛn kꞋɗeekkiga jꞋɔɔki: ‹Jikilimge ɓo ɔlin̰o› lɛ, jee dɛnge ajeki kɔn̰ eyo, taa naaɗe jeel Jan se debm taaɗ taar teeco taar Raa ki.»
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Gɔtn se naaɗe tɛrl Isa ki ɔɔ: «Naaje se kꞋjeel eyo.» Tɛr Isa kic ɗeekɗen ɔɔ: «Maam kic num, mꞋasen kɔŋ taaɗn debm kɛn undum kulu gɛn tɛɗn nakgen se eyo.»
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Tɛr Isa ɗeekɗen daala ɔɔ: «Saapm naase ki num ɔɔki ɗi: gaaba kalaŋ ɔk gaangen gaabge dio. Naan̰ ɓaa ɔŋ goonin̰ deet se ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Goonuma, jaaki se Ꞌɓaa tɛɗo naaba maakŋ jinɛnɛ ki.›
28 Jesus continuou:
29 Goonin̰ tɛrlin̰ ɔɔ: ‹Maam mꞋɓaa eyo.› Naan̰ iŋg cɔkɔ se taar naan̰ taaɗ se saapin̰ jig eyo, ɔɔ naan̰ iin̰ ɓaa maakŋ jinɛnɛ ki.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Tɛr bubɗe ɓaaɗo ɔŋ goonin̰ kuuy se taaɗin̰ aan gɔɔ kɛn naan̰ taaɗo goonin̰ kɛn deet se kici. Goonin̰ se tɛrlin̰ ɔɔ: ‹Yɛɛ, maam mꞋɓaao› naɓo gaŋ baate ɓaa.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Maakŋ gaange tun di se kɛn gay ɓo took uunga taar bubin̰a?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Goon deete.» Isa taaɗɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: *jee tɔkŋ miirge ute mɛnd kɛɛsn gaabge se, kɛnd *maakŋ Gaar Raa ki dose ki.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Ɗeere, Jan‑Batist se ɓaaɗo taaɗsenga ɗoobm gɛn tɛɗn nakgen ute ɗoobin̰a, naɓo naase Ꞌtookkiro te taarin̰ eyo. Ey num *jee tɔkŋ miirge, ute mɛnd kɛɛsn gaabge se kic ɓo, tookga taarin̰a. Gaŋ naase se, kɛn aakɗeki naaɗe took taarin̰ se kic ɓo, naase Ꞌbaate Ꞌtɛrlki maakse ɔɔ ɔŋ Ꞌtookki te taarin̰ eyo.»
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Tɛr Isa taaɗɗen ɔɔ: «ꞋBooyki kaal naagŋ taar kuuy daala! Gaaba kalaŋ tɛɗ jinɛn bin̰, iin̰ gurugin̰ te durdur, naan̰ uɗ gɔɔ do ko ki gɛn rii koojn̰ bin̰in̰a ɔɔ iin̰ gɔtɔ jɛrlɛ gɛn kiŋg bɔɔbm jinɛnin̰a. Gɔtn se maakŋ jinɛnin̰ se, naan̰ ɔn̰in̰ kaam ji jee tɛɗn naabge tu ɔɔ naan̰ iin̰ ɓaa mɛrtɛ.
33 Jesus disse:
34 Kɛn kaaɗn kugŋ koojn̰ bin̰ jaay aan se, naan̰ ɔl jee tɛɗn naabin̰ge se gɔtn jeege tun naan̰ ɔn̰ɗe jinɛnin̰ kaam jiɗe se, taa an̰o kɔkŋ bɛɗin̰a.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Num gaŋ jee kɛn naan̰ ɔn̰ɗe jinɛnin̰ kaam jin̰ se tɔk jee kɛn naan̰ ɔlɗeno se. Deb kalaŋ naaɗe tɔnd dɛrɛŋin̰a ɔɔ deb kalaŋ kuuy se naaɗe tɔɔlin̰a ɔɔ kɛn kuuy kalaŋ se, kic naaɗe tund tɔɔlin̰ te koa.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Tɛr naan̰ ɔl jee tɛɗn naabgen kuuy dɛn cir jeegen deet se daala, naɓo naaɗe se kic ɓo, naaɗe tɛɗɗen bini.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Bin num kaam mɔɔtn se naan̰ ɔlɗeno goonin̰a, taa naan̰ saap ɔɔ: ‹Goonum mala se naaɗe utu tookŋ kuun taarin̰a.›
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Gaŋ kɛn naaɗe jaay aak goonin̰ se, naaɗe taaɗ ute naapa ɔɔ: ‹Naan̰ se ɓo kɛn bubin̰ ooyga num utu Ꞌtɛɗn mɛl jinɛnɛ se! Bin num Ꞌɓaakiro kꞋtɔɔlin̰ki ɔɔ jinɛnɛ se lɛ, ajenki kɔɔpm naajege tu!›
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Gɔtn se naaɗe ɔk ɔɔɗo goono se maakŋ jinɛn ki se naata ɔɔ ɓaa tɔɔlin̰a.»
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Gɔtn se Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «ꞋBooyki mɛtn taar se: kɛn mɛl jinɛnɛ se jaay ɓaaɗoga num, jee tɛɗn naabgen maakŋ jinɛn kɛn ese se naan̰ aɗen tɛɗn ɔɔ ɗi?»
40 Aí Jesus perguntou:
41 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Jee tɛɗ bɛɛ ey bin se, naan̰ aɗen kɛɛjn̰ doɗe ki eyo ɔɔ aɗen tɔɔl naatn ɔɔ jinɛnɛ se lɛ, naan̰ an̰ kɛɗn ji jeege tun kuuy taa an̰sin̰ kaaka. Ɔɔ kɛn aanga kaaɗn koojn̰ bin̰ ki se, jee se an̰o kɔkŋ bɛɗin̰a.»
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Naase Ꞌdooyin̰ki te ey la taar kɛn Raa taaɗ maakŋ Kitap ki se ɔɔ:
42 Jesus então perguntou:
43 «Taa naan̰ se ɓo Ꞌbooyki mꞋasen taaɗa: *maakŋ Gaar Raa se jꞋutu jꞋasesin̰ kɔɔɗ naatn jise ki ɔɔ Raa utu an̰ kɛɗin̰ jeege tun an̰ga tɛɗn naabin̰a.
43 E Jesus terminou:
44 Nam jaay oocga do ko kɛn jee kiin̰ ɓeege baatin̰ se lɛ, Ꞌtɛrɛcɛ ɔɔ debm kɛn ko se oocga don̰ ki lɛ, an̰ daala.»
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Num *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute *Parizige booy kaal naagŋ taar ese se, naaɗe ɓaa jeel ɔkga roɗe ki kaal naagŋ taar se taaɗ ute naaɗe se.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Gɔtn se naaɗe je ɗoobm an̰ kɔkɔ, naɓo naaɗe ɓeer jee dɛnge tu, taa jee dɛnge se jeel Isa se, naan̰ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.