Mateus 10
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA
1 Tɛr Isa daŋo jee mɛtin̰ kɛn sik‑kaar‑dio. Naan̰ ɛɗɗen tɔɔgɔ gɛn tuur sitange ro jeege tu ɔɔ gɛn kɛɗn lapi jee kɔɔn̰ge tu paac ɔɔ jeegen paacn̰ kɛn kɔɔn̰ɔ tujɗenga tuju.
1 Tendo Jesus chamado os seus doze discípulos, deu-lhes autoridade sobre espíritos imundos para os expulsar e para curar todo tipo de doenças e enfermidades.
2 Kɛn ara ɓo ro jee kaan̰ naabm Isagen sik‑kaar‑dio: kɛn deet se, Simon kꞋdaŋin̰ Piɛr se ute gɛnaan̰ Andre; Jak ute gɛnaan̰ Jan, naaɗen di se gaan Zebedege;
2 Ora, os nomes dos doze apóstolos são estes: primeiro, Simão, chamado Pedro, e André, seu irmão; Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão;
3 Pilip ɔɔ Bartelemi; Tɔma ɔɔ Matiye kɛn naabin̰ tɔkŋ miiri se; Jak goon Alpe ɔɔ Tade;
3 Filipe e Bartolomeu; Tomé e Mateus, o publicano; Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu;
4 Simon debm je kujn̰ naaŋin̰a ɔɔ Judas Iskariɔt, naan̰ ɓo debm utu kutn Isa se.
4 Simão, o Zelote, e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
5 Naaɗe se ɓo jee kaan̰ naabm Isagen sik‑kaar‑di kɛn naan̰ ɔlɗen naaba. Kɛn ɔlɗe kɔl se, naan̰ dɛjɗe ɔɔ taaɗɗen ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌɓaaki maakŋ naaŋge tun mɛlin̰ge Yaudge eyo ɔɔ maakŋ gɛgɛr *Samarige tu se kalaŋ kic ɓo ɔn̰te Ꞌkɛndki maak ki.
5 Jesus enviou esses doze, dando-lhes as seguintes instruções:
6 Num Ꞌɓaaki gɔtn gaan *Israɛlge tu, naaɗen tec aan gɔɔ baatgen iigga kiig se.
6 mas, de preferência, procurem as ovelhas perdidas da casa de Israel.
7 Kɛn Ꞌɓaaki ɓaa ɗoob ki se Ꞌtaaɗɗeki taar *Raa ɔɔki: ‹Ɓɛrɛ, *maakŋ Gaar Raa se ɔɔpga gɔɔrɔ!›
7 Pelo caminho, preguem que está próximo o Reino dos Céus.
8 Ɛɗki lapi jee kɔɔn̰ge tu, Ꞌdurki jeegen ooyga kooyo, ɛɗki lapi jee bikiɗge tu taa roɗe Ꞌɗaapm tɛɗn aak bɛɛ naan Raa ki ɔɔ Ꞌtuurki sitange ro jeege tu. Taa naase lɛ ɔŋki cɛrɛ ɗey se, naase kic ɓo ɛɗin̰ki jeege tu cɛrɛ.
8 Curem enfermos, ressuscitem mortos, purifiquem leprosos, expulsem demônios. Vocês receberam de graça; portanto, deem de graça.
9 «Kɛn naase Ꞌɓaaki ɓaa se, ɔn̰te Ꞌkuunki daab, pudda ey lɛ gurs maakŋ pɔs ki.
9 Não levem ouro, nem prata, nem cobre em seus cintos;
10 Ɔɔ kɛn Ꞌɓaaki ɓaa ɗoob ki se ɔn̰te Ꞌkuunki ɓɔɔnɔ, ɔn̰ten Ꞌtɔski kalge di dio, saage ɔɔ ɔn̰ten Ꞌkuunki sirɗi. Taa debm tɛɗn naaba se, bɛɛki num, jꞋan̰ kɛɗn kɔsin̰a.
10 nem sacola para o caminho, nem duas túnicas, nem sandálias, nem bordão; porque o trabalhador é digno do seu alimento.
11 «Kɛn naase jaay aki kɛnd maakŋ gɛgɛr ki ey lɛ maakŋ naaŋ ki se, Ꞌjeki debm bɛɛ kɛn asen dɔɔɗn kɔkŋ jiga. Naase iŋgki gɔtn deb kɛn ese sum bini anki kiin̰ ɓaa maak ki.
11 — E, em qualquer cidade ou aldeia em que vocês entrarem, perguntem quem nelas é digno; e fiquem ali até saírem daquele lugar.
12 Maakŋ ɓee kɛn jaay naase ɛndkiga maak ki se, Ꞌtɛɗɗeki tɔɔsɛ.
12 Ao entrarem na casa, saúdem-na.
13 Kɛn jee maakŋ ɓee ki se jaay dɔɔɗ ɔksenga lɛ, ɔn̰ tɔɔsɛ se kiŋg te naaɗe. Num kɛn naaɗe jaay dɔɔɗ ɔksen te ey lɛ, ɔn̰ tɔɔsɛ se asen tɛrl kɔŋ gɔtin̰ ki.
13 Se a casa for digna, que a paz de vocês venha sobre ela; se, porém, não for digna, a paz voltará para vocês.
14 Kɛn maakŋ gɛgɛr ki ey lɛ maakŋ ɓee kɛn naase aki kɛnd maak ki jaay, naaɗe baate dɔɔɗn kɔkse se, ɔɔ baate booy taarse num, naase Ꞌteec ɔn̰ɗenki ɓeeɗe ey lɛ maakŋ gɛgɛrɗe ɔɔ kɛn teec Ꞌɓaaki ɓaa se, kuɗn jɛsege tu se kic ɓo Ꞌtupɗeki naatn.
14 Se alguém não quiser recebê-los nem ouvir as palavras de vocês, ao saírem daquela casa ou daquela cidade, sacudam o pó dos pés.
15 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: ɓii kɛn Raa Ꞌkɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tu se, jee maakŋ gɛgɛr kɛn ese se bɔɔr koocn̰ do naaɗe ki se aɗen tɛɗn ɔɔn̰ cir gɛn jee taa naaŋ Sɔdɔm ute gɛn Gɔmɔr!»
15 Em verdade lhes digo que haverá menos rigor para Sodoma e Gomorra, no Dia do Juízo, do que para aquela cidade.
16 «ꞋƁooyki! Maam mꞋɔlse aan gɔɔ baatge maakŋ k‑sogsogige tu; naɓo naase se iŋgki do mɛtɛkse ki aan gɔɔ wɔɔjge ɔɔ Ꞌtɛɗki rose miskinge aan gɔɔ dɛɛrge.
16 — Eis que eu os envio como ovelhas para o meio de lobos. Portanto, sejam prudentes como as serpentes e simples como as pombas.
17 Ɔndki kɔndɔ, taa jeege utu asen tɔkŋ ɓaa gɔtn kɔjn̰ bɔɔrge tu, naaɗe asen tɔnd ute mɛɛjɛ maakŋ *ɓeege tun Yaudge lee tusn maak ki.
17 Tenham cuidado com os homens, porque eles os entregarão aos tribunais e os açoitarão nas suas sinagogas.
18 Taa maam se naaɗe asen tɔkŋ ɓaa naan magalge tu ɔɔ naan gaarin̰ge tu, taa bin se naase aki tɛɗn saaɗumge naan naaɗe ki ɔɔ naan jeege tun Yaudge ey se kici.
18 Por minha causa vocês serão levados à presença de governadores e de reis, para lhes servir de testemunho, a eles e aos gentios.
19 Kɛn jaay jꞋɔk kꞋɓaansinga naan tɔɔgge tu num, gɔtn naane se ɔn̰te Ꞌɓeerki do taar kɛn naase aki ɓaa taaɗa ɔɔ ute raay naase aki kɔŋ jaay anki taaɗn taar se. Taa kaaɗ kɛn se, Raa ɓo asen kɛɗn taar kɛn naase aɗeki taaɗa.
19 E, quando entregarem vocês, não se preocupem quanto a como ou o que irão falar, porque, naquela hora, lhes será concedido o que vocês dirão.
20 Taa taar naase aki taaɗ se, gɛn naase malin̰ge eyo, num taar se Nirl gɛn Bubse Raa ɓo asen kɔl naase aki taaɗa.
20 Afinal, não são vocês que estão falando, mas o Espírito do Pai de vocês é quem fala por meio de vocês.
21 Naan̰ kɛn se, gɛnaa utu kɔl gɛnaan̰ jꞋan̰ ɓaa tɔɔlɔ ɔɔ bubu kici utu kɔl goonin̰a jꞋan̰ ɓaa tɔɔlɔ. Gaange utu tɛrl naaga bubɗege tu ɔɔ je yoɗe.
21 — Um irmão entregará à morte outro irmão, e o pai entregará o filho. Haverá filhos que se levantarão contra os seus pais e os matarão.
22 Taa maam se jeege paac utu asen kɔɔɗn kundu; naɓo debm jaay aayga kaamin̰ bini aanga do taar tɔɔlin̰ ki num, naan̰ se utu Ꞌkɔŋ kaaja.»
22 Todos odiarão vocês por causa do meu nome; aquele, porém, que ficar firme até o fim, esse será salvo.
23 Kɛn jaay kꞋdabarse maakŋ gɛgɛr kɛn kaam kalaŋ num, aan̰ Ꞌɓaaki maakŋ gɛgɛr kɛn kuuyu. ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: gɛgɛrgen maakŋ naaŋ *Israɛl ki se, naase aɗeki lee dɔɔɗ ey sum ɓo, maam *Goon Deba se mꞋkaan ro ki.
23 Quando, porém, perseguirem vocês numa cidade, fujam para outra. Porque em verdade lhes digo que não terão percorrido as cidades de Israel, até que venha o Filho do Homem.
24 «Debm lee mɛtn deb kɛn dooyin̰ se, Ꞌkɔŋ cir debm dooyin̰ eyo; ɔɔ debm tɛɗn naaba gɔtn deb ki se, naan̰ se Ꞌkɔŋ cir mɛlin̰ eyo.
24 — O discípulo não está acima do seu mestre, nem o servo está acima do seu senhor.
25 Anum debm lee mɛtn deb kɛn lee dooyin̰ se n̰Ꞌtɛɗ aan gɔɔ debm dooyin̰ se. Ɔɔ debm Ꞌtɛɗ naaba gɔtn deb ki se kic lɛ, n̰Ꞌtɛɗ aan gɔɔ mɛlin̰ se. Taa debm kɛn mɛl ɓee se kic naaɗe naajin̰a ɔɔ naan̰ ɓo Belzebul, bin num mɛt kando kꞋnaajn̰ jeegen maakŋ ɓeen̰ ki se cir gɛn naan̰ se daala!»
25 Basta ao discípulo ser como o seu mestre, e ao servo ser como o seu senhor. Se chamaram o dono da casa de Belzebu, quanto mais os membros da sua casa!
26 «Taa naan̰ se ɓo jeege se, ɔn̰ten Ꞌɓeerɗeki! Taa kaaɗin̰ jaay utu Ꞌkaan se, nakŋ paacn̰ jꞋɔyin̰ga kɔy se, utu Ꞌtooɗn tal. Ɔɔ nakŋ ɓɔrse kꞋjeelki mɛtin̰ ey se, jꞋutu jꞋan̰ki jeele.
26 — Portanto, não tenham medo deles. Pois não há nada encoberto que não venha a ser revelado, nem oculto que não venha a ser conhecido.
27 Nakŋ paacn̰ maam mꞋtaaɗsesin̰ maakŋ nɔɔr ki se, Ꞌɓaa Ꞌtaaɗin̰ki jeege tu ute kaam kaaɗa. Nakŋ kɛn naase Ꞌbooyin̰ki kꞋtaaɗsen naaŋ ki mɛtn bisege tu se Ꞌwɔɔkin̰ki do ɓeege tu kici.
27 O que lhes digo às escuras, repitam a plena luz; e o que é dito para vocês ao pé do ouvido, proclamem dos telhados.
28 Ɔn̰te Ꞌɓeerki jeege tun Ꞌtɔɔl daa roa, ey num kɔŋ tɔɔl ko ey se; num Ꞌɓeerki ɓo Raa ki, naan̰ ɓo debm kɛn ɔk tɔɔgɔ kɛn tɔɔl daa rose ɔɔ tɔɔl kose maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum se.
28 Não temam os que matam o corpo, mas não podem matar a alma; pelo contrário, temam aquele que pode fazer perecer no inferno tanto a alma como o corpo.
29 Yeelge sɛɛm sɛɛm di se kꞋdugin̰ ute kɔbɔrɔ kalaŋ sum ey la? Ute naan̰ se kic ɓo kɛn maakɗe ki se jaay kalaŋ Ꞌkoocn̰ naaŋ ki se kɛn Bubsen Raa tookga jaayo.
29 — Não se vendem dois pardais por uma moedinha? Entretanto, nenhum deles cairá no chão sem o consentimento do Pai de vocês.
30 Num gaŋ naase se bɛɛkŋ dosege kic ɓo Raa jeelin̰ kalaŋ kalaŋ.
30 E, quanto a vocês, até os cabelos da cabeça de vocês estão todos contados.
31 Bin se, ɔn̰te Ꞌɓeerki! Naan Raa ki se, naase se Ꞌcirki yeelge se dɔkɔ.
31 Portanto, não temam! Vocês valem bem mais do que muitos pardais.
32 Debm jaay taaɗ naan jeege tu ɔɔ naan̰ debm maam se, maam kic mꞋtaaɗn naan Bubum kɛn maakŋ raa ki mꞋɗeekŋ mꞋɔɔ: naan̰ se debm maama.
32 — Portanto, todo aquele que me confessar diante dos outros, também eu o confessarei diante de meu Pai, que está nos céus;
33 Num debm kɛn baatum naan jeege tu se, maam kic mꞋutu mꞋan̰ baatin̰ naan Bubum kɛn maakŋ raa ki kici.»
33 mas aquele que me negar diante das pessoas, também eu o negarei diante de meu Pai, que está nos céus.
34 Isa taaɗ ɔɔ: «Ɔn̰ten Ꞌsaapki ɔɔki maam se mꞋɓaano ute lapia ɓo do naaŋ ki. Maam se mꞋɓaano ɓo ute lapi eyo, num mꞋɓaano ute bɔɔrɔ.
34 — Não pensem que eu vim trazer paz à terra; não vim trazer paz, mas espada.
35 Ɗeere, maam se mꞋɓaaɗo gɛn:
35 Pois vim causar divisão entre o homem e o seu pai; entre a filha e a sua mãe e entre a nora e a sua sogra.
36 Jeegen maakŋ ɓei ki se ɓo utu Ꞌtɛɗn jee wɔɔyige.
36 Assim, os inimigos de uma pessoa serão os da sua própria casa.
37 «Debm jaay je bubin̰ ute kon̰ cirum maam se, naan̰ se aas te gɛn tɛɗn debm maam eyo. Ɔɔ debm jaay je goonin̰ gaaba ute goonin̰ mɛnda cirum maam se, naan̰ se aas te gɛn tɛɗn debm maam eyo.
37 — Quem ama o seu pai ou a sua mãe mais do que a mim não é digno de mim; quem ama o seu filho ou a sua filha mais do que a mim não é digno de mim;
38 Ɔɔ debm jaay baate kuun kaagŋ jꞋansin̰ tupm ro ki ɔɔ ɔk mɛtum ey se, naan̰ se aas te gɛn tɛɗn debm maam eyo.
38 e quem não toma a sua cruz e vem após mim não é digno de mim.
39 Debm jaay je kaajn̰ kon̰ se, naan̰ utu an̰ kutu, ɔɔ debm jaay ut kon̰a taa maam se, naan̰ utu an̰ kaaja.»
39 Quem acha a sua vida a perderá; e quem perde a vida por minha causa, esse a achará.
40 «Debm jaay dɔɔɗ ɔksen naase se, aan gɔɔ naan̰ dɔɔɗ ɔkum maama ɔɔ debm dɔɔɗ ɔkum maam se lɛ, aan gɔɔ naan̰ dɔɔɗ ɔk debm kɛn ɔlumo.
40 — Quem recebe vocês é a mim que recebe; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
41 Debm kɛn jaay dɔɔɗ ɔk debm taaɗ taar teeco taar Raa ki, taa naan̰ jeelin̰ naan̰ se debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se, naan̰ Ꞌkɔŋ bɛɗin̰a aan gɔɔ gɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se kici. Debm jaay dɔɔɗ ɔk debm kɛn tɛɗ naka ute ɗoobin̰a, taa naan̰ jeelin̰ naan̰ debm daan ki se, naan̰ se Ꞌkɔŋ bɛɗin̰a aan gɔɔ gɛn debm daan ki se kici.
41 Quem recebe um profeta, no caráter de profeta, receberá a recompensa de profeta; quem recebe um justo, no caráter de justo, receberá a recompensa de justo.
42 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: maakŋ gaange tun sɛɛm sɛɛm se, debm jaay ɛɗga maan kurlu cɔkɔ deb kalaŋ ki, taa naan̰ jeelin̰ naan̰ debm maam se, debm bin se, bɛɛ naan̰ tɛɗ se Ꞌkutn cɛr eyo, num naan̰ utu Ꞌkɔŋ bɛɗin̰a.»
42 E quem der de beber, ainda que seja um copo de água fria, a um destes pequeninos, por ser este meu discípulo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.