Marcos 6
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA
1 Isa iin̰ ɔn̰ gɔtn se ɓaa maakŋ naaŋin̰ ki ɔɔ jee mɛtin̰ ki ɓaa te naan̰a.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 *Ɓii sebit jaay aan se, naan̰ ɛnd maakŋ *ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki ɔɔ baag dooy jeege. Jee dɛn iŋg booy taar naan̰ iŋg taaɗ se, taar se tap ɓo ɔkɗen taaɗ eyo. Naaɗe taaɗ ɔɔ: «Nakgen se tap ɓo naan̰ ɔŋin̰o gay? Ɔɔ jeel‑taar se naŋa ɓo taaɗin̰o, jaay ɔlin̰ tɛɗ nakŋ‑kɔɔɓgen bin se?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Naan̰ se debm tirɗn goon Mari, kɛn lee cɔɔc ɗaap nakge se ey la? Naan̰ se gɛnaa Jak, gɛn Joos, gɛn Jud, ute gɛn Simon ey la? Ɔɔ gɛnaan̰gen mɛndge ɓo utu tiŋg te naajege ara ki ey la?» Kɛse ɓo nakŋ kɛn tɛɗɗen naaɗe ɔŋ aal maakɗe don̰ ki ey se.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Gɔtn se Isa taaɗɗen ɔɔ: «Debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se, jeege paac aalin̰ maak ki, num kɛn aalin̰ maak ki ey se, jee maakŋ naaŋin̰ ki, taasin̰ge, ute jee kɛn maakŋ ɓeen̰ ki.»
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Gɔtn se Isa ɔŋ tɛɗ te nakŋ‑kɔɔɓm gam eyo, naɓo tɔnd jin̰ ɓo do jee kɔɔn̰ge tu kandum bin sum ɔɔ naaɗe se ɔŋ lapia.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Kɛn Isa jaay aakɗe naaɗe baate tookŋ kaal maakɗe don̰ ki se, tap ɓo, ɔkin̰ taaɗ eyo.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Naan̰ daŋo jee mɛtin̰ kɛn sik‑kaar‑di se baagɗe tɔl naaba jeege di dio. Gɔtn se naan̰ ɛɗɗen tɔɔgɔ gɛn cir sitange,
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 ɔɔ dɛjɗen ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌkuunki ɗim gɛn kɔkŋ ɗoobo; ɔn̰te Ꞌkuunki kɔsɔ, ɔn̰te Ꞌkuunki ɓɔɔnɔ, ɔn̰te Ꞌkuunki gurs, num kɛn Ꞌɓaaki ɓaa se, Ꞌtɔski sirɗge ɓo jisege tu sum.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 ꞋTɔlki saasege jɛsege tu num gaŋ ɔn̰te Ꞌtɔski kalge di dio.»
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Tɛr naan̰ ɗeekɗen daala ɔɔ: «Kɛn naase aankiga jaay, ɛndkiga ɓee nam ki num, iŋgki gɔtn ese sum bini anki kiin̰ ɓaa maak ki. Ɔn̰te ɓaaki ɓee nam kɛn kuuyu.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Gɔtn naase Ꞌɓaaki jaay jeege baate dɔɔɗn kɔkse se ɔɔ baate booy taarse num, naase Ꞌteec ɔn̰ɗeki naaŋɗe ɔɔ kɛn Ꞌteecki teec se, Ꞌkuɗn jɛsege tu kic ɓo Ꞌtupɗenki naatn. Taa kɛse aɗen tɛɗn saaɗa.»
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Kɛn naaɗe jaay ɓaa se taaɗ taar *Raa jeege tu ɗeekɗen ɔɔ kꞋtɛrl maakɗe.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Naaɗe tuur sitange dɛna ro jeege tu ɔɔ jee kɔɔn̰ge dɛna naaɗe ɔtɗen uubu roɗe ki ɔɔ naaɗe ɛɗɗen lapia.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Gaar Ɛrɔd se booy jeege ɔɔs maan Isa, taa nookin̰ eem dɔɔɗ gɔtɔ ɓaa se paac. Jee mɛtin̰ge ɔɔ: «Jan‑Batist ɓo duroga daan yoge tu. Taa naan̰ se ɓo Raa ɛɗin̰ga tɔɔgɔ gɛn tɛɗn nakŋ‑kɔɔɓge.»
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Jee mɛtin̰gen kuuy se ɗeek ɔɔ: «Naan̰ ɓo *Ɛli.» Ɔɔ jeegen kuuy daala ɗeek ɔɔ: «Naan̰ se debm taaɗ taar teeco taar Raa ki tec deb kalaŋ maakŋ jeejege tun taaɗ taar teeco taar Raa kɛn do dɔkin̰ se.»
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Gaŋ kɛn Ɛrɔd booy jꞋɔɔsin̰ maan Isa se, ɗeek ɔɔ: «Kɛse Jan‑Batist kɛn maam mꞋɔl kꞋgaaŋ don̰ se ɓo duroga daan yoge tu.»
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Taa naan̰ se ɓo, Ɛrɔdiad kic ɓo ɔk Jan ute taar‑maaka. Naan̰ je ɗoobm an̰ tɔɔl ɓo, gaŋ ɔŋ eyo.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Ɛrɔd se aal Jan maak ki taa naan̰ jeele Jan se tɛɗ nakge te ɗoobin̰a, naan̰ se debm *salal. Taa naan̰ se ɓo, Ɛrɔd aakin̰ don̰ ki. Kɛn Jan jaay baaga taaɗn taara num, ɗoobm ron̰ tap ɓo, naan̰ jeel eyo. Ute naan̰ se kic ɓo, kɛn Jan jaay baaga taaɗn taara num, Ɛrɔd booy se, maakin̰ raapo.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Gaŋ ɓii kalaŋ se, Ɛrɔdiad ɔŋ ɗoobm gɛn tɛɗn nakŋ kɛn naan̰ maakin̰ jen ro ki, kaaɗ kɛn Ɛrɔd tɛɗ tɛɗ maak‑raapm ɓii koojin̰ se. Ɛrɔd tɛɗ kɔsɔ te kaaye dɛna, daŋo jee magalgen cɛɛn̰ ki, magal asgarin̰ge ɔɔ magalgen taa naaŋ Galile ki kici.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Kɛn jeege jaay tus maakŋ ɓee ki gɛn tɛɗn maak‑raapɗe se, gɔtn se goon Ɛrɔdiad mɛnda se, ɓaaɗo ɛnd ɔŋɗe ɔɔ baag daama. Kɛn Ɛrɔd te jeen̰ge jaay aakin̰ naan̰ daam daama se, naaɗe paac maakɗe raapo. Taa naan̰ se, gaarge taaɗin̰ ɔɔ: «Nakŋ naai maaki je se, Ꞌtɔnd mɛtuma, mꞋaisin̰ kɛɗa.»
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Maam se mꞋnaam roma, nakŋ naai Ꞌje ɗi ɗi bini cɛɛsn taa naaŋum kic ɓo, mꞋaisin̰ kɛɗa.»
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Ɔɔ goono se teec ɓaa tɔnd mɛtn kon̰a ɔɔ: «Kaaya, maam se mꞋtɔnd mɛtn nakŋ gay?» Gaŋ kon̰ tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋƁaa Ꞌɗeek ɔɔ: maam se mꞋje do Jan‑Batist.»
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Gɔtn se, goono naar ɛnd ɓaa ɔŋ gaarge, ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋGaaŋ ɛɗumo yɔkɔɗɔ do Jan‑Batist se maakŋ supura ki.»
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Kɛn gaarge jaay booy taar se, maakin̰ tuju. Naɓo aan gɔɔ naan̰ naamga naam taarin̰ naan jeege tu se, ɗoobm naan̰ an kɔɔɗn don̰a se, gɔtɔ.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Gɔtn se sum ɓo, gaarge naar ɔl asgar taa ano ɓaa ute do Jan‑Batist. Asgar se iin̰ ɓaa gaaŋo do Jan‑Batist maakŋ daŋgay ki.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Naan̰ uunin̰o do Jan se maakŋ supura ki, ɓaaɗo ɛɗin̰ goon mɛnd ki ɔɔ goon mɛnd se uun ɓaa ɛɗin̰ kon̰ ki.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Kɛn jee mɛtn Jan jaay booyo ɔɔ mɛlɗe ooyga se, naaɗe uun ɓaa duubin̰a.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 *Jee kaan̰ naabm Isage ɓaaɗo tus cɛɛn̰ ki ɔɔ taaɗin̰ nakgen paacn̰ naaɗe tɛɗo ɔɔ dooy kɛn naaɗe dooyo jeege.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Gɔtn se ɔk jeege dɛna, jee ɓaa ɓaao, jee tɛrlo tɛrlɛ, gɔtn naaɗe an kɔs kic ɓo gɔtɔ. Taa naan̰ se, Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Naase se, iik Ꞌtɔɔk Ꞌɓaaki do kɔɗ‑ɓaar ki taa aki ɓaa tɔɔl kɔɔr se cɔkɔ.»
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Gɔtn se naaɗe ook maakŋ markab ki ɔɔ gaaŋ ɓaa do kɔɗ‑ɓaar ki kalɗe ki.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Gaŋ naaɗe jaay ɓaa ɓaa se, jee dɛn se aak jeelɗega. Gɔtn se naaɗe naar teeco maakŋ gɛgɛrge tu paac, naaɗe aan̰ deel naan ki te jɛɗe. Gɔtn naaɗe ɓaa ɓaa se, naaɗe ɓo nɔŋ aan deete.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Kɛn Isa aan jaay bɔɔyo maakŋ markab ki se, naan̰ aak jee dɛnge se, naan̰ ɛɛjɗen doɗe ki, taa jeege se tec aan gɔɔ baatgen ɔk debm gaam eyo ɔɔ gɔtn se naan̰ baagɗe dooy ute taarge dɛna.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Gɔtn se, jee mɛtin̰ ki aak kaaɗa ɓaa se, ɓaaɗo ɔŋin̰a ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, gɔtn ese daanin̰ kɔɗ‑ɓaara, dɔk ute ɓea ɔɔ kaaɗa lɛ kic ɓo ɓaaga.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Jeege se ɔn̰ɗe wɔɔkŋ ɓaa ɓee naatge tu ute maakŋ naaŋge tun gɔɔr gɔɔr ute gɔtn ese se, gɛn ɓaa je dugŋ nakŋ kɔsɔ.»
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Gaŋ Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Jeege se, naase mala ɛɗɗeki kɔsɔ!» Gɔtn se naaɗe ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋJe jꞋaɗe ɓaa dugŋ mappa gɛn tamma kaaru di jaay jꞋaɗen kɛɗn naaɗe kɔs la?»
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Naase ɔkki mappa kando? ꞋƁaa aakin̰ki tu!» Kɛn naaɗe ɓaa aakin̰ se, tɛrl ɓaaɗo taaɗin̰ ɔɔ: «Naaje se jꞋɔk mappa mii ute kɛn̰jge dio.»
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Gɔtn se Isa taaɗ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ jee se paac gaaŋɗeki dɔɔlɔ dɔɔlɔ ɔɔ kꞋjꞋiŋg do mu zɛɛrge tu.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Naaɗe iŋg rɛɛs se: jee mɛtin̰gen kaaru kaaru, jee mɛtin̰gen si‑mii si‑mii.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Gɔtn se Isa tɔs mappan mii ute kɛn̰jgen di se jin̰ ki, uun kaamin̰ raan, tɔɔm Raa, mappa se naan̰ dupin̰a ɔɔ ɛɗin̰ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ naaɗe ɓaa nigin̰ jeege tu. Ɔɔ kɛn̰jgen di se kic, Isa gaaŋ nigin̰ jeege tu paac.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Ɔɔ gɔtn se naaɗe paac ɔs dɛrɛŋ ute maraadɗe.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Togŋ mappan naaɗe ɔs ɔɔp se, kꞋtuunin̰ se ɗooc gɔrnɔ sik‑kaar‑dio ɔɔ kɛn̰jgen naaɗe ɔs se kic ɓo ɔɔpga.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Jeegen ɔs paac se, naaɗe gaabge dupu‑mii.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Naan̰ kɛn se sum ɓo, Isa ɗeek jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ kꞋjꞋook maakŋ markab ki, kꞋgaaŋ kꞋdeel kꞋɓaa do jɛŋ kɛn naane kaam aak gɛgɛr Betsaida kɔr naan̰ utu wɔɔk wɔɔk jeege se.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Kɛn Isa wɔɔk jeege aas se, naan̰ iin̰ ɓaa ook do kɔs ki gɛn keem Raa.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Kɛn markaba jaay aan daan maane ki se, kaaɗa ɓaaga ɔɔ Isa ɔɔp do jɛŋ ki kalin̰ ki.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Kaaɗ kɛn Isa jaay aakɗe, naaɗe dabar gɛn deepm maane taa kuulu ɔl deeb doɗe ki se. Kɛn gɔtɔ ɔɔpga baata aki kiip se, Isa ɓaa kɔŋ jeen̰ge se, leeɗo do maane ki, sakɗe ɔmb bɛyɛ aan gɔɔ aɗega deele.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Kɛn naaɗe jaay aak Isa lee lee do maane ki se, naaɗe aakin̰ se saap ɔɔ nirl nam. Gɔtn se naaɗe baag tɔɔɗn tɔɔyɔ,
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 taa naaɗe paac aakin̰ga, kɛse ɓo teecɗen nirlɗe. Gaŋ Isa naar taaɗɗen ɔɔ: «Ɔkki maakse tɔɔgɔ. Ɔn̰te Ꞌɓeerki, kɛse maama.»
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Naan̰ ook maakŋ markab ki ute naaɗe. Gɔtn se kuulu ɗaara, num nakŋ se deel doɗe ɔɔ ɔkɗen taaɗ eyo.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Taa nakŋ‑kɔɔɓm naan̰ tɛɗ ro mappa ki se, naaɗe ɔnd te te mɛtin̰ eyo, taa biɗe ɔŋ booy ɔk mɛtn nakŋ se eyo.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Kɛn naaɗe gaaŋ baar jaay aan taa naaŋ Genezarɛt ki se, naaɗe ɓaa ɗaar jɛŋ ki ɔɔ dɔɔk markabɗe.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Kɛn naaɗe jaay bɔɔyo maakŋ markab ki naatn se, jee se naar ɓaa aak jeel Isa.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Jeege se aan̰ wɔɔk taa naaŋ kɛn se paac ɔɔ tuuno jee kɔɔn̰ge do nakŋ tooɗɗege tu ɔɔ ɓaano gɔtn naaɗe booy jꞋɔɔ Isa utu se.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Gɔtn naan̰ aanga tak se, kɛn maakŋ gɛgɛrge tu, maakŋ naaŋ baat ki, kɛn maakŋ naaŋ magal ki, lɔ kɛn ɓee naat ki, jeege ɓaano ute jee kɔɔn̰ɗege bɔɔr ki. Ɔɔ naaɗe sɛl mɛtn Isa ɔɔ n̰Ꞌɔn̰ɗe num naaɗe kutn taa kalin̰ sum. Ɔɔ jeegen paacn̰ ut taa kalin̰ se, ɔŋ lapia.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.