Marcos 14
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Ɔɔpga ɓii di sum ɓo, Yaudge Ꞌtɛɗn *laa Paak ute laa mappan ɔk ɔrɔm eyo. Gɔtn se *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage je ɗoobm an goon̰ kɔkŋ Isa taa an̰ ɓaa tɔɔlɔ.
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Naaɗe taaɗ ɔɔ: «JꞋɔn̰te Ꞌkɔkin̰ki ɓii laa ki, ey num jeege kiin̰ gɛn tɛɗn taara ɔɔ gɔtɔ tuju.»
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Isa ɓaa maakŋ naaŋ kɛn Betani ki ɔɔ kaaɗ kɛn naan̰ iŋg ɔs kɔsɔ maakŋ ɓee Simon kɛn kꞋdaŋin̰ debm bikiɗi se, mɛnda kalaŋ ɓaaɗo uuno naka aan gɔɔ k‑ɓɔkɔlɔ kalaŋ ɔɔ nakŋ se ko ɓo kꞋcɔɔc kꞋɗaapin̰a. K‑ɓɔkɔl se kꞋdaŋin̰ albatir. Ɔɔ itir maak ki se itir salal ɔɔ ɔɔn̰ɔ ɔɔ kꞋdaŋin̰ nard. Mɛnd se ɓaaɗo tɔɔk k‑ɓɔkɔlɔ se ɔɔ ɔɔy itir maak ki se do Isa ki.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Jee mɛtin̰gen iŋg gɔtn se aak se, maakɗe tuju ɔɔ baag taaɗn te naapa ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay itir se naan̰ tujin̰ bin se?
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 Itir se jaay kꞋɓaa kꞋdugin̰ga num, ano ɓaa te tamma cir kaar‑mɔtɔ ɔɔ gursn se jꞋan̰ nigin̰ jee daayge tu!» Taa naan̰ se ɓo naaɗe taaɗ taargen iŋg kusu ro mɛnd kɛn se.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Gaŋ Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Mɛnda se ɔn̰in̰ki jɛlɛk, ɔn̰te Ꞌtɛrɛcin̰ki mindin̰a. Nakŋ naan̰ tɛɗum maam ki se, nakŋ jig aak eyo.
6 mas Jesus disse:
7 Jee daayge se daayum utu te naase ɔɔ kɛn naase Ꞌjeki num aɗeki kɔŋ tɛɗn bɛɛ. Num gaŋ maam se mꞋkɔŋ kiŋg te naase daayum eyo.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Ey num, mɛnd se naan̰ tɛɗga bɛɛ kɛn naan̰ kɔŋ tɛɗa. Ɔɔ itir naan̰ ɔtum se ɗaapumga roma kɛn tɛɗga num jꞋutu jꞋam kɔl maakŋ ɓaaɗ ki se.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 ꞋBooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa: do naaŋa ute magalin̰ se gɔtn gay gay kic ɓo, kɛn jeege utu Ꞌtaaɗn Labar Jiga se, nakŋ kɛn mɛnd se jaay tɛɗum se, jeege paac utu kɔɔsn maanin̰a ɔɔ saapm do nakŋ kɛn naan̰ tɛɗn ese se.»
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Judas Iskariɔt se, naan̰ maakŋ jee mɛtn Isa kɛn sik‑kaar‑dio. Naan̰ iin̰ ɓaa taaɗ *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raage tu taa naan̰ je aɗen taaɗn ɗoobm kɛn naaɗe an kɔkŋ Isa.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Kɛn naaɗe booy taar Judas se, maakɗe raapo ɔɔ naaɗe taaɗin̰ga taaɗ ɔɔ utu an̰ kɛɗn gurs. Naan̰ kɛn se, Judas baag je ɓo ɗoobm an kutn Isa sum.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Ɓii deet deetn gɛn laa mappan ɔk ɔrɔm eyo jaay aan se, ɓii kɛn se ɓo kꞋtɔjn̰ gaan baatge gɛn laa Paak gɛn Yaudge. Jee mɛtn Isa ki tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Kɔsn gɛn laa Paak se, naai Ꞌje jꞋaisin̰ tɛɗn kaam gay?»
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 Gɔtn se Isa ɔl maakŋ jeege tun mɛtin̰ ki se jeege dio, ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƁaaki maakŋ gɛgɛr ki ɔɔ kɛn Ꞌɓaaki ɓaa se, naase aakki dɔɔɗn ute gaaba uuno kɔɔyɔ ɗooc te maane se. Ɔkki mɛtin̰a,
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 ɔɔ gɔtn naan̰ an kɛnd maak ki se, Ꞌtaaɗki mɛl ɓee ki se ɔɔki debm dooy jeege ɔljeno, ɔɔ kꞋtɔnd mɛti ɔɔ ɓee gay jaay ɓo naan̰ an kɔsn kɔsn laa Paak te jee mɛtin̰ ki se?
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 Gɔtn se naan̰ asen taaɗn ɓee magala kɛn do ɓee ki raan, ɔɔ maakŋ ɓee ki se, nakin̰ge paac aas kart. Gɔtn ese ɓo ajeki tɛɗn kɔsn gɛn laa Paak se.»
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay ɓaa aan maakŋ gɛgɛr kɛn ese se, naaɗe ɔŋ nakge se paac aan gɔɔ kɛn Isa taaɗɗeno. Gɔtn se ɓo naaɗe tɛɗ kɔsn gɛn laa Paak.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Kɛn aan tɛgɛr gɔtɔ ɓaa ɔk jin̰ se, Isa ɓaaɗo ute jee mɛtin̰ kɛn sik‑kaar‑dio.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Kɛn naaɗe jaay iŋg gɔtn kɔs ki baag kɔsɔ se, Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa: maakse ki se, debm iŋg ɔs kɔs te maam se ɓo utu am kutu.»
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Kɛn naaɗe jaay booy taar ese se, naaɗe maakɗe tuju. Gɔtn se naŋa naŋa kic ɓo baag tɔnd mɛtn Isa ɔɔ: «Lɔ, nakŋ se tɛɗn maam lɛ?»
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Maakŋ naase kɛn sik‑kaar‑di se, debm ɔl kɔl jin̰ maakŋ baay ki ute maam se ɓo, naan̰a.
20 Jesus respondeu:
21 Ɗeere, *Goon Deba se, utu Ꞌkooy aan gɔɔ kɛn *Raa taaɗno maakŋ Kitap ki, num gaŋ ɔɔn̰ deb kɛn an̰ kut se! Debm bin se kɛn jꞋoojin̰ te ey kic ɓo, bɛɛ kaca.»
21 Pois o
22 Kaaɗ kɛn naaɗe ɔs kɔs se, Isa uun mappa jin̰ ki, tɔɔm Raa ɔɔ dup ɛɗin̰ jeege tun mɛtin̰ ki ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔk ɔski, kɛse roma.»
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Tɛr naan̰ uun *kɔɔp ɗooc te tɔtn koojn̰ kaagŋ kꞋdaŋin̰ bin̰ se jin̰ ki, tɔɔm Raa, ɛɗɗesin̰a ɔɔ naaɗe paac naŋa kic ɓo ɔk aaye aaye.
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛse moosuma kɛn taaɗ ɔɔ *Raa dɔɔkga ute naase. Moosn se ɔɔy taa jee dɛna.
24 Então Jesus disse:
25 ꞋBooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa: tɔtn koojn̰ bin̰ ese se, mɔɔtn maam mꞋkaay ey sum, bini mꞋɓaa kaay tɔtn koojn̰ bin̰ kiji se, *maakŋ Gaar Raa ki jaayo.»
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Kɛn naaɗe aar kaa gɛn keem Raa aas se, naaɗe teec ɓaa ook do *kɔsn ɔlib ki.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Gɔtn se Isa taaɗ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ: «Naase Ꞌpaacki utu amki kaan̰ rɛsɛ, taa Raa taaɗga taaɗ maakŋ Kitap ki ɔɔ:
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Num kɛn maam jaay mꞋooy mꞋduroga num, maam mꞋkɔnd naana, mꞋasen ɓaa booy taa naaŋ Galile ki.»
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Gɔtn se Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn jee mɛti ki jaay aan̰ rɛsi paac kic ɓo, maam se mꞋai kɔŋ rɛs eyo.»
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋBooy bɛɛ, mꞋai taaɗa: maakŋ nɔɔr kɛn jaaki se, kɔr kɔrɔn̰jɔ Ꞌkɔɔy ɗɔɔl di ey sum ɓo, naai Ꞌnaajn̰ ɗɔɔl mɔtɔ Ꞌɗeekŋ ɔɔ naai Ꞌjeelum eyo.»
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Gaŋ Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «Gɔtɔ! Maam se kɛn am kaan te yoa kic ɓo, mꞋai baati eyo!» Ɔɔ jee mɛtin̰ kɛn kuuy se kic ɓo paac taaɗ aan gɔɔ gɛn Piɛr se.
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Naan̰ kɛn se, naaɗe aan gɔt kɛn kꞋdaŋin̰ Getsemane. Kɛn naaɗe aan se, Isa taaɗn jee mɛtin̰ ki ɔɔ: «Iŋgki gɔtn ara, kɔr maam mꞋaɗe ɓaa tɔnd mɛtn Raa se.»
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Naan̰ ɔk ɓaan te Piɛr, Jak ɔɔ Jan. Gɔtn se nirlin̰ baag teece ɔɔ taar maakin̰ ki naŋ tak.
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Maam se maakum tujga ɔɔ nirlum teecga aan gɔɔ mꞋaki kooyo. Anum naase se iŋgki gɔtn ara ɔɔ ɔn̰ten Ꞌtooɗki bia.»
34 e disse a eles:
35 Naan̰ iin̰ iik naan ki cɔkɔ, ooc naaŋ ki ɔɔ baag tɔnd mɛtn Raa ɗeek ɔɔ: «Kɛn naai Ꞌje num, kaaɗn dubar kɛn utu kaan dom ki se, iikin̰ naatn dɔkɔ.»
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 Naan̰ tɛrl taaɗ daala ɔɔ: «Abba, Bua, nakŋ ɔɔn̰ ciri naai ki se, gɔtɔ. Iikum *kɔɔpm dubar se rom ki naata. Num gaŋ Ꞌtɛɗ aan gɔɔ kɛn naai maaki jen ro ki, aan gɔɔ kɛn maam ɓo mꞋje se eyo.»
36 Ele orava assim:
37 Kɛn naan̰ tɛrl ɓaaɗo ɔŋ jee mɛtin̰ ki se, kaamɗe ɔkga bia. Naan̰ ɗeek Simon Piɛr ki ɔɔ: «Simon, naai Ꞌtooɗ tooɗ bi la? Lɛr kalaŋ kic ɓo naai ɔŋ aasin̰ te gɛn kiŋg zɛɛr ey ne?
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 Naase iŋgki zɛɛrɛ, Ꞌtɔndki mɛtn Raa, taa naase aki koocn̰ maakŋ nakŋ naam ki eyo. Maakŋ debkilimi se je tɛɗn nakŋ bɛɛ, naɓo daa ron̰ ɓo ɔŋ aasin̰ eyo.»
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Tɛr Isa iik naan ki cɔkɔ daala, ɓaa tɔnd mɛtn Raa, naan̰ iŋg ɗɔɔl taar ese sum.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Kɛn naan̰ ɔk tɛrlo daal se, ɓaaɗo ɔŋ jee mɛtin̰ ki tooɗ tooɗ bia ɔɔ kɛn bi ɔkɗe se, kaamɗe kic ɔŋ aak eyo. Gɔtn se taar naaɗe an̰ taaɗ kic ɓo jeel eyo. Isa ɔk tɛrl ɓaa tɔnd mɛtn Raa daala.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Kɛn naan̰ tɛrl ɓaaɗo ɔŋɗe gɛn k‑mɔtɔge se, ɗeekɗen ɔɔ: «Maakŋ tooɗn bise ki se naase utu Ꞌtooɗ Ꞌtɔɔlki tɔɔl kɔɔrse rɔk la? Bɛɛga, kaaɗin̰ aanga. ꞋBooyki, *Goon Deba se, jꞋutu jꞋan̰ kɔkŋ kɔl ji jee tɛɗn *kusin̰ge tu.
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 Iin̰ki, kꞋɓaaki! Aakki, debm am kut se aanga!»
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Kɛn Isa utu taaɗ naŋ te taarin̰ ey sum ɓo, gɔtn se Judas aana; naan̰ se maakŋ jeege tun mɛtn Isa kɛn sik‑kaar‑dio. Naan̰ ɓaaɗo ute dɔɔl jeege dɛna mɛtin̰ ki kɛn ɔk gɔrɗ‑jɛrlɗege ɔɔ te sirɗɗege. Jee se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage ute magal taa ɓee Yaudge ɓo ɔlɗeno.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Judas, naan̰ ɓo debm utu kutn Isa se, taaɗga taaɗ jeege tun ese se ɔɔ: «Debm jaay maam mꞋan̰ baam kɔkɔ ɔɔ mꞋkaay ciilin̰ se ɓo, kɛse ɓo naan̰a! Ɔk Ꞌɓaansin̰ki ɔɔ Ꞌbɔɔbin̰ki jiga.»
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Kɛn Judas jaay ɓaaɗo aan se, naar ɓaa cɛɛ Isa ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm dooyje!» Gɔtn se naan̰ baam ɔkin̰a ɔɔ aay ciilin̰a.
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Jee kuuy kꞋɓaaɗo tɛl se ɔɔ iij‑ɔkin̰a.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Num maakɗe ki se, deb kalaŋ ɔɔɗo gɔrɗ‑jɛrlin̰a, ɔg gaaŋ te bi debm tɛɗn naabm magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Gaŋ Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Naase Ꞌteeckiro ute gɔrɗ‑jɛrlsege ɔɔ te sirɗsege se, aan gɔɔ Ꞌɓaakiro kɔkŋ debm ɓoogo.
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Ey num ɓii‑raa maam mꞋtiŋgo ute naase daan bɔɔr *Ɓee Raa ki mꞋlee dooy jeege, naɓo naase ɔŋ ɔkumkiro te eyo. Num jaaki jaay mꞋɓaamkiro kɔkɔ se, taa taar kꞋraaŋin̰o maakŋ Kitap ki do dɔkin̰ se, Ꞌkaan ɗoobin̰ ki.»
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Gaŋ gɔtn se, jee mɛtin̰ ki paac baatin̰a ɔɔ aan̰ rɛsin̰a.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 Anum, gɔtn se goon kɔɗɔ kalaŋ bini ɔk mɛtn Isa ɔɔ naan̰ aal kal kuulu sum ɓo ron̰ ki. Jee se ɔkin̰a,
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 naɓo naan̰ an̰ ɔn̰ɗe kalin̰ jiɗe ki, aan̰ ɓaa mɛt‑beere.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Naaɗe ɔk ɓaan te Isa ɓee *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki. Gɔtn se magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, magal taa ɓee Yaudge ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se, paac tus gɔtn ese.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Piɛr ɔko mɛtn Isa daanɗe goon dɔkɔ, ɛnd ɓaa bini aan daan bɔɔr ɓee magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki. Gɔtn se naan̰ iŋg riib riib pooɗo te jee tɛɗn naabge.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 Anum magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, ute magal Yaudgen kuuy paacn̰ jee kaakŋ mɛtn taarge se, naaɗe je tɔl taara do Isa ki taa an̰ kɔkŋ mindin̰ num, jꞋan̰ ɓaa tɔɔlɔ, naɓo naaɗe ɔŋ te taar ɗim eyo.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Ey num saaɗge dɛna ɓaaɗo tɔlin̰ taar‑kɔɔɓɔ don̰ ki, naɓo saaɗɗege ɔk mɛtn naap eyo.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Jee mɛtin̰ge uun taar mɛt ki eyo, ɔlin̰ don̰ ki taa an̰ kɔkŋ mindin̰a, ɗeek ɔɔ:
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 «Naaje kꞋbooyo naan̰ taaɗ ɔɔ: ‹*Ɓee Raa kɛn jeege ɓo iin̰in̰ te jiɗe se, maam mꞋan̰ tɔɔkŋ naatn ɔɔ daan ɓiige tun mɔtɔ se, maam mꞋkiin̰ kɛn kuuy gɔtin̰ ki. Ɓee maam mꞋan̰ kiin̰ se, jikilimge ɓo an̰ kiin̰ te jiɗe eyo.›»
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Ute naan̰ se kic ɓo, saaɗgen ɓaaɗo taaɗ taar se, taarɗe ɔk mɛtn naap eyo.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Gɔtn se magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se iin̰ ɗaar daan jeege tu ɔɔ tɔnd mɛtn Isa ɔɔ: «Naai tap ɓo Ꞌtɛrlɗen taar ɗim ey la do taarge tun naaɗe tɔli doi ki se?»
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Gaŋ Isa do ɗɛk ɔɔ tɛrlin̰ taar ɗim eyo. Tɛr magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki tɔnd mɛtin̰ daala ɔɔ: «Naai ɓo *al‑Masi kɛn Goon Raa kɛn jeege lee tɔɔmin̰ se la?»
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ, kɛse maama. Ɔɔ naase utu aki kaakŋ *Goon Deba se, iŋg kiŋg do ji daam Sidburku ki ɔɔ kɛn naan̰ aɗe bɔɔy se aɗe kiŋg do gapar ki.»
62 Jesus respondeu:
63 Gɔtn se magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki, iin̰ nɛɛpm te kalin̰ge ɔɔ ɗeek ɔɔ: «ꞋBooyki! Naase nakage kꞋjeki saaɗn nam kuuy se, gɛn ɗi daala!
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 Naase lɛ Ꞌbooykiga te bise kɛn naan̰ naaj naaj Raa se! Anum naase Ꞌsaapki ɔɔki ɗi?» Jee gɔtn ese paac ɔjin̰ bɔɔrɔ don̰ ki ɔɔ: «Naan̰ se nakin̰ yoa!»
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 Jee mɛtin̰ge baagin̰ tupm ɓooro ron̰ ki, teelin̰ kaamin̰a, tɔndin̰ ute kutupu ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «ꞋTaaɗjen tu, debm taaɗ taar teeco taar Raa ki, kɛn tɔndi se, naŋa?» Gɔtn se asgarge kic ɓo ɔk ɓaansin̰a ɔɔ tɔndin̰ mɛtn bin̰ ki.
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 Kaaɗ kɛn Piɛr jaay utu nɛŋ daan bɔɔr ki se, maakŋ mɛndge tun jee tɛɗn naabm *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se, deb kalaŋ ɓaaɗo.
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 Kɛn naan̰ aak Piɛr iŋg riib riib pooɗo se, gɔtn se naan̰ ɔndin̰ kaama tak, ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, naai kic ɓo debm Isan kɔɗ Nazarɛt se.»
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Gɔtn se Piɛr baag naaja ɗeek ɔɔ: «Gaabm se maam mꞋjeelin̰ eyo ɔɔ taar naai Ꞌtaaɗ se lɛ, maam mꞋbooy mꞋɔk mɛtin̰ eyo.» Gɔtn se Piɛr iin̰ teec naatn ɓaa maakŋ ɓee kɛn taa ɗoob ki. [Gaŋ gɔtn se sum ɓo kɔrɔn̰jɔ ɔɔɗ ɔɔyɔ].
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Num mɛnda se tɛrl aakin̰a ɔɔ baag taaɗn jeege tun iŋg gɔtn ese ɔɔ: «Gaabm ese kic ɓo mɛtn naaɗe!»
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Gaŋ Piɛr tɛrl naaj daala. Tɛr cɔkɔ sum ɓo, jee iŋg gɔtn ese ɗeekin̰ daala ɔɔ: «Ɗeer ɗeer, naai se mɛtn naaɗe, taa naai kic ɓo kɔɗ Galile.»
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Num Piɛr baag naam taarin̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, maam mꞋnaam rom te Raa, mꞋtaaɗsen mꞋɔɔ: gaabm se maam mꞋjeelin̰ eyo ɔɔ kɛn mꞋtaaɗga taar‑kɔɔɓɔ kic ɓo ɔn̰ Raa am naama.»
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Gaŋ gɔtn se sum ɓo kɔrɔn̰jɔ ɔɔɗ ɔɔy gɛn k‑dige ɔɔ Piɛr naar saap do taar kɛn Isa taaɗin̰o ɔɔ: «Kɔr kɔrɔn̰jɔ kɔɔy ɗɔɔl di se, naai am baatn ɗɔɔl mɔtɔ.» Gɔtn se naan̰ saap do taar kɛn se, naar teeco ɔɔ baag keeme.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.