Lucas 9
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC
1 Ɓii kalaŋ Isa tus jee kaan̰ naabin̰gen sik‑kaar‑dio ɔɔ naan̰ ɛɗɗen tɔɔgɔ do sitange tu paac ɔɔ ɛɗɗen tɔɔgŋ gɛn kɛɗn lapia jee kɔɔn̰ge tu.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Naan̰ ɔlɗen naaba se taa Ꞌɓaa taaɗn labar gɛn *maakŋ Gaar Raa se jeege tu ɔɔ gɛn kɛɗn lapi jee kɔɔn̰ge tu.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Naan̰ taaɗɗen ɔɔ: «Kɛn Ꞌɓaaki ɓaa mɛrtɛ se, ɔn̰te Ꞌkuunki ɗim, ɔn̰te Ꞌkuunki sirɗi, ɓɔɔnɔ, kɔsɔ ɔɔ ɔn̰te Ꞌkuunki gurs kici. Ɔɔ maakse ki se, nam ɔn̰te Ꞌtɔsn kalge dio.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Ɓee kɛn naase Ꞌbɔɔykiga maak ki se, Ꞌtooɗki gɔtn ese, bini anki kiin̰ ɓaa maak ki.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Gɔtn naase Ꞌɓaaki jaay jeege baate dɔɔɗn kɔkse num, kɛn naase Ꞌteecki teec maakŋ gɛgɛrɗe kɛn ese se, kuɗn jɛsege se kic ɓo Ꞌtupɗenki naatn, kɛse aɗen tooɗn saaɗa.»
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Bin ɓo, *jee kaan̰ naabm Isage se ɓaa lee maakŋ naaŋge tu, taaɗ Labar Jiga jeege tu ɔɔ gɔtɔ ɓaa se paac, naaɗe ɛɗ lapia jee kɔɔn̰ge tu.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Kɛn Gaar Ɛrɔd Antipas naan̰ ɓo magal taa naaŋ Galile se jaay booy jꞋɔɔs maan nakgen deel se, taar se ɓaa deel don̰a taa jee mɛtin̰ge ɗeek ɔɔ: «Kɛse Jan‑Batist ɓo duroga daan yoge tu.»
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Ɔɔ jee mɛtin̰gen kuuy taaɗ ɔɔ: «*Ɛli do dɔkin̰ se ɓo, ɓaaɗoga.» Ɔɔ kɛngen kuuy kic taaɗ ɔɔ: «Kaaɗn naane maakŋ jeege tun taaɗ taar teeco taar Raa ki do dɔkin̰ se ɓo, deb kalaŋ duroga daan yoge tu.»
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Taa naan̰ se ɓo ɔl Ɛrɔd taaɗ ɔɔ: «Nakage, ey num Jan‑Batist se lɛ maam mala ɓo mꞋɔl kꞋgaaŋo ute don̰a. Num kɛse tap ɓo debm gay daala jaay mꞋbooy tɛɗ nakgen bin se?» Gɔtn se naan̰ je Isa taa an̰ kaaka.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Kɛn *jee kaan̰ naabm Isage jaay tɛrl ɓaa ɔŋ Isa se, taaɗin̰ mɛtn nakgen naaɗe tɛɗo paac se. Gɔtn se naan̰ ɔk ɓaanɗe cɛɛs ki kaam gɛgɛr kɛn sak Betsaida.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Kɛn jee dɛnge jaay booy labar se, naaɗe ru ɓaa mɛtin̰ ki. Ɔɔ Isa dɔɔɗ ɔkɗe ɔɔ gɔtn se, naan̰ taaɗɗen taar *maakŋ Gaar Raa ɔɔ jee kɛn ɓaaɗo je lapi roɗe se, naan̰ ɛɗɗen lapia.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Gaŋ kɛn kaaɗa ɓaa ɓaa kooco se, jee kaan̰ naabm Isagen sik‑kaar‑di se, ɓaaɗo taaɗin̰ ɔɔ: «ꞋƊeek jeege tu se kꞋwɔɔk kꞋɓaa maakŋ naaŋge tu ɔɔ maakŋ ɓee naatge tun gɔɔr gɔɔr se. Taa gɔtn naane se, naaɗe Ꞌkɔŋ nakŋ kɔsɔ ɔɔ Ꞌkɔŋ gɔtn tooɗo kici. Ey num gɔtn ara se, naajege kꞋdo kɔɗ‑ɓaar ki.»
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Gaŋ Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Naase mala ɛɗɗeki kɔsɔ.» Gɔtn se naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Mappan jꞋɔk se lɛ cir mii eyo ɔɔ kɛn̰jge kic lɛ kꞋjꞋɔk di sum. Kɛn jee se jaay Ꞌkɔŋ kɔsɔ paac num, naan̰ se naaje jꞋaɗe ɓaa dugŋ kɔsɔ kuuy do ki.»
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Jee tus gɔtn ese paac se, gaabge kalɗe ki sum ɓo ɓaa ɓaa nakŋ dupu‑mii.
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Naaɗe tɛɗ jeege paac iŋg naaŋ ki.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Num Isa tɔs mappan mii ute kɛn̰jgen di se jin̰ ki, naan̰ uun kaamin̰ raan, tɔɔm *Raa, dup mappa ɔɔ ɛɗin̰ jeege tun mɛtin̰ ki taa Ꞌkɛɗn jee dɛnge tu.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Naaɗe paac ɔs dɛrɛŋ ute maraadɗe ɔɔ togŋ ɔɔp se kꞋtuun kꞋtusin̰ maakŋ gɔrnge tu sik‑kaar‑dio.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Ɓii kalaŋ se, Isa iik took cɛɛs ki kalin̰ ki gɛn tɔnd mɛtn Raa. Naan̰ kɛn se, jee mɛtin̰ ki utu te naan̰a. Gɔtn se naan̰ tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Jee dɛnge tap ɓo taaɗ ɔɔ maam mꞋnaŋa?»
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Jee mɛtin̰ge ɔɔ naai Jan‑Batist ɔɔ jee kuuy ɔɔ naai *Ɛli kɛn do dɔkin̰a ɔɔ kɛngen kuuy daala ɔɔ naai se kaaɗn naane maakŋ jeege tun taaɗ taar teeco taar Raa ki do dɔkin̰ se ɓo, deb kalaŋ duroga daan yoge tu ɗaam.»
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Ɔɔ Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛn maak‑saap naase ki num ɔɔki maam mꞋnaŋa?» Piɛr ɛɛp taarin̰ ɔɔ: «Naai ɓo al‑Masi kɛn Raa ɔlo.»
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Gɔtn se Isa aacɗen kaama ɔɔ taar se jꞋɔn̰te ɓaa taaɗn nam ki.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Tɛr naan̰ taaɗɗen mɛtin̰ ɔɔ: «Bɛɛki num, *Goon Deba utu Ꞌdabar kusin̰a. Magal taa ɓee Yaudge, *jee magal tɛɗn sɛrkɛ Raa ki, ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage, naaɗe se utu an̰ kɔɔɗn kundu ɔɔ utu an̰ tɔɔlɔ ɔɔ daan ɓii k‑mɔtɔge tu se, naan̰ utu aɗe dur daan yoge tu.»
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Gɔtn se naan̰ taaɗɗen paac ɔɔ: «Debm jaay je am daan maam se, naan̰ Ꞌbaatn ron̰ mala ɔɔ ɓii‑raa Ꞌkuun kaagŋ yon̰a jaay ɓo am daana.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Taa debm je kaajn̰ kon̰ se utu an̰ kutu naan Raa ki ɔɔ debm ut kon̰a taa maam se, utu an̰ kaaja.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Kɛn debm jaay *duni ute magalin̰ ɓo kaam jin̰ kic num, kɛn naan̰ kutn kon̰ naan Raa ki se, an kɔŋ ɗi ro ki?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Taa naan̰ se ɓo, debm jaay tɛɗ sɔkɔn̰ɔ taa maama ɔɔ ro taarum ki se, maam *Goon Deba kic ɓo, ɓiin mꞋaɗe ɓaa maakŋ *nookum ki gɛn Bubum ki ɔɔ ute gɛn kɔɗin̰gen *salal se, maam kic sɔkɔn̰ɔ utu am tɔɔl taa naan̰ kici.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Ɗeere, Ꞌbooyki mꞋasen taaɗa: maakŋ jeege tun ɓɔrse utu ara se, mɛtin̰ge se kooy ey sum ɓo, utu Ꞌkaakŋ Raa Ꞌkɔsn gaara doɗe ki.»
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Kɛn Isa taaɗ aas taarin̰ jeege tu jaay ɔk nakŋ ɓaa ɓaa ɓii marta se, naan̰ ɔk Piɛr, Jan ɔɔ Jak ɔɔ naaɗe ook do ko ki gɛn ɓaa keem Raa.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Kaaɗ kɛn Isa eem keem Raa se, daan‑kaamin̰ ɓaa tɛrl kuuy ɔɔ kalin̰ se ɓaa tɛɗ raap lak lak ɔɔ ɔmb mɛt ki birin̰ birin̰.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Gɔtn se naaɗe aak gaabge dio ɗaar taaɗ taaɗ ute Isa ɔɔ jee di ese se, *Musa ute *Ɛli.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Ɔɔ gɔtn Musa ute Ɛli ɗaar ro ki se, Raa tɛɗin̰ gɔtɔ wɔɔr kɛlɛŋ. Gɔtn se naaɗe taaɗ mɛtn taar kɛn tɛɗga num, Isa utu Ꞌkooy Jeruzalɛm ki se.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Gaŋ Piɛr ute mɛɗin̰ge se bi ɓaa cirɗe. Num kɛn naaɗe duro maakŋ biɗe ki se, naaɗe aak Isa se ron̰ wɔɔr gɔtɔ kɛlɛŋ ɔɔ naaɗe aak jee di se ɗaar ɗaar cɛɛn̰ ki.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Kɛn Musa ute Ɛli jaay iin̰ ɔn̰ kɔn̰ Isa se, Piɛr ɗeek Isa ki ɔɔ: «Debm dooyje, bɛɛki num, jꞋaki kiŋg gɔtn ara ki ɓo jiga; ɔn̰ jꞋasen taal daabge mɔtɔ, kalaŋ naai ki, kalaŋ Musa ki ɔɔ kalaŋ Ɛli ki.» Gaŋ taar naan̰ taaɗ se tap ɓo, ɔnd te mɛtin̰ eyo.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Kɛn Piɛr utu taaɗ taaɗ sum ɓo, gapara naar ɓaaɗo deebɗe bat. Kɛn naaɗe jaay aak gapara ɓaa deebɗe se, ɓeere ɓaa ɔkɗe.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Tɛr naaɗe booy mind deba taaɗ maakŋ gapar ki ɔɔ: «Kɛse goonum kɛn maam mꞋbɛɛr mꞋɔɔɗin̰o. ꞋBooy uunki taarin̰a.»
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Kaaɗ kɛn naaɗe booy mind deba utu taaɗ taaɗ se, kɔr naaɗe aak ɔk se, ɔɔp Isa kalin̰ ki sum. Nakŋ naaɗe aakin̰ paac se, kaaɗ kɛn se naaɗe taaɗin̰ te nam ki eyo, num naaɗe bɔɔbin̰ maakɗe ki.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Ɔɔ mɛtbeen̰ki se, kɛn naaɗe bɔɔyɔ bɔɔy do ko ki se, jeege dɛna ɓaaɗo dɔɔɗn Isa.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Maakŋ jeege tu se, gaaba kalaŋ daŋin̰ makɔn̰ɔ ɔɔ: «Debm dooy jeege, mꞋeemi nɔɔ Ꞌɓaaɗo aakum tu goonum ara se. Ɓɛrɛ, goonum ɓo kalaŋ ese sum.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Gɔtn mɛtin̰ se kɛn sitan ɔkin̰ga tak ɓo, goono tɔɔy makɔn̰ɔ, uun undin̰ naaŋ ki, tiikin̰ zak zak ɔɔ taarin̰ kic ɓo tiin̰ gupiyu. Kɛn sitan se jaay ɔkin̰ga num, tɛɗin̰ ɔɔn̰ jaay teec ron̰ ki dabarin̰ bini naŋin̰ tɔɔgin̰ jaay ɔn̰in̰a.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Maam mꞋtɔndo mɛtn jee mɛti ki mꞋɔɔ am tuur sitan ro goonum ki se naatn, naɓo naaɗe ɔŋ aasin̰ te eyo.»
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Naase jee do naaŋ kɛn ɓɔrse aalki maakse do Raa ki ey se. Naase se jee naajn̰ taarge ɔɔ jee bɛɛki eyo! Maam tap ɓo mꞋkiŋg ute naase se bini nuŋ ki ɔɔ mꞋasen sɛrkŋ bini nuŋ ki? Ɔk ɓaano ute gooni se ara.»
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Kɛn goono jaay kꞋɓaano ɓaa gɔtn Isa ki se, sitan uun undin̰ naaŋ ki ɔɔ naan̰ baag tiikŋ zak zak. Gaŋ kɛn Isa jaay aakin̰ se, naan̰ aac kaama sitan ki ɔɔ sitan teec ɔn̰ goono. Ɔɔ goono se, Isa uun ɛɗin̰ bubin̰ ki.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Kɛn jeege jaay aak nakŋ tɛɗ se, ɓaa deel doɗe ɔɔ ɔkɗen taaɗ eyo ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Ɗeere, Raa se magal aak eyo.»
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 «Uɗki bi jiga ro taar kɛn maam mꞋje mꞋasen taaɗse. *Goon Deba se, jꞋutu jꞋan̰ kɔkŋ kɔl ji jeege tu.»
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Num gaŋ jee mɛtin̰ ki se, taar se, naaɗe ɔŋ booy ɔk te mɛtin̰ eyo; taa taar se mɛtin̰ ute don̰ naaɗe ɔnd te eyo. Ɔɔ gɛn tɔnd mɛtin̰ lɛ, naaɗe ɓeerin̰ ɓeere.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Jee mɛtn Isa ki baag naajn̰ ute naapa ɔɔ maakɗe ki se, naŋa ɓo Ꞌtɛɗn magalɗe.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Aan gɔɔ Isa jeel maak‑saapɗe se, naan̰ uuno goon cɔkɔ ɓaaɗo ɔndin̰ cɛɛn̰ ki.
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 Ɔɔ naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Goon ese se jaay debm ɔkin̰ jiga taa maam se, kɛse naan̰ ɔkum maam mala. Ɔɔ debm ɔkum maam se, naan̰ ɔk debm kɛn ɔlumo. Taa naan̰ se ɓo, maakŋ naase kɛn paac se, debm ɔɔp ron̰ baat se, naan̰ ɓo asen Ꞌtɛɗn magalse.»
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Gɔtn ese Jan ɛɛp taarin̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm dooyje, naaje jꞋɔŋo deb kalaŋ bin se lee tuur tuur sitange ute roi. Num naaje kꞋje jꞋan̰o gaasa, taa naan̰ lɛ lee ute naajege eyo.»
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Gaŋ Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌgaasin̰ki! Debm jaay debm taamooyse ey se, naan̰ se debm naase.»
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Kaaɗn naan̰ aan kiin̰ kɔn̰ do naaŋa jaay aan se, Isa uun doa ute maakin̰ paac gɛn ɓaa Jeruzalɛm ki.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Gɔtn se naan̰ ɔl jeege naanin̰ ki ɔɔ jee se jaay ɓaa aan maakŋ naaŋ kɛn kalaŋ gɛn taa naaŋ Samari ki se, naaɗe je an̰ ɗaapm gɔtɔ.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Num gaŋ taa naan̰ ɓaa ɓaa Jeruzalɛm ki se, jee se baate kɔkin̰ gɔtɗe ki.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Kɛn naaɗe jaay aak nakŋ ese se, jee mɛtin̰ kɛn Jak ute Jan se ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛlje, kɛn naai je num jꞋaki Ꞌtɔnd mɛtn Raa aɗe bɔɔy pooɗo doɗe ki taa aɗen kɔsn naŋa.»
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Kɛn Isa jaay booy taarɗe se, naan̰ ɔk tɛrl mooyɗe.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Gɔtn se naaɗe uun ɗoobm naaŋ kuuy.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Kɛn naaɗe ɓaa ɓaa ɗoob ki se, deb kalaŋ ɗeek Isa ki ɔɔ: «Gɔtn naai Ꞌɓaa gay gay kic ɓo, maam mꞋai daana.»
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋBooyo! K‑bukumbɔɔge kic ɓo ɔk ɓee tooɗɗege, ɔɔ yeelge kic lɛ ɔk kujɗege. Num gaŋ maam *Goon Deba se mꞋɔk gɔtn maam mꞋan kɔl dom eyo.»
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Naan̰ ɗeek deb kuuy ki ɔɔ: «ꞋDaanuma!» Gaabm se tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɔn̰um mꞋaɗe ɓaa duubm bubum jaayo.»
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɔn̰ jeegen aan gɔɔ ooyga kooy naan Raa ki se Ꞌduubm naapa. Num naai se, Ꞌɓaa taaɗ labar gɛn *maakŋ Gaar Raa se jeege tu.»
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Tɛr deb kuuy daala ɓaaɗo ɔŋin̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛlje, maam se mꞋje mꞋai daana, naɓo ɔn̰um mꞋaɗe tɛɗn tɔɔsɛ jeemge tun maakŋ ɓeem ki jaayo.»
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Debm kɛn naab naab ute maraŋge jaay tɛrl aak mɛtin̰ ki se, debm bin se aas gɛn Ꞌkɔŋ tɛɗn naaba maakŋ Gaar Raa ki eyo.»
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.